Home

Alcohol en moordstrookjes

11 september 2017

Zelfs als op 24 uur tijd twee jonge fietsers op moordstrookjes –ambtenarenjargon voor aanliggende smalle geschilderde fietspaadjes zonder bufferzone– omvergemaaid worden door een dronken, wegvluchtende automobilist kan je op het digitale café toogpraat lezen over fietsverlichting.
De politieke overheid -los van partijkleur- zal het alweer behandelen als een spijtig voorval, en overgaan tot de orde van de dag.
Of is dit de gruwelijke druppel(s) teveel?
Is dit een deel van onze cultuur?
Blijft het vervangen van moordstrookjes door vrijliggende fietspaden naar Nederlands model een werk dat aan het huidige tempo -vermoedelijk- afgerond zal zijn in 2117?
Wat hebben we de afgelopen 10 jaar al gehad aan Vlaamse excuses?
Het onteigenen is federale materie.
Vervolgens: de overdracht en opstart op Vlaams nivo verloopt met vertraging.
Vervolgens: de 100 miljoen geraakt niet op, terwijl het lijkt alsof het Gewest steeds minder ambtenaren inzet om fietspaden te ontwikkelen. Technisch tekenaars vloeien af.
Hoeveel kilometer moordstrookjes zijn er de afgelopen 10 jaar vervangen door kwaliteitspaden?
Hoeveel kilometer moordstrookjes zijn er nog te vervangen?
Dit is zo’n voorbeeld van beloftes en zéér traag handelen.

En jawel, dit is ook een èn-ènverhaal.
Wat is er afgelopen jaren gerealiseerd qua preventie van dronken autorijden?
Hoe ver zit het met het rijbewijs met punten?
Is onze alcoholcultuur zo heilig?
En ik citeer Bart V: “Onze auto’s zitten vol met de meest gesofisticeerde prullen….ze parkeren volledig autonoom, rijden zelfstandig van a naar b…maar vermijden dat een dronken iemand achter het stuur kruipt lukt blijkbaar niet. Zorgen dat een auto remt voor onverwachte hindernissen lukt niet…
De auto koppelen aan een gps met snelheidsbegrenzer lukt niet…
Ooit komt de dag dat de mensen die nu de instrumenten en de middelen in handen hebben om deze doden te vermijden ter verantwoording geroepen worden.”

Op de dag van de architecuur zag ik dit apparaat hangen, een alcolab:

10sep17, Volta, Nieuwewandeling

10sep17, Volta, Nieuwewandeling

Het werd in 2012 geschonken door het fonds Emilie Leus, fietsslachtoffer van een dronken autobestuurder.
Het apparaat bestaat.
De overheid negeert het.
Nu nog verplicht aan elke uitgang van een drankgelegendheid hangen?
Ach, zolang mobiliteit bekeken wordt als een sidekick van economie, en “de achterban” belangrijker is dan “het algemeen belang” durft onze Brusselse overheid mobiliteitsmisdaden niet handelen.
Ze durft niet met evenveel slagkracht, mankracht en middelen handelen als ze doet met misdaden door extremisme.
Of is extreem alcholgebruik een aanvaarde vorm van extremisme, en de doden een neveneffect?

Rouw

5 februari 2012

Fietsersbond Gent heeft een jarenlange traditie van dodenwakes.

04feb12, 11u15, Evergemsesteenweg

Zaterdag werd Marcella Itterbeke, het slachtoffer van het ongeval op 4 november 2011 herdacht met een bloementuil en een minuut stilte.

04feb12, 11u17, Evergemsesteenweg

Een korte impressie zie je hier.
Het zal -alweer helaas, alweer rouw- de eerste van een reeks dodenwakes van 2012 worden.

Twee

5 april 2011

2011 is slecht bezig.
Op 16 maart stierf aan Meulesteedsesteenweg een fietster van 52 jaar onder de wielen van een vrachtwagen.
Vandaag stierf op de grens tussen Merelbeke en Zwijnaarde een fietser van 45 jaar onder de wielen van een vrachtwagen.
Vreselijke feiten.
Op fora allerhande schieten dan telkens dezelfde ergernissen door computerschermen.

05apr11, 13u27, Kappetragel / Adolphe della Faillelaan


Snelheid!
Infrastructuur!!
Risicogedrag!!!
Respect!!!!
DE fietsers.
DE vrachtwagenchauffeurs.

Elk ongeval is anders, en vraagt een voorzichtig oordeel.
Ook mijn bloed kookt bij duidelijke berichtgeving over alcohol of snelheid.
Maar bij deze ongevallen overvalt me vooral een gevoel van trieste machteloosheid

Ik ben ervan overtuigd dat onze fiets- en wegeninfrastructuur schandalig achterhaald is.
Wat er ligt komt niet overeen met onze ambities.
Er wordt aan gewerkt, maar absoluut nog niet met voldoende middelen en mankracht.
Fietsinfrastructuur komt aan bod, maar niet als speerpunt van verandering.
Eerder als randfenomeen.
Dat is meer dan vroeger, toen fietsverkeer iets voor armen, en dus te negeren was.
Maar het is nog ruim onvoldoende om een massa veilig te laten fietsen.
Laat het mij daar bij houden.
Zo’n bedenkingen zijn voor nabestaanden te gratuit.

Dit zijn foto’s van de plaats van het ongeval van deze morgen.
Ik laat u zelf oordelen over deze wegeninfrastructuur.
Hopelijk zijn de foto’s helder genoeg.
Op het detailplan staan de fotostandpunten:

05apr11, 13u36, Kappetragel

05apr11, 13u29, Kappetragel

05apr11, 13u28, Adolphe della Faillelaan / Kappetragel

05apr11, 13u49, Adolphe della Faillelaan

%d bloggers liken dit: