Extra

We zijn nog al te vaak een land van kotjes. We doen het graag in brokjes. Of in fases. Meestal wil dat zeggen dat we niet zo goed durven vooruitdenken. Of dat er onvoldoende middelen zijn om een project van bij aanvang state of the art goed te doen. Of dat sommigen vervallen in het tegendeel: megalomanie. Ofwel heeft er iemand schrik om boven de korenmaat uit te steken.

Zelfs een project als de 12 perrons van Sint-Pietersstation, een stedelijke slagader, werd door vadertje NMBS in twee fases gepland. Een radikale vergissing.  Met als gevolg dat de boel nu al een paar jaar stil ligt. En dat een grootschalig project met een (duur) smoel nu aan de plastische chirurgie zit.

Iemand zou ooit het verhaal van de fietstallingen rondom het station moeten schrijven. Hoe elke voorspelling door het GMF (het Gents MilieuFront) dat het geplande aantal stallingen véél te weinig was eerst ontkend werd. Ook al stoelde die voorspelling op een eenvoudige telling, zoals hier in 2012. En hoe er een paar jaar later dan toch een fietsstallingskotje bijgebouwd werd. Ik druk het bewust wat oneerbiedig uit.  Recent hoorde ik hoe sommigen de cijfers van GMF-tellingen groot en klein in twijfel trekken, want “waarschijnlijk overdreven”. Terwijl een simpele eigen telling rondom het Sint-Pietersstation hetzelfde resultaat zou hebben. Maar ja: wie laat er nu spoorambtenaren in het weekend fietsen tellen?

01 maart 2021, Esplanade Oscar Van de Voorde

Je kan dit alles ook positief benoemen: er is “voortschrijdend inzicht”. Of: een generatie non-believers is met pensioen. Wie ooit het boek van Frank Beke “Mijn Gent” (2006) las weet dat een politicus kan willen wat hij wil, als “de ambtenarij” niet mee wil is het vaak “njet”. Omgekeerd ook uiteraard: de ambtenarij kan willen wat het wil, als de politiek… Reken uit wat een project kan meemaken als er x aantal bestuurlijke niveau’s een financiële vinger in de mobiliteitspap hebben… . En nee, voorschrijdend inzicht is niet negatief, integendeel. En ja: correct visionair zijn is weinigen gegeven. Ik denk niet dat ik dat ben. Maar om een realistische inschatting te  maken van de nodige fietsstallingen aan het Sint-Pietersstation moest je geen visionair zijn. Streepjes zetten bij elke bestaande fiets rondom het station volstond.

01 maart 2021, Esplanade Oscar Van de Voorde

Een Johan Cruijffje: elk nadeel heb ook zijn voordeel. Dankzij het debacle van de stilvallende stationswerf werd er nog verder gesleuteld aan de fietsstallingen. Want de megalomaan geplande winkeloppervlakte binnen het stationsproject kreeg deels een andere bestemming. Eurostation is opgedoekt. “En de geesten rijpten.” Dat leidt nu naar het zoveelste stapje in de “ontwikkeling” of groei naar meer fietstallingen. De “voorlopige” stalling onderaan de helling van de  Esplanade Oscar Van de Voorde kreeg afgelopen maand een echte vloer (gedaan met de vloerbulten!), en daarop bouwt men nu kakelverse dubbeldekfietsrekken.

01 maart 2021, Esplanade Oscar Van de Voorde

Die oppervlakte  was gepland voor winkels, en dat plan gaat nu dus definitief niet meer door. Zo groeit het aantal overdekte stallingen (kies maar) traag / gestaag. Vergeleken met vorig jaar: alweer wat extra.

01 maart 2021, Esplanade Oscar Van de Voorde

Noot: dit is 1 maart. De beloofde fietsherstellingsdienst van APCOA Parking lijkt eerder een oninneembare burcht.