Home

Vijftig tinten zwart

9 april 2018

Zwarte punten voor fietsers: ze zijn de laatste tijd, helaas, veel in het nieuws geweest. De betekenis van de term lijkt duidelijk: het zijn plaatsen waar het voor de fietser gevaarlijk is.

Maar als je oplet dan blijkt niet iedereen hetzelfde idee te hebben over wat een zwart punt is. Zwart is duidelijk een kleur met vele tinten.

Zo konden we onlangs lezen dat een aantal punten van de zwartepuntenlijst werden gehaald omdat daar de laatste tijd –hoe moet ik het zeggen– niet genoeg ongevallen gebeurden. Tja. Wie een beetje statistiek kent verwacht dat het aantal ongevallen (of zware ongevallen) op een plaats overeenkomt met een Poissonverdeling. Wie nog iets meer kent van statistiek weet dat een Poissonverdeling een heel grote speling geeft: de variantie is gelijk aan het gemiddelde. Op die manier weet je dus dat een aantal van die geschrapte zwarte punten ooit nog wel eens terug op de lijst gaan komen. Gewoon omdat er terug ongevallen gaan gebeuren. Het maakt van de aanpak van zwarte punten een gokspelletje. Sommige zwarte punten worden heringericht. Andere verdwijnen van de lijst gewoon omdat men er niet aan toekomt ze veiliger te maken. Vermits AWV ondertussen zelf zegt dat veiligheid niet direct hun enige bekommernis is, zijn er natuurlijk ook nog zwarte punten die wel zijn aangepakt en toch ook terug op de zwartepuntenlijst mogen verwacht worden.

Oké. Dit is allemaal een beetje abstract en technisch. Laten we eens naar een concreet geval gaan kijken. Een case study.

Iedereen kent ze wel: de brede wegen met 2×2 baanvakken en een middenberm, maximumsnelheid meestal 90 km/uur, en aan elke kant een dubbele stippellijn op de pechstrook die een fietspad moet voorstellen. Naargelang de opvattingen van de spreker wordt zo’n streepjesstrook bestempeld als een fietspad, als een zelfmoordstrook of als een moordstrook. Die laatste twee namen hebben hun reden: ik wil niet eens proberen te schatten hoeveel fietsers de laatste dertig jaar al zijn doodgereden op zo’n fietspad. Veel, in elk geval.

Onlangs zat er een mailtje in de bus over zo’n weg met moordstrookjes, de Grotesteenweg-Zuid in Zwijnaarde.


Hierbij zend ik u een bericht over een zeer gevaarlijke situatie voor fietsers op de N60 op het grondgebied Gent.

Op deze gewestweg is de pechstrook tussen het kruispunt aan de Hutsepot in Zwijnaarde en het Nieuwgoed een toegelaten parking voor langparkeren voor vrachtwagens (zie bijgevoegde foto). Als vrachtwagens op deze strook parkeren en het fietspad vrijlaten is het al een hele opgave om er als fietser rechts lang te rijden tussen de vrachtwagen en de grachtkant. Geregeld zie ik ook vrachtwagens die ook het fietspad innemen als parkeerstrook (zie bijgevoegde foto). De fietsers moeten dan over de rijbaan waar aan 90 km mag worden gereden.

Deze weg wordt druk gebruikt door scholieren (Don Bosco, Sint Paulus, Voskenslaan) die naar De Pinte en naar Zevergem moeten. Ik neem zelf vaak dit traject en kan getuigen dat de moeilijkheden zich geregeld voordoen. Men kan stellen, gezien het drukke verkeer en met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hier vroeg of laat een fietser zal worden opgeschept door een wagen.

mrt18, Grotesteenweg-Zuid

Doordat geparkeerde vrachtwagens de weg soms versperren en door het feit dat de weg voor vrij veel mensen gebruikt wordt is dit dus een zwart punt met hoge prioriteit, zo zou je denken. Zeker als je even in de berm kijkt.

Grotesteenweg-Zuid (bron: Google Streetview)

Er ligt een gedenksteen voor een scholier, Lieven Van Meirhaeghe, die daar in 1999 is omgekomen. Het is niet eens de laatste dode op dat stuk weg: een paar jaar later kwam er ook nog een bromfietser om.

Welnu, deze plek staat niet op de nieuwe lijst van de zwarte punten in Vlaanderen. Gewoon omdat het laatste dodelijke ongeval al te lang geleden is. Meer nog, gewoon het wegnemen van het bordje “parkeerplaats voor vrachtwagens” is er te veel aan.

Grotesteenweg-Zuid (bron:Google Streetview)

(Dit is de tweede Google-foto in dit stukje. Ik heb echt geen zin om langs dit ‘veilige’ stuk weg te gaan rijden om foto’s te nemen.)

Met andere woorden: we hebben in Vlaanderen een hele reeks van dergelijke wegen. Die worden pas veiliger gemaakt als er eerst genoeg zware ongevallen gebeuren en dan nog alleen maar als de aanpassing toevallig lukt binnen een bepaald tijdvenster. Als de aanpassing lang op zich laat wachten dan is er geen probleem meer: het gevaarlijke punt wordt gewoon van de lijst gehaald tot het weer eens mis gaat. Opdracht volbracht.

Elke keer als je langs een dergelijke weg komt en ziet dat er iets aangepast is moet je je dus afvragen: hoeveel ongevallen zijn hier moeten gebeuren en hoe ernstig waren die voor men iets deed?

Bijvoorbeeld: hoeveel ongevallen op de Kennedylaan in Gent?

Bijvoorbeeld: hoeveel ongevallen op de Nieuwe Steenweg, het verlengde van de Grotesteenweg-Zuid?

Dat zijn allebei wegen waar al wel iets aan veranderd is, maar die zeker nog lang niet af zijn. Want als er eens gewerkt wordt aan veiligheid dan gaat het wel aan een slakkentempo.

Dat heet in Vlaanderen een beleid gericht op veiligheid.

Begrip

23 maart 2017

Onze wervencultuur is duidelijk anders dan in Nederland, Denemarken of Duitsland.
Niet dat àlles daar feilloos verloopt, dàt nu ook weer niet.
Maar het respect voor voetgangers en fietsers is er overduidelijk groter dan bij ons.
Vandaag zag ik weer een staaltje van “onze” cultuur:

22maa17, Martelaarslaan

Niks van aanduiding dat je in een put rijdt.
Ook niks van afgebakende zone om veilig verder te fietsen.
Ik nam foto’s, vervolgde mijn weg naar het station, en besloot aan de Albertbrug om terug te keren.
Op de Martelaarslaan had ik in de verte een gele auto van Wegen en Verkeer gezien, en hoopte hun hierover aan te spreken.

22maa17, Martelaarslaan

Dat was een dom idee.
Ik zag niemand van Wegen en Verkeer, en toonde de foto hieronder dan maar aan mensen met een witte helm van wegenbouwfirma ASWEBO.

22maa17, Martelaarslaan


Daarbij de vraag: “Zou u uw kinderen hier laten fietsen?”
Veel begrip viel er niet te rapen.
Eén van de mannen reageerde: “Wat is het probleem?”
Maar misschien lag dat gebrek aan begrip ook wel aan mezelf.
Ik denk dat ik weinig rust uitstraalde, eerder boosheid.
Boze mensen krijgen hoogstzelden begrip van mensen die zich aangevallen voelen.
Heren van ASWEBO, mocht ik u onbeschoft toegesproken hebben: mijn excuses.
Wie deze blog volgt weet dat mijn respect voor het zware werk van bouwvakkers groot is.
Niet voor hun werfmethodes.

De komende 10, 20, 30 jaar zal Gent nog massààl veel wegenwerven meemaken.
Er is nog een hoop “achterstallig onderhoud”.
Servosturen helpen wegen sneller om zeep.
En sommige wegen verslijten wel verdacht snel.
Ik kan zo uit mijn hoofd een paar zeer noodzakelijke en / of al jarenlang aangekondigde werven opsommen.
Daar gaan we.
De N9 Brugsevaart tussen Palinghuizen en R4.
De Antoon Cantriestraat.
De Zonnestraat.
De as Kortrijksepoortstraat- Nederkouter.
De Serafijnstraat.
Het Tolhuis.
De Parklaan.
De Henegouwenstraat.
De R4 in de haven van Gent.
De Langerbruggestraat.
De Groenebriel.
De Bagattenstraat.
Een stuk Dendermondsesteenweg.
Het kruispunt Forelstraat – Heernislaan.
De Lourdesstraat.
De Vera Pazbrug met aansluitingen op de Afrikalaan en Muidelaan.
Vul maar aan met honderd andere straten.
Een stad in evolutie heeft in feite altijd wegenwerven.

Het aspect “veiligheid” is één van de allergrootste redenen waarom mensen niet willen fietsen.
Als we de wegenbouwers op hun klassieke (voetgangers- en) fietsonvriendelijke manier laten verder werken zullen ze nog jàààrenlang mensen afschrikken om de fiets te nemen.
Wie wil zijn kinderen door zo’n chaos sturen?

22maa17, Martelaarslaan

22maa17, Martelaarslaan

22maa17, Martelaarslaan

Hoe krijg je die mentaliteit verandert?
Een individu kan niks.
Eén werfopzichter kan niks.
Eén ploegbaas kan niks.
De groepsdruk van de bedrijfscultuur bepaalt alles.
Of is het het gebrek aan degelijke controle door de overheid?
Zolang de wegbeheerders deze toestanden door de vingers zien zullen bedrijven hun werfcultuur niet aanpassen.
Vraag is: menen de werfbeheerders het ècht met het beleid om méér mensen op de fiets te krijgen?
Dus bij deze: dames en heren wegbeheerders, als je het ècht meent met het beleid om méér mensen op de fiets te krijgen, start met een doortastend en efficiënt werfbeleid en werftoezicht.
Jullie weten ongetwijfeld zelf wat de beste manier is: de strenge manier, de beloningsmanier, of de creatieve manier.
Maar maak alsjeblieft dat ook jullie kinderen of kleinkinderen er veilig kunnen fietsen.

50-50: hoe onrechtvaardig

30 augustus 2016

In de commentaren op deze blog is de voorrang de laatste tijd een belangrijk onderwerp gebleken. Daarbij werd niet zelden heel wat onzin gespuid. Tijd dus om een beetje uitleg te geven en wel over het volgende probleem: je rijdt als fietser op straat A, komt aan een wegkruising met een straat B en moet rechtdoor. Heb je ja dan neen voorrang op een automobilist die van achter je komt en die rechtsaf slaat?

In principe is het eenvoudig. Er zijn twee mogelijkheden:

  1. Je rijdt gewoon rechtdoor. Dus heb je voorrang op de achteropkomende auto. Of je voorrang hebt op verkeer uit straat B hangt af van de verkeerstekens, maar achterop komend verkeer moet jou voor laten gaan. Het heeft daarbij geen belang of je op een fietspad rijdt, of dat fietspad doorloopt op het kruispunt, of er voorrangsborden staan of wat dan ook: die aanduidingen geven aan of je voorrang hebt op verkeer uit straat B, niet op achteropkomende wagens.
  2. Je slaat rechtsaf, rijdt een eindje straat B in en steekt dan straat B over. Dat oversteken is een manoeuvre. Daardoor ben je alle voorrang kwijt op alle andere verkeer, ook op de wagens die achter je uit straat A kwamen.

Goed. Tot nu toe is het simpel. Maar er is een grensgebied: hoe ver moet je van de rechte lijn afwijken om van geval (1) over te gaan naar geval (2)?

Als er een fietspad is kan het nuttig zijn om dit een beetje te laten uitbuigen naar rechts, zodat bijvoorbeeld een auto die moet wachten de fietsers niet hindert. Het Vademecum Fietsvoorzieningen spreekt van een uitbuiging van ‘een zestal meter’ zonder dat daardoor de fietser zijn voorrang verliest: het Vademecum vindt dat we daarmee in geval (1) blijven, of het fietspad nu doorloopt op het kruispunt (fietser heeft dan ook voorrang op verkeer uit B) of niet (bijvoorbeeld bij voorrang van rechts).

Als die uitbuiging echt groot is (de lengte van een vrachtwagen) gaan we naar geval (2). Het Vademecum zegt dat dat zeer uitzonderlijk is (dit staat in de tekst ook in vetjes) en dat dan ook heel duidelijk moet worden aangegeven, door een voorrangsbord, haaientanden en een oversteekmarkering met vierkante blokjes.

Gevallen (1) en (2) zijn in principe duidelijk. Iedereen die een beetje het verkeersreglement kent kan ze duidelijk herkennen. Bij een gebeurlijk ongeval is het duidelijk wie in fout is en die partij draagt de verantwoordelijkheid en de kosten.

Nu blijkt dat in een aantal gevallen een 50-50-regel gebruikt wordt: beide partijen zijn gedeeltelijk verantwoordelijk. Niet in geval (1) dus. ook niet in geval (2). Wanneer dan wel? Om het simpel te zeggen: als het niet duidelijk is of we geval (1) of geval (2) hebben.

In een aantal gevallen wil de wegbeheerder absoluut dat achteropkomende auto’s die rechtsaf slaan voorrang hebben op rechtdoor rijdende fietsers. Daarom voeren ze de fictie in dat we in geval (2) zitten terwijl we eigenlijk geval (1) hebben. Resultaat: verwarring alom. Deze regeling is dan ook zeer gevaarlijk: niemand weet echt wie er voorrang heeft. Zelfs ik (die het verkeersreglement uitstekend ken) kom in situaties waar ik weet dat ik geen voorrang heb, maar toch niet al te lang wacht omdat anders de automobilist, die eigenlijk voorrang heeft maar toch staat te wachten, ongeduldig wordt (zo van `rijd nu eens eindelijk door!’). Dit is onder andere vaak het geval op de volgende plaats aan de Dampoort.

23mei12, 8u23, Dampoort

In veel gevallen is de bedoeling nog redelijk duidelijk. Hoewel de situatie op de Dampoort enigszins verwarrend is, kan ik me niet voorstellen dat bij een gebeurlijk ongeval een rechter de automobilist in het ongelijk zal stellen, tenzij onder speciale omstandigheden.

De grote boeman in al die verwarring is hier AWV, de administratie die gewestwegen beheert. Andere wegbeheerders kunnen ook wel eens uit de bocht gaan, maar AWV beheert erg veel potentiële conflictpunten. De filosofie van AWV wordt best samengevat door het motto `fietsers hebben hun plaats, maar ze mogen het normale verkeer niet hinderen’. Fietspaden, tunnels en bruggen, allemaal geen probleem, daar is een budget voor, maar fietsers moeten het `normale’ verkeer (lees: de auto’s) niet hinderen. Dat valt vooral op bij rondpunten. Vlot autoverkeer is alleen mogelijk als auto’s vlot van het rondpunt geraken en fietsers op het rondpunt zouden dit kunnen hinderen. Dus moeten fietsers uit de voorrang gehaald worden tegenover het autoverkeer dat het rondpunt verlaat. Dit kan alleen door de fictie in te voeren dat we in geval (2) zitten, terwijl alles lijkt te wijzen op situatie (1). Dat dit gevaarlijke conflicten oplevert kan AWV niet deren. Integendeel, met een niets ontziend cynisme gebruikt men de veiligheid van de fietser als argument om de fietser in gevaar te brengen.

