Home

Volgende week donderdag is het 25 april.
Dan opent de fietstunnel onder de Dampoorttreinsporen officiëel zijn “deuren”.
Daarna is het zondag 28 april.
Dan is er om 14u vanop de Vrijdagsmarkt een Critical Mass XL, een fietstocht langs de 13 kilometer lange kleine ring, met als eindpunt een collectieve duik in de nagelnieuwe de fietstunnel. (het Facebookevent staat hier, meer details leest u op vrijdag 26 april op Fietsbult)

Op 25 april krijgt Sint-Amandsberg een zesde doorbraak onder de spoorlijn Gent-Antwerpen richting Gent.
Kwisvraag: waar zijn die vijf bestaande doorgangen?
– Jan Delvinlaan.
– Forelstraat
– de vier Dampoortbogen
– Een werktunneltje tussen Spijkstraat (?) en Koopvaardijlaan
– Hogeweg
De verwachting is dat deze fietstunnel snel een grote stroom fietsers zal aantrekken.
Hopelijk zijn de verkeerslichten aan de Kasteellaan / Gandastraat hierop voorzien.

Het voelt een beetje bizar dat de nieuwe pijl aan Dampoortstation wijst naar Gent Centrum en Gentbrugge, en niet naar Sint-Amandsberg:

15apr19, Dampoortstation

Dat komt omdat het tunneltje uitkomt op het snijpunt van een uiterste hoek van Gent (het eerste deel van de Dendermondsesteenweg is 9000 Gent), en de meest Zuidelijke wijken van Sint-Amandsberg rondom Dendermondsesteenweg (met postcode 9040).
Gentbrugge kan je bereiken via de as Bijgaardepark – Denderlaan – Jan Delvinlaan – Vlaamsekaai – Saskes, of via de oversteek aan de Gandastraat, en zo verder via Kasteellaan en Eendrachtstraat naar de Saskes.

Tussen alle fietstallingen, en knal op de fietsroute naar de fietstunnel naar Gentbrugge en Gent Centrum zit er nog een kleine autoparking-enclave met 20 à 30 plaatsen:

15apr19, Dampoortparking


Zou dat de bedoeling zijn?

15apr19, Dampoortparking

15apr19, Dampoortparking

In de hoek van het terrein ligt nog een stapel fietsstallingsdaken stof te vergaren / te wachten op een locatie.
Mogen we hopen dat die hier opgebouwd worden?

15apr19, Dampoortparking

Nog een Dampoortstallingsnieuwtje: op 3 mei wordt er een electriciteitsleiding gelegd voor een toekomstige nieuwe stek van de Fietsambassade.
Daarom moeten flink wat fietsstallingen tijdelijk ontruimd worden, vermoedelijk voor korte tijd.
De stallingen zelf zouden blijven staan.

15apr19, Dampoortparking


Wie de oude “tijdelijke” barakken, ooit geplaatst door Max Mobiel, qua comfort en isolatie van naderbij bekijkt weet dat ze (hoogst) dringend mogen vervangen worden.
Het grappige Nie neute, nie pleuje-bord dat er zaterdagavond nog stond is er helaas niet meer te vinden:

13apr19, Dampoortparking

Heb je dat ook?
Dat als er iets plaats vindt waar je eigenlijk héél héél blij zou moeten mee zijn, dat dan eerst de ergernis uit het rotte verleden naar boven spuit?
Dat je jezelf bijna moet verplichten om blij te zijn?
Dat lukt meestal pas als de frustratie over wat niet was plaats ruimt voor de blijdschap over de andere toekomst.
Ik heb dat soms.

De schop die de grond raakt is het belangrijkste moment om van een gevaarlijk punt iets anders te maken.
De openstelling is het tweede belangrijkste moment.
Vorige week ging de schop in de grond.
Pas dan weet je dat er hoop is.
Tot aan de opening van de onderdoorgang onder de autostrade B401 is de Sint-Lievenspoort één van de ergste stadsmuren, waar fietsers en voetgangers oversteken op eigen risico.
Het is dè plek bij uitstek waar bleek dat de Vlaamse overheid de auto centraal bleef stellen in haar mobiliteitsbeleid.
Waar bleek dat verkeerslichtenbeleid een restant was uit de vorige eeuw, zonder middelen, en zonder mankracht.
Een middelgrote Nederlandse stad als Maastricht heeft méér kruispunt- en verkeerslichtenambtenaren in dienst dan de Vlaamse Overheid voor zijn ganse grondgebied.
Als er in Vlaanderen vergaderd wordt over de herinrichting van een kruispunt, dan is zonder een verkeerslichtenspecialist aan tafel.
Waar automobilisten luid claxoneerden naar overstekende fietsers, en waar je het ze niet eens kwalijk kon nemen omdat hun blik enkel het tweede licht op rood kon zien, en niet het eerste licht, dat voor fietsers op groen stond.
Waar de palen herschilderen in geel en zwart een prioriteit was.

Genoeg!
De schop zit in de grond, en daar ben ik blij om.
De helse oversteek van de Sint-Lievenspoort krijgt een onderdoorgang.
Vanaf dan fietsen we onder de hel.
Daarna is het hopelijk de beurt aan de hel van het Tolhuis.

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Sint-Lievenslaan / Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde

05apr19, Bovenschelde / Sint-Lievenslaan

05apr19, Bovenschelde

Hier blijft het wachten op een verhoogd tweerichtingsfietspad. Er is plaats zat:

05apr19, Bellevue

05apr19, Keizervest

05apr19, Bovenschelde, kant Keizervest

Conflictpresentatie

5 april 2019

Kristof is een nieuwe stem op Fietsbult.
Veel leesgenot!

Vorig jaar ging ik naar een infoavond waarop de voorontwerpplannen werden getoond voor de heraanleg van de Alfons Braeckmanlaan. Ik hoorde daar voor het eerst de term “conflictpresentatie”. Afgaande op de naam en op de plannen die ik zag leidde ik af dat men kruisende weggebruikers (bijvoorbeeld fietsers die een weg met auto’s kruisen) via de weginrichting doet vertragen of stoppen, en wel op zo’n manier dat men elkaar makkelijk in het blikveld krijgt. Met andere woorden: het ‘conflict’ (de kruising) wordt duidelijk gepresenteerd aan de ‘conflicterende’ weggebruikers.

Ik moet steeds terugdenken aan deze term wanneer ik ter hoogte van het UZ de Zwijnaardsesteenweg kruis om de De Pintelaan in te rijden.

20190326_084937.jpg

Na het oversteken van de Zwijnaardsesteenweg volgt er een paar luttele meters fietspad waarna je de rijweg moet kruisen om op het hobbelige klinkerfietspad tussen de bomen te komen. De voorrangssituatie is mij hier niet volledig duidelijk; ik vermoed dat het autoverkeer voorrang heeft, tenzij hier de voorrang van rechts geldt. In ieder geval, als fietser moet je quasi achterom  kijken om te zien of er een auto aankomt. Dat lijkt me een conflictpresentatie voor mensen met een soepele nek. Er zijn dan ook wel wat fietsers (die misschien net als ik een wat stijvere nek hebben) die de vlucht vooruit nemen, een paar meters op de rijweg rijden en links het fietspad oprijden.

20190326_085059.jpg

Dat is ook niet geheel onlogisch. Als je aan de Zwijnaardsesteenweg voor het rood stond is de kans groot dat, wanneer het licht op groen springt, zich ook een rij auto’s op gang trekt die je eerst moet laten passeren vooraleer je kunt oversteken.

Misschien was het beter geweest die eerste paar meters om te vormen tot een stukje fietsstraat?

Een nog moeilijker geval van conflictpresentatie doet zich voor op een eerder stuk van mijn woon-werktraject, namelijk waar de Nijverheidskaai uitkomt op de Waterkluiskaai, ter hoogte van Gentbrugge-brug.

20190212_083543.jpg

20190212_083239.jpg

Komende van Gentbrugge-brug is het soms een huzarenstuk om het fietspad langs de Schelde op te rijden. Hier ontbreekt zelfs een visuele oversteekstrook. Achteropkomende auto’s proberen je soms nog in te halen in de bocht en het is uitkijken voor tegenliggend verkeer dat van achter de bocht komt (en soms nog eens de bocht afsnijdt). Ook hier kiezen vele fietsers voor de assertieve aanpak: rijden in het midden van de rijstrook zodat achterliggende wagens hen tenminste al niet kunnen inhalen.

20190212_083553.jpg

20190212_083243.jpg

Al helemaal te gek vind ik de oversteek voor wie al op de Waterkluiskaai rijdt, komende van Gentbrugge-brug en de oversteek wil wagen naar het fietspad.

20190212_083428.jpg

Daar trotseert de dappere fietser immers 3 autostromen: de achterliggende, de tegenkomende, alsook auto’s die vanuit de Nijverheidskaai linksaf draaien (en jou de voorrang soms afsnijden). Qua conflictpresentatie had dat beter gekund.

De buurvrouw

3 april 2019

Op weg naar huis staat links in de verte een ziekenwagen dwars over de weg.
Het zal toch niet waar zijn?
Doet de Dampoort alweer haar rotte reputatie “eer” aan?
Naar huis, of toch even passeren?
Een witte 4×4 van een duur Duits merk met een dure nummerplaat staat voorbij het het kruispunt, iets verderop.
Schuin.
Een vrouw wordt door ambulanciers verzorgd.

02apr19, Antwerpenplein

Hoe zou het haar zijn?
Op HLN.be wordt de chauffeur geprezen omdat hij geen vluchtmisdrijf pleegde.

02apr19, Antwerpenplein

Maar ik ken dat kapsel… en die jas… het is precies een buurvrouw uit de straat…
Jawel ze is het.
Dju!

Dag mevrouw, hoe is het?
Oh, zijdet gij?
Gaat het?
Geen pijn pijn aan uw hoofd?
Mijn hoofd is goed, maar zovéél zéér aan mijn been!
Hij – den dienen daar- kwam veel te rap van de Dampoort, en hij had mijn achterwiel mee!

Zal ik uw man verwittigen?
Jaaaa, want hij neemt zijn telefoon niet op.
Zeg me nog eens uw huisnummer?
…… Ja, en zegt hem dat ik mijn papieren niet mee heb.
Mijn been doe zo zeer.

Het been is ingepakt.
Een ambulancier brengt haar hoofd omhoog, waarbij ze roept van de pijn.
Naar welk ziekenhuis wordt mevrouw gebracht?
Ik woon in haar straat, en zal haar man verwittigen.
Sint-Lukas.
De politie arriveert.

Ik breng mijn fiets naar huis, omhels mijn teerbeminde -die naar haar werk vertrekt- een paar seconden langer dan bij andere thuiskomsten, vertel haar nog snel het verhaal, stap naar het huis van de buurvrouw, en vind de man niet thuis.
Ook de directe buren kunnen me niet helpen.
10 à 20 minuten later zie ik hem wel, hij komt dan net met per fiets terug van het kruispunt.
Ik vraag of er overtreden snelheid in het spel was?
Hij reageert innemend en rustig: “Ik ken de omstandigheden niet, laat ons afwachten.”

Ik ga naar huis, eet, en zet de tv aan.
Het is De afspraak, bekijk het hier.
Het gaat over Brussel.
Maar even vaak over de rest van het land.

02feb19, De Afspraak


Daar vallen zinnen als:
– Autodoorstroming is belangrijker dan verkeersveiligheid.
– Het gaat over hoe wij als maatschappij onze stad, onze samenleving inrichten.
– Met de groei van onze steden moeten we gewoon het autoverkeer gaan beperken.
– Over 50 jaar kijken we terug naar deze tijd, en kunnen mensen zich niet voorstellen hoe roekeloos we met onze kinderen, met onze infrastructuur zijn omgegaan.
– Het is niet omdat je op een fiets zit dat je een heilige bent.
– Het ISA-systeem geeft aan als je te snel rijdt.
– Apparatuur om te verkennen, om te zien of er voetgangers zijn, kosten héél kleine bedragen; daar kan een sierstrip op een auto een veelvoud van zijn.
– Waarom kan je een auto kopen die 300 kilometer per uur kan rijden?
– Het enige alternatieve politieke objectief is nul verkeersdoden.
– Hoffelijkheid is iets ontzettend belangrijk.
– De politiek van de hoffelijkheid kan moeilijk rechtstreeks geimplementereerd worden in de geesten van de mensen. Je moet het doen via de ruimtelijke infrastructuur, politietoezicht en technologie in de auto’s. Hopelijk krijg je zo de hoffelijkheid.

Buurvrouw is een niet assertieve fietser.
Steeds op haar hoede.
Steeds traag.
Vaak zie ik haar te voet oversteken.
En toch…
Ze leeft nog, en daar ben ik blij om.

18 na 1.
Buurman mailt.
Ben net terug van het ziekenhuis.
B stelt het relatief goed.
Ze heeft wel een complexe breuk van het bovenbeen.
Voorlopig hangen er gewichten aan en normaal wordt ze morgen geopereerd.

Had ISA dit ongeval kunnen voorkomen?

Vrijdagavond stond ons hart weer stil.

24feb19, Hogeweg


Een vrachtwagen reed een fietster aan.
Twee fietsters stuurden Fietsbult een boodschap.

——————————————————————————————-

Daarnet gebeurde het zoveelste (wellicht dodehoek)ongeval aan het Gentse kruispunt Grondwetlaan-Hogeweg-Bernadettestraat.

24feb19, Hogeweg / Bernadettestraat


Een drietal jaar geleden overleed daar een fietser onder een containerwagen.
Daarstraks zelfde situatie, andere hoek van het kruispunt.
Ik vrees het ergste.

Het is een van de gevaarlijkste kruispunten die ik ken in Gent, misschien omdat ik er zelf alle dagen voorbijkom.
Massa’s scholieren (van Visitatie en Edugo) nemen die route in twee richtingen, daarenboven veel zwaar verkeer naar de haven via de Hogeweg.
Onbegrijpelijk dat dit kruispunt nog niet conflictvrij werd gemaakt.
Zit dit in de plannen, samen met de aanleg fietsstraat binnenkort?
In dit verband: ik stel de laatste jaren vast dat veel mensen niet meer stoppen of zich opzij zetten als de hulpdiensten eraan komen.
De ambulance die op weg was naar dit ongeval moest bijna andere fietsers omver rijden aan de Dampoort omdat die gewoon bleven doorfietsen.
Individualisme ten top!

Annelies De Waele

————————————————————————————————————————-

Beste,

vandaag vernam ik dat er opnieuw een zwaar accident is gebeurd op grens Oostakker / Sint-Amandsberg.
Mijn vriend en ik zijn 1 jaar geleden verhuisd van Gent naar Oostakker en we staan versteld van de afwezigheid van fietspaden en fietsveilige infrastructuur.

Mijn vriend doet dagelijks de tocht naar de Wiedauwkaai, een ramp…
Motorstraat, Hogeweg is onverantwoord om te nemen.

24feb19 , Hogeweg / Motorstraat / Farmanstraat

24feb19 , Hogeweg / Farmanstraat


Dagelijks brengen wij onze zoon van 6 maand naar de crèche.
Het is met de fietskar de hel om de Groenstraat te doen.

Dagelijks ga ik met de fiets richting Ghelamco.
Ik passeer het kruispunt waar vandaag het zware ongeval gebeurde, maar ook de Waterstraat is echt gevaarlijk.
Automobilisten rijden je liever van de weg dan je veilig te laten rijden.

Dagelijks heb ik het gevoel dat ik moet vechten met mijn fiets.
Ik besef dat jullie niet alles kunnen veranderen maar voor ons is Oostakker echt wel achter op vlak van fietsinfrastructuur.
Volgens mij is er geen enkele deelgemeente zo slecht aan toe.
Hopelijk kan dit via jullie de nodige prioriteit krijgen.

Groetjes,
Marij

Eén jaar

19 februari 2019

Wat schrijf je over verdriet?
Wat schrijf je over woede?
Wat schijf je over de meest pure vorm van machteloosheid?
Nikita Everaert stierf een jaar geleden op een verwaarloosd kruispunt in Oostakker een volstrekt onnodige dood.
Een zwart punt werd zwarter dan zwart.

19feb18, Antwerpsesteenweg

Vandaag reed ik met de auto naar Bassevelde.
Mijn bejaarde ouders verhuisden vorig jaar naar een assistentieflat.
Ik ben er al een paar keer naartoe gefietst.
En ik rij er af en toe met de auto heen.
Op zo’n ritten snap ik méér dan ooit in wat voor fietsgevaarlijk land we leven.
Mijn doorsnee leven speelt zich af in een stukje stad waar er voor fietsers elke maand, soms elke week, zaken verbeteren.
Gent is nog steeds geen fietsstad, maar er wordt hard aan gewerkt.
Het stadsbestuur heeft zes jaar geleden de schuchterheid laten varen om een fietsbeleid met hoofdletter F te voeren.
Schepen van Mobiliteit en Openbare Werken Watteeuw voert een beleid dat werkt aan een stad met méér voetgangers, fietsers en openbaar vervoer.
Auto’s zijn er niet ongewenst, hun dominantie en dodelijke snelheid is dat wèl.
Wie 7 jaar geleden Gent verliet komt terug in een leefbaarder stad.
Buiten de R40 is dat nog niet ècht voelbaar.
Wie de grote stad verlaat komt helemààl terug in een autodominant land.
Moordstrookjes alom op de gewestwegen.
Of erger: een slingerende N-weg zonder voet- of fietspad.
Kan er me iemand vertellen hoeveel kilometer N-wegen er nog in deze staat zijn?
Hoeveel kilometer N-wegen zijn er de afgelopen 10 jaar fietsveilig gemaakt?
Bespaar me het riedeltje van moeizame onteigeningen.
Bespaar me het riedeltje van “je kan niet zeggen dat er niks gebeurd is”.
De realiteit is: tot nu toe zijn veilige N-wegen géén/géén Vlaamse topprioriteit.
De hoofdfocus zit nog steeds op de autostrades.
Daar gaat op àlle vlakken het grootste wegenbudget naartoe, dat tonen we binnenkort.
Er zijn verdienstelijke projecten.
Het blijven korreltjes.
Een korreltje hier, een korreltje daar: kijk eens wat we doen!
Want er zijn nog honderden / honderden rotte fietsplekken, waar de factor geluk je veilig naar huis brengt.
Niet de factor veilige infrastructuur.

Ik woon vlakbij een kruispunt op de R40 dat een zwart punt was.
Het verdween van de lijst met zwarte punten zonder dat er één steen verlegd werd.
We lazen mails met beloftes.
Niks.
Ondertussen staat het kruispunt wéér op de zwarte lijst.
Na het drama met Nikita laaide een discussie op over die lijst.
Ik heb niet gevoel dat het beleid in Brussel ondertussen fundamenteel anders is.
Ik heb niet het gevoel dat er definitieve lessen getrokken zijn, die een snelle omslag zullen teweegbrengen.
Toen ik de minister afgelopen zomer hierover beschaafd aansprak focuste hij op “persoonlijke verantwoordelijkheden” van weggebruikers.
Niet op “ministriële verantwoordelijkheden”.
Niet op het hopeloos achterhaalde verkeerslichtenbeleid.
Niet op het tekort aan mankracht en middelen, 100% zijn bevoegdheid.
Kortom, verkeersveiligheid op zijn Vlaams: “we doen wat we kunnen”.
Wat Wetstratees is voor: “het is -zoals zoveel zaken- wel belangrijk, maar géén topprioriteit”.
Op één punt heeft de minister gelijk: nog teveel mensen kijken louter naar hun eigen mobiliteitscomfort (en -gewoontes), niet naar wat we samen nodig hebben.

05maa18, Antwerpsesteenweg

Afgelopen jaar mocht de Fietsersbond mee aan tafel zitten op een paar GBC’s.
Dat zijn Gemeentelijke BegeleidingsCommissies, waar (voor)ontwerpen intens besproken worden.
Aan tafel zagen we gedreven en gemotiveerde ambtenaren en ontwerpers.
We zagen het voorontwerp voor de heraanleg van het vervloekte kruispunt.
We hebben onze dank uitgedrukt voor de inspanningen om dit dossier op te pakken, en van 0 te herbeginnen.
We hebben de goede zaken in het voorontwerp benoemd, die waren hoopvol.
We hebben ook benoemd waar het ontwerp faalde, waar fietsers nog stééds het risico liepen om in de zij of in de rug aangereden te worden door afslaand autoverkeer.
En we hebben op een rationele manier een dringende vraag gesteld: maak alsjeblieft èlk nieuw wegenontwerp zodànig veilig dat je er als ontwerper je eigen kinderen zelfstandig durft laten fietsen.
Met minder nemen we geen vrede, dat beloofden we de ouders van Nikita.

05maa18, Antwerpsesteenweg

=> De toespraken op de dodenwake van 6 maart 2018
=> De open brief aan minister Weyts

Nieuwe oversteekplaats (2)

15 februari 2019

Zowel op de blog als op de Facebookpagina reageerde u fors en kritisch op Nieuwe oversteekplaats.
Dat was een verrassing.
Wie nog eens wil zien hoe weinig fietsleesbaarheid er op deze plek was: op Googlemaps staan nog de beelden van 2009.
Het tweerichtingsfietspad van de Tweebruggenstraat ligt er al sinds vorige eeuw.
Het was er alijd al een kluwen.
De auto domineerde.
Na de invoering van het Circulatieplan is die dominantie op dit punt minder hevig.
De “zwiep” (twee maal oversteken) om vanuit de Forelstraat-Ferdinand Lousbergskaai op de Visserij richting Gentbrugge te geraken blijft uitkijken, maar is voor ervaren fietsers minder zot dan vroeger.
Voor onervaren fietsers blijft het een kluwen, dat klopt.
Bekijk het grondplan, en tel de mogelijke fietsstromen tussen Visserij, Ferdinand Lousbergskaai, Tweebruggenstraat en Kasteellaan.
Het raadsel van de dag: hoeveel zijn het er?

Vooral het ochtendkluwen op het kruispunt van twee hoofdfietsroutes, met dwarsend busverkeer -en inderdaad nog teveel autoverkeer in de Fietsstraten- is hevig.
Het is dan ook terecht dat op termijn een fietsonderdoorgang (stijl Rozemarijnbrug) op de Visserij gewenst is.
Zeker als hier op termijn ook de hoofdtramlijn zeven tussen Zuid en Dampoort aangelegd wordt,
Het wegenontwerp van de Tweebruggenstraat mèt tram zal een moeilijke evenwichtsoefening worden.
Maar dat zijn zorgen voor later.

Door al die commentaar keek ik nog eens extra goed rond.
Surprise: er staan pijlen op de grond, en een verbodsbord.

13feb19, Tweebruggenstraat / Kasteellaan

13feb19, Kasteellaan / Tweebruggenstraat

13feb19, Kasteellaan / Tweebruggenstraat

13feb19, Kasteellaan / Tweebruggenstraat

Had ik die nu al een jaar niet gezien?
Of hoorden die bij dezelfde ingreep als de oversteekplaats?
Ze maken het voor nieuwe fietsers alvast een beetje leesbaarder.
Uit de commentaren begrijp ik dat deze twee pijlen ook gewenst zijn vlakbij het kruispunt Visserij-Tweebruggenstraat:

13feb19, Tweebruggenstraat

%d bloggers liken dit: