Raamboodschap (2)

Wat ik eergisteren vergat te schrijven: in mijn verbeelding is iemand die dergelijke boodschap op het raam hangt zelf een fietser (geweest). Dat telt evenzeer voor deze raamboodschap:

10 jun19, Visserij

Enkel fietsers zullen andere fietsers op deze manier aanspreken. Fietsers zijn niet heilig. De fiets wel. 🙂

En jaja: hoffelijkheid is een woord van 40plussers.

10 jun19, Visserij

Het kan absoluut geen kwaad dat we elkààr – met àlle emotionele intelligentie die we in huis hebben of halen – opvoeden / heropvoeden. Zeker in tijden waarin de verandering snel gaat, en voor sommigen bedreigend overkomt. Alles begint bij het allermakkelijkste: onze voorbeeldfunctie. Al de rest is extra. De politie speelt daar een rol in. Ik droom van een intense aanwezigheid op fietsroutes, en liefdevolle correcties op àlle weggebruikers. De top downboetes zijn er om het extreem gedrag van hardleersen en risicozotten te counteren. Maar het gedrag van u en ik wordt beloerd door kinderen, de fietsers / voetgangers / automobilisten / bus- en vrachtwagenchauffeurs van de toekomst. Dat is voor mij de allerbelangrijkste reden om bij rood licht te wachten op groen. Dat is een gedragspatroon. Daar moet ik simpelweg niet bij nadenken. En om mijn arm uit te steken als ik afsla. En om te stoppen voor voetgangers op een zebrapad. En om af en toe “easy” te zeggen, desnoods zéér luid te debiteren, tegen ne jonge gast (waarom zijn het zo goed als altijd gasten???) of nen antieke coureur die te risicovol voorbij racet.

Genoeg gepreekt. Tot zover het evangelie volgens Fietsbult 😉

Mail: opiniestuk sensibilisatie fietsers

Van: Sybryn Maes [mailto:sybryn.maes@gmail.com]
Verzonden: vrijdag 17 november 2017 16:51
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: opiniestuk sensibilisatie fietsers

beste redactie van Fietsbult,

als fervente fietsers schreven wij een kort opiniestuk over de nood aan meer sensibilisatie en duidelijke richtlijnen voor het groeiende fietspubliek.

Misschien iets om op de blog te plaatsen indien jullie het passend vinden?
Alvast bedankt voor uw respons,

MVG
Sybryn & Dries

—————————————————————————————————————

Fietsinfrastructuur vs. Fietscultuur: wordt fietsend Vlaanderen voldoende gesensibiliseerd?
Sybryn Maes & Dries Van de Loock

Bij de transitie naar een duurzame wereld horen ook meer ecologische vormen van mobiliteit. Zo is de fiets in Vlaanderen aan een opmars bezig, en dat juichen we met zijn allen toe! Het stimuleren van verplaatsingen met de fiets zorgt niet alleen voor een toename aan fietsgebruikers, maar ook voor een grotere verscheidenheid aan fietsvormen en snelheden. Zowel de bakfiets-mama die haar kroost wil deponeren aan de schoolpoort, als de snellende pendelaar die op hetzelfde pad zijn vergadering wil halen, heeft het recht om zich in een veilig, harmonieus fietsverkeer te begeven. Helaas wordt dit ideaalbeeld van een harmonieus fietsend Vlaanderen veelal besmeurd door ontoereikende fietsvoorzieningen en het gebrek aan een helder wettelijk kader.
Deze zaken zijn ontegensprekelijk van belang, maar wat is de bijdrage van onze huidige “fietscultuur” aan de bezoedelde verkeerssituatie in Vlaanderen?

Sensibilisatienood bij groeiende fietsgemeenschap

Een betere fietsinfrastructuur en wettelijk kader gaan hand in hand met goed gedrag op de weg. Als dit laatste ontbreekt, zullen fietsvriendelijke wegen podia blijven voor fietsonvriendelijke ongevallen. Helaas is het belang van “duurzaam” rijgedrag nog te weinig bekend onder het fietsende volk.

