Home

Naar voren

18 februari 2019

Elk deftig treinstation heeft Blue-bikes.
Dat zijn deelfietsen.
In Nederland zouden ze het OV-fietsen noemen.
Overal in België staan de Blue-bikes vooraan het station.
In station Gent Sint-Pieters staan de Blue-bikes eerder onlogisch aan de achterkant van het station, vlak naast de overdekte bewaakte stalling.
Al een paar jaar wijzen we op de onlogica hiervan.
Er is geen bezwaar tegen de Blue-bikes op Het Mathildeplein, die zijn nodig om de Zuidrand van Gent bereikbaar te houden.
Dat is bijvoorbeeld Zwijnaarde, de Hogeschoolcampus op de Voskenslaan, het UZ, de Ghelamco, Falnders Expo.
Maar het allergrootste deel van de potentiële trein- en busreizigers op zoek naar een Blue-bike zal Noordwaarts richting -bijvoorbeeld- de Kuip, Gentbrugge/Ledeberg, Jan Palfijn, Mariakerke-Wondelgem, de gevangenis en de justitiepaleizen, de stedelijke en provinciale administraties, de tientallen cultuurhuizen, en de vele locaties van UGent en de hogescholen.
Het is dan ook met vreugde in het hart dat we zagen dat er werken aan de gang zijn om vlak naast het Infopunt een Blue-bikestation uit te bouwen:

13feb19, Prinses Clementinalaan

Johan Cruyf indachtig: elk voor heb zijn nà.
Dat wil zeggen dat x aantal pendelaars nu een andere stalling zullen moeten zoeken.

13feb19, Prinses Clementinalaan

Wie er nu zijn fiets gestald heeft: rep je, want morgen worden de fietsen er weggehaald.
En ter info: voor weggehaalde fietsen op deze lokatie moet je niet bij de Stad of de Fietsambassade zijn, maar bij APCOA, het privébedrijf dat de NMBS sinds een paar jaar inhuurt.
De NMBS maakt het nu eenmaal graag ingewikkeld.
Ze kiest liever voor versplintering van bevoegdheden (daarover later meer).
En voor een “service” waar je in het weekend niet terecht kunt.

13feb19, Prinses Clementinalaan

Blue

27 november 2018

Een Blue bike met een fietskar, is dat dan een Blue kar?

23nov18, Dampoort

Cycle Chic (2)

22 september 2017

Onze drie dochters zijn mijn smaakpolitie.
Met grote regelmaat leggen ze een colleke van mijn hemd in de enige echte corrècte plooi.
Af en toe sturen ze me naar de kapper.
“Het wordt wel tijd hé, pappa?”
Daar hoort een kritische blik bij.
Schoenen worden gekeurd op hun hipheid.
Meestal afgekeurd.
Elk nieuw kledingstuk wordt uitbundig geevalueerd.
Streng maar rechtvaardig.
Ik heb leren hemden kopen.
Fashion!
Je merkt het.
Ik zou het nooit, maar dan ook nooit in mijn hoofd halen om blauwe schoenen te kopen.
Gelukkig is er het scherpe oog van mijn teerbeminde.
Deze zomer op verkenning in Freiburg (wat is mythe? wat is werkelijkheid?) belandden we in een grote schoenenwinkel.
Ik kocht er degelijke slippers in afprijzing.
My most beloved – die een hekel heeft aan verjaardagscado’s kopen- greep haar kans.
Een paar weken voor de Happy Birthday kreeg ik een paar hippe blauwe sneakers. (zeg ik dat correct?)
Uiteraard niet in afprijzing.
Hip is zelden een afdankertje.
Het was onze laatste vakantiedag… dus leve de extra bagage… .
En jawel: terug in Gent klonk uit drie jonge damesmonden bewonderend gefluit / “goed zo papa” / “amai papa, zo hip”, …
Mission accomplished.
De smaakpolitie kan weer een jaartje de boom in.

Dit alles om uit te leggen hoe weinig affectiviteit ik heb met Cycle Chic.
Bij de lancering een paar jaar geleden snapte ik er niks, helemààl niks van.
Ok, het was een kind van het grandioze Copenhagenize.
Maar moet onze fietsersbeweging hier nu mankracht en middelen in stoppen?
Ondertussen denk ik: Het antwoord is ja.
Pas na het lezen van (een deel van 🙂 ) TERRA REVERSA, De transitie naar rechtvaardige duurzaamheid van Peter Tom Jones & Vicky De Meyere begreep ik hoeveel irrationele factoren hun invloed hebben op ons mobiliteitsgedrag.
Onhippe slonzigaards zoals ik hebben zo’n theorie nodig om de hipheidsfactor van fietsen te apprecieren.
Pas daarna begreep ik hoe groot de impact is van winkeletalages met hippe fietsen als decor.
Of modebladen met modellen op of rond glanzend blinkende fietsen.

Even blinkend als de retro racewagen uit de volgende -ahum- reportage/fotoshoot.
Modebladen verhogen de acceptatiegraad van gelijk wat.
Net als soaps zoals Thuis.
Tiens, wordt er in soaps gefietst?

Terug naar mijn blauwe schoenen.
Gisteren deed ik ze aan om te gaan werken.
Ik ben er zuinig op.
Zo mag het niet regenen.
Of mag ik geen werkdag hebben met veel stapkilometers.
En jawel, ook op het werk hadden twee female collega’s de schoenen prompt /onmiddellijk / tout de suite gespot.
Mèt loftrompetten.

De Fietsersbond doet tijdens de Week van de Mobiliteit een fotoronde van Vlaanderen om fietsers te fotograferen op hun cycle chicst.

21sep17, station Brugge

Donderdagmorgen was het station van Brugge hun decor.
Ook de fotografe van Cycle Chic had prompt mijn blauwe stappers in de lens.

21sep17, station Brugge

Dat paste zo mooi bij de Blue Bike.
Tja, dan kon ik toch niet achter blijven?

21sep17, Brugge

Blue je veux

21 oktober 2014

Europa komt eindelijk uit zijn kot, het mobiliteitskot.
BiTiBi is een Europees proefproject over combinatievervoer met fiets en trein.
Er is voorlopig weinig output, dat zie je op de site.
België is één van de -geen grap!- regio’s met deelproefprojecten.
Ze bedoelen: België is één van de stedelijke gebieden, dat klopt.
Gent en Luik krijgen de eerste aandacht.
Vorige week hield BiTiBi een workshop over fietsinfrastructuur rondom het Sint-Pietersstation.
Er werd gezocht naar de prioriteiten.
Dat werd een serieuze waslijst.

Blue-Bike is een van de peilers van BiTiBi.
Wie voor het eerst in Gent Sint-Pieters aankomt moet ferm zoeken om -bochtede Blue Bikes te vinden: ze staan achteraan.
Niet al het NMBS-personeel weet ze staan.
En je oriëntatie moet zéér wetenschappelijk ontwikkeld zijn om van daaruit de weg naar het stadscentrum te vinden.
Kortom: de zichtbaarheid van het project/product is zo goed als nihil.
Zoals elke bakkerszoon weet: een taart moet in de etalage liggen, of ze verkoopt niet.
Dampoortstation toont hoe het moet.
Er liggen daar twéé rechthoekige taarten in de etalage:

15okt14, 10u05, Dampoortstation

15okt14, 10u05, Dampoortstation


Hier is over nagedacht.
Wie van de trein stapt kan er niet naast kijken.
15okt14, 10u05, Dampoortstation

15okt14, 10u05, Dampoortstation

Het schilderwerk van de containers was deels zomernachtwerk:

07sep14, 23u47, Dampoortstation

07sep14, 23u47, Dampoortstation

07sep14, 23u47, Dampoortstation

07sep14, 23u47, Dampoortstation

07sep14, 23u48, Dampoortstation

07sep14, 23u48, Dampoortstation

Nonstop

28 september 2012

18sep12, 13u07, parking Dampoortstation

Blue Bike evolueert naar een nonstop service, op electronische leest.
Ik nam de foto zonder de info te lezen.
Iemand al ervaring met deze manier van werken?
Kan een buitenlander zonder abonnement hiermee snel de weg op?

21sep12, 12u43, Sint-Denijslaan

Je fiets wacht

7 augustus 2012

06aug12, 17u20, Sint-Pietersstation

Werfpendelaar

8 juni 2011

25mei11, 09u06, Sint-Pietersstation

Ik zit op mijn knieën in een poging om de ongelooflijk toffe botten te fotograferen als een aparte pendelaar passeert:

25mei11, 09u08, Sint-Pietersstation

De man blijkt een professioneel werfpendelaar.
Zijn werkgever (een bouwbedrijf, ik vergat de naam) stimuleert duurzaam verplaatsen.

De werfhelm blijft op het hoofd.
Als valhelm?

25mei11, 09u09, Sint-Pietersstation

De plooifiets oogt duur en ingenieus.
“Een Strida”, vertelt de man trots:

25mei11, 09u10, Sint-Pietersstation


Hij komt net van een werfvergadering in Gent, stapt nu op de trein naar een werf in Brussel, en spoort van daaruit naar een werfvergadering in Oostende.

25mei11, 09u10, Sint-Pietersstation

Het wordt tijd dat de NMBS zich aanpast aan dit soort pendelaars: kleine dunnere treintickets, op maat van portefeuilles, zijn de toekomst.
Grapje.
Laat de NMBS vooral werken aan kleine dunnere vertragingen.
Grhmbl.

%d bloggers liken dit: