Eenzijdig

Vakjargon is vaak vreselijk. Vreselijk saai. Of vreselijk onduidelijk. Of gewoon: vreselijk. Want hoe kan je een ongeval rationeel analyseren zonder het immense emotionele gewicht ervan te bruskeren? Met vakjargon dus. Eén van die vaktermen is “eenzijdig ongeval. Tweezijdige ongevallen kennen we uit de strips. Of uit de film. Of -dagelijks- uit de krant. Frontaal. Of zijdelings. Of langs achter. Camion op camion. Camion op auto. Auto op auto. Auto op fietser. Auto op voetganger. Af en toe – steeds meer- fiets op fiets. Voetganger op voetganger gebeurt regelmatig, zeker in treinstations, maar haalt bij mijn weten nooit de krant. Behalve in de sportpagina’s: loper tegen loper. Het is vrij helder dat de spreadsheets van de overheid niet voorbereid zijn op de snelle evolutie van nieuwe mobiliteitsdragers zoals elektrische steps, monowheels, elektrische skateboards,…

30jul18, Achilles Musschestraat
10jun20, John F. Kennedylaan

Een eenzijdig ongeval is meestal een ongeval zonder drama, dus zonder nieuwswaarde. Vaak ook zonder getuigen. Het vreselijke drama van afgelopen nacht aan de Sint-Jorisbrug was een eenzijdig ongeval. 2 jonge mensen stierven.

De framing van het nieuws op 11 juni over de studie van fietsongevallen was bizar, maar daar ga ik nu niet op in, want ik heb de studie zelf nog niet gelezen. In 2018 was er al deze insteek vanuit Fietsberaad:

Vandaag beperk ik me tot de beelden van drie ongevallen, waarvan één ongeval heel zeker éénzijdig was.

30 juli 2018. Lady M en ik hebben net beslist om een plooifiets te kopen. Op weg naar het werk vind ik een man liggend op het wegdek. Zijn fiets ligt naast hem, een electrische plooifiets. Hij heeft zijn valhelm nog op. Een dame is hem reeds aan het helpen. Ze is arts, en woont een paar huizen verder. De ziekenwagen is onderweg. Ik kan nog helpen met een paar details, en vraag daarna of het ok is dat ik foto’s neem. Nog een paar mensen stoppen om te helpen. De man herinnert zich de val niet meer. “Plots lag ik er” zegt hij verschillende keren.

30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat
30jul18, Achilles Musschestraat

Half september wordt onze plooifiets geleverd. Als ik eind september op de Kernvergadering van Fietsersbond Gent vertel over het ongeval leer ik bij. Met kleine wielen is er een grotere kans op vallen dan met klassieke fietswielen, vertelt Jan. Het effect van een fietsbult in het wegoppervlak is bij kleine wielen groter. Hoe kleiner de wieldiameter, hoe groter het effect van een oneffenheid in het vloervlak. Logisch. Die parate kennis zat niet in mijn brein, en heeft mijn rijgedrag op de plooifiets beïnvloed. Het doet me vermoeden (niet weten) dat de man in de Achilles Musschestraat gevallen is door de combinatie van snelheid, kleine wielen en uitstekende waterdeksels. In de perceptie van de kop op VRT NWS: “Fietsers schatten risico’s verkeerd in”. De stelling van Wies Callens van de Fietsersbond is even correct: “Nieuwe fietspaden aanleggen is één ding, ze goed onderhouden is ook des te belangrijker.” En ik denk dat hier ook een taak weggelegd is voor de fiets- en andere wielenhandel. En aan ons allen, om putten en bulten te blijven melden.

30jul18, Achilles Musschestraat

Twee weken later. Ik keer vanop mijn werk met een stadsfiets terug naar Gent. Het fietspad is een jaar oud, en in goede staat. In het midden van het fietspad ligt een dame languit op de grond. Een meisje dat haar dochter kan zijn knielt naast haar. Er zijn voldoende mensen om te helpen, dus ik rij verder, en dwars de ziekenwagen. Even verder stop ik, en keer terug om toch 2 foto’s te nemen.

12aug18, Oude Vaartstraat, Beernem
12aug18, Oude Vaartstraat, Beernem

Ik begrijp niet hoe je hier kan vallen. In mijn fantasie zijn het onervaren fietsers. De gevallen dame zag er niet zeer fit uit. Maar ook dat is fantasie. Mijn teerbeminde is op haar ongemak als ze op de fiets niet met haar voeten aan de grond kan. Dat is haar zekerheid. Haar techniek tegen het vallen. Als fietsers naast elkaar fietsen en samen vallen is het een tweezijdig ongeval. Wat is het als twee fietsers naast elkaar fietsen, en één van de twee valt?

29 mei 2020. Ik doe een ronde langs de vijf fietswinkels in Drongen, en ben even langs de kant gaan staan om de kaart te consulteren. Twee giecheldames passeren me op de fiets. Een paar seconden later hoor ik gegil, zie ik ze vallen en neem ik in een reflex één foto:

29mei20, Deinse Horsweg

Ik twijfel of ik nu gegil of gelach hoor. Als ik in hun richting fiets blijkt het gelach te zijn. Ze hebben de slappe lach, ook als ik vraag of alles ok is. Niks aan de hand dus. Als ik ze twee minuten later al zoekend nogmaals passeer zijn ze – nog steeds lachend en giechelend- foto’s aan het nemen van elkaars schaafwondes. Hier is geen twijfel mogelijk: dit was een licht tweezijdig fietsongeval, dat nooit in een statistiek zal of moet landen. Zo zijn er tientallen per dag.

Het deed me denken aan 18 juli 2018. In juni 2018 waren de Parkbosbruggen plechtig geopend. We hadden voor gouverneur Briers, schepen Watteeuw en minister Weyts een cadotje voorzien: het boek “De Fietsrepubliek” van Pete Jordan. Maar de minister kwam niet. Als de minister niet naar ons komt, gaan wij naar de minister, dacht ik. Met het cadotje. Ik had om 10 minuutjes spreektijd gevraagd, en het werd 30 à 40 minuten. De man leek oprecht geinteresseerd, maar had het – tot mijn verbazing- steeds weer over de verantwoordelijkheid van de fietser. De verantwoordelijkheid van de overheid, zijn verantwoordelijkheid, ontweek hij in dit gesprek. In mijn visie moet een minister vooral focussen op hoe hij de situatie kan remediëren / verbeteren. Maar objectief klopt het natuurlijk: elke weggebruiker is verantwoordelijk voor zijn gedrag op de weg. Aan de overheid om te zorgen dat dat ook kan, en de focus 100% kan liggen op de verkeersveiligheid in plaats van op de staat van de weg. Perfect zal het nooit zijn, dat kan niet. Maar er is nog een immens groeipad.

Ik weet niet of er lokaal of nationaal degelijke statistieken zijn van alle fietsers en voetgangers die op spoed belanden, en wat de oorzaak is. Ik denk van niet. Objectieve data helpen om oorzaken te bepalen. En degeljke ongevallenanalyses. Pas zo is een degelijk nationaal mobiliteitsbeleid mogelijk.

De electrische duw

Je ziet het vaak. En het kwam hier al aan bod in 2012 en 2019. Dat waren foto’s van spierduwtjes: de sterke fietser helpt de minder sterke met een duwtje in de rug. Sterke tederheid. Nu is er ook de electrische duw:

15feb20, Stropbrug

De Stropbrug is zo’n kuitenbijter uit de jaren 60/70. Uit de jaren dat overheden ervan uitgingen dat fietsers een uitstervende weggebruiker waren. Ophaalbruggen waren verloren tijd voor auto’s. Later werden ophaalbruggen synoniem met “personeelskost”.

15feb20, Stropbrug

Op de Stropbrug kan de tegenwind zéér tegen zijn. Elk duwtje is er welkom.

Ik zag ondertussen ook wel al de zotte, roekeloze, onstuimige electrische duw. Student A trekt student B zo snel als mogelijk. Zoals brommers soms doen. Een vorm van racegedrag, wat ik in een stedelijk kader verafschuw. Ik nader de 60. Misschien is er tussen mijn twee oren een generatiekloof in ontwikkeling. Maar ik verkies toch de rustige, verbindende duw. De duw als middel om even bij te babbelen:

15feb20, Stropbrug

Cadotip

Vormgevers zijn de peper, het zout èn de olie van deze wereld. Het zijn de tovenaars van de 21e eeuw. Ze kennen de W, van werkpaard. En ze bezitten de nobele C-factor, met de C van creativiteit èn van cadotjesmakers.

Stedenbouwkundige ( – in het engels: urban designer- ) Mikael Colville-Andersen, peetvader van Copenhagenize, zit al een poosje aan de kop van het peleton van fietspromotors. Scherpe geest, scherpe pen, en heldere tong. Een kleine 10 jaar geleden organiseerde de Fietsersbond in Antwerpen een lezing door hem, die me een openbarend inzicht gaf in de geschiedenis van onze auto- en fietsmobiliteit. Bekijk de korte versie in deze grandioze 15 minuten TEDx-lezing:

Sindsdien heb ik door dat Agentschap Wegen en Verkeer een schitterende organisatie is, vol beroepseer en ingenieurskennis over wegenbouw, en zonder kennis over menselijk gedrag in mobiliteit. Het zijn mensen die perfect in staat zijn om technische oplossingen en uitwerkingen te vinden voor inhoudelijke beslissingen van mobiliteitsdeskundigen. Laat de Wegendienst uitvoeren wat de Mobiliteitsdienst beslist, zoals het in vele steden reeds het geval is.

Er zijn weinig mensen die me op een zondag waar ik niet ga werken tòch vroeg uit bed krijgen. Stijn Wens en Lieven Jacobs, de twee designers van Antwerpenize, presteerden het om op een vroege zondagmorgen een aantal fietsgezinden te verzamelen in een koffiebar op het Antwerpse eilandje. Ook de Antwerpse schepen van Mobiliteit was er. Ze presenteerden er de Nederlandse vertaling van het meest recente boek van Mikael Colville-Andersen:

15dec19, Antwerpen
15dec19, Antwerpen

Het originele boek (maart 2019) ziet er zo uit, en is na deze Antwerpse worp reeds in 9 talen beschikbaar:

Vertaalster Marleen Van Dijk mocht openen:

15dec19, Antwerpen

De boekvoorstelling was kort en krachtig. 4 Antwerpenaren toonden en lazen een quote, en vertelden waarom ze deze quote verkozen:

15dec19, Antwerpen
15dec19, Antwerpen

En daarna was er koffie:

15dec19, Antwerpen

Dit waren 4 van de 92 bladzijden uit het boekje. Het is geen fotoboek, het is geen wetenschappelijk boek, maar een collectie korte statements. Fietsactivisten kennen er al veel van.

Voila! U weet alweer wat u uw lief, burgemeester, mobiliteitsambtenaar of -schepen cado kan geven voor Kerst, Nieuwjaar, Pasen of verjaardag . Bestellen kan hier.

Ist Al Gruun?

Beste Gentse fietsers, ben je soms benieuwd hoeveel minuten van jullie fietstraject je verspilt aan wachten voor het rood licht? Kom het nu te weten via de ‘Ist Al Gruun’-App!

15okt19, Forelstraat

Download de App tot 15 november, in de Apple Store of Google Play. Kies een gebruikersnaam en wachtwoord, duw bij het opstappen van je fiets op ‘start route, bij aankomst op ‘stop route’. Dan verschijnt je totale wachttijd. Zo simpel is het!

15okt19, Sint-Lievenspoort

Met dit onderzoek wil de Fietsersbond in Gent testen of fietsers met deze App waardevolle data kunnen verzamelen, waarmee bijvoorbeeld kan worden aangegeven welke verkeerslichten anders moeten afgesteld worden. Want het (te lang) wachten aan lichten wordt door fietsers als zeer hinderlijk en fietsonvriendelijk ervaren. Vlotte doorstroming voor fietsers is dan ook een belangrijk fietsbeleid-speerpunt voor de Fietsersbond. 

Test mee!

https://www.fietsersbond.be/nieuws/istalgruun

Kinderfietstelling 2019

Ik ben een straatloper. (Bijna) niks zaliger dan met een fototoestel om de nek op een fiets door de stad zwerven. Behalve tijdens het spitsuur. Sinds onze drie kinderen als volwassen madammen de deur uit zijn vul ik het ochtendlijk spitsuur steeds minder met mijn fietslijf. De snelste weg naar het station maakte plaats voor de prettigste fietsroute naar het station. En ’s avonds brengt mijn neus en mijn boodschappenlijstje me langs de prettigste omweg naar huis. Zo’n vrijheid is één van de voordelen van de fiets. Want aan druk verkeer (m/v, auto/fiets) is weinig vreugde te beleven.

Het verkeer is als het leven. Of als de liefde. Alle dagen anders, en ook een béétje hetzelfde. Dinsdagmorgen, de dag van de kinderfietstelling, schrok ik van de ruwheid van de ochtendspits.

22okt19, 07u58, Gentbruggestraat / Aannemersstraat / Destelbergenstraat / Cécile Cautermanstraat

De Gentse kinderfietstelling vindt jaarlijks plaats op verschillende kruispunten, en duurt een half uurtje: van 8u tot half 9. Dit jaar was dinsdag 22 oktober de teldag. De resultaten lees je hier bij de grandioze companen van het GMF- Gents Milieufront. Voor de foto’s van deze telling zocht ik een paar kruispunten uit die op een half uurtje te verbinden zijn. Het is pas als je buiten je dagelijkse ochtendroute “stapt” dat die ruwheid opvalt. Er is vooral véél haast te zien, om de haverklap verpakt als ruwheid. Of is het slaperige domheid? Nu, dit is wat de kinderen anno 2019 visueel en emotioneel te slikken krijgen. Oversteekplaatsen op de kleine ring worden geblokkeerd alsof het niks is, waardoor fietsers gedwongen worden te slalommen, of halfweg te wachten op de volgende groenfase. En dan zijn we verbaasd dat de jongeren hun eigen verkeersregels “uitvinden”? Waarom schrijf ik dat laatste? Ik heb het zowat gehad met het beledigen op sociale media van fietsers. Fietsers zijn zeker geen heiligen, verre van. En jawel: het doorsnee autoverkeer in het Gentse is een pak “beschaafder” geworden. Maar in de ochtendspits merk je van dat laatste verdomd weinig. Komt dat omdat de politie dan zéér afwezig is in het straatbeeld? Mijn ideaalbeeld blijft: een fietsbrigade / politiekorps die dagelijks aanwezig is op de hoofdfietsroutes. Maar net in de ochtendspits zie je ze zelden. Komt dat omdat ze dan bezig zijn met parkeerovertredingen / takelingen rondom wegenwerven en garagepoorten? Of… ?

22okt19, Forelstraat

Hieronder een bloemlezing van een half uur onprettig of gevaarlijk kruispuntgedoe met intens fietsverkeer. De chaos op het kruispunt Gentbruggestraat / Aannemersstraat / Cécile Cautermanstraat / Destelbergenstraat kan je niet in een foto vatten. Het filmpje op de Facebook van Velo-droom komt in de buurt.

Dit is de oversteekplaats Kasteellaan / Gandastraat:

22okt19, Kasteellaan

Er zit duidelijk steeds meer druk op de mensen van de Lijn. Van op mijn zijlijn kon ik inschatten dat de eerste bus niet snel weg kon zijn. De tweede had groen, maar had beter gewacht tot de eerste bus vertrok. Nu blokkeerde hij voetgangers en fietsers, terwijl ze groen hebben. Van professionals verwacht ik professioneel rijgedrag.

22okt19, Kasteellaan

Dit is de oversteekplaats Kasteellaan / Dampoort:

22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan

Er ontbreekt een overzichtsfoto naar rechts. Daar is voldoende plaats voor drie auto’s. Auto 1 hield meer dan een meter afstand tothet kruispunt. Auto 2 hield anderhalve à twee meter afstand tot auto 1. Gevolg: auto 3 blokkeert de oversteekplaats. De stroom fietsers staduitwaarts is intens. Alle fietsers stadinwaarts geraken niet verder dan de middenberm:

22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan

Terug naar de Gandastraat, waar er bij de heraanleg helaas bezuinigd is op de verkeerslichten. De situatie is juridisch correct, en gevaarlijk onleesbaar.

22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan
22okt19, Kasteellaan

Dames en heren Fietsbultlezers, in welke andere stad of gemeente in dit land staan de verkeerslichten zo ver van de stopstreep opgesteld? Als dat elders identiek zo is, is er dan ook zoveel autoverkeer? Hoeveel stadsmuur kan een ringweg zijn? (en nee dames en heren sceptici, dat autoverkeer willen we niet terug dwars doorheen de binnenstad zien rijden)

We gaan verder via de Tweebruggenstraat, waar we even een kind en zijn mama volgen:

22okt19, Tweebruggenstraat
22okt19, Tweebruggenstraat
22okt19, Tweebruggenstraat

Positief: dit is zo’n oversteekplaats waar 80 à 90% van de automobilisten aan fietsers voorrang geeft.

22okt19, Graaf Van Vlaanderenplein

Aan de Sint-Lievenspoort kon ik het geluid van fietsremmen koppelen aan autoverkeer dat vanuit de Zuid richting Dampoort afslaat. Nog steeds levensgevaarlijke lichten dus…

Kort samengevat: binnen de Belgische context heeft Gent een prima fietsreputatie. Wie hier dagelijks met kinderen doorheen de ochtendspits laveert is het daar absoluut niet mee eens. Er is nog zéér veel werk te verzetten alvorens alle Gentenaars veilig en comfortabel van en naar huis / werk / school kunnen fietsen.

De tellers aan de Stropbrug waren nèt 1 minuut weg, en de ziekenwagen was nèt aangekomen voor de klassieker daar: auto uit de Stropkaai raakt fietser die in de afzink op een supersmal fietsstrookje zit.

22okt19, Burggravenlaan
22okt19, Burggravenlaan

De werf om dit veilig te maken is aangekondigd, en mag snel beginnen. Er moet toch een fasering te verzinnen zijn waarbij fietsers nog een poos kunnen passeren (auto’s niet)? Van zodra de fietsersbrug aan de Stropkaai klaar is kan de stropbrugwerf in volle breedte verder.

Als uitsmijter: afgelopen zondag zag ik op VTM een teaser voor de volgende aflevering van Make Belgium Great Again. Het gaat overduidelijk over fietsinfrastructuur en/of verkeersveiligheid:

20okt19, VTM, Make Belgium Great Again

Was ik u, ik zou komende zondag om 19u55 zeker kijken, en op 1 november meedoen aan de tweede Critical Mass XL. (15u, startplek Sint-Pietersplein).

Helmplicht

Gisteren vroeg me iemand waarom de Fietsersbond tegen de fietshelm is.

Nuance is een moeilijk beest. De Fietsersbond is -uiteraard!- niet tegen de fietshelm. Wij zijn anno 2019 tegen de helmplicht. Maar al wie een helm wil dragen, go! Ik vind het een must voor wie snel fietst, voor wie onzeker fietst, en voor wie schrik heeft.

02okt19

Er is de onvoorspelbaarheid van het leven. Wie weet zal de Fietsersbond binnen 10 jaar voor de helmplicht zijn. En misschien zal dat komen door de snelle opkomst van de speedpedelec, en de smalle fietspaden. Feit is dat er steeds meer fietsers in het verkeer komen die zich gedragen als ganzen, niet als spreeuwen. Het zijn de mensen die de overstap maken van de auto naar de snelle fiets zonder dat ze de lichaamstaal van andere fietsers kunnen lezen. Dagdagelijkse fietsers kunnen dat. De meeste fietsers kunnen bijna organisch voorspellen wat de fietser voor hen zal doen. En als ze dat niet kunnen vertragen ze, of gaan de handen naar de remmen, klaar om dicht te knijpen. Dat is wat Nederland zo sterk maakt als fietsland, waar bijna alle kinderen leren fietsen. Al ben ik benieuwd hoe het dààr de komende 10 jaar evolueert.

02okt19

En nogmaals: aarzel niet om een fietshelm op te zetten… als je dat wil. De combinatie van een fietshelm en een warme wollen muts raden we ècht wel af.

02okt19

Verse fietspaden (10): Hagelandkaai

De Hagelandkaai was voor fietsers altijd een “raar geval”, vaak ook een “gevaarlijk geval”. Het is een staduitwaartseweg die véél fietsers, véél auto’s en véél stadsbussen delen. Er staan prachtige knoerten van bomen. Er is de prachtige steltloper van Roa. Het zware verkeer deed en doet de kaaimuren geen goed. En het is er niet zo erg breed.

Als fietser zat je er op het einde vaak in de tang.

Bij de herasfalteringen van de bestaande verkeersassen denkt de Stad duidelijk na over hoe de algemene situatie kan verbeteren. De Rodetorenkaai en Hagelandkaai kregen vers asfalt, en daarna verse verf. De fietssuggestiestrook op Rodetorenkaai en Hagelandkaai bleef zoals voorheen, maar iets breder denk ik (ik moet toch vaker die lintmeter uithalen…):

06sep19, Rodetorenkaai

Jaja, u heeft gelijk… wat is hier nu “vers fietspad” aan? Niks natuurlijk.

06sep19, Hagelandkaai

De grote verandering zit in het tweede deel van de Hagelandkaai. De plaats van bus en auto werd omgewisseld, waardoor er voor fietsers letterlijk meer ruimte ontstaat:

06sep19, Hagelandkaai
06sep19, Hagelandkaai

Op het laatste stuk ga je als fietser mee inde flow van de bus.

06sep19, Hagelandkaai

Hoe fietsvriendelijk is dit nu? Het is nog steeds geen situatie om onervaren fietsers doorheen te sturen. Voor de huidige ervaren fietsers is het een grote verbetering. Auto’s moeten voorrang geven aan de bussen en de fietsers.

10okt19, Hagelandkaai

Enkel jammer dat de fietssuggestiestrook niet (zoals voorheen) doorgetrokken is tot aan het fietspad van de vooropstelstrook. Alles staat of valt met het rijgedrag van de buschauffeurs, die het niet àltijd makkelijk hebben met het STOPprincipe. Ik heb me lang het hoofd gebroken over de vraag hoe het komt dat dit niet vanzelfsprekend is. Waarom worden buschauffeurs sneller opgewonden / boos over (soms fout) gedrag van fietsers, en minder over (soms fout) gedrag van automobilisten? Is het omdat de bussen in de logica van de ganzen zitten, niet in die van de spreeuwen? Blijft het feit dat de “slotstrook” om de Dampoortrotonde te bereiken vlotter te bereiken is dan voorheen. Winst voor de dagelijkse fietser dus.

Blijft ook nog het zéér foute gedrag van een piepkleine minderheid van de automobilisten. Recent had ik op zo’n gedeelde rijstrook voor bussen en fietsers een bijna-doodervaring, en dat was làng làng geleden. Een auto vlamde me op zo’n rij en fietsstrook voorbij aan (ruwe schatting) 80 km per uur. Totaal onverwachts uiteraard, en op (naar mijn zéér subjectieve gevoel) een paar centimeter van mijn linkerarm.

10okt19, Koopvaardijlaan
10okt19, Koopvaardijlaan

Tja. Van deze zotten, verlos ons heer. Daar is zelfs geen ISA tegen opgewassen, hij zou enkel trager gereden hebben. Ik ben de man gepasseerd terwijl hij dan toch in de file aanschoof. Meestal durf ik dan het langzaamaan gebaar maken, maar met deze persoon die rijp leek voor professionele hulp hield ik me wijselijk in. De man schudde over gans zijn lichaam. Was hij ziek? Had hij wel een rijbewijs? Hoe lost een maatschappij dàt op? En nog 7.000 andere vragen, met daarbovenop het besef dat ik blij mocht zijn dat ik het kon navertellen.

10okt19, Koopvaardijlaan

File

Er wordt vaak gesakkerd op de studenten. Ze kennen de verkeersregels niet. Hun remmen werken niet. Hun fietslicht brandt niet. Ze rijden door het rood. Ze zijn altijd zat. Ze bellen en smartphonen terwijl ze fietsen. Ze eten alleen maar pizza’s. Ze. Ze. Ze. En ze. Soms bezondig ik me ook aan ze-en: het opa-syndroom nadert mijn centrale hersenstam. Terwijl het allergrootste deel van de studenten flink naar de les gaat en hard blokt. En voorbeeldig in de file staat om hun fietsbanden op te blazen. Net als Britten aan een bushalte.

23sep19, Voskenslaan
23sep19, Voskenslaan

Er wordt vaak gesakkerd op de fietsers. Sinds het Circulatieplan zijn ze de zwarte schapen. Ze kennen de verkeersregels niet. Hun remmen werken niet. Hun fietslicht brandt niet. Ze rijden door het rood. Ze bellen en smartphonen terwijl ze fietsen. Ze. Ze. Ze. En ze. Het is zoals met de studenten. Fietsers zijn niet heilig. De fiets wel. De meerderheid gedraagt zich eenentwintigste eeuws voorbeeldig. Zoals de Britse koningin: keep calm and carry on. Als een zwerm spreeuwen. Maar om hun fiets te laten registreren gedragen fietsers zich schools voorbeeldig. Als ganzen. Net als Britten aan een bushalte.

22sep19, Dok Noord
22sep19, Dok Noord

Raamboodschap (2)

Wat ik eergisteren vergat te schrijven: in mijn verbeelding is iemand die dergelijke boodschap op het raam hangt zelf een fietser (geweest). Dat telt evenzeer voor deze raamboodschap:

10 jun19, Visserij

Enkel fietsers zullen andere fietsers op deze manier aanspreken. Fietsers zijn niet heilig. De fiets wel. 🙂

En jaja: hoffelijkheid is een woord van 40plussers.

10 jun19, Visserij

Het kan absoluut geen kwaad dat we elkààr – met àlle emotionele intelligentie die we in huis hebben of halen – opvoeden / heropvoeden. Zeker in tijden waarin de verandering snel gaat, en voor sommigen bedreigend overkomt. Alles begint bij het allermakkelijkste: onze voorbeeldfunctie. Al de rest is extra. De politie speelt daar een rol in. Ik droom van een intense aanwezigheid op fietsroutes, en liefdevolle correcties op àlle weggebruikers. De top downboetes zijn er om het extreem gedrag van hardleersen en risicozotten te counteren. Maar het gedrag van u en ik wordt beloerd door kinderen, de fietsers / voetgangers / automobilisten / bus- en vrachtwagenchauffeurs van de toekomst. Dat is voor mij de allerbelangrijkste reden om bij rood licht te wachten op groen. Dat is een gedragspatroon. Daar moet ik simpelweg niet bij nadenken. En om mijn arm uit te steken als ik afsla. En om te stoppen voor voetgangers op een zebrapad. En om af en toe “easy” te zeggen, desnoods zéér luid te debiteren, tegen ne jonge gast (waarom zijn het zo goed als altijd gasten???) of nen antieke coureur die te risicovol voorbij racet.

Genoeg gepreekt. Tot zover het evangelie volgens Fietsbult 😉

Valtroost

Onlangs was het hier het jaarlijkse straatfeest. Ik besloot om niet nogmaals dezelfde foto’s te nemen. Niet nogmaals de uitgelaten vreugde van spelende kinderen. Niet nogmaals de verbazing dat een straat méér kan zijn dan een verzameling rijdende en geparkeerde auto’s. Niet nogmaals die kleine en zeer kleine kinderen hun plezier van het slalomfietsen. Niet nogmaals. Behalve die ene op haar loopfietsje. Wat een evidente souplesse:

31aug19, Toekomststraat

Het evenwicht houden op twee wielen is geen evidentie. Je moet het leren. Naast het kirrende plezier en de zoevende souplesse is er op elk straatfeest ook wel waterputdiep kindergekrijs te horen, annex bloederig geschaafde knieën. Lopers en fietsers vallen wel eens. Dat is een evidentie. Ook volwassenen. En op asfalt of beton komen daar piepkleine steentjes in de knie bij. Ergens in de fotokast zit een foto waarop ik als kind poseer op een pony. Eén knie is onzichtbaar. Alle aandacht wordt -willen of niet- naar de knoert van een rode vlek op de zichtbare knie getrokken. Asfalt op speelplaatsen is ongenadig. En maar lachen op de foto.

Soms zie je mensen vallen. Zomaar, denk je. Dan ga je helpen. “Gaat het?” is de meest gestelde vraag. “Ca Va?” is de onderkoelde versie daarvan.

16aug19, Kattepad

Als de mama net bezig is met valtroost zijn woorden overbodig. Mama is er. Lachen moet niet. Luid wenen màg. En mamas valtroost is de beste troost.

16aug19, Kattepad

Wurmen (2)

Het was een bijzondere situatie. De scholen zijn begonnen, en op dag twee was ook de autofile terug in de straat. Terug van weggeweest. Ik vertrok naar het station. Terwijl ik uit de deur stapte passeerde een moeder en twee kinderen op de fiets. De file vernauwde. De moeder zocht heil op het voetpad, van waar ze met arendsoog haar kroost op de fietssuggestiestrook volgde. Het leek of ze haar kinderen vroeg om ook op het voetpad te fietsen, maar dat kan mijn interpretatie van haar zéér bezorgde klank- en lichaamstaal geweest zijn. In ieder geval: de kinderen gaven geen krimp, en wurmden zich een weg tussen de autospiegels.

03sep19, Toekomststraat

De vorige Wurmen dateert van 21 februari 2012

Mail: Opleidingsmoment “hoe volwassenen leren fietsen” – 30/08

On 14/08/19 10:10, Lamon Tim wrote:

Beste,

De Sportdienst organiseert al jaren fietslessen, dit in samenwerking met de Gentse Wijkgezondheidscentra en met Buurtsportwerkers van MOVE 9000.

https://stad.gent/sport/buurtsport/fietslessen

Als er enkele nieuwe vrijwilligers of Buurtsportwerkers instromen organiseer ik klein opleidingsmoment, waarbij nieuwe vrijwilligers geïnitieerd worden in het geven van fietsles.

Nu organiseer ik opnieuw zijn opleidingsmoment en wil ik dat graag openstellen voor andere geïnteresseerden.

Bestaat de mogelijkheid dat jullie dit mee opnemen op jullie blog?

Iedereen kan leren fietsen… ook volwassenen!

In Gent wordt vaak en veel gefietst. En terecht: fietsen is gezond en vaak de snelste manier om je in de stad te verplaatsen.

Toch zijn er nog heel wat volwassen Gentenaren die niet kunnen of durven fietsen. Daarom organiseert de Sportdienst al enkele jaren fietslessen voor volwassenen. Voor deze lessen wordt samengewerkt met de Gentse Wijkgezondheidscentra die instaan voor de contacten met de deelnemers. Lesgevers van de Sportdienst, vrijwilligers, Buurtsportwerkers van MOVE 9000, … zorgen voor de begeleiding van de cursussen. Zij worden door een enthousiaste groep vrijwilligers bijgestaan.

Op vrijdag 30 augustus organiseert de Sportdienst een opleidingsmoment “hoe volwassenen leren fietsen”. We nodigen alle geïnteresseerden graag uit.

Wanneer?

Vrijdagvoormiddag 30 augustus 2019 van 9u30 tot 12 uur

Waar?

Huis van de Sport, Zuiderlaan 13, Gent

Indien mogelijk breng je een eigen fiets mee.

Inschrijven?

Schrijf je in via een mail naar tim.lamon@stad.gent. Uiterste inschrijvingsdatum is maandag 26 augustus.

Sportieve groeten,

Tim Lamon

Consulent Buurtsport
Sportdienst – Huis van de Sport – Departement Cultuur en Sport – Stad Gent
Bezoekadres: Zuiderlaan 13, 9000 Gent
Postadres: stadhuis, Botermarkt 1, 9000 Gent
Tel. 09 266 80 39 – Internet www.gent.be

Sticker (3)

Communicatie kan simpel zijn. Een basic sticker zoals deze hieronder lijkt me uitermate efficiënt.

28mei19, Ferdinand Lousbergskaai
28mei19, Ferdinand Lousbergskaai

Het maakt helder wie hier de eindverantwoordelijkheid neemt. Minpuntje: een website en een 09-nummer is niet de vlotste communicatievorm vanop de fiets. Is een app zoals de sluikstortapp van Ivago geen beter plan? Maar misschien moet ik het eens proberen, en na kantooruren een melding doen via het 09-nummer. Bijvoorbeeld van deze fiets, of wat ervan over blijft:

01jun19, Binnenring Zwijnaarde
01jun19, Binnenring Zwijnaarde