Vroeger

Verandering is moeilijk. Ik kan dan wel vlot mijn mobiliteitsgedrag aanpassen aan wat volgens de huidige inzichten goed en nodig is. Maar minder vlees eten, dàt is … .

Eén van de vele redenen dat verandering moeilijk is is dat we het heden weinig objectief kunnen vergelijken met het verleden. We vergeten zo snel. Zeker over alledaagse dingen als mobiliteit.

Mede daarom was het uiterst prettig dat Korneel De Rync de toestemming gaf om het hoofdstuk FIETS uit zijn boek over de jaren 50 ” Vroeger was alles anderste publiceren. Korneel mailde de tekst op 10 maart 2020. Op 11 maart veranderde mijn wereld voor een paar maanden, iets met een c… . En de tekst verdween ergens diep in mijn mailbox.

Vorige maand dacht ik plots aan die tekst. Het geheugen laat zich niet temmen. Dus hier is hij dan! Hint: let ook op de voorflap.

FIETS

De fiets was in 1957 het meest verspreide vervoermiddel. Er waren er ongeveer 3 miljoen, 2.902.243 om precies te zijn. Dat betekent dat één op de drie Belgen een stalen ros bezat, en dat ongeveer ieder gezin een ter beschikking had. Omdat velen nog geen scooter of auto hadden, lag het gebruik ervan hoog. Uit een grote verkeerstelling in 1955 bleek dat fietsers goed waren voor 18,1 procent van alle voertuigen op de openbare weg. Mensen gingen ermee naar het werk, de winkel of gebruikten hem in hun vrije tijd. De gewone man sprong vaker op een velo dan de vermogende, want die laatste had zich wel al ‘gemotoriseerd’.

Het spreekt voor zich dat de fietsen technisch gezien minder waren: minder goede remmen, minder versnellingen, zwaarder frame, banden die sneller lek raakten, noem maar op. Toch schreef het tijdschrift Cyclotouring in maart 1954 dat de fiets niet meer hoefde ‘beschouwd te worden als een nog te verbeteren ding’. Over fietssloten was ook niet zo nagedacht. Mensen zetten hun tweewieler bijna nooit op slot, want er was nauwelijks diefstal.

Diefstal was er wel van overheidswege. Jaarlijks diende je een provinciale fietsbelasting van 80 frank te betalen. Het was een bijdrage voor de aanleg en het onderhoud van wegen en fietspaden. Je kreeg een metalen nummerplaatje dat je verplicht aan je rijwiel moest hangen als bewijs van betaling. Op dat plaatje stond de naam van de provincie vermeld, het jaartal en een persoonlijk registratienummer. Ieder jaar veranderde de kleur en vorm ervan, zodat de politie snel kon zien wie niet betaald had. (En wat met tandems? In het boek Passe-vite, een nostalgische terugblik op oude voorwerpen, staat te lezen: ‘Op een tandem hoefde maar één fietsplaat. Zat er geen plaatje in de vork, dan schreef de agent een bekeuring uit. Zat op de tandem één fietser, dan schreef de agent één bekeuring uit, zaten op de tandem twee fietsers, dan schreef de agent twee bonnen uit.’) De taks was hoe dan ook voer voor discussie, want slechts een klein procent van de opbrengsten werd geïnvesteerd voor het inrichten en verbeteren van fietsstroken. Sterker nog, het grootste deel ging naar de autowegen, ten nadele van tweewielers. Met het geld werden zelfs rijpaden verwijderd. De fietsers financierden dus hun eigen ondergang.

De overheid hechtte eind jaren vijftig geen belang aan fietsers en fietswegen. Alle aandacht ging naar het opkomende autoverkeer, en daarbij werden de zwakke weggebruikers vergeten. De beleidsmakers leken te denken dat de rijwielen op termijn gewoon zouden verdwijnen en iedereen in de toekomst enkel en alleen een auto zou gebruiken.

Er waren weinig fietspaden. Op veel plaatsen moest de trappende medemens gewoon op de autoweg rijden, ergens aan de rand ervan. Nog meer dan de auto’s hadden zij last van de slechte kasseiwegen. De paden die er wel waren, waren vaak smal, in slechte staat, onveilig, of er werden delen gebruikt als parkeerplaats. Ofwel waren die plekken door de autoriteiten zelf ingericht, ofwel zetten automobilisten daar illegaal hun wagen, zonder dat de politie ingreep – wat bijna op hetzelfde neerkomt. ‘Dat door auto’s op rijwielwegen gereden en geparkeerd wordt, is gewone kost geworden. Politie en rijkswacht sluiten de ogen. Waarom zouden de automobilisten zich dan verder aan de voorschriften storen?’ schreef Cyclosprint, het tijdschrift van de Belgische Wielrijdersbond, in januari 1957. Hoe dan ook, de fietsers moesten zigzaggen en ontwijken. Mooi aan de kant blijven, of in de sloot rijden. Een paar maanden later wond Cyclosprint zich weer op over het gebrek aan ruimte: ‘Onze bevoegde instanties […] handelen als waren de fietsers een uitgestorven categorie van weggebruikers. Het is net of ze geen bestaansrecht meer hebben en alsof opzettelijk alles zo bedisseld wordt dat de vermetele die nog fietsen wil niet spoedig genoeg uit de weg geruimd kan worden.’ En de Antwerpse Wielerunie schreef in 1955 in haar maandblad dat de fietsers de paria’s, de verschoppelingen van de weg waren. ‘En men laat het hem goed voelen. Zijn plaats op de weg wordt alom meer beperkt. Zijn rechten ingekrompen, zijn eergevoel gekrenkt: noch honden, noch rijwielen.’

uit: Vroeger was alles anders, Korneel De Rynck, 2018 (het boek is nog steeds te koop, bijvoorbeeld hier)

Mobiliteitsverleiden

Wonen is een basisrecht. De plek waar je woont bepaalt veel. Het is bijna 27 jaar geleden dat mijn teerbeminde en ik besloten om te verhuizen. Waarheen? Den buiten? Met ons type van job (nachtverpleegster en theatertechnicus) wou dat zeggen: altijd 2 auto’s nodig. Of in de stad blijven? Dan kon het met één auto. We kozen voor het laatste. Dicht bij het centrum. Nét / nét geen 9000 Gent, dat stak een beetje. Het werd de eerste straat van 9040 Gent. Dicht bij een treinstation. En dicht bij de autostrade. Binnen 15 dagen is het 25 jaar geleden dat we hierheen verhuisden. Ik was nog geen Fietserbonder. Een auto bezitten leek evident. Wel kozen we bewust een school vlakbij ons nieuwe huis, zodat de dochters op termijn zelfstandig naar school konden. Maar de bizarre realiteit was dat het volume autoverkeer in onze straat zo snel steeg, dat we de kinderen vaak zelf met de auto brachten.

Huizen waren toen een pak goedkoper. Bouwmaterialen ook. De kennis over isoleren was beperkt. Internet was voor een elite. Flink wat panden stonden leeg. We leefden in de wereld van huisje- tuintje – keukentje. Vergeleken met toen is de appartementisering van de nieuwe wooneenheden bijna de norm geworden. Compacter wonen is ok, én nodig. Al bleek tijdens de pandemie waar de minpunten zaten.

In de slag om de appartementenkoper is de locatie een prijsbepalend element. Elke projectontwikkelaar wil zo duur als mogelijk verkopen. Mobiliteitsverleiden is één van de technieken. Dat was altijd zo. Het fietsverleiden dook eerst op in dure verkoopsbrochures (zie onderaan deze Fietsbult over de Loop). De laatste jaren verschijnt de fietsverleidingsdans steeds meer in het straatbeeld. Er waren al vaker voorbeelden te zien, zoals werfborden op het jaagpad langs de Bovenschelde, stijl: “zoveel kilometer naar centrum Gent”. Deze mobiliteitsverleiding kan je al een poos bewonderen op de Hogeweg:

01 juli 2021, Hogeweg

Ik ben benieuwd naar wàt precies dit project zichzelf doet uitroepen tot “meest fietsvriendelijke project van Gent”.

01 juli 2021, Hogeweg

Feit is: de fiets heeft een prominente plaats gekregen in de verleidingsdans. Dat was 25 jaar geleden nog ondenkbaar.

Applausactie op wereldfietsdag 2021

De Fietsersbond is per definitie … . En toen stopte ik even met typen, en zocht op de website van de Fietsersbond naar de missie. Hun missie. Onze missie.

“De Fietsersbond is een onafhankelijke vereniging, die met steun van leden, vrijwilligers en bondgenoten de belangen van alle fietsers in Vlaanderen en Brussel behartigt.” 

en…

“We lobbyen op alle overheidsniveaus, bij bedrijven en het middenveld en promoten er de fiets als hefboom om duurzame oplossingen te realiseren op vlak van mobiliteit en ruimtelijke ordening, economie, klimaat, milieu en gezondheid. We maken daarbij ook gebruik van de expertise van onze leden, voeren onderzoek en eigen programma’s uit, leveren diensten. Zo trekken we met kennis van zaken de kop van het peloton en inspireren, enthousiasmeren en motiveren we alle stakeholders om mee onze visie – fietsen is vanzelfsprekend – te realiseren.”

Voila, het woord staat er: ” enthousiasmeren“. Dat zie je hieronder en masse, op 12 (twaalf!) locaties. U krijgt een bloemlezing van wat we aan foto’s doorgespeeld kregen. We tonen ze van noord naar zuid, te beginnen met de eigen foto’s van de applausactie aan de kleuter- en lagers school Mariavreugde in Wondelgem. Wat een ambiance was dàt! Het begon eerder rustig, maar zwol aan tot een enthousiasmerende fietsstraat:

03 juni 2021, 07u55, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat

03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat / Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u02, Vroonstallestraat

03 juni 2021, 08u04, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u06, lagere school Mariavreugde
03 juni 2021, 08u10, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u11, Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u13, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u13, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u16, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u17, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u17, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u18, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u19, Vroonstallestraat / Vinkeslagstraat
03 juni 2021, 08u19, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u20, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u20, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u23, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u24, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u24, Vroonstallestraat
03 juni 2021, 08u25, Vroonstallestraat

Altijd boeiend, zo’n schoolingang. Altijd beangstigend, zo’n schoolingang met zo’n grote stroom autoverkeer. Daarover later meer in een aparte Fietsbult, want er waren nog 11 andere applausacties. We gaan verder van noord naar zuid.

03 juni 2021, Eksaardserijweg / Sint-Jozefstraat
03 juni 2021, Eksaardserijweg / Sint-Jozefstraat
03 juni 2021, Groendreef / Westerringspoorbrug
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Gaardeniersbrug / Opgeeistenlaan
03 juni 2021, Groendreef / Beukelaarstraat
03 juni 2021, Groendreef / Beukelaarstraat
03 juni 2021, Luc Lemiengrepad
03 juni 2021, Forelstraat / Heernislaan
03 juni 2021, Forelstraat / Heernislaan
03 juni 2021, Visserij
03 juni 2021, Visserij
03 juni 2021 Marie Sassepad / Louisa d’Havébrug
03 juni 2021, UZ Gent
03 juni 2021, UZ Gent
03 juni 2021, UZ Gent

U zag 10 van de 12 locaties. Dank aan allen wiens handen applaudisseerden!

Nog even terug naar de missie van de Fietsersbond. Daarin staat ook het woord “onafhankelijk”. Dat wil onder anderen zeggen: ongebonden, niet ontstaan uit, of als onderdeel van een politieke partij. Dat is belangrijk, want om het simpel te zeggen: één van onze doelen is dat liefst àlle politieke partijen de fiets als een evidentie zien, én behandelen. Dat was jarenlang niet zo. In één partij was het altijd zo: pro fiets. Bij een andere was dat nooit zo: eigen auto eerst. Bij àlle andere partijen leefden de twee stromingen, of beter de drie stromingen: pro fiets / onverschillig / contra. Zo’n stromingen lees je natuurlijk nooit in verkiezingsprogramma’s of partijcommunicatie. Daar is het altijd: één gedacht. Niet meer, soms minder. Minder: dat was de dan “afdeling onverschilligheid”. Dat laatste, de onverschilligheid, is recent verdwenen. Bij de laatste verkiezingen kwam het woord “fiets” voor in àlle partijpublicaties (van de Vlaamse partijen die verkozen zijn). Dat was nieuw, en een signaal dat niemand nog naast de fiets kon kijken. Ook niet bij de partijen die tot dan toe de jammerklachten van autogebruikers (excuus!) autobezitters (het fileprobleem, het parkeerprobleem, … ) de allerbelangrijkste mobiliteitsvraagstukken vonden. De vraag is nu: hoe zal het komende jaren evolueren? Zijn alle partijen in staat om op de Wereldfietsdag 2022 voor de fiets te applaudisseren? Ik hoop het. Bij de bevolking is het draagvlak niet meer te negeren.

Fietsslot zoekt eigenaar

Als je ergens een fietspikkel ziet liggen is de kans groot dat er een fietsendief actief was. Op reis een paar jaar geleden in Copenhagen zagen we een junkie op klaarlichte dag een fietspikkel van een fiets stampen, en daarmee het fietsslot van een andere fiets forceren. Iedereen stond erbij, maar greep niet in. Met een junk weet je nooit. Een aantal mensen schreeuwden Deense verwensingen. Het ging bliksemsnel. Op minder dan een minuut stoof de junk op zijn buit weg.

Gisteren vond ik aan de zijkant van de Dampoortfietstallingen drie fietspikkels:

30 mei 2021, Dampoortstalling
30 mei 2021, Dampoortstalling

Zouden er evenveel fietsdieven actief zijn? Of speelt hier iets anders? Feit is dat de fietsendieven steeds drastischer worden. Ik lees op Facebook steeds meer over fietsdiefstal “tijdens de kantooruren.”

De vondst van zaterdag was totaal het tegendeel. Midden op de Visserij lag een (naar mijn vermoeden) zeer degelijk slot te blinken.

29 mei 2021, 21u32, Visserij

Ik nam het slot mee naar huis. Dus spread the news: wie verloor zaterdag zijn/haar fietsslot? Aan het sleuteltje hangt een roze fiets. De eigenaar moet me kunnen vertellen wat zich aan de achterzijde van het roze fietsje bevindt. Mail me op fietsbult@fietsersbondgent.be . Als de eigenaar zich komende week niet meldt breng ik het slot naar de politie, afdeling verloren voorwerpen.

30 mei 2021

Vrijwilligersgoud

De C-crisis was en is op vele vlakken loodzwaar, en op evenveel vlakken uitermate leerzaam. X aantal domeinen van onze maatschappij werden afgelopen jaar gewikt, geanalyseerd, soms gefileerd. De specialisten kwamen uitermate veel aan het woord, en dat was leerzaam. Soms dacht ik: waarom wordt er ook op andere maatschappelijke domeinen niet meer naar specialisten geluisterd?

Eén van die elementen was het belang voor onze maatschappij van vrijwilligers. We mogen véél verwachten van onze overheden. Zéér veel zelfs. Idem voor alle professionals in dit land. Maar zonder de vaak even deskundige aanvulling door tienduizenden vrijwilligers zou dat alles niet rond geraken. Vrijwilligers zijn goud waard. Kijk maar naar de vaccinatiecentra. Kijk naar de Fietsersbond. Kijk naar Natuurpunt. Kijk naar de Dienstencentra van het OCMW. Kijk naar de cultuurhuizen. Het lijstje is lang.

Onderstaande reeks is een ode aan de vrijwilliger. In dit geval: de vrijwilligers van GMF Gents MilieuFront, die op een koude lentemorgen in mei de wekker zo vroeg lieten aflopen dat ze om zeven uur ’s morgens op “hun telpost” stonden, klaar om u op uw fietszadel te tellen.

06 mei 2021, 07u31, Forelstraat
06 mei 2021, 07u32, Jan Delvinlaan
06 mei 2021, 07u33, Scheldekaai
06 mei 2021, 07u39, Keizerpark
06 mei 2021, 07u39, Keizerpark
06 mei 2021, 07u40, Keizerpark
06 mei 2021, 07u40, Keizerpark
06 mei 2021, 07u42, Brusselsesteenweg
06 mei 2021, 07u44, Zuidparklaan
06 mei 2021, 07u45, Tentoonstellingslaan
06 mei 2021, 07u51, Overpoortstraat
06 mei 2021, 07u56, Kunstlaan
06 mei 2021, 07u58, Kortrijksepoortstraat
06 mei 2021, 08u02, Bijlokekaai
06 mei 2021, 08u04, Bijlokekaai
06 mei 2021, 08u07, Louis Pasteurlaan
06 mei 2021, 08u09, Bijlokehof
06 mei 2021, 08u10, Bijlokehof
06 mei 2021, 08u13, Bernard Spaelaan
06 mei 2021, 08u17, Rozemarijnstraat
06 mei 2021, 08u21, Ekkergemstraat
06 mei 2021, 08u23, Nieuwewandeling
06 mei 2021, 08u24, Nieuwewandeling
06 mei 2021, 08u28, Leiekaai
06 mei 2021, 08u30, Drongensesteenweg
06 mei 2021, 08u32, Appelstraat
06 mei 2021, 08u35, Brugsesteenweg
06 mei 2021, 08u38, Brugsesteenweg
06 mei 2021, 08u48, Groendreef
06 mei 2021, 08u50, Nieuwevaartbrug
06 mei 2021, 08u55, Gaardeniersbrug
06 mei 2021, 08u56, Gaardeniersbrug

Was ik maar om een half uurtje vroeger opgestaan. Dan had ik u de volledige gouden ring met tellers kunnen tonen. Misschien volgend jaar?

Oh ja, de resultaten van de fietstelling leest u hier.

Compagnie Cecilia presenteert De Hartstocht

Omdat theater spelen ongeveer hetzelfde is als fietsen: Persbericht donderdag 29 april 2021

Nu theaters nog even gesloten moeten blijven, pakt Compagnie Cecilia uit met De Hartstocht: een verzameling inspirerende fietsroutes langs luisterverhalen, geschreven én ingesproken door acteurs en andere vertellers. De verschillende routes met bijhorende overzichtskaart kun je vanaf nu gratis downloaden via de website van Compagnie Cecilia.

03 mei 2021, Blekersdijk


De routes, elk tussen de 35 en 45 km lang, leiden je langs de gekende fietsknooppunten met verhalen over … knooppunten. “We kennen ze namelijk allemaal,” vertelt Compagnie Cecilia-dramaturg Daan Borloo, “die belangrijke momenten, ideeën of personen in het leven die je in een bepaalde richting begeleiden. Metaforische kruispunten waarop je je afvraagt: sla ik links- of rechtsaf?”


In De Hartstocht ontdek je de verhalen van Sebastien Dewaele, Titus De Voogdt, Lucie Plasschaert, Bieke Purnelle, Jean Paul Van Bendegem, Patricia Kargbo, Wouter Bruneel, Marijke Pinoy, Yahya terryn, Alexia Leysen en Peter De Graef. Allemaal verhalen van en over fietsers, levenskunstenaars en knooppuntenexperts die je aan de hand van QR-codes langs het parcours kunt beleven en delen. Tijdens het fietsen of tussendoor, in de verfrissende of verzengende buitenlucht.


De Hartstocht kadert in een breder fietsproject van Compagnie Cecilia dat zowel theaterliefhebbers als fietsamateurs aanspreekt. “Onder de noemer Cecilia Fietst verzamelen we verschillende cultureel getinte fietsroutes en -verhalen, als aanvulling op en alternatief voor eenzame livestreams en testevents voor een beperkt publiek. In de buitenlucht hopen we mensen opnieuw samen te brengen via cultuur: coronaproof en toch samen”, aldus Borloo.


Zo kun je naast De Hartstocht ook een Tour de Théâtres fietsen, een idyllische fietstocht langs vijf podia in en rond het Gentse die kreunen onder het gemis van hun publiek. De fietslus van 70 kilometer slingert van De Expeditie in Gent, de thuishaven van Compagnie Cecilia, over CC Nova in Wetteren richting CC De Fabriek in Sint-Lievens-Houtem en GC De Kluize in Oosterzele om via Cultuurhuis Merelbeke weer te landen in De Expeditie. Op elke pleisterplek valt er iets te zien of te beleven.

03 mei 2021, Blekersdijk


“Met Cecilia Fietst willen we onze theatergemeenschap blijven voeden en voelen in deze absurde coronatijd,” zegt Borloo. “Niet toevallig een tijd waarin heel wat mensen de fiets hebben (her)ontdekt, ook wij bij Compagnie Cecilia, om de demonen al pedalerend uit te zweten. Toch hopen we dat ook snel de zalen weer kunnen openen en dat het rijk der vrijheid in zicht is. Ondertussen blijven we de helden van de zorg zo ontzettend dankbaar voor hun tomeloze inzet.”


Extra:
• het ludieke lanceringsfilmpje van Cecilia Fietst met Tiesj Benoot vind je hier


Praktisch:
• alle fietsroutes van De Hartstocht kun je vanaf 29 april gratis downloaden via deze link
• alle info over Cecilia Fietst vind je hier

Coronatip #6: fietsen door Oost-Vlaanderen

Dames en heren, u leest een nieuwe pen / fotograaf: Jan Vanseveren!

In het voorjaar van 2020 leerden we een nieuw fenomeen kennen, en of je het nu met grote of kleine “c” schrijft, iedereen zat aan huis gekluisterd. Iedereen? Of toch niet helemaal…. Ondanks verwoede pogingen van minister De Crem om het fietsen aan banden te leggen, mocht je als fietser gaan en staan waar je wilde.  Als dàt geen opportuniteit was!  

De E40 tijdens de eerste lockdown: onwaarschijnlijk rustig

En dus sprong ondergetekende – met veel vrije tijd, want enkele maanden technisch werkloos door, jawel: corona – op de fiets om de ruime regio rond Gent te verkennen. Met de welwillende ondersteuning van de weergoden. 

Even kijken… hoe pakken we dit aan? Wel, laten we niet te ambitieus beginnen. Hoeveel deelgemeenten (gemeenten van vóór de fusie dus) zouden zich binnen een straal van 25km rond Gent bevinden? Iemand een gokje? Schrik niet, het zijn er maar liefst tweehonderd en zes! Wie heeft al gehoord van Ressegem, Mespelare, Godveerdegem, Oeselgem? Misschien hoor je het donderen in Keulen, maar toch liggen deze leuke dorpjes op maximaal 25km van Gent.

Eindelijk gevonden waar de Hundelgemsesteenweg naartoe loopt.

Daarmee lag de doelstelling vast: alle 206 deelgemeenten in en rond Gent per fiets langsrijden. Zo kwamen lusvormige dagtochten per fiets rond Gent tot stand van 50, 60, 80 km.

Wat dan volgde was een parelsnoer van onbekende juweeltjes van dorpjes. De weidse landschappen van het krekengebied met tot de verbeelding sprekende plaatsen als St-Jan-in-Eremo of Waterland-Oudeman, doorploegd door eeuwenoude dijken waarmee beetje bij beetje land kon worden veroverd op zee of op de Westerschelde. Of Dikkele, “tucked away” – zoals de Engelsen dat zo mooi verwoorden – in een plooi van het landschap in de Vlaamse Ardennen. Niet voor niets een beschermd dorpsgezicht trouwens. 

Dikkele, een juweeltje aan de voet van de Vlaamse Ardennen

Sommige fietstochten waren ingegeven door noodzaak (nu ja, noodzaak?) als dochterlief via een zoekertjessite een leuke tweedehandsjas wou kopen en die ook zelf wou afhalen. Trein of auto waren streng verboden, dus kwam de vraag “Ligt Sint-Truiden binnen fietsafstand”? (neen, toch niet). “En Eeklo?” (ja, daar kunnen we wel naartoe fietsen). Van de nood een deugd maken, heet zoiets dan.  

Moortsele

Na de zomer stak corona opnieuw de kop op, een vervolgverhaal lag voor de hand. Maar intussen bood zich een nieuwe opportuniteit aan, in de vorm van gratis treintickets voor mens én fiets. Van de weeromstuit konden we zomaar helemaal gratis een dagje gaan fietsen in pakweg Limburg of Henegouwen. 

Daardoor ben ik er (nog) niet in geslaagd om alle 206 steden, dorpen en dorpjes langs te fietsen, maar met het lengen van de dagen kan een mens weer beginnen dromen. Van fietsen langs de resterende 50 deelgemeenten, en uiteindelijk ook van een herhaling mét heerlijke geopende terrasjes onderweg.

Wat horeca betreft lijken de eerste en de tweede lockdown verdacht veel op  elkaar

Enkele tips, voor wie het ook wil proberen: het netwerk van fietsknooppunten doorkruist het hele land, dus ook  onze provincie. Een interessante kapstok om fietstochten te plannen, vaak langs rustige routes. 

Check op voorhand het weerbericht (nogal evident zal je denken), en zeker ook de windrichting. Let er op dat de wind na de middag vaak een tandje bijsteekt: voor de middag met een zacht briesje tegenwind vertrekken, en daarna terug naar huis waaien is dubbel zo aangenaam. De website van het KMI (www.meteo.be) geeft een (redelijk) betrouwbare voorspelling van windrichting en –snelheid per gemeente en per uur.

Sint-Margriete, met de Hollandersgatkreek (sic!)

Via Messenger: levensgevaarlijke situatie

Ik wil graag een levensgevaarlijke situatie melden. Als je met de fiets het gevaarlijke punt aan de Motorstraat voorbij bent richting Muide, komt het volgende obstakel. Er staat plots een verkeersversperring voor fietsers. Zonder boe of ba langs waar je dan wel veilig kan naar de Muide.

De enige optie is langs de overkant te fietsen. Levensgevaarlijk want dit pad is niet voorzien voor 2 richtingen. Als je voorbij de Weba bent moet je de Afrikalaan over, weer op gevaar van overhoop gereden te worden. Er staat nergens een aanduiding, nergens beveiligingen. Degoutant.

T.I.

Redactie: dit is een werf van FARYS. Het advies bij gevaarlijke situaties is om de politie te bellen, maar wij begrijpen dat niet iedereen de moed of de tijd heeft om dat te doen.

Dit is de officiële communicatie van FARYS:

Voor alle fases: “De doorgang voor fietsers blijft ongewijzigd”.

Als het regent is het nat

Wat zou er gebeuren mocht Agentschap Wegen en Verkeer treinsporen aanleggen? Of mocht waterbedrijf FARYS hoogspanningsleidingen bouwen? Er is een reden waarom we onze maatschappij in hokjes organiseren. Niet iedereen kan àlles. Maar laat ons afspreken: wàt je doet moet je zo goed als mogelijk doen. Perfectie bestaat niet. Bijleren doet iedereen. Geklungel bestaat wèl degelijk. Zoals hier:

03 februari 2021, definitief fietspad Darsen, uitkomend op de Motorstaat

03 februari 2021, voorlopig fietspad Darsen, uitkomend op de Hogeweg

copyright OpenStreetMap

Misschien is dit het recept van dit natte Infrabelverhaal: men neme een restbudget dat in het boekjaar 2020 op moet, en voere er wat werken mee uit. Zo zijn er alweer een paar streepjes gezet voor het jaarrapport 2020 “afgesloten overwegen”. Men laat het daarna twee à drie maand er zo bij liggen alvorens verder te doen. De weggebruikers? Wie? Ach! Het is toch winter voor iedereen? En als het regent is het nat. Afvoer? Riolering? Verlichting? Ach!

Infrabel is de opdrachtgever. TUC RAIL is de uitvoerder.

Op die paar minuutjes dat ik er fotografeer passeren er flink wat fietsers:

03 februari 2021, voorlopig fietspad Darsen

03 februari 2021, definitief fietspad Darsen

03 februari 2021, definitief fietspad Darsen

03 februari 2021, definitief fietspad Darsen

03 februari 2021, voorlopig fietspad Darsen

Als fietser kan je nog  je benen intrekken . Voor voetgangers is er maar één oplossing: laarzen.

03 februari 2021, voorlopig fietspad Darsen

Dit is het fietspad van Oostakker naar Gent:

03 februari 2021, Motorstraat

Op de startpagina van de website van TUC RAIL lees ik: “Safety is meer dan ooit het belangrijkste aandachtspunt, zowel inzake arbeidsveiligheid, werfveiligheid als exploitatieveiligheid.”

Positief eindigen: het voorlopige pad langs de sporen van Singel naar Singel is wèl droog en stabiel.

03 februari 2021, voorlopig fietspad tussen Singel en Singel

Wat me bij het bekijken van de foto’s doet denken: waarom is het voorlopige pad aan de overweg niet identiek verhoogd aangelegd? Het materiaal is aanwezig:

03 februari 2021, Darsen

Rest nog om het definitieve fietspad watervrij te krijgen.

Coronatip #5: de verloren handschoen

Het leven blijft zijn rare coronagang gaan. We passen ons aan, en we passen ons aan, en we passen ons aan. Lockdown 2 is een feit. Voor velen is het zwaar. Voor anderen niet. Maar als maatschappij doen we verder. In Gent zeggen ze: “Nie pleuje!”.

05okt20, Vliegtuiglaan

In de lente gaven we de Stad een paar tips. Coronatip  #1, #3 en #4 werden vervuld, waarvoor dank. Tip #2 zou nog steeds veel fietsers blij maken. Maar de maatschappij is méér dan de overheden. Daarom leest u hier af en toe een coronatip om het voor mekaar wat prettiger te maken.

Coronatip #5 gaat over die honderden handschoenen die u en ik op straat zien liggen. Het zijn vaak schipbreukelingen:  samen met de zakdoek uit de jaszak buitenboord gevlogen. Of zo. Boef de straat op, maar dan zonder het harde geluid van hout of metaal. Een vallende handschoen hoor je nooit landen, zelfs niet in een verlaten, windstille straat.

05okt20, Vliegtuiglaan

In december 2017 kon u deze Fietsbult lezen over Zwerfhandschoenen. Vrij snel daarna bleek dat amper een straat verder nog een man zich het lot van de zwerfhandschoenen aantrok. Dit is zijn blog anno 2020: “De Eenzame Handschoen”. 

05okt20, Vliegtuiglaan

Wie a zegt moet ook h zeggen. Het wordt tijd om iets te doen aan die eenzaamheid. Verbinden is het toverwoord. We kunnen dan wel niet veel zoenen of knuffelen, maar laat ons elkaar warmte brengen door elkaars gescheiden handschoenen te herenigen.

05okt20, Vliegtuiglaan

Het is simpel. Het gros van de fietsers volgt dagelijks dezelfde route. Sommigen doen zelfs de moeite om stante pede / onverwijld op zoek te gaan naar hun most beloved half handschoenenpaar. Laat ons elkaar helpen door elke gevonden handschoen vlakbij de vindplaats tentoon te stellen. Hoe meer mensen een verloren eenzame handschoen oprapen en tentoonstellen, hoe meer er herenigd worden. Simpel. Bijvoorbeeld zo:

30okt20, Rozebroekenpad

Of zo:

30okt20, tussen Haantjen en Boterhoek, Evergem

Velen onder ons hebben momenteel wat meer tijd. Het is een creatieve daad van handschoenlievendheid. Even remmen, oprapen, ergens ophangen, klaar! Iemands kledingstuk aanraken hoeft niet vies meer te zijn. We hebben nu allemaal toch standaard handgel in de rugzak, of niet soms?  Daarmee kan het contact proper coronaproof afgerond worden. (Zo’n handgel is ook altijd handig als je onderweg frieten met mayonaise eet! Of  na een dringend plasje tegen een boom. Of… )

Oh ja, ook al zijn mutsen en sjaals einzelgängers, en vergeleken met handschoenen minder on the road, ze verdienen een identieke liefdevolle tentoonstelling.

Verwarming

Ik heb het niet zo voor wielplooiers. Fietswielen zijn te belangrijk om tussen twee metalen buizen te proppen. Goede fietsstallingen maken dat een fiets niet té snel in onderhoud moet. Tot op heden zijn er niet zoveel modellen die dat waarmaken. Al zag ik onlangs een grandioos model dat fietsen tegen de muur plakt, daarover later dit jaar wat beelden.

Vandaag een retromodel. Enkel geschikt voor fijne bandjes. In essentie een wielplooier. En  in de winter lekker warm.

27sep20, Gent

Al weet ik niet of die warmte een goede zaak is voor fietsbandjes.

27sep20, Gent