Fietsers worden volgens ons te weinig gesensibiliseerd over elkaars aanwezigheid en hoe zich best te gedragen op de weg. Daarom pleiten wij voor meer sensibilisering en aandacht voor het gedrag van alle fietsers op de weg, in combinatie met het uitwerken van een begrijpelijke wegcode. Want ook al zijn risico’s bij fietsongevallen misschien minder groot dan bij auto-ongevallen; een toename aan fietsers zou geen toename aan ongelukken mogen teweegbrengen.

De inburgering van eenvoudige gebruiken kunnen conflicten reeds drastisch verminderen. Stimuleer bijvoorbeeld het gebruik van handgebaren alvorens een manoeuvre uit te voeren op de fiets, of het aanpassen van je snelheid aan de traagste fietser in het geval van druk verkeer. Dergelijke suggesties horen volgens ons thuis op de weg en mogen niet langer verscholen blijven op blogs van verknochte fietsers, waar ze slechts een select publiek bereiken (bvb. 3XDBE 2017). Net als automobilisten en motorrijders heeft fietsend Vlaanderen anno 2017 evenzeer nood aan flashy campagne- en verkeersborden die hen continu attent maken op het belang van veilig gedrag op de weg. Een gewaarschuwd fietser is er twee waard.

16nov17, Woodrow Wiklsonplein / Graaf Van Vlaanderenplein

Blijvende strijd voor fietsinfrastructuur en duidelijke wegcode

Naast de dringende nood aan meer sensibilisering bij het publiek “à vélo”, blijft een verbetering van de bestaande fietsinfrastructuur ook noodzakelijk, willen we duurzamere vormen van transport stimuleren. Er is nood aan meer en bredere paden voor een betere doorstroming en voldoende ruimte voor alle types fietsers (De Correspondent Fiets vs. File 2017). Daarnaast bestaat een veilige fietsomgeving uit paden die zoveel mogelijk afgescheiden zijn van de autoweg, en kan de juiste ondergrond van het pad het rijcomfort sterk verhogen (vraag maar na bij fietser en co).

Wederzijds begrip tussen de verschillende weggebruikers zou tegelijk ook meer ondersteund moeten worden door een duidelijke wegcode: “wie mag eigenlijk wat en waar?”. Het ontbreken of tekortkomen van dergelijk kader in Vlaanderen leidt onvermijdelijk tot een hoop verwarring, vertraagde inburgering en uiteindelijk tot spanningen op de weg. Het verhaal van de elektrische fiets of e-bike is er zo’n schrijnend voorbeeld van. Deze nieuwkomer vond de laatste jaren vlot zijn weg naar het dagelijks gebruik en schakelt het fietsverkeer een versnelling hoger, maar werd helaas niet even vlot gevolgd door een afgelijnde wegcode, en bijgevolg hinkt ook de inburgering erop na.

In het kort: de groeiende fietsgemeenschap in Vlaanderen snakt naar betere voorzieningen en duidelijke richtlijnen die voor iedereen bekend zijn. Dergelijke zaken liggen ongetwijfeld mee aan de basis van een harmonieus en veilig wegverkeer, en weerhouden het oplopen van frustraties. Maar als bestuurder van ons “stalen ros” dienen we zelf ook bewust te zijn van het feit dat er meerdere weggebruikers zijn met verschillende ambities. Uit respect voor deze verschillen moeten we gedisciplineerd omgaan met de wegcode en de omgeving, maar evenzeer met elkaar.

Bronnen:
De Correspondent 2017. Fiets vs. File. Fietsen is een geniale oplossing voor het fileprobleem. Denk mee over de beste weg ernaartoe. Geraadpleegd op 27/7/2017: https://decorrespondent.nl/7036/fietsen-is-een-geniale-oplossing-voor-het-fileprobleem-denk-mee-over-de-beste-weg-ernaartoe/1391050226984-71fc2523.
3XDBE 2017. Een andere hoffelijkheidscampagne. Geraadpleegd op 27/7/2017: https://3xdbe.wordpress.com/een-andere-hoffelijkheidscampagne/.

—————————————————————————————

Op 17 november 2017 om 17:12 schreef Y:
Dag Sybryn en Dries,
Ik lees het vanavond, nu nog aan het werk.
Mag ik al even polsen naar jullie achtergrond / woonplaats?
greets,
y

Op 17 november 2017 om 17:15 schreef Sybryn Maes:
beste Y,
geen probleem.
Ik ben momenteel in Zwitserland tot 23 nov, dus het kan zijn dat ik laattijdig antwoord.
Wij wonen beide in Sint-Amandsberg.
Sneeuwgroet,
Sybryn

Op 17 november 2017 om 17:19 schreef Sybryn Maes:
Beste Y,
sorry een beetje te snel verstuurd.
Onze achtergrond: wij studeerden bio-ingenieur (bos en natuurbeheer) en biologie, en zijn bezig met een doctoraatsonderzoek in diezelfde richtingen.
Daarnaast fietsen we heel vaak, voornamelijk functioneel gekoppeld aan plezier. En van daaruit groeien vaak bedenkingen en discussies omtrent de relatie fiets-auto, fietsvoorzieningen, etc… Vandaar dit opiniestuk, ook naar aanleiding van de stevige groei aan fietsers die we zelf opmerken in Vlaanderen, maar achterblijvende voorzieningen en vernieuwde gedragscode etc.
Als je nog duiding wilt ergens, laat maar horen.
Groet,
Sybryn

Op 17 november 2017 om 17:20 schreef Y:
Mag ik hieruit afleiden dat het geschreven is voor “Gents gebruik”, of voor “Belgisch gebruik”? 😉
Met vriendelijke groeten,
Y

Op 17 november 2017 om 17:23 schreef Sybryn Maes:
Eerder voor Belgisch gebruik dan zou ik zeggen.
Het is alleszins breder bedoeld dan enkel stedelijke fietsers, alhoewel dat natuurlijk knooppunten zijn van zeer intensief fietsgebruik…

 

Mail: Hoffelijk fietsen in Gent, het verhaal van de mug en de olifant … ?

Jan Naert & Pascal Debruyne

“I want to ride my bicycle, I want to ride it where I like!”, zong Freddy Mercury van Queen. Die vrije fietser kreeg op 29 november volgende boodschap in de Gentenaar Dit filmpje moet Gentse fietsers meer manieren leren in het verkeer.” [1] Een titel die kan tellen en die voor veel fietsers in Gent waarschijnlijk een wrange bijklank heeft. Het is de baseline van een campagne van het Gentse stadsbestuur die door middel van filmpjes de fietsers (voorgesteld als een ‘wild dier’) wil opvoeden tot hoffelijkheid. Ze zouden andere weggebruikers de pas afsnijden en zich niets aantrekken van verkeersregels. Deze pedagogische gids voor de hoffelijke fietser, nog steeds de kwetsbare weggebruiker, is een aanfluiting en een bedenkelijke investering van publieke middelen. De filmpjes creëren immers een negatief imago van de fietser, die teveel plaats inneemt en het andere weggebruikers als de voetganger en auto moeilijk maakt.

Enkele vervelende beestjes maken de kudde niet
Gent kent een gestage stijging van fietsers die zich bewegen in de stad [2] met ongeveer 180.000 fietsverplaatsingen per dag. [3] Dat dit fricties oplevert met andere weggebruikers is geen wonder. We ontkennen ook niet dat enkele beestjes in deze groter wordende kudde het soms te bont maken. Wat we ten stelligste ontkennen is dat dit fenomeen opweegt tegen de lasten die deze grote groep fietsers ondervinden in de stad. De balans is niet in evenwicht. We krijgen het fenomeen van de omkering: in plaats van het beestje in verdrukking nog beter te verzorgen, krijgt het beestje een les in hoffelijkheid.

De plaats van het beest in de stad
Ook wat betreft de ruimte voor fietsers wordt er aan omgekeerde beeldvorming gedaan. In het filmpje komt o.a. aan bod hoe er sprake is van brede en veilige fietspaden in Gent. Hierbij wordt het bekende fietspad tussen binnenring en het Woodrow Wilsonplein getoond, dit fietspad ligt tussen bomen en los van de rijweg. Dit is een goed voorbeeld van hoe het zou kunnen zijn, maar is helaas ver van de realiteit. Dit mooie fietspad is, naast het fietspad langs de Coupure Links, vrijwel het enige veilige fietspad. De fietser wordt op veel plaatsen letterlijk verdrukt door rijdende en geparkeerde auto’s die plaats innemen van ongeveer zes fietsers. Dat hierbij het risico bij confrontaties vooral bij de fiets ligt als kwetsbaar dier is duidelijk, het beest auto is immers gepantserd. Naast plaatsgebrek zijn ook de andere condities voor de fiets weinig benijdenswaardig, fietspaden met obstakels en in slechte staat en ongezonde dieseldampen zijn geen pretje. De parkeer- en mobiliteitsplannen van schepen Watteeuw doen al heel wat om autoverkeer uit het centrum te weren. Maar de druk op de 19de eeuwse gordel blijft zonder antwoord. Het is ook daar dat betere fietsinfrastructuur en alternatieve connecties ontbreken.

Verzorg het beestje, het is kwetsbaar
De fietsvriendelijkheid moet veel beter. Fietsers zijn immers kwetsbaar en ingrepen blijven teveel beperkt tot lapmiddelen. Zo zijn fietsstraten die telkens onderbroken worden door ‘niet fietsstraten’, en rode of gele asfaltstroken op de rijweg slechts aardige pogingen, maar in de realiteit niet werkbaar. Die stroken op de straat in een kleurtje bijvoorbeeld, komen niet tegemoet aan het probleem. Het zijn immers geen veilige en ruime fietspaden afzonderlijk van de rijweg. In realiteit blijven fietsers op deze stroken gevangen tussen auto’s. Bovendien houden veel auto’s geen rekening met deze zogenaamde voorrangsstroken. Ingrepen voor de fietser gaan dus te weinig ver in vergelijking met de grote ongelijkheid tussen auto en fiets in de stad. Als er voldoende fietspaden zouden zijn die voldoende breed zijn en die los liggen van de autoweg, dan zou het aanspreken op hoffelijkheid nog enigszins verdedigbaar zijn.

Conclusie, geef het beestje wat zuurstof
Het gaat ons dus over prioriteiten. In plaats van geld te besteden aan bijsturing, is net meer zorg voor de fiets noodzakelijk. De controles voor verkeerd fietsgedrag werden deze week opgedreven. Maar wat met de automobilisten? Wat is daar de pakkans? Elke ochtend zien we tientallen overtredingen door automobilisten die veel ergere gevolgen kunnen hebben: van parkeren op het fietspad tot geen voorrang verlenen aan zwakkere weggebruikers, tot fietsers de pas afsnijden en overdreven snelheid. Deze overtredingen worden te zelden aangepakt.
Als een fietser een auto de pas afsnijdt is het risico voor de automobilist op schade behoorlijk wat minder dan omgekeerd. Dat dergelijk promomateriaal geproduceerd wordt, is onrespectvol ten aanzien van de grote groep fietsers die zich elke dag in Gent bewegen en die, op risico van lijf en leden, toch blijven volharden om tussen auto’s te laveren. Naast de verloren kost, hebben deze filmpjes ons inziens zelfs een negatief effect, omwille van een foute representatie van de fietser als potentieel vervelend in de stad. Laat dus het fietsbeestje wat zuurstof en koester het in plaats van het met een paternalistisch vingertje te wijzen op hoe hoffelijk het moet zijn.

[1] http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141128_01401055

[2] http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140902_01246775

[3] http://www.mobiliteitgent.be/met-de-fiets/fietsbeleid/fietsen-cijfers

Hoffelijkheid (2): melding 130

door yves

Ik werk in een groot gebouw dat dient om publiek te ontvangen.
Elke keer als we buiten de lijntjes kleuren, en het publiek ontvangen in een andere dan de normale ruimte, hangen onze mensen van onthaal signalisatiepijlen op A3 formaat.
Ook bij de ticketcontrole staat af en toe een pupiter met een extra boodschap voor het publiek.
Die boodschap staat vaak al op onze site, maar je weet wel: niet iederèèn heeft internet.
En dan nog gebeurt het vaak dat een paar mensen de pijlen of boodschap niet gezien hebben.
Je weet wel: niet iederèèn ziet alles.
Maar het hoort om je publiek maximaal te informeren.
Daar is een woord voor: hoffelijkheid.

Destelbergen geeft momenteel het goede voorbeeld:

21jul13, 11u25, Wellingstraat
21jul13, 11u25, Wellingstraat

21jul13, 11u25, Zevengemede
21jul13, 11u25, Zevengemede

Het is een soort van directe communicatie die veel mensen appreciëren.
Je hebt het gevoel dat men met je rekening houdt.
Werken veroorzaken hinder, maar als je het op tijd weet kan zelfs een gewoontebeest zich ernaar plannen.
Er zullen bij werven altijd luide klagers zijn, maar de zwijgende massa fluistert iets over “redelijkheid”.
Rondom de Ghelamco Arena heeft men deze kans gemist.
Op de site van R4 verbindt kan je hier lezen dat de fietsbrug over de Ringvaart vanaf 5 augustus dicht gaat tot oktober.
Dit bord staat al klaar:

04aug13, 17u29, Nieuwescheldestraat
04aug13, 17u29, Nieuwescheldestraat

04aug13, 17u29, Nieuwescheldestraat
04aug13, 17u29, Nieuwescheldestraat

En dat is het dan.
Ik hoor de aannemers al zeggen: ze mogen blij zijn dat het op de site staat.
Maar horen de opdrachtgevers hun publiek niet uitgebreid te informeren?
Zeker als de afgelopen weken honderden mensen -voetgangers en fietsers- deze weg namen naar hun voetbalmatch?
04aug13, 17u11, brug over Ringvaart
04aug13, 17u11, brug over Ringvaart

En zeker als dit een onderdeel is van de knooppuntenroutes en LF-routes?
En als dit een belangrijke woonwerkroute is?
Jandefietser vindt terecht dat men er dan best ook bij voorbaat het omleidingsplannetje hangt, zodat fietsers en voetgangers hun vervolgroute kunnen inplannen.
Deze borden zullen enkel verwarring creëren:

04aug13, 17u32, Nieuwescheldestraat
04aug13, 17u32, Nieuwescheldestraat

De Ghelamco Arena zou een schoolvoorbeeld kunnen zijn van transitie in mobiliteit: mensen de smaak geven om de overstap te maken naar andere vervoersmodi dan ze “normaal gezien” zouden gebruiken.
Zo zet je grote stappen om Gent klimaatneutraal te maken.
Dan moet je mensen wel hoffelijk behandelen, en niet schofferen door hun route af te sluiten zonder veel boe of ba.
Duidelijke gerichte communicatie omtrent de wegenwerven vlakbij die nieuwe publieksmagneet hoort bij het transitieverhaal.
Wat kost dat op zo’n PPSwerfbudget?

Volgt het Vlaams Gewest en de stad Gent hier het hoffelijke voorbeeld van Destelbergen?
Of zijn wegen geen openbaar domein dat publiek ontvangt?