Deze maatregelen maken de rotonde een pak veiliger voor de zwakke weggebruiker. Dit is een citaat van de website van AWV om de heraanleg van het rondpunt De Drie Sleutels te rechtvaardigen.

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

Doel was auto’s voorrang te geven en elke fietser kan u vertellen dat de situatie daar veel gevaarlijker is dan vroeger, lees er maar de commentaren bij de Fietsbult over de Drie Sleutels op na. Maar toch, de heraanleg gebeurde zogezegd voor de veiligheid van de fietser.

In veel gevallen is de bedoeling nog redelijk duidelijk. Hoewel de situatie op de Dampoort enigszins verwarrend is, kan ik me niet voorstellen dat bij een gebeurlijk ongeval een rechter de automobilist in het ongelijk zal stellen, tenzij onder speciale omstandigheden. Een oversteek met blokmarkering wijst op (2), een doorlopend fietspad is altijd situatie (1), zoals hier in Drongen:

12apr14,17u12, rondpunt Drongen

12apr14,17u12, rondpunt Drongen

(Merk op dat het fietspad hier vrij ver van de rijweg voor auto’s ligt. Toch is het zeker geval (1), want een fietspad maakt deel uit van een openbare weg, in dit geval het rondpunt, en dus rijdt de fietser rechtdoor. Overigens geeft het fietspad op zich ook voorrang voor verkeer uit straat B.)

Dat dit gedoe verwarrend is, is duidelijk. Ik heb ooit, bij wijze van steekproef, aan 10 automobilisten gevraagd in welk geval ze, bij rechtsafslaan, geen voorrang moesten geven aan rechtdoorrijdende fietsers. 0 ervan wisten het juiste antwoord.
De verwarring blijkt ook uit de gevallen waarbij de wegbeheerder zelf er niet aan uit geraakt. Terzijde: normaal wordt de signalisatie goedgekeurd door de verkeerspolitie. Als die, zoals in onderstaande voorbeelden, er zelf een soep van maakt, moet je niet vragen hoe duidelijk het is voor de normale weggebruiker. Wat dacht u van dit staaltje:

Keistraat, De Pinte (bron: Google Streetview)

Keistraat, De Pinte (bron: Google Streetview)?

De gemarkeerde oversteekplaats bewijst dat fietsers geen voorrang hebben, het bord en de haaientanden bewijzen dat fietsers wel voorrang hebben. Ook lichtelijk absurd is dit:

Bellestraat, Affligem (bron: Google Streetview)

Bellestraat, Affligem (bron: Google Streetview).

Het fietspad bewijst dat we in situatie (1) zitten, de blokmarkeringen dat we situatie (2) hebben.

Ik weet niet of bovenstaande rondpunten onder het beheer van AWV staan, maar recent is AWV begonnen met de probleemgevallen nog veel erger te maken. Men is namelijk begonnen met te doen alsof situatie (2) duidelijk aanwezig is ook als er geen oversteekmarkering is. Het motto lijkt te zijn: als er twijfel is dan heeft de fietser zeker geen voorrang. De Drie Sleutels is daar een voorbeeld van. Als we weer het Vademecum Fietsvoorzieningen erbij halen –verplichte kost voor AWV– dan zien we dat zowat alle regels die het Vademecum oplegt overtreden zijn. Om het simpel te zeggen: je kan het niet nog slechter doen, want dan is duidelijk dat de fietser wel voorrang heeft.

Hierdoor is de verwarring daar even groot als bij de absurditeiten van de twee laatste foto’s. Automobilisten die het rondpunt verlaten kunnen niet weten dat ze voorrang hebben: de fietsers rijden verder vlakbij het rondpunt met een uitstulping van minder dan zes meter, wat een indicatie is voor (1) en je mag als weggebruiker niet voortgaan op de signalisatie die voor anderen bedoeld is om te besluiten dat je zelf voorrang hebt.
Ik, toch erg goed thuis in de materie, heb er geen idee van wat een rechter daar zou beslissen bij een ongeval. Als de fietser door zijn familiale verzekering wordt verdedigd wordt hij zeker in het ongelijk gesteld, met een goede verdediging is alles mogelijk.

Het is in dit soort situaties dat verzekeringen de 50-50-regel toepassen. De situatie is onduidelijk, dus moet iedereen oppassen. Als er dan een ongeval gebeurt zijn eigenlijk beide partijen verantwoordelijk en worden de kosten gedeeld. Maar eigenlijk is er iets mis met die 50-50-regeling. Het ongeval wordt veroorzaakt door een fout van de wegbeheerder. Nu zijn verzekeringsmaatschappijen te lamlendig om een wegbeheerder voor de rechter te slepen en dus regelen ze het maar onderling. Op korte termijn is dat voordelig: zelfs als de verzekering schadevergoeding moet betalen is dat meestal goedkoper dan een gerechtelijke procedure. Op lange termijn is het zelfs voor de verzekeringen nadelig: de wegbeheerder blijft maar verder knoeien en dat veroorzaakt ongevallen. Maar het voornaamste slachtoffer is hier de weggebruiker. Fietser noch automobilist zijn gebaat bij gevaarlijke en verwarrende situaties, al zijn de consequenties voor de fietser meestal erger dan voor de automobilist. Dat is dan de ultieme onrechtvaardigheid: bij de 50-50-regeling gaat de schuldige vrijuit en betalen de slachtoffers.

Fietsersbond Gent staat bij veel mails naar overheden in cc of bcc.
Soms kunnen we -als vrijwilligers- amper volgen met lezen.
Maar blijft u dat vooral doen.
Gent is immens groot.
Ook al is onze terreinkennis niet gering, we leren altijd bij.
Want u bent dè ervaringsdeskundige van uw dagelijkse woon-werkroute.

De mail hieronder sluit aan bij de korte analyse van Hubert over de “Drie sleutels”.
Wat begon als meldingen over de inferieure werfsignalisatie eindigt in een evaluatie van het eindresultaat.
Als ik de commentaren op Hubert zijn stuk goed lees is dit de huidige standaard voor nieuwe rotondes op gewestwegen.
Dat lijkt me een parlementaire vraag waard.
Wie?

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

Dit is de officiële uitleg voor de werf Drie sleutels:
Fietsers rijden na de heraanleg niet langer op de rotonde, maar op vrijliggende fietspaden langs de rotonde. Hierdoor kruisen ze de Kortrijksesteenweg en de zijstraten aan het begin van de straat. Middeneilandjes zorgen voor een oversteekbeweging in twee tijden. Hetzelfde geldt voor voetgangers. Deze maatregelen maken de rotonde een pak veiliger voor de zwakke weggebruiker. De aannemer vernieuwt ook het wegdek van de rotonde.

Dit is de analyse van een dagelijkse gebruiker:
From: RR
Sent: Thursday, March 03, 2016 9:48 AM
To: bereikbaarheidsadviseur.ovl@wegenenverkeer.be
Subject: rotonde 3-sleutels Gent – klacht signalisatie / update

Geachte,

Tijdens de onlangs uitgevoerde werken hadden wij ook reeds contacten betreffende deze rotonde.

Na enkele weken gebruik kan ik als “ervaringsdeskundige (voor de fietspaden)” deze evaluatie maken.

1. Probeer bij de aanleg van andere rotondes eindelijk eens iemand te vinden, of te raadplegen, die zelf ook al eens op een fiets gezeten heeft. Ik kan niet anders dan een enorme blaam uitdelen. Weer is deze rotonde een product van een tekentafel (lees een mooi ogend softwarepakket) de uitgezette paden beantwoorden helemaal niet aan de mogelijke lijnen wanneer men op de fiets zit maar zijn een perfect toonbeeld van de functie “ofset” van het tekenpakket. Iemand van de kleuterschool kan dit ook zo tekenen, dit is een “studiebureau” onwaardig.
2. Overal waar de fietsers de weg moeten oversteken is helemaal niets te merken van een mogelijk fietspad op de rijweg met als gevolg dat de auto’s steeds deze stroken belemmeren. Elke automobilist verschiet wanneer opeens een fietser dwars naast zijn deur komt te staan, er was immers niets te merken dat ze best een beetje plaats laten bij het wachten om de rotonde op te rijden. Wat wel verbeterd is dat de oversteekplaatsen iets verder van de rotonde liggen waardoor , indien niet belemmerd door stilstaande auto’s, de oversteek veiliger kan gebeuren.
3. Geen enkele fietser gebruikt de afgetekende fietsstroken van de rotonde, deze zijn compleet op een verkeerde plaats voorzien. Wat wel goed is, is dat op de meeste plaatsen het slechts een aanduiding door aangepaste bestrating betreft zodat de “fietsveilige” lijn wel kan gevolgd worden. Helaas wanneer een voetganger in de buurt is, verwacht hij de fietsers op een andere plaats waardoor dit ook weer niet meer zo veilig is.
4. Aan de café “de 3 sleutels” staan bijna altijd geparkeerde auto’s op het fietspad – hier zijn de oude bestaande parkeerplaatsen verdwenen door de uitbreiding van de wegstructuur, helaas hebben de “oude, getrouwe” klanten dit nog steeds niet door en blijven hardnekkig “voor de deur” parkeren alhoewel er eigenlijk onvoldoende plaats is. Een axiommeke kan er staan maar van die grote bakken staat steevast een deel van de wagen over het fietspad.
5. Stuur eens een legertje fietsers van verschillende soort (kinderen, wielertoeristen, bejaarden, schooljongeren …. ) zo een rond punt op en ga eens hun rijgedrag na, U zou heel veel kunnen leren!

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

Helaas zullen we ons met de uitgevoerde situatie moeten neerleggen, maar zorg aub ASAP voor:

1. Van die witte vierkanten op de oversteekplaatsen van de fietsers zodat de automobilisten weten dat ze best deze strook vrij houden tijdens het aanschuiven.
Beter van die vierkanten dan een rood geverfd vlakje dat bij niemand nog de gedachte oproept om net daar wat ruimte te laten. Die vierkanten hebben meer “inpakt” en zijn visueel ook veel duidelijker!
2. Zorg voor wat extra verkeersborden om die oversteekplaatsen aan te kondigen
3. Zorg voor een parkeerverbod rechts naast de café

Dit zou de huidige situatie toch al een stuk veiliger maken.
Ik hoop dat Jullie een aantal van deze bedenkingen ter harte kunnen nemen en eindelijk ook de “echte” veiligheid eens durven aanpakken en de theorie en de praktijk eens echt naast elkaar durven zetten.

met vriendelijke groeten
rr

Absurd en gevaarlijk

30 november 2015

Als je de Ringvaart oversteekt richting Gent aan de Ghelamco Arena wordt je sinds kort geconfronteerd met dit:

26nov15, 13u30, R4

26nov15, 13u30, R4

Als het licht meewil zie je de nieuwe paal beter staan:

26nov15, 11u50, R4

26nov15, 11u50, R4

Sinds ik de paal heb gezien ben ik mij aan het afvragen wat voor commentaar ik daarbij op Fietsbult moet geven. Maar helaas, ik ben sprakeloos en ik geraak niet verder dan een titel, en zelfs die titel heb ik niet zelf bedacht: het is een citaat.

Merci

28 juni 2014

Actie voeren werkt. Soms meteen, soms – zoals in dit geval – moet je even aandringen. Maar: het werkt.

Kijk naar de Dampoort: in 2013 en 2014 drong Fietsersbond Gent aan op het terugbrengen van de toevoerwegen naar één rijstrook. Nu is het zover. Dank je wel, stadsbestuur en AWV, de fietsers en voetgangers hebben er een veiliger kruispunt bij.

Land Van Waaslaan, 27 juni 2014

Land Van Waaslaan, 27 juni 2014

Het is nog niet helemaal af. Kijk maar naar de bewegwijzering, die nog duidt op twee stroken. Dat komt wel goed.

Dendermondsesteenweg

Dendermondsesteenweg

Ook de automobilisten moeten het nog leren.

Dampoort 5

En voor leveringen lijkt het er ook niet eenvoudiger op geworden.

Dampoort 6

Maar het kruispunt wordt leesbaarder voor alle weggebruikers. Dat kan de veiligheid enkel maar ten goede komen.

Mysteries: melding 154

16 juni 2014

Er zijn zo van die mysteries.
Zo snapt een weldenkend mens niet hoe het komt dat onze gewestelijke overheden anno 2014 nog steeds bruggen en wegen “renoveren” zonder de fietsinfrastructuur te verbeteren.
De fietstoets als dood begrip.
En dat vlak naast een grote secundaire school en een groot ziekenhuis.
Ik hoor politici -meestal van de oppositie- soms beweren dat een aangepast snelheidsregime maar mogelijk is als het wegbeeld daaraan is aangepast.
Zouden die dames en heren politici ook reageren als het wegbeeld bij een totale renovatie niet aangepast wordt?
Zeker op een viervaksweg als deze?
Zeker als de brug volledig gestript werd?
Wie kaart deze blunderrenovatie aan?
Hoe veilig voelt een niet-assertieve fietser zich naast zo’n racebaan?
Welke ouder wil zijn kind langs hier sturen?

12jun14, 21u27, Kortrijksesteenweg

12jun14, 21u27, Kortrijksesteenweg

12jun14, 21u24, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u24, Kortrijksesteenweg

Het enige positieve punt: de betonstrookjes zijn vervangen door asfalt.
Dat is ook het geval aan de Carrefour, wat doorgaat voor een “voorlopige oplossing tot er een grote herinrichting komt met tramlijn 7”.
Op andere plaatsen op de Kortrijksesteenweg werd het fietspad verhoogd, een minimum ingreep op een steenweg als deze.
Hier dus niet.
“Niemand had het gevraagd”.
Ik weet het: wegendossiers kunnen complex zijn.
Verhoogde fietspaden aanleggen was bij deze renovatie manifest niet complex.
De bouw van de brug liet het perfect toe.

12jun14, 21u24, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u24, Kortrijksesteenweg


Dames en heren van de voetgangersbeweging, let ook op intelligente inplanting van het verkeerslicht en het verkeersbord.
12jun14, 21u24, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u24, Kortrijksesteenweg


Een weldenkend mens snapt ook niet hoe het komt dat vlak naast zo’n overheidswerf de fietsoversteekplaats geblokkeerd werden door verschoven betonblokken (met een verkeersbord in).
26apr14, 17u01, Kortrijksesteenweg

26apr14, 17u01, Kortrijksesteenweg

26apr14, 17u01, Kortrijksesteenweg

26apr14, 17u01, Kortrijksesteenweg

Stonden ze in de weg van de vrachtwagens die materiaal leverden?
Vandalisme?
Geen idee.
De werfopzichters zagen het niet, of deden of ze het niet zagen.
Want dat had hen toch niemand gevraagd?

12jun14, 21u23, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortrijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortrijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortrijksesteenweg

Tot slot: een weldenkend mens snapt ook niet hoe het komt dat dit kort maar breed stukje weg tussen het tweerichtingsfietspad op de Buitenring R4 en de secundaire school nog niet eens een streepjesfietspad heeft.
Onwil?
Wachten op een ongeval?
Of wachten tot iemand het vraagt?

12jun14, 21u23, Kortrijksesteenweg

12jun14, 21u23, Kortrijksesteenweg


Zou de school en het ziekenhuis tegen dit alles protesteren?

%d bloggers liken dit: