De rechte lijn (2)

Fietsen door parken, hoe gaan we daar mee om? In Gent zijn er 180(?) parken en parkjes. Moet de fietser overal en altijd hier rechtdoor kunnen? Moet de ruimte gedeeld worden met voetgangers of krijgt elk zijn eigen plaats?

Zo kunnen we nog wel enkele vragen stellen, maar we veronderstellen dat bij een (her)aanleg van een park alle diensten samen zitten en dan knopen doorhakken afgaande op een aantal richtlijnen, plannen, …:

  • Een fietskaart met de bestaande en gewenste fietsassen.
  • Feedback met buurtbewoners (over bestaande lijnen en gewenste verplaatsing daarvan).

Eens dit verwerkt is moet deze info doorgegeven aan de ontwerper. Als er dan in staat ‘we wensen een fiets/voetgangercorridor tussen punt A en B’, dan is het maar de bestaande richtlijnen toepassen en klaar is kees.

Wat is de praktijk? In het Victoria Regiapark was er voor de recente heraanleg (uitbreiding) een rechte doorsteek. Nadien: bochtenwerk. Welke visie zat hier achter?

Victoria Regiapark voor de heraanleg (bron: Google Maps
Bochten Victoria Regiapark
Bochten Victoria Regaipark

Een beetje verder ligt het Keizerpark. De bruggen liggen niet in rechte lijn (daar is niet veel aan te doen) maar de verbinding tussen de bruggen heeft iets te scherpe bochten en is iets te krap van breedte.

Chicane Keizerspark
07nov16, Keizerpark

Laat ons hopen dat de heraanleg van het Baudelopark zonder “scherpe” bochten zal zijn.

Het warm water

Hubert had er een fietsbult over klaar, met als titel “De paaltjeskermis”.
Toen ik er passeerde dacht ik eerder aan “De paaltjesziekte”:

16nov17, Jan Samijnstraat
16nov17, Jan Samijnstraat / Victoria Regiapark
16nov17, Jan Samijnstraat / Victoria Regiapark
16nov17, Jan Samijnstraat / Victoria Regiapark
16nov17, Victoria Regiapark
16nov17, Victoria Regiapark
16nov17, Victoria Regiapark / Oude Brusselseweg
16nov17, Victoria Regiapark / Oude Brusselseweg

Maar na een mail deze morgen werd het dan toch “Het warm water”.
Ik verklaar me nader.
Men neme een nieuwe fietscorridor, reeds lang geleden in de vorige bestuursperiode gepland, en nu uitgevoerd.
Men neme een administratie voor wie fietspaden aanleggen niet de core business is.
Dan krijg je dat het warm water weer uitgevonden wordt.
Dan krijg je in de haven nieuwe fietspaden waar fietsers aan treinsporen verzocht worden om af te stappen.
Of in een nagelnieuw aangelegd park bochtstralen en paaltjes die je onmogelijk fietsvriendelijk kan noemen.
Vrij vertaald: dan krijg je dat de courant beschikbare kennis over paaltjes op fietspaden niet fietsvriendelijk uitgevoerd wordt.
Bij Fietsberaad kan je (onder andere) deze info vinden.
Hoe wordt dit beschreven in de IPOD, het Integraal Plan Openbaar Domein van de Stad Gent?
Hubert verwoordde het zo:

Een nieuwe realisatie, het vernieuwde Victoria Regiapark met fietsdoorgang, één punt van deze nieuwe realisatie. (de rest volgt later)
Dit is de aansluiting met de Jan Samijnstraat.
Waar blijft de fietstoets?
Was het ontwerp al fout?
Of de uitvoering?

Kant Jan Samijnstraat
Richting Jan Samijnstraat

Daar kwam deze morgen deze mail bij:
Van: E R
Verzonden: maandag 27 november 2017 10:45
Aan: tdwegen@stad.gent; groendienst@stad.gent
CC: gentinfo@stad.gent; info.defietsambassade@stad.gent; fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: Fwd: spiegelglad fietspad: gevaarlijke situatie

Beste,

Graag meld ik even volgende hoogst onveilige situatie in de hoop dat die op korte termijn kan worden aangepakt.
Een oplossing is nodig of er gaan ongetwijfeld meer valpartijen plaatsvinden.

Locatie:
Fiets/wandelpad tussen oude brusselseweg en Jan Samynstraat.
Dit pad werd recent aangelegd in het vernieuwde Victoria Regiapark.

Voorval:
Gisterenvoormiddag reed ik met mijn dochter mee op mijn fiets van de Jan Samynstraat richting de oude brusselseweg.
Iets voor halfweg dit fietspad ligt een S-bocht.
De regen van de nacht ervoor en/of de dauw zorgde ervoor dat het pad nog nat was op dat moment.
In de bocht schoof het voorwiel van mijn fiets weg. Ik heb me ternauwernood kunnen rechthouden door rechtdoor tussen de bomen het stukje groen in te rijden om enkele meter verder te kunnen stoppen.
Gelukkig raakte ik geen boom en vielen we niet.

Een halve dag later passeerde ik, samen met vrouw en 2 kinderen in de omgekeerde richting waarbij mijn vrouw, goed gewaarschuwd door mijn voorval eerder, aan een heel voorzichtige snelheid over dit stuk fietspad reed.
Ondanks deze aangepaste snelheid is ze onderuit gegaan. Een lelijke val met een schuiver tot gevolg. Gelukkig zonder breuken.
Dat ze goed gewaarschuwd en als ervaren fietser aan deze lage snelheid toch onderuit ging, bewijst voor mij dat er iets meer aan de hand is.
Ik ben dan ’s avonds nog eens gaan kijken en zelfs te voet is het een heel glad stuk waar mensen die minder goed te been zijn wel eens in de problemen zouden kunnen komen.
Bovendien zag ik heel wat fiets-/slipsporen in de bocht die rechtdoor liepen. Deze fietsers hebben het fietspad dus moeten verlaten, net zoals mij. Aangezien je dat niet vrijwillig wil doen (je gaat niet sneller door in mulle bosgrond en laverend tussen bomen en struiken een flauwe bocht af te snijden) De enige verklaring die ik hiervoor zie is: het fietspad is te glad om de bocht te kunnen nemen.

Er zijn natuurlijk heel wat bladeren gevallen, wat het nog extra gevaarlijk doet lijken. Maar alleen al de natte omstandigheden zijn voldoende om valpartijen te veroorzaken.
Polybeton wordt door natte omstandigheden zo glad als een spiegel.

Voor zover ik op de hoogte ben is dit fietspad aangelegd in gepolierd beton. Bij regenweer en vallende bladeren maakt dit een spiegelgladde combinatie.

Bedankt om dit snel op te nemen, te onderzoeken, de nodige signalisatie aan te brengen en definitieve aanpassingen te doen.

ik voeg alvast enkele foto’s en een kaart toe.

Met vriendelijke groet,
E R

Het is zalig dat De Groendienst en het Havenbedrijf en… mee bouwen aan de fietsinfrastructuur van de toekomst.
Nu nog een manier vinden dat het water vanzelf warm wordt.
Want aan gevaarlijke paaltjes en fietspaden heeft niemand iets.

UPDATE
reacties op onze Facebookpagina:
Ik ben hier gisteren gevallen met de fiets. Ik ben een zeer ervaren fietser en dat overkomt mij voor het eerst. Zeer glad daar. Ik woon vlakbij het park.
– Nog niet gevallen, maar ik heb al verschillende manieren geprobeerd. Door het zand is de veiligste optie.
– Ik kan beamen: één van de zeldzame arbeidsongevallen bij Cargo Velo op conto van dat stukje gepolierde beton. Niet te fietsen wanneer nat.

Compact

Als je dit ziet vraag je je af, hoe deden ze dat vroeger?

21maa17, Visserij / Brusselsepoortstraat

Met een grote camionet fout parkeren?
Met twee man voor één waterslang?
Ik weet het niet, en overdrijf waarschijnlijk in de andere richting.
Wat ik vooral wil zeggen: in een compacte stedelijke omgeving lijkt me zo’n compact vervoermiddel een slimme manier van werken.

21maa17, Visserij / Brusselsepoortstraat

Mail: ontbrekende kasseien

———- Oorspronkelijk bericht ———-
Van: PD
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Datum: 17 oktober 2013 om 16:06
Onderwerp: ontbrekende kasseien
Vorig weekend een zware val gedaan met de fiets.
SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Herfst (2)

Tien jaar terug was bladruimen op fietspaden totaal geen prioriteit…
Dat is de afgelopen jaren positief veranderd.

10okt13, 15u25, Hubert Frère-Orbanlaan
10okt13, 15u25, Hubert Frère-Orbanlaan

Wie verdient het meeste lof?
IVAGO of de Groendienst?

10okt13, 15u25, Hubert Frère-Orbanlaan
10okt13, 15u25, Hubert Frère-Orbanlaan

Nieuw! (3): olifantenpaden

door yves

Frank schreef in oktober 2008 over de olifantenpaden aan het Groene Valleipark.
Herlees zijn Fietsbult met de titel “Organisch”.
Olifantenpaden?
Wikipedia: Een olifantenpad of olifantenpaadje (Frans: chemin de l’âne, Engels: Desire Line of Desire Path) soms ook wel afstekertje genoemd is een niet-officieel fiets- of wandelpad dat door gebruikers van de reguliere fiets- en wandelpaden in de loop van de tijd wordt gecreëerd. Meestal ontstaat een dergelijk pad in een stuk groen, om zo een klein stuk van de officiële route af te kunnen snijden.

Een Nederlands fotograaf maakte een fotoboek over olifantenpaadjes, zijn site is hier.

Mikael Colville-Andersen van Copenhagenize toont in zijn lezingen over fietsinfrastructuur beelden van een stadspark in de sneeuw.
Dor de sneeuw zie je perfect de loop- en fietslijnen van de dagdagelijkse gebruikers van dat park.
En die zijn vaak anders dan wat ontwerpers hen voorschotelden / er van bakten.
In het geval van het Groene Valleipark ontbrak simpelweg een degelijke verbinding met de straat.

Terug naar 2013.
Frank mailde op 5 juli:
Lang geleden maakte ik een tekstje met een paar foto’s voor de blog.
Het ging over “wilde fietspaden”, de zogenaamde olifantenpaden.
Door fietsers zelf gemaakte wegen, die de slechte of niet bestaande infrastructuur verbetern of aanvullen.

Ik hoopte in dat tekstje dat ingenieurs eens heel goed naar deze paden zouden kijken, en er uit leren.

Deze week heb ik tot mijn verbazing vastgesteld dat het wilde fietspad uit mijn foto’s op Fietbult getemd wordt: het werd deze week uitgegraven om er beton op te storten: wild wordt officieel.
Ik kan mij niet herinneren dat dit ooit al gebeurd is in Gent. Ik vraag me ook af wie dit beslist heeft: dit verdient een pluim.

05jul13, 10u50,  Jan Van Hembyzebolwerk
05jul13, 10u50, Jan Van Hembyzebolwerk

05jul13, 10u50,  Jan Van Hembyzebolwerk
05jul13, 10u50, Jan Van Hembyzebolwerk

De pluim gaat naar verluid naar de Groendienst.
16jul13, 10u11,  Jan Van Hembyzebolwerk
16jul13, 10u11, Jan Van Hembyzebolwerk

Delen

Internetfora van kranten kan je lezen als riolen.
Noem het een parade van de onderbuik.
Soms wordt er op fietsers gescholden als waren het pedofielen.
In deze reeks is men nog zachtzinnig.
Nu, fietsers zijn niet heilig.
Het is vaak een goede zaak dat sommige dames en heren fietsers zich niet met een auto verplaatsen, want dan kwamen er zéker brokken van.
Dat is de F1-klasse, een zeer kleine minderheid.
Meestal te zoeken in de leeftijdsklasse tussen humaniora en eerste kind.
Zullen in hun latere leven ooit hun rijbewijs verliezen wegens overdreven snelheid.
Radeloos roekeloos.

Daarnaast zijn er de angsthazen.
Haastig, maar bang om zich tussen het autogewriemel te begeven.
Gelukkig maar: allert genoeg om voetgangers niet aan te rijden.
Als iemand uit zijn voordeur stapt scheelt het soms niet veel, zelf al meegemaakt.
Leeftijdsklasse: tussen tweede humaniora en tweede kind.
Zij zijn de lakmoesproef voor gemengd verkeer.
Waar je hen op het voetpad treft durft de niet-assertieve fietser zich enkel te verplaatsen met de auto.
Ik wil hiermee zeggen: gemengd verkeer wordt door fietsers vaak aangevoeld alsof ze rijdende snelheidsremmers zijn.
Niet-assertieve fietsers haken hierdoor af.
Terug naar de auto, zeker ouders met kinderen.
Bij angsthazen treedt het domino-effect in werking, je weetwel, zoals bij dominosteentjes.
Deze domino-fietsers zoeken een veiliger ruimte op: het voetpad.
In plaats van fietsers komen nu voetgangers in de verdrukking.
Exit het STOP-principe.
En dat kan de bedoeling niet zijn.
Voetgangers gaan voor.

Een beleid dat fietsen en stappen wil stimuleren geeft beide weggebruikers -waar mogelijk (jaja, een rèkbaar begrip)-elk zijn ruimte.
Dat was de afgelopen jaren bij parkaanleg zelden het geval.
Neem nu het Keizerpark.
Fietsers en voetgangers worden er overal als “gemengd verkeer” behandeld.
Je kan onmogelijk in het ganse park voetgangers en fietsers splitsen, maar dat mag je toch verwachten op een zachte doorgangsas tussen Ledeberg/Gentbrugge en het stadscentrum.
Zeker op een doorgangsas die bedoeld is als hoofdfietsas, telpaal incluis.
Wat doe je als fietser in deze situatie:

11nov12, 14u06, Keizerpark

Op een zondag als deze is het voor mij simpel: remmen, en geduldig surplacen.
Vooral niet doen schrikken.
Zo’n handtas kan een gemeen wapen zijn ;).
Nog gemener is: alle voetgangers en fietsers van en naar Gentbrugge moeten deze smalle bocht nemen.
No other choice.
Net in de bocht is het pad op zijn smalst.
Dwarsende fietsers moeten zeer goed opletten.
Een ontwerpfout?
Of?

Bij de volgende stappers pas ik mijn klassieke truuk toe: even met de remmen “klakken”.

11nov12, 14u06, Keizerpark

Hier snapt iedereen: we moeten delen.
Voetgangers en fietsers samen onder de Steenweg door.

Keizerpark is een voorbeeld.
Rondom zwembad Van Eyck en het park aan de Nieuwe Wandeling is het niet anders.
De Bataviabrug geeft al subtiel elk zijn ruimte.

02jul12, 18u06, Bataviabrug

De subtiliteit zal afhangen van de toekomstige aanvoerroutes.
In een (toekomstige) stad vol zachte weggebruikers verdienen beide voldoende ruimte, zonder ingebakken conflictstof.
De fietser verdient regelmatig vlotte routes.
En de voetganger verdient zijn gemoedsrust.

Sneeuwruimen (5), 4 methodes (2)

Nog even aanpikken op methode 2 van vrijdag, het louter strooien.
Elke straat strooien of vegen gaat uiteraard niet, dat weten we allen.
Je zou verwachten waar men strooit kwaliteit de norm is.
Of toch minstens op de hoofdassen.
Jammer maar helaas.
Het beeld hieronder is -even tellen- acht (8) dagen na de sneeuwval:

11feb12, 16u00, Emile Clauslaan
Fietsers worden naar de linkerkant gedreven/gedwongen.
Dat is voor de assertieve fietser geen probleem.
Maar in alle auto’s weerklinkt: amai, fietsen is gevaarlijk.
Hopelijk is het een uitzondering, maar wat zou me hierin doen geloven?

Methode 3: zand strooien.
Is het nu zand of schelpezand?
De groendienst past dit toe in parken.

09feb12, 08u42, Bijgaardenpark

Het is een degelijke methode, die vorig jaar ietsje teveel modder opleverde.
Geen bezwaar tegen deze methode, behalve dat de Groendienst blijkbaar niet in het weekend werkt.
Voor een fietsas langs de Visserij is dat een probleem.
Wat met fietsroutes die door parken lopen?
Wachten met fietsen tot maandagnamiddag?

09feb12, 08u42, Keizerpark

Melding (64): Zout of zand?

09dec10, 16u50, Keizerpark

De Groendienst is -hun naam waardig- in eerste instantie bezig met groen.
Fietspaden doorheen parken vormen een “nieuwe” uitdaging, met problemen die ze vroeger niet kenden.
Ik vermoed dat ze groen en zout geen goede combinatie vinden, en daarom liever zand gebruiken als strooimiddel.
09okt10, 16u53, Scheldekaai

In mijn fantasie is er ergens in het Keizerpark een meetpunt dat elk jaar het zoutgehalte ziet stijgen.
In Polen is zand een “normaal” middel om slippen op sneeuw “zoveel als mogelijk te vermijden” lees ik hier.
Zou de Gentse Groendienst hierover overlegd hebben met collega’s van andere groendiensten?

Ik vind het gebruik van zand op het eerste zicht niet denderend.
Zand kan (misschien) renderen als de sneeuw wekenlang blijft liggen (hallo Polen?).

09dec10, 16u53, Scheldekaai

Op de foto hierboven zie je dat er nog veel (bevroren) sneeuw ligt.
De sneeuw bleef er langer liggen dan elders.
Na de dooi maakt het achterbijvende zand de bochten slipperig.

09dec10, 16u20, Keizerpark

Trouwens, het enige correcte antwoord op de vraag “Zout of zand?” is: vegen.
Hopelijk landen de aangekondigde sneeuwveegmachines nog deze winter in Gent.

Melding (64) gaat over iets wat u ook op andere foto’s kan zien: de manke afwatering.

09dec10, 16u51, Keizerpark

Dergelijke plassen op een hoofdfietsas mogen ècht niet.
Een beetje vorst eroverheen, en het is koekebak.
Een goede Groendienst heeft hier zeker oplossingen voor.
09dec10, 16u50, Keizerpark

Surrealisme

Elke Belgische beroepsgroep heeft recht op zijn eigen portie surrealisme.
Ook wegenbouwers.
Een autoweg die nergens naar leidt.
Een viaduct in een wei.
Dat kennen we.
Je bent als land ergens goed in of niet.
Douglas De Coninck bundelde ze in zijn blunderboek.

26maa10, 7u48, Dendermondsesteenweg

Fietspaden verdienen een gelijke behandeling als autowegen.
Of nog beter: iets unieks.
Dàt is pas topsurealisme.
Daar vond een topkunstenaar het volgende op.
Men make een fietspad.
Men sluite het aan op een autoparking.
Men sluit die parking ’s avonds, ’s nachts en ’s morgens af met een hek.
Tàtàà: het unieke dagfietspad.
26maa10, 7u48, Dendermondsesteenweg
Aan die poort is al ferm gevloekt.
Zowel Stad als winkelcentrum kozen voor het “proefondervindelijk surrealisme”.
Een unieke ervaring die je nooit vergeet.
Echt surrealisme verdraagt geen aankondiging.
Hoe zou je dit beschaafd op een bordje uitleggen?
En middenstanders weten dat ook negatieve reclame goede reclame is.

26maa10, 7u49, Dendermondsesteenweg

Het fietspad kwam er door een samenwerking van de stedelijke groen- en mobiliteitsdienst.
Het hek kwam er -volgens het winkelcentrum- onder druk van de stedelijke milieudienst.
Het fietspad was ontworpen èn aangekondigd voor de poort er kwam.
Coördinatiefoutje?

Je kan je sowieso vragen stellen bij een fietsroute doorheen een autoparking van een winkelcentrum.
Maar goed: binnen twintig jaar wordt de Dampoort heraangelegd, het winkelcentrum gesloopt en zal het (prachtige!) fietspad naar het station leiden.

Zou de minister hier ook gefietst hebben?

Brug nummer 2, de langverwachtte

De fietsbruggen op en rond het Keizerpark zijn een voorbeeld van goede plannen die tergend langzaam gerealiseerd worden. De aanleg van de bruggen werd in 1998 aangekondigd voor 1999 en 2000. De eerste brug tussen Visserij en Keizerpark opende in 2004 (?), en zorgde een poos voor zalige veiligheid. Verbazing alom toen ze vorige herfst “tijdelijk”dicht ging:

 13okt07 Visserij

Eerst gebeurde dit zonder boeh of bah. Daarna volgde een beleefde mededeling van de dienst Mobiliteit:

13okt07 Visserij Eind februari rommelde en bewoog het wat, en kon je dit lezen: http://www.gentblogt.be/2008/02/28/heraanleg-keizerspark-ligt-stil en http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ref=dg&ArticleID=2B1OVINS.

De Groendienst trekt dit dossier. De aannemer van het park blijft afwezig:

17apr08 Keizerspark

Het park is ondertussen -even tellen- meer dan 6 maand afgesloten. Dat wil zeggen dat de Noord-Zuid fietsroute, een HOOFDfietsas, reeds meer dan 6 maanden onderbroken is. Fietsminded kan je dit niet noemen. Er is een beetje hoop: begin april zijn de werken aan de tweede brug gestart.

11apr08 Keizerspark

Ik gok erop dat de brug er binnen de 2 maanden ligt, met -trage- dank aan het Vlaams Gewest. Hopelijk volgt de rest van de werken -door de aannemer van de Groendienst-met grote spoed, zodat we ook de Stad traag kunnen bedanken, en de 2 bruggen kunnen renderen.