Sneeuwruimen (2), versie december 2010

De sneeuwkraan stond wijd open.
De winter was gisteren en vandaag duidelijk baas.
Als de baas heel luid “boe” roept, heeft het geen zin om te schrikken of boos te zijn.
If possible: enjoy it.
Je houdt het binnen warm, je ruimt je voetpad, en je volgt het reisadvies.
Gisteren bleef ik binnen.
Vandaag fietste ik langst de kortste weg naar het dichtste pendelstation.
Zo hoor je er als individu mee om te gaan: geen gedoe.
White is beautiful.

17dec10, 15u46, Arbedpark

Dat telt niet voor de overheid.
Een overheid hoort in te staan voor een aantal basisbehoeftes, en zich daarnaar te organiseren.
Knap hoe ze Zaventem met 30 sneeuwruimmachines operationeel kan houden.
Knap hoe ze bij dit sneeuwweer in Ternat een autostradebrug kan afbreken.
Basic fietsbultvraag is: willen de overheden bij sneeuwweer evenveel organisatie stoppen in fietsroutes als in autoroutes?

Er is behoefte aan een duidelijk plan om besneeuwde hoofdfietsroutes aan te pakken.
Bij sneeuwval is het een kwestie van prioriteiten te stellen.
Welke routes worden aangepakt?
Met welke maatregel bereik je het meeste effect?
Ik hoor dat de Coupure afgelopen week goed geveegd werd.
De Visserij (als voorbeeld) kan beter.

17dec10, 15u34, Visserij

De weg aan de overkant -geen hoofdfietsroute of busroute- kreeg een betere behandeling:
17dec10, 15u32, Ferdinand Lousbergskaai

Sommige stukken van de Visserij waren even goed, andere niet.
Het laatste stuk weg vlakbij het vrijliggend fietspad naar het Keizerpark was nog maagdelijk wit:
17dec10, 15u37, Visserij

Eenmaal de paaltjes voorbij zag je de resultaten van een andere administratie:
17dec10, 15u37, Visserij

Het is bijna grappig.
Paaltjes als landsgrens van sneeuwbeheersingsmethode.
Tot hier en niet verder.
17dec10, 15u37, Visserij
De goede wil is er.
Nu nog de efficiënte organisatie.