Home

De haaientanden

14 augustus 2018

Wat een weekend was me dat!
Insiders spraken over de haaientandenoperette.
Het leek een promotiestunt om de haaientand te promoten / bekend te maken.
De dag dat de haaientand de voorpagina haalde!
Rideau!

Waar ging het om?
Zoeken naar eenvormigheid is een prima idee.
Fietsers rechten afpakken is géén goed idee.
Dat laatste is waar AWV Vlaams Brabant in Leuven mee bezig was.
Er is -zowel in Gent als nationaal- nog véél werk om de fiets even gelijke rechten en ruimte te geven als de auto.
In Gent is er afgelopen jaren veel werk verzet.
De volgende uitdaging wacht: “Gent binnen de R40” verbinden met “de wereld buiten de R4”.
De Parkbosbruggen zijn daarin een grote stap.

29juni18, Zoé Borluutbrug (Parkbosbruggen)

29juni18, Zoé Borluutbrug (Parkbosbruggen)

29juni18, Zoé Borluutbrug (Parkbosbruggen)


De onderdoorgang aan de Dampoort wordt een mijlpaal.
Wordt de renovatie door AWV van de brug over de E40 tussen Gent en Sint-Martens-Latem de volgende stap?
Of… ?

Draaide het écht rond haaientanden?
Het grootste probleem rondom de haaientanden zit vervat in het concept “bypass”.
Dat concept maakt elke “eenvormige logica” van een wegbeeld onmogelijk.
Een bypass wil auto’s het voorrecht geven om naar rechts af te slaan zonder langs een verkeerslicht te passeren.
(Dat laatste is essentieel: op een kruispunt mèt verkeerslichten krijgen auto’s een zijweg zonder verkeerslichten. )
Baf!
De eenvormigheid is gaan vliegen.
Wèg is het gelijkvormig wegbeeld.
Gevolg: fietsers verliezen het recht om hun weg rechtdoor mèt voorrang te vervolgen, hierover gaat de Leuvense colère.
Je fietst rechtdoor, en als fietser verlies je dan plots de voorrang.
Want bypasses zijn belangrijker.
Ongeval?
Eigen schuld.

Volgens AWV is dàt veiliger.
Volgens ons draait het hier om autodoorstroming, no more, no less.
Méér auto’s versassen in minder tijd.
Eén van die oplossingen voor de files, die -helaas pindakaas- vooral èxtra autoverkeer aanzuigen, “want dààr gaat het vooruit”.
De bypass is een autolandconcept, dat -indien dat land snel een fietsland wil worden- afgeschaft moet worden.
Een bypass is een truukje dat je kan toepassen in een land met louter auto’s en voetgangers.
Zo kan je inderdaad méér auto’s versassen.
In een stad is een bypass nóg een automuurtje bovenop de bestaande brede autoweg.
De bypass in Leuven werd (in de pers) niet in vraag gesteld, noch door AWV, noch door de stad Leuven.
Zelfs niet op een kruispunt met vaak een massa fietsers.

En onze verkeerslichten op die kruispunten (zowel die van AWV als van de Stad Gent) zijn al zo’n 20e eeuwse rampen, ook de recent geplaatste.
De filosofie lees je voluit in dit mailverkeer met AWV.
Onderwerp: het foute ontwerp van het kruispunt Brusselsesteenweg / Land Van Rodelaan.
Mind my words: dit kruispunt is een zwart punt in opbouw.

Voor het eerst in het bestaan van AWV probeerden ze een fietsopstand te bedwingen door deze communicatie in de aandacht te zetten.
We zijn ze daar dankbaar voor.
Zo kunnen we hun logica begrijpen.
Lees hier hun dienstorder.
Een paar bedenkingen: iemand moet de schrijvers van AWV eens naar IKEA sturen.
Afbeeldingen zet je bij het onderwerp.
Handleidingen / dienstnota’s horen minstens het niveau van IKEA-manuals te halen.
Liefst nog beter.
De verwarring lijkt me hier al te beginnen.
Maar wat helder is: er staan in de dienstnota géén verhelderende tekeningen over bypasses zoals de Naamsepoort in Leuven, of de Brusselsesteenweg in Gentbrugge.
Bewust of onbewust?
Ik gok op het tweede.

Lees nog deze fijne analyse van Bart Wolput over bypasses.
(her)Lees ook de Fietsbult “Vijftig tinten wit”, waarbij Jan bypasses met een fijn mesje fileert.

————————————

Tijdens de operette nam Kees Meerman het in De Morgen van zaterdag 11 augustus op voor de fietsers.
Het is een tekst vol liefde en nuance, om in te kaderen!
En als ik moet kiezen: vooral de laatste drie alineas.
We vroegen Kees de toestemming om zijn opiniestuk hieronder te publiceren.
Merci Kees!

Waarom krijgen fietsers geen voorrang?

Auto’s krijgen voorgang op fietsers op alle kruispunten.
Dat is een nieuwe maatregel van de overheid.
Dit lijkt een bericht uit 1980.
Maar Vlaanderen heeft het gepresteerd om hiermee af te komen anno 2018.
Een hele prestatie.
De uitleg van de overheid voor deze absurde maatregel is: om onduidelijkheid weg te werken.
Op sommige kruispunten hadden fietsers voorrang, op andere kruispunten de auto’s.
Men wil één lijn trekken.
Prima.
Maar waarom dan niet één lijn trekken om fietsers voorrang te geven op alle kruispunten?
En zo trager rijdende auto’s en veiligheid te creëren voor fietsers.

Auto’s rijden snel.
Vaak veel te snel.
Op heel wat kruispunten in Vlaanderen, zeker in de stad, wordt het zicht op een kruispunt geblokkeerd door geparkeerde auto’s, wegwerkzaamheden, een bushokje, elektriciteitskasten of huizen.
Heel vaak zie je die (te) hard rijdende auto niet aankomen.
En de autobestuurder rijdt lekker snel want hij weet: ‘Ik heb toch voorrang, en die fietsers moeten maar aan de kant als ik eraan kom’.

We hebben het afgelopen jaar een zondvloed aan verkeersdoden gehad onder de fietsers in Antwerpen.
Kennelijk is het de ambitie van de overheid om records te gaan breken op dat vlak.

Overal in Antwerpen (of Vlaanderen?) legt men van die rubberen bubbels op de weg; een verhoogd vierkant dat de automobilist moet doen afremmen.
Levensgevaarlijk vind ik die dingen.
Fietsers krijgen maar zo’n 40 centimeter rechts van die bubbel om op te rijden.
Komt nog bij dat automobilisten die zo’n bubbel passeren uitwijken.
Als fietser word ik te pas en te onpas van de weg gereden door de bestuurder die dat niet eens doorheeft.

Ook zijn er voorstellen om in de hele stad een zone-30 te installeren.
Kennelijk vindt de overheid het dus heel belangrijk dat de automobilist minder hard gaat rijden.
Is het dan werkelijk zo erg dat automobilisten vaart moeten minderen aan kruispunten?
Dat ze moeten afremmen, checken of er een voetganger of fietser aankomt en daarna pas mag oversteken?
Is dat zo’n beperking van hun vrijheid?
De overheid laat hier een fantastische, gratis kans liggen om de automobilist trager en gematigder te doen rijden.
Esthetisch en qua veiligheid een veel efficiëntere maatregel dan overal die lelijke, zeer vervuilende, rubberen bubbels te plaatsen!

De afgelopen 20 jaar heb ik het rijgedrag van de automobilist zien veranderen in Antwerpen.
Aanvankelijk werd je van de weg gedrukt en moest je als fietser, trillend over de kasseien, maar zien of je het overleefde.
Nu, 20 jaar later – het moet gezegd – vind ik de gemiddelde bestuurder hoffelijk en beleefd, en stopt-ie braaf en graag voor de fietser.
Een enorm verschil met nog niet zo lang geleden.
Mijn angst is dat als we dit nu gaan veranderen, we weer terug naar af gaan.
Dat de autobestuurder weer in de mentaliteit vervalt; ‘de weg is van ons’.
Dat de fietser opnieuw een tweederangsweggebruiker wordt die van de weg wordt gedrukt.

We moeten met zijn allen gaan fietsen.
Zo simpel is het.
Niks gaat de files oplossen.
Geen Oosterweelverbinding, geen extra rijbanen.
Asfalteer het hele land, maak van Vlaanderen één grote autostrade (is al bijna gelukt).
De files blijven.
De enige oplossing is mensen uit hun auto te krijgen.
De fiets is hierin de hoop voor de toekomst.
En zelfs een beter alternatief dan het openbaar vervoer.
Het vervuilt niet, maakt geen lawaai en neemt veel minder plaats in op de weg.
De overheid moet er dus alles aan doen die fietser op elke mogelijke manier te soigneren, te voorzien, te faciliteren en te knuffelen.

Het zijn zij die de toekomst hebben.
Een overheid is vervangbaar.

————————————————————————-

Afronden met het diplomatische persbericht van de professionals van de Fietsersbond, want ook dat slaat nagels met koppen:

Reactie Fietsersbond op fietsoversteken

De Fietsersbond is verheugd dat minister Weyts terugkomt op de beslissing dat fietsers de voorrang zouden verliezen op kruisingen met gewestwegen. We hopen dat de verdere invoering van de maatregel onmiddellijk on hold gezet wordt, en dat er overleg met de Fietsersbond komt.

Vorige week bleek dat de voorrangsregeling op deze oversteekplaatsen met fietspaden werd aangepast. Daar had vaak de auto voorrang, soms de fietser en soms was het gewoon niet duidelijk wie voorrang had. Volgens het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) leidde dat tot verwarring. En daarom ontnamen ze de fietser daar de voorrang. De doorstroming van de auto had het gewonnen van het duurzame alternatief. Net in een zomer waarin er heel veel gesproken wordt over duurzaamheid en klimaatverandering.

Het klopt dat er onduidelijkheid is. De markeringen zijn verwarrend (kent iedere fietser het verschil tussen lijnen en blokmarkeringen aan oversteken?). Maar fietsers daarom de voorrang ontnemen, op plaatsen waar veelal de voetganger wél voorrang heeft op het zebrapad dat er naast ligt. Dat schept ons inziens niet echt veel meer duidelijkheid, integendeel.

De Fietsersbond eist dat veiligheid prioriteit krijgt op doorstroming van het gemotoriseerde verkeer. Geen én én verhaal, maar echt keuzes maken in functie van duurzame mobiliteit: een veilige omgeving voor de actieve weggebruikers.

De Fietsersbond was eerder betrokken, samen met Fietsberaad Vlaanderen, in de onderhandeling over de nieuwe oversteken. Ons gezamenlijk standpunt is/was duidelijk: eerst een proefproject met evaluatie. Dan verder kijken. Die evaluatie werd niet afgewacht, zo bleek vorige week door de actie van AWV. We hopen dat nu samen met ons wordt gekeken op welke manier de oversteekplaatsen op de meest veilige manier worden ingericht. Mét oog op duurzame mobiliteit.

%d bloggers liken dit: