Home

Zon in oktober

20 oktober 2017

Ken je dat gevoel?
Alsof de Griekse goden beslist hebben om de slechtnieuwssluizen open te zetten?
Rollende ogen, diep gezucht of een voorhoofd vol golven passeren de revue van je lichaamstaal.
En dan is het mooi weer.
Véél te mooi weer voor de tijd van het jaar.
Is dat nu slecht of goed nieuws?
Maar een portie zon is te mooi om te laten liggen.
En dan ga je fietsen, en zie je vanalles dat nièt negatief is.
Zie je mensen de kans grijpen om voor het eerst met de zoon op de fiets de grote weg op te gaan.

15okt17, Buitensingel


Of was het de eerste tocht met een nieuwe fiets?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het was duidelijk een mannenkwestie, of beter: vader en zoon.

15okt17, Gaardenierspad


15okt17, Gaardenierspad

15okt17, Gaardenierspad

De moeder en de zus hielden mentaal en fysiek wat afstand.

15okt17, Gaardenierspad

15okt17, Gaardenierspad

15okt17, Gaardenierspad

Een verstandige keuze: twee leermeesters werken verwarrend.

15okt17, Gaardenierspad

15okt17, Gaardenierspad

Ciao!
Nog veel fietsgenot!

15okt17, Gaardenierspad

15okt17, Gaardenierspad

Afgelopen week was het alweer pijnlijk “prijs”: een dodehoekongeval in Antwerpen, met dodelijke afloop.
Vrachtwagen doodt fietser.
Deep in the minds behandelen uw sectoren dergelijke ongevallen als collateral damage.
Waar haal ik dit intentieproces?
Uit de dagdagelijkse praktijk.
Weten we nog niet genoeg dat vrachtwagens en fietsers een moeilijke / dodelijke combinatie zijn?
En toch zien we in de ochtendspits vrachtwagens in elke mogelijke straat en vlakbij scholen opduiken.
Gelieve u te onthouden van argumentaties over kostprijs, tijdsdruk en andere logica’s die geen rekening houden met mensenlevens.

04okt17, 09u00, Ottergemsesteenweg

04okt17, 09u00, Ottergemsesteenweg

Laat het ons eens eenvoudig analyseren.
Hoe méér mensen van de auto overstappen naar de fiets of het openbaar vervoer, hoe minder files er zijn.
Hoe méér plaats er overblijft voor uw zeer noodzakelijke branches.
Maar zolang een massa mensen het spitsverkeer ervaren als levensbedreigend zal die omslag niet plaats grijpen.
Het is de verantwoordelijkheid van de overheden om voor degelijke fietsinfrastructuur te zorgen.
Het is uw verantwoordelijkheid om in de spitsuren uit de smalle straten te blijven.
Het is uw verantwoordelijkheid om naast de bestaande fietspaden te blijven.
Hoe vaak hebben we chauffeurs hun argument al niet gehoord “Waar moet ik anders staan”?
Deze ochtend nog, in verontwaardigd Limburgs.
Voor de zovéélste keer op deze plaats.

17mei16, 16u42, Ottergemsesteenweg

17mei17, 16u42, Ottergemsesteenweg

Op een drukke stedelijke fietsroute (de route tussen Zwijnaarde en Wondelgem).
Met een parking voor de deur.
Maar nee: “Waar moet ik anders staan?”
Er is een woord voor: schuldig verzuim.
Ik heb de politie gebeld.
Dat deed ik in zo’n situatie nog nooit.
Maar de maat is vol, dit is hier àl te vaak een gevaarlijke situatie.
Ik wil me hiervoor excuseren bij de chauffeur, die door zijn werkgever niet 100% verboden wordt om zo te parkeren.
Ik wil me excuseren bij de winkelbediendes van deze HUBO.
Zij voeren uit.
De verantwoordelijkheid ligt bij een flink deel van de transportfirma’s die hun chauffeurs niet voldoende bijscholen of remediëren.
Ook bij de firma Essers met een certificaat ISO 39001
De verantwoordelijkheid ligt bij de zaakvoerder van deze zaak, die dit alles laat passeren.
Terwijl er voor zijn deur een parking ligt die kan vrijgehouden worden.

04okt17, 09u01, Ottergemsesteenweg

Terwijl er naast de zaak een leveringsweg ligt.
Een intelligente, verantwoordelijke zaakvoerder weet zoiets te managen.
Maar zelfs zonder die parking is er geen enkel excuus: vrachtwagens horen niet/niet thuis op fietspaden, maar op de rijweg.
Het kan.
De leveranciers van àlle autogarages in de buurt van deze Hubo houden zich aan de wet: lossen gebeurt vanop de rijweg.

Hopend op een mentaliteitsomslag,

Yves De Bruyckere
vrijwilliger Fietsersbond Gent

Cycle Chic (2)

22 september 2017

Onze drie dochters zijn mijn smaakpolitie.
Met grote regelmaat leggen ze een colleke van mijn hemd in de enige echte corrècte plooi.
Af en toe sturen ze me naar de kapper.
“Het wordt wel tijd hé, pappa?”
Daar hoort een kritische blik bij.
Schoenen worden gekeurd op hun hipheid.
Meestal afgekeurd.
Elk nieuw kledingstuk wordt uitbundig geevalueerd.
Streng maar rechtvaardig.
Ik heb leren hemden kopen.
Fashion!
Je merkt het.
Ik zou het nooit, maar dan ook nooit in mijn hoofd halen om blauwe schoenen te kopen.
Gelukkig is er het scherpe oog van mijn teerbeminde.
Deze zomer op verkenning in Freiburg (wat is mythe? wat is werkelijkheid?) belandden we in een grote schoenenwinkel.
Ik kocht er degelijke slippers in afprijzing.
My most beloved – die een hekel heeft aan verjaardagscado’s kopen- greep haar kans.
Een paar weken voor de Happy Birthday kreeg ik een paar hippe blauwe sneakers. (zeg ik dat correct?)
Uiteraard niet in afprijzing.
Hip is zelden een afdankertje.
Het was onze laatste vakantiedag… dus leve de extra bagage… .
En jawel: terug in Gent klonk uit drie jonge damesmonden bewonderend gefluit / “goed zo papa” / “amai papa, zo hip”, …
Mission accomplished.
De smaakpolitie kan weer een jaartje de boom in.

Dit alles om uit te leggen hoe weinig affectiviteit ik heb met Cycle Chic.
Bij de lancering een paar jaar geleden snapte ik er niks, helemààl niks van.
Ok, het was een kind van het grandioze Copenhagenize.
Maar moet onze fietsersbeweging hier nu mankracht en middelen in stoppen?
Ondertussen denk ik: Het antwoord is ja.
Pas na het lezen van (een deel van 🙂 ) TERRA REVERSA, De transitie naar rechtvaardige duurzaamheid van Peter Tom Jones & Vicky De Meyere begreep ik hoeveel irrationele factoren hun invloed hebben op ons mobiliteitsgedrag.
Onhippe slonzigaards zoals ik hebben zo’n theorie nodig om de hipheidsfactor van fietsen te apprecieren.
Pas daarna begreep ik hoe groot de impact is van winkeletalages met hippe fietsen als decor.
Of modebladen met modellen op of rond glanzend blinkende fietsen.

Even blinkend als de retro racewagen uit de volgende -ahum- reportage/fotoshoot.
Modebladen verhogen de acceptatiegraad van gelijk wat.
Net als soaps zoals Thuis.
Tiens, wordt er in soaps gefietst?

Terug naar mijn blauwe schoenen.
Gisteren deed ik ze aan om te gaan werken.
Ik ben er zuinig op.
Zo mag het niet regenen.
Of mag ik geen werkdag hebben met veel stapkilometers.
En jawel, ook op het werk hadden twee female collega’s de schoenen prompt /onmiddellijk / tout de suite gespot.
Mèt loftrompetten.

De Fietsersbond doet tijdens de Week van de Mobiliteit een fotoronde van Vlaanderen om fietsers te fotograferen op hun cycle chicst.

21sep17, station Brugge

Donderdagmorgen was het station van Brugge hun decor.
Ook de fotografe van Cycle Chic had prompt mijn blauwe stappers in de lens.

21sep17, station Brugge

Dat paste zo mooi bij de Blue Bike.
Tja, dan kon ik toch niet achter blijven?

21sep17, Brugge

Omdat het wel eens wringt tussen fietsers en voetgangers, fietsers en automobilisten, fietsers en de tram en fietsers onderling, stelde Fietsersbond Gent een handleiding op. Daarin sommen we 10 dingen op die het fietsen in Gent nog prettiger kunnen maken. Vandaag starten we met de verspreiding!

fietsen in Gent folder.png

Fijne autoloze zondag allemaal!

Dinsdag vergaderden we met Fietsersbond Gent over de wensen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Met de kern vergaderen we maandelijks de laatste dinsdag van de maand in Herberg Macharius. (nu eind september voor één keer de woensdag)
Nu vergaderden we samen met x aantal Gentse fietsersbondleden.
En – godverdomme! – op het eind bleek één van die mensen zijn fiets gestolen.
Hij was zijn fietsslot thuis vergeten, en had daarom zijn fiets beneden in de Herberg binnen gezet.
En na twee intense vergaderuren was de fiets foetsie.
De deur beneden is uiteraard niet op slot, en lap!
Grumble!

“Was de fiets gegraveerd?” vroeg één van ons?
“Ja… waarschijnlijk… in de zadelpen.” was het antwoord.

Fietscultuur trekt -helaas- ook fietsdiefstallen aan.
Er zijn de junks.
Er zijn de witte-camionetten-die-van-stad-naar-stad-rijden.
Er zijn de wijkgebonden bijverdieners.
Er zijn de studenten, de fundieven.
En de eenmalige dief.
Wat nog?

Vlakbij de Herberg ligt De Lousbergmarkt.
Ook daar verdwijnen de laatste tijd regelmatig fietsen.
Volgens de handelaars uitsluitend van mensen die hun fiets niet op slot zetten.
Vandaar hun vriendelijk advies:

08sep17, Lousbergmarkt

Een fietslot is remedie één.
Als de stad Gent één speerpunt bereikt heeft in fietscultuur dan wel dat geen kat nog denkt dat een goed fietsslot overbodig is.
Daarnaast leerden zeer veel mensen het advies kennen om je fiets aan een vast voorwerp vast te maken: remedie twee.
Het is dan ook onbegrijpelijk dat de Stad nog steeds old school “wielplooiers” waar je je fiets niet kunt aan vastzetten zelf inzet of uitleent voor meer dan evenementieel gebruik.

Je fiets laten graveren is remedie drie.
Een gegraveerde fiets die toch gestolen wordt en teruggevonden geraakt zoveel vlotter terug bij zijn/haar eigenaar.
Het kost niks, en duurt maximaal 10 minuutjes.
Dit is een oud graveermerk:

De gegraveerde cijfers blijven na al die jaren helder leesbaar. 🙂
Voor de shoppers: graveren kan in het Fietspunt van de Fietsambassade onder de stadshal.
Zoek vooral geen signalisatie hiernaartoe, die is er -helaas- niet.
Gewoon naar de fietsstalling links naast het Stadscafé onder de Stadshal fietsen.
Alle graveerinfo van de Fietsambassade: hier.
Zij noemen het nu: “fietsmarkering”.

Zondag aanstaande is het autovrije dag, en kan je je fiets laten graveren op de halfjaarlijkse tweedehandsfietsnmarkt in Klein Turkije vlakbij de Stadshal.
Alle info hier.
Kom vroeg genoeg.
Er zijn wegens groot succes soms fietsgraveerfiles:

09mei09, 11u44, Woodrow Wilsonplein

Dinsdag 20 september organiseert de politie in het parkje aan Ekkergem Kerk een fietsgravering en sensibiliserende fietscontrole. (9u30 – 16u30)
De fietscultuuromslag bij de politie wordt langzaamaan zichtbaar. 🙂
U graveert toch ook uw fiets?

Tot slot: hier staat het volledige programma van Gent Autovrij.

Oortjes

31 juli 2017

Ik zag ze van ver al boven de helmen uitsteken.
Twee fietshelmen met dierenoortjes.
De twee kinderen en hun moeder stonden te wachten aan het rood licht.
Het was een schattig tafereel.

20jul17, Forelstraat

Aan de overkant zetten twee fietsers zich in gang.
De kinderen wilden dat voorbeeld volgen.
De moeder reageerde hevig.
Alle mensenoren op het kruispunt hoorden haar.
Er klonk zowel boosheid als paniek in haar stem.
“Het is nog rood! Wachten!”

Ik weet het: de wachttijd aan dit kruispunt werd onnodig verhoogd.
En de inrichting van het kruispunt is zéér verouderd.
Maar: volwassen fietsers hebben een voorbeeldfunctie naar kinderen.

Fietsstapper

25 juni 2017

16mei17, Koningin Mathildeplein

%d bloggers liken dit: