Home

Snelheid (4): de navel.

30 oktober 2013

Naar aanleiding van een politieactie op de Antwerpsesteenweg woedt er in Gent een discussie over roekeloos fietsgedrag.
Zoals altijd ketst zo’n discussie alle kanten op.
Anekdotes en indianenverhalen stallen zich op internet broederlijk naast “recht is recht theorieën” of doorwrochte concepten voor een soort “universeel mobiliteitsrespect”.
De doorsnee Belg is niet enkel een mobiliteitsspecialist, maar ook master in de rechten en de moraal.
Ik doe even mee.

Wat er goed is aan deze discussie: voetgangers komen op voor hun rechten.
Eindelijk!
Het werd tijd.
Zonder voetgangers wordt het STOPprincipe nooit waarheid.
Dat de fietsers daarbij kop van jut zijn is voor een deeltje terecht.
Waarom?
Hoe meer mensen er vogelpik spelen, hoe groter de kans dat je een pijltje ziet vliegen.
Het fietsgebruik stijgt.
Hoe meer fietsers, hoe groter de kans dat je een waaghals op de fiets tegenkomt.
Gisteren nog zag ik aan de verkeerslichten onder de Dampoortbogen een plooifietsmedemens zich volle bak tussen de voetgangers op en rond het zebrapad gooien.
Vale huid, saaie kledij en boekentasje onder de rekker van de groene Brompton.
En te snel om te fotograferen.
Damned.
De racer op onderstaande foto was ofwel blind -gebrek aan scherptediepte weetjewel- ofwel macho pur sang.
Terwijl ik de rustig pratende dames frontaal op een paar meter naderde vond mijnheer het nodig om ze met een sprintje op een nipte manier te passeren.
Ik vloog vol in de remmen.
Een 40 à 50 plusser met een werkrugzakje.
Het was alweer làng geleden dat ik nog iemand nagebruld had…
En klik.

21okt13, 16u59, Valentin Vaerwyckweg

21okt13, 16u59, Valentin Vaerwyckweg

We mogen niet alle stupiditeiten op stumperige studenten (m/v) steken.
Ik bedoel maar: een heilige mobiliteitsgroep bestaat niet.
Er zijn fietsers die denken dat ze de navel van het verkeer zijn.
Zeer menselijk en ergerlijk.
Ook bij voetgangers zie je die navel regelmatig zwellen.
Toeristen -blik omhoog naar die historische gevels- zijn daar goed in getraind.
Afstand houden en vertragen is dan de boodschap.
Gent koos bij de heraanleg van wegen en parken vaak voor het mengen van voetgangers en fietsen.
Ik ben geen minnaar hiervan.
Het creëert onduidelijkheid.
Als die keuze er komt omdat parkeerplaatsen of rijstroken heilig zijn wordt ik kregelig.
Soms krijgt een voetganger simpelweg geen voetpad:
18okt13, 17u24, Ottergemsesteenweg Zuid

18okt13, 17u24, Ottergemsesteenweg Zuid

12okt13, 18u53, Antwerpenplein

12okt13, 18u53, Antwerpenplein

24okt13, 09u24, Fernand Sribedreef

24okt13, 09u24, Fernand Sribedreef


Zowel op het Antwerpenplein als aan het SMAK vond de wegbeheerder parkeerplaatsen belangrijker dan een voetpad.
Tja, zo kweek je conflicten.
Bellen is niet altijd de goede manier om voetgangers te waarschuwen dat je er aan komt.
Sommigen schrikken.
Anderen vloeken.
Ik klak met mijn remmen.
De meesten horen dat wel.
En ik vertraag, zodat stoppen nog mogelijk is.
“Aangepaste snelheid”, zoals Jan het correct benoemde.
Dat begrip “aangepaste snelheid” is net wat stedelingen meer dan ooit verlangen.
Sommigen sieren hun gevel met dat verlangen:
05jun13, 11u12, Aannemersstraat

05jun13, 11u12, Aannemersstraat

05jun13, 11u13, Aannemersstraat

05jun13, 11u13, Aannemersstraat

01jul13, 22u08, Adolf Bayensstraat

01jul13, 22u08, Adolf Bayensstraat


Het èchte stedelijke conflict, dat rond de meest gezwollen navel, valt zo te lezen.
Snelheid van autoverkeer is moordend.
Het is wachten op een doortastend beleid -stedelijk èn gewestelijk èn federaal- die dit conflict met grote snelheid aanpakt.
Wat verlang ik ernaar om in gans Gent straten vol borden hartje zone 30 te zien.
Huis na huis na huis.
Het draagvlak voor zone 30 zou zéér zichtbaar zijn.

Wielrenners zijn professionals die bij voorbaat op terreinverkenning gaan.
Toevallig zijn het professionals met een bepaald type fiets, maar dat doet er hier niet toe.
Ze memoriseren elke helling of bocht.
Net als wij de putten en bulten op ons dagelijks parcours feilloos ontwijken.
Sneeuwruimers zijn ook professionals.
Je kan onmogelijk verwachten dat ze eenzelfde perfecte terreinkennis hebben.
Een laagje wit camoufleert af en toe het verschil tussen voetpad, fietspad en grasveld.
Vooral bochten zijn verraderlijk, maar soms ook rechte stukken:

15jan13, 09u19, Fernand Scribedreef

15jan13, 09u19, Fernand Scribedreef


Als voetpad en fietspad op gelijke hoogte liggen… ach… who cares.
Maar in volgend geval, met een opstand tussen voetpad en fietspad zou ik zeggen: kierekiewere!
15jan13, 17u41, Henleykaai

15jan13, 17u41, Henleykaai


Het is niet het aantal gereden kilometers wat telt.
Een béétje quality control kan nooit kwaad.
Van zodra je met een bepaalde activiteit geld verdient hoort dat.
U kon het hier al een paar maal lezen: full respect voor de mensen die -speciaal voor onze mobiliteit- door weer en wind ploegen.
Alleen: het mag soms -soms- iets -iets- professioneler.
Vooral in de bochten.

Zesdaagse van Gent

20 november 2012

Vandaag begint de Zesdaagse van Gent.
De Zesdaagse is zo een beetje de Gentse Feesten van het Citadelpark:

15nov12, 12u12, Fernand Scribedreef

Dat wil zeggen: een invasie van automobilisten, die gele blokken nodig hebben om in de parkeerpas te blijven.
De autoparkings Sint-Pietersstation en Sint-Pietersplein zijn vlakbij, dus geen reden tot parkeerklagen.
Nu nog een deel van die wielervrienden op de woon-feestfiets krijgen.
Hebben pistebezoekers alleen maar sportfietsen?
Zijn ze bang om in het donker te fietsen?
Kunnen ze door teveel contact met een cafétoog de Heuvelpoort niet meer op?
Of vergis ik me -wegens er nooit geweest- en staat er morgen aan het het Kuipke een evenementenfietsstalling vol fietsen van Gentenaars?

15nov12, 12u13, Nicolaas de Liemaeckereplein

Bovenstaande foto nam ik omwille van een persoonlijke reden.
De gele betonblokken joegen de herinnering aan de week ervoor weer door mijn aderen.
Op donderdag 8 november maaide een zwarte Volvo 4x4net me hier net niet van het fietspad.
Schrik niet: de Volvo kwam van rechts.
Mijnheer zocht een parkeerplaats, en koos de kortste weg.
Op hoge wielen gaat dat vlot de borduur op.
Dat er links van hem fietsers konden aankomen was in mijnheer zijn onwaarschijnlijk drukke agenda een detail.
Ik had geen oogcontact en remde daardoor net op tijd, brulde, en reed door.
Dit beeld dateert van een paar seconden later, in een woeste poging de auto achter mij te fotograferen:

08nov12, 09u11, Nicolaas de Liemaeckereplein

Impulsief besloot ik niet terug te keren: de trein naar een belangrijk projectoverleg wou ik niet missen.
En wat zeg je vol adrenaline tegen zo’n °°°/****/wgprt (schrappen wat niet past)?

Ik ben een hevig pleitbezorger van fietsinfrastructuur.
Geen haar op mijn hoofd wilde hier ooit pleiten voor een harde afscheiding tussen fietspad en parking.
Nu weet ik het eventjes niet meer.

%d bloggers liken dit: