Home

Cycle Chic (2)

22 september 2017

Onze drie dochters zijn mijn smaakpolitie.
Met grote regelmaat leggen ze een colleke van mijn hemd in de enige echte corrècte plooi.
Af en toe sturen ze me naar de kapper.
“Het wordt wel tijd hé, pappa?”
Daar hoort een kritische blik bij.
Schoenen worden gekeurd op hun hipheid.
Meestal afgekeurd.
Elk nieuw kledingstuk wordt uitbundig geevalueerd.
Streng maar rechtvaardig.
Ik heb leren hemden kopen.
Fashion!
Je merkt het.
Ik zou het nooit, maar dan ook nooit in mijn hoofd halen om blauwe schoenen te kopen.
Gelukkig is er het scherpe oog van mijn teerbeminde.
Deze zomer op verkenning in Freiburg (wat is mythe? wat is werkelijkheid?) belandden we in een grote schoenenwinkel.
Ik kocht er degelijke slippers in afprijzing.
My most beloved – die een hekel heeft aan verjaardagscado’s kopen- greep haar kans.
Een paar weken voor de Happy Birthday kreeg ik een paar hippe blauwe sneakers. (zeg ik dat correct?)
Uiteraard niet in afprijzing.
Hip is zelden een afdankertje.
Het was onze laatste vakantiedag… dus leve de extra bagage… .
En jawel: terug in Gent klonk uit drie jonge damesmonden bewonderend gefluit / “goed zo papa” / “amai papa, zo hip”, …
Mission accomplished.
De smaakpolitie kan weer een jaartje de boom in.

Dit alles om uit te leggen hoe weinig affectiviteit ik heb met Cycle Chic.
Bij de lancering een paar jaar geleden snapte ik er niks, helemààl niks van.
Ok, het was een kind van het grandioze Copenhagenize.
Maar moet onze fietsersbeweging hier nu mankracht en middelen in stoppen?
Ondertussen denk ik: Het antwoord is ja.
Pas na het lezen van (een deel van 🙂 ) TERRA REVERSA, De transitie naar rechtvaardige duurzaamheid van Peter Tom Jones & Vicky De Meyere begreep ik hoeveel irrationele factoren hun invloed hebben op ons mobiliteitsgedrag.
Onhippe slonzigaards zoals ik hebben zo’n theorie nodig om de hipheidsfactor van fietsen te apprecieren.
Pas daarna begreep ik hoe groot de impact is van winkeletalages met hippe fietsen als decor.
Of modebladen met modellen op of rond glanzend blinkende fietsen.

Even blinkend als de retro racewagen uit de volgende -ahum- reportage/fotoshoot.
Modebladen verhogen de acceptatiegraad van gelijk wat.
Net als soaps zoals Thuis.
Tiens, wordt er in soaps gefietst?

Terug naar mijn blauwe schoenen.
Gisteren deed ik ze aan om te gaan werken.
Ik ben er zuinig op.
Zo mag het niet regenen.
Of mag ik geen werkdag hebben met veel stapkilometers.
En jawel, ook op het werk hadden twee female collega’s de schoenen prompt /onmiddellijk / tout de suite gespot.
Mèt loftrompetten.

De Fietsersbond doet tijdens de Week van de Mobiliteit een fotoronde van Vlaanderen om fietsers te fotograferen op hun cycle chicst.

21sep17, station Brugge

Donderdagmorgen was het station van Brugge hun decor.
Ook de fotografe van Cycle Chic had prompt mijn blauwe stappers in de lens.

21sep17, station Brugge

Dat paste zo mooi bij de Blue Bike.
Tja, dan kon ik toch niet achter blijven?

21sep17, Brugge

Omdat het wel eens wringt tussen fietsers en voetgangers, fietsers en automobilisten, fietsers en de tram en fietsers onderling, stelde Fietsersbond Gent een handleiding op. Daarin sommen we 10 dingen op die het fietsen in Gent nog prettiger kunnen maken. Vandaag starten we met de verspreiding!

fietsen in Gent folder.png

Fijne autoloze zondag allemaal!

Dinsdag vergaderden we met Fietsersbond Gent over de wensen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Met de kern vergaderen we maandelijks de laatste dinsdag van de maand in Herberg Macharius. (nu eind september voor één keer de woensdag)
Nu vergaderden we samen met x aantal Gentse fietsersbondleden.
En – godverdomme! – op het eind bleek één van die mensen zijn fiets gestolen.
Hij was zijn fietsslot thuis vergeten, en had daarom zijn fiets beneden in de Herberg binnen gezet.
En na twee intense vergaderuren was de fiets foetsie.
De deur beneden is uiteraard niet op slot, en lap!
Grumble!

“Was de fiets gegraveerd?” vroeg één van ons?
“Ja… waarschijnlijk… in de zadelpen.” was het antwoord.

Fietscultuur trekt -helaas- ook fietsdiefstallen aan.
Er zijn de junks.
Er zijn de witte-camionetten-die-van-stad-naar-stad-rijden.
Er zijn de wijkgebonden bijverdieners.
Er zijn de studenten, de fundieven.
En de eenmalige dief.
Wat nog?

Vlakbij de Herberg ligt De Lousbergmarkt.
Ook daar verdwijnen de laatste tijd regelmatig fietsen.
Volgens de handelaars uitsluitend van mensen die hun fiets niet op slot zetten.
Vandaar hun vriendelijk advies:

08sep17, Lousbergmarkt

Een fietslot is remedie één.
Als de stad Gent één speerpunt bereikt heeft in fietscultuur dan wel dat geen kat nog denkt dat een goed fietsslot overbodig is.
Daarnaast leerden zeer veel mensen het advies kennen om je fiets aan een vast voorwerp vast te maken: remedie twee.
Het is dan ook onbegrijpelijk dat de Stad nog steeds old school “wielplooiers” waar je je fiets niet kunt aan vastzetten zelf inzet of uitleent voor meer dan evenementieel gebruik.

Je fiets laten graveren is remedie drie.
Een gegraveerde fiets die toch gestolen wordt en teruggevonden geraakt zoveel vlotter terug bij zijn/haar eigenaar.
Het kost niks, en duurt maximaal 10 minuutjes.
Dit is een oud graveermerk:

De gegraveerde cijfers blijven na al die jaren helder leesbaar. 🙂
Voor de shoppers: graveren kan in het Fietspunt van de Fietsambassade onder de stadshal.
Zoek vooral geen signalisatie hiernaartoe, die is er -helaas- niet.
Gewoon naar de fietsstalling links naast het Stadscafé onder de Stadshal fietsen.
Alle graveerinfo van de Fietsambassade: hier.
Zij noemen het nu: “fietsmarkering”.

Zondag aanstaande is het autovrije dag, en kan je je fiets laten graveren op de halfjaarlijkse tweedehandsfietsnmarkt in Klein Turkije vlakbij de Stadshal.
Alle info hier.
Kom vroeg genoeg.
Er zijn wegens groot succes soms fietsgraveerfiles:

09mei09, 11u44, Woodrow Wilsonplein

Dinsdag 20 september organiseert de politie in het parkje aan Ekkergem Kerk een fietsgravering en sensibiliserende fietscontrole. (9u30 – 16u30)
De fietscultuuromslag bij de politie wordt langzaamaan zichtbaar. 🙂
U graveert toch ook uw fiets?

Tot slot: hier staat het volledige programma van Gent Autovrij.

Oortjes

31 juli 2017

Ik zag ze van ver al boven de helmen uitsteken.
Twee fietshelmen met dierenoortjes.
De twee kinderen en hun moeder stonden te wachten aan het rood licht.
Het was een schattig tafereel.

20jul17, Forelstraat

Aan de overkant zetten twee fietsers zich in gang.
De kinderen wilden dat voorbeeld volgen.
De moeder reageerde hevig.
Alle mensenoren op het kruispunt hoorden haar.
Er klonk zowel boosheid als paniek in haar stem.
“Het is nog rood! Wachten!”

Ik weet het: de wachttijd aan dit kruispunt werd onnodig verhoogd.
En de inrichting van het kruispunt is zéér verouderd.
Maar: volwassen fietsers hebben een voorbeeldfunctie naar kinderen.

Fietsstapper

25 juni 2017

16mei17, Koningin Mathildeplein

Het wennen (1)

30 mei 2017

Neem even uw tijd voor deze TED-talk uit 2012.
Mikael Colville-Andersen, de man achter Copenhagenize, fileert in een kwartiertje onze 20e eeuwse mobiliteitsgeschiedenis:

Hoe zou de opkomst van de auto verlopen zijn in tijden van sociale media?
Wat zou de impact geweest zijn van de vele doden in de stad en op het platteland?
Zou de angst en de gruwel maandenlang Twitter en Facebook gedomineerd hebben?
Zou de auto prompt aan banden gelegd zijn?
Zouden militairen in het straatbeeld verschenen zijn?
We zullen het nooit weten.
We weten wèl dat alle gruwel went.
Honderden doden op jaarbasis in het verkeer?
Ja… jammer, en dan?
In het Brussels jargon: “we doen ons best”.

We weten ook dat àlles wat nieuw is commentaar uitlokt.
Het allerbelangrijkste agendapunt van het Circulatieplan was steeds: de stedelijke leefbaarheid verhogen.
Daarover hoor / lees ik alleen maar lovende woorden.
Fietsers en voetgangers krijgen meer ruimte.
De huidige explosie van fietsverkeer binnen de R40 is wennen.
Aangenaam wennen, en soms even schrikken.
Vroeger (amper twee maand geleden) kon je afgaan op je oren.
Nu er zoveel méér fietsers en voetgangers zijn mag je daar niet meer op rekenen.
Je moet echt wel wat trager en aandachtiger fietsen, want er zijn simpelweg méér fietsers en voetgangers in de straten.
Ook op plaatsen waar je ze niet verwacht.
De vertrouwde bocht naar links heeft nu wèl tegenliggende fietsers.
Het zebrapad is drukker dan ooit.
En dat is goed, voor de meesten van ons.
Bij een minderheid komt bij wrevel de /die àndere weggebruiker in beeld.
Automobilisten / fietsers / voetgangers laten zich op internet uit over die onverantwoorde dìt en die onverantwoorde dàt.
En wie denken ze wel dat ze zijn?
Er worden middelvingers gedeeld.
Echte en fictieve.
En veralgemeningen als “ik word hier ook constant van de sokken gereden, op het zebrapad; alle, ALLE auto’s stoppen, de fietsers nooit etc etc…”
Ach!
Ach!
Wàt is het wennen!
En dat zullen en moèten we ventileren.
Analoog of digitaal.
Terwijl het soms gevaarlijk aanvoelde, en het soms gewoon grappig was.

Stoppen voor voetgangers op een zebrapad vind ik evident.
Een gezellig babbeltje op een zebrapad is toch even schrikken, want ongewoon.

17mei17, Lammerstraat


Ook al fietste ik bergop, en had ik voldoende ruimte om te passeren, in zo’n geval roep ik toch iets.
Ik weet begot niet meer wat ik de babbelende heertjes toeriep.
Meestal roep ik “dingdong” of “excuseer” of “goeimorgeu!”.
Als ik voetgangers op een fietspad of in een shared space in de rug nader klak ik vaak met mijn remmen.
Even laten horen dat ik er ben, zodat ze niet schrikken.
Idem als ik fietsers inhaal.
Op kasseien is dat klakken bij voetgangers onnodig.
Dan rammelt de fiets luid en duidelijk.
Bellen vind ik te assertief, dat gebruik ik louter richting gevaarlijke auto’s.
Behalve als het een decapotable is, en zijn / haar autoradio op uit staat.

Afgaande op het straatbeeld lijkt het alsof een massa mensen zat te wachten op dit Circulatieplan.
Uit alle hoeken en kanten zijn fietsers en voetgangers opgedoken.
Zalig is dat.
En plots blijkt het straatleven zoveel méér verplaatsingsmogelijkheden te hebben, ook op vier wielen.

26mei17, Kasteellaan

26mei17, Gebroeders Vandeveldestraat

Enkelingen durven overdrijven:

17mei17, Sint-Pietersnieuwstraat

17mei17, Lammerstraat

Zag ik het goed?
Is dit een soort tweewieler met skateboards als trappers?

08apr17, Tweebruggenstraat

Wat ook opvalt is de terugkeer / de comeback van de brommertjes.
Dat conflict kennen we uit de Nederlandse pers.
Sommigen zie je switchen tussen rijbaan en fietspad.
Deze dame zoekt liever de beschutting van het vrijliggende fietspad:

26mei17, Groendreef

De dame had geen driftig rijgedrag, wel duidelijk sneller dan 30km/u.

Ik fietste daarnet twee minuten op de Sint-Denijslaan en kwam 1) een geblokkeerd fietspad tegen, 2) zag een fietser net niet aangereden worden door een rechtsafslaande onoplettende camionettechauffeur en 3) werd vervolgens door diezelfde chauffeur klem gereden – ik fietste noodgedwongen bijna in het midden van de rijbaan omdat er op de fietssuggestiestrook een vrachtwagen stond te lossen naast een werf. De camionettechauffeur vond het niet nodig om te wachten tot ik gepasseerd was waardoor ik gekneld zat tussen camionette en vrachtwagen. Een nogal benauwd gevoel dus. Toen ik aangaf dat ik dat niet zo prettig vond riep hij dat mijn plaats op het fietspad was (het was niet eens een fietspad, en bovendien was de suggestiestrook geblokkeerd) en ook nog iets à la “fucking kutwijf”. Altijd leuk om te horen, op vrijdagochtend. Gelukkig scheen de zon.

Ik ben zeker dat elke fietser gelijkaardige dingen heeft meegemaakt, meer dan hem of haar lief is.

09mei17, Sint-Lievenslaan

Veilig en wel op mijn bestemming aangekomen, installeerde ik me met een uitstekende kop koffie en bladerde ik eerder achteloos door de krant. Mijn oog viel op een klein artikel met als kop “Termont vraagt politie op te treden tegen roekeloze fietsers” (DS, 26/05/2017). Nog maar net bekomen van mijn ochtendlijk fietsavontuur voelde ik me door die kop miskend als fietser, een beetje verwaarloosd zelfs. Wat met mijn veiligheid?! Ik begrijp dat als “steeds meer burgers klagen over roekeloze fietsers” de burgemeester hier, als hoofd van de politie, wil tegen optreden. Bovendien, laat er geen misverstanden over bestaan: ja, fietsers moeten zich aanpassen aan voetgangers. Stapvoets rijden in het centrum, afstappen in de voetgangersstraten of de parallelle routes nemen, dat is wat mij betreft niet eens een discussie waard. Maar, ik begin het er stilaan wel lastig mee te krijgen dat fietsers in Gent het imago krijgen van cowboys die zich van niets of niemand aantrekken. Sinds de start van het circulatieplan is het struikelen over kranten die berichten over fietsers die zich van niets of niemand aantrekken en denken dat de stad van hen is, terwijl het hier om een kleine minderheid fietsers gaat die de boel voor de grote meerderheid verpest.

Ik heb hier moeite mee niet alleen door hetgeen ik deze ochtend meemaakte – ik voelde me erg kwetsbaar op mijn fiets. Dergelijke krantenartikelen wekken ook de indruk dat Gent een fietsparadijs is en fietsers ondankbaar en verwend. Al deze verwijten zijn ook een slag in het gezicht van de groeiende groep ouders die zich elke dag met hun kinderen in de Gentse stadsjungle begeven (want ja, dat is het buiten de R40 op veel plekken nog steeds), van de aarzelende senioren die de (elektrische) fiets opnieuw ontdekken of de beginnende woon-werkfietser die zich zeer keurig gedraagt. Om nog maar te zwijgen over het onrustwekkend hoge aantal fietsslachtoffers in het verkeer.

Bovendien, fietsers blijven stigmatiseren bevestigt de veronderstelling dat het hier om een “apart ras” gaat, een rariteit, terwijl we het hier gewoon hebben over doorsnee Gentenaars die simpelweg de fiets kiezen om zich te verplaatsen van punt a naar punt b. Fietsen is geen uitzondering meer in Gent, geen subcultuur, maar gewoon erg mainstream. Fietsers zijn geen exotische diersoort waar een speciale behandeling voor nodig is. Daarom dit voorstel: willen we voortaan enkel nog weggebruikers op hun verantwoordelijkheid wijzen, en stoppen met vingerwijzen naar één groep bijzonder kwetsbare weggebruikers? En als het nodig blijft om fietsers aan te spreken op hun gedrag in de voetgangerszone, we met evenveel ijver automobilisten aanmanen om de zone 30 te respecteren?

(En o ja, mocht je je afvragen waarom die fietsers in Kopenhagen zich zo goed gedragen: it’s all about infrastructure.)

%d bloggers liken dit: