Op de buiten (2)

Soms, als je langs de Vlaamse wegen fietst, kom je situaties tegen die niet zouden misstaan in een roman van Franz Kafka. Nemen we bijvoorbeeld het jaagpad langs de Schelde net ten zuiden van Oudenaarde. Vroeger was het niet prettig rijden daar. Het wegdek was in abominabele straat: boomwortels, putten, u kent dat.

Toen een paar jaar geleden het wegdek werd vernieuwd leek er dus reden tot blijdschap. Dat bleek na de werken nogal tegen te vallen. Over verschillende kilometer zit het nieuwe wegdek vol groeven.

16maa17, 15u15, Jaagpad Oudenaarde

Op een aantal plaatsen zijn die groeven zo diep dat je wiel er moeilijk uit geraakt. Niet zo erg dat je onmiddellijk valt, maar toch: zeer onaangenaam en met een zeker risico.

Om te zien wat er hier gebeurd is moet je naar de zijkant van de weg kijken. Je ziet duidelijk dat de betonrand uitsteekt boven het wegdek.

16maa17, 15u15, Jaagpad Oudenaarde

Dat is niet normaal natuurlijk: zo’n betonrand mag niet hoger komen dan het wegdek, alleen al omdat je anders geen behoorlijke afwatering krijgt. Men is hier gewoonweg vergeten (vergeten?) om de bovenlaag aan te brengen. De groeven moeten er voor dienen dat de hechting tussen boven- en onderlaag goed is.

De reden waarom er geen toplaag ligt is niet duidelijk. Misschien is de aannemer failliet gegaan? Misschien heeft hij de laatste laag maar weggelaten omdat dat hem goedkoper uitkwam? In elk geval zal het budget wel zo’n toplaag voorzien hebben, dus had men wel manieren om, met dezelfde of een andere aannemer, de weg af te werken.

De wegbeheerder, dat zal AWZ geweest zijn, heeft het probleem op een andere manier opgelost. Vermits het probleem lastig is voor fietsers, is het probleem ook de schuld van fietsers. Om dat duidelijk te maken en alle verantwoordelijkheid af te schuiven koop je dus gewoon een aantal verkeersborden met de klassieke formule ‘fietsers afstappen’.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Voilà! Nu ervoor zorgen dat je genoeg borden hebt, zodat fietsers zeker niet kunnen zeggen dat ze de borden niet gezien hebben.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Uiteraard is er geen mens die afstapt en een half uur te voet gaat.

16maa17, 15u20, jaagpad Oudenaarde

Maar als het mis gaat is het de fietser zijn schuld.

afwerking (2)

Op de dijk aan de Waterkluiskaai –aan Gentbruggebrug is dat– ligt een fietsweggetje. Dit wordt opgewaardeerd. Tot nu toe kon je het alleen gebruiken om van of naar de Nijverheidskaai te fietsen. In de toekomst maakt het de verbinding met de Waterkluiskaai in de richting van de Gentbruggestraat. Dit is een mooie intentie.

Details kunnen echter veel verpesten. Hier zijn er twee details die, zoals de zaken nu staan, nog kunnen weggewerkt worden en die, inderdaad, veel verpesten. Kijken we even naar de foto. Dit is wat je als fietser te zien krijgt als je richting Gentbruggestraat wil.

27mei12,16u45,Waterkluiskaai

Zoals de foto laat zien rij je hier de rijweg op, onmiddellijk in de baan van de auto’s. Veel beter in zo’n situatie is om te zorgen voor rugdekking. Dit betekent dat de fietser de rijweg oprijdt waar de rijweg breder wordt. Op die manier heeft hij iets (een voetpad, een boom, wat dan ook) achter zich dat hem beschemt.

Een tweede probleem is de opstaande rand, vooral natuurlijk die aan de rechterkant:

27mei12, 16u50, Waterkluiskaai

Je komt vlak bij die rand als je de rijweg opdraait en je riskeert hem met je pedaal te raken, of zelfs met je wiel.

De twee fouten versterken mekaar. Kijk maar eens terug naar de eerste foto. De fietser die dit als beeld krijgt moet naar twee probleempunten kijken. Rechts voor hem is er de opstaande rand. Links, voor hem een beetje naar achter toe, kan er verkeer komen. Een kameleon kan gemakkelijk tegelijkertijd in die twee richtingen kijken, een mens heeft het daar moeilijk toe.

De oplossing is nochtans heel eenvoudig: snij gewoon de hoek weg. Op foto 1 is te zien dat je gemakkelijk de fietsers kan leiden op zo’n manier dat ze naast het verkeer uit de  Jan Delvinlaan hun plaats innemen en toch op natuurlijke wijze vóór de haaientanden van de zijstraat uitkomen. Daarmee werk je beide problemen tegelijkertijd weg en maak je alle fietsers die daar passeren veel gelukkiger.

Bepaling

Dag, ik ben een andere Jan. Ik ben hier al eens geweest, vorige zomer. Yves heeft namelijk maar 996 van de eerste  1000 posts hier gemaakt, de rest kwam van mij.

Wat vorige zomer in de pijplijn is blijven zitten is een unieke brok fietsinfrastructuur. Dit stukje fietspad verbindt de Frans De Mildreef met de achterkant van de Meierij:

27jul11, 16u26, Frans De Mildreef

Niet echt een drukke buurt en op het eerste zicht niet zo belangrijk, maar waarschijnlijk verdient dit fietspaadje de titel van het meest bepaalde fietspad van Gent. Met zijn vijftien meter lengte en zijn vijf palen,

25jan12, 16u48, Meierij

waarvan drie palen voor verkeersborden en twee hinderpalen, haalt dit fietspad een wonderbaarlijke paaldichtheid van 0,33 p/lm (palen per lopende meter).

Wel is het jammer dat na al dit paalgeweld blijkbaar het budget uitgeput was en er dus geen wegbedekking meer afkon:

25jan12, 16u48, Frans De Mildreef

Maar toch, zoals de Michelingids het zo kernachtig kan uitdrukken: “vaut le détour”.