Home

AWV en licht

23 november 2017

Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) heeft de afgelopen jaren geen fietsvriendelijke reputatie opgebouwd.
Geen geld hebben voor standaard lage fietsverkeerslichten, maar wèl om fietsoversteekplaatsen weg te frezen?
Tja, zo bouw je verder aan een reputatie van autoverkeeradministratie.
Zoals we ooit leerden van Mikael Colville-Andersen, de “Richard Dawkins van het fietsen”: lang geleden kregen ingenieurs van politici een mandaat om verkeersonveiligheid op te lossen, en ze doen dat wereldwijd niet door keuzes te maken, maar door -vaak dure- betonconstructies.
Zo werd “wegenbeleid” decennia geleden synoniem voor “autodoorstromingsbeleid”, met dank aan de toenmalige politici en topambtenaren.
Analyses van menselijk gedrag annex een toekomstgericht èn integraal mobiliteitsbeleid waren niet aan de orde.
Mathematische modellen die autofiles al dan niet voorspelden bleken soms/af en toe/vaak fout.
En wat we ook merkten: analyses werden gemaakt op basis van de cijfers van gisteren en vandaag, niet op basis van een gewenste stad van morgen.
Zo krijg je in een autodominante omgeving nooit een performante fietsvriendelijke infrastructuur.

Jullie, geacht fietsbultpubliek, zijn vaak bikkelhard voor AWV.
Naar mijn gevoel: soms té hard.
Want elke organisatie kan evolueren.
Elke.
Een reputatie is vaak hardnekkiger dan de realiteit.
Net deze week meldde Frans dat de nieuwe verkeerslichten van de Drongensesteenweg met het Westerringspoor nu ook laag geplaatste fietsverkeerslichtjes kregen.
Kleine hint: zou het niet véél goedkoper èn minder arbeidsintensief zijn om zo’n kleine lichtjes van bij aanvang standaard te voorzien bij elk fietsverkeerslicht?
Voor zij die twijfelen, als volwassen fietser kijk je zo naar een hoog verkeerslicht:

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

(Idem voor de stad Gent trouwens: de nieuwe verkeerslichten op de De Pintelaan mankeren de lage lichtjes)
Met de instroom van jonge mensen is er ook een instroom van ander ideeëngoed.
Het was dan ook goed nieuws toen Agentschap Wegen en Verkeer een paar jaar geleden verklaarde dat zij wensten het Gentse Mobiliteitsplan te volgen.
Zo krijg je één concept, geen optelsom van compromissen tussen administraties.
In de loop der jaren gingen we als Gentse Fietsersbond het gesprek aan.
Mijn persoonlijke ervaring: de organisatie toont steeds meer een gedragen fietsvriendelijkheid.

De basisvraag van Fietsersbond Gent aan gelijk welke (van de vele) administratie(s) is steeds meer: wat doet uw organisatie om meer mensen op de fiets te krijgen?
De fase dat we als Fietsersbond telkens opnieuw infrastructuur moeten eisen is bijna voorbij.
De discussie verschuift steeds meer naar een vraag om naast kwantiteit vooral ook kwaliteitsvolle en toekomstgerichte infrastructuur uit te bouwen.
Je merkt dat administraties -vergeleken met vijf jaar geleden- hun best doen, maar gaan voor kwantiteit.
Terwijl goede fietsinfrastructuur zorgvuldig detailwerk vraagt.
Er is nog werk aan de winkel.
De vlakheidsnorm.
Bochtstralen.
Breedte van fietspaden.
Onderbroken strepen op dubbelrichtingsfietspaden.
Leesbaarheid.
Nog veel meer… .
En -zeer belangrijk- licht.

De situatie op de R4 aan de Ghelamco Arena leek ons (en anderen) ronduit gevaarlijk.
Wat als er ooit voetbalrellen uitbraken, en de supporters via de pikdonkere fietspaden proberen weg te komen?
En: fietsers die op de R4 tegen tegen de autostroom inreden werden vaak verblind door de koplampen van de auto’s.
Iemand (wie?) had het onlangs zijdelings gemeld, en zondag zag ik ze voor het eerst:

19nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Technisch is dit het ei van Columbus.
Gedaan met al die stroomkabels.
Een simpel zonnepaneeltje annex batterij en LEDlampen klaart de energieklus.
Elke paal is een unit.

(Correctie na deze melding)

Als voormalig theatertechnicus was ik benieuwd naar de uitwerking.
Zou het licht aangenaam en gelijkmatig zijn?
Dinsdag na het werk fietste ik een ommetje, en jawel: alles prima in orde.

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Een vraag -puur uit nieuwsgierigheid- hoe schakelt het licht aan en uit?
Astronomen klagen vaak over de overdaad aan straatverlichting.
Nu ik de fietspadverlichting vergelijk met de overige armaturen kan ik me daar beter in inleven.
Bekijk de uitval van licht vèr voorbij het doel:

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Nog een vraag: wordt dit verder uitgebouwd?
Op de Buitenring zag ik een deel verlicht, een deel onverlicht.
En wie neemt de verantwoordelijkheid voor de pikdonkere op- en afritten?
De stad of AWV?

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem / afrit naast Kortrijksesteenweg

Maar kort samengevat: AWV, knap werk, en doe zo verder!

1. Fietspaden aan het hernieuwde stuk van de De Pintelaan.

Goede materialen, vrijliggende fietspaden. De afwerking van de aansluitingen zien er goed uit, al is het nog niet volledig afgewerkt.

De Pintelaan 23-03-2015

De Pintelaan 23-03-2015

2. Verlichting fiets- en wandelpad Coyendanspark.

Coyendanspark

Coyendanspark 23-03-2015

Nog van dat a.u.b.

Licht / donker

16 november 2010

Op weg naar of van mijn werk maak ik vaak een toertje rondom de werf Sint-Pieters.
Het scoutsgevoel viert hoogtij.
Ik kon al vele eenzame zielen doorsturen naar het nieuwe busstation.
Het blijft eigenaardig hoe niemand eindverantwoordelijkheid neemt om de stationsomgeving vrij te maken van overbodige verkeersborden of verouderde signalisatie.
In de Sint-Denijslaan hangt nog steeds de pijl naar perron 11 en 12.
Vrijdagnacht stonden daar mensen op de bus te wachten.
Ook fietsers rijden er twijfelend rond.
Vanavond viel me op dat dit stuk Sint-Denijslaan/Voskenslaan enkel nog verlicht werd door een reclamepaneel:

15nov10, 19u26, Voskenslaan

Aan beide uiteindes van de van de voorlopige tramtunnel is er nog steeds geen verlichting.
Dit is de kant Sint-Denijslaan, ronduit gevaarlijk:

14nov10, 18u29, Sint-Denijslaan

15nov10, 19u29, Sint-Denijslaan

Al stappend zie je méér dan al fietsend.
In het schemerdonker moet je echter zéér goed kijken om de verkeersborden te zien.
De dame hierboven kon dit verbodsbord niet zien:

15nov10, 19u28, Sint-Denijslaan

De verbodsborden aan de bushaltes zijn door duisternis en tegenlicht niet te zien:

15nov10, 19u32, Koningin Fabiolalaan

15nov10, 19u32, Koningin Fabiolalaan

Als hier een ongeval gebeurt wordt dat een pittige discussie over verantwoordelijkheden.
En dat alles rond het grootste station van Vlaanderen.
De oplossing staat iets verderop te lachen.
De dienstweg naar het seinhuis is verlicht door 2 pilonen met een werflamp op:

14nov10, 18u33, Koningin Fabiolalaan

De definitieve palen staan er al te wachten op de lampen.
Aan het fietspad/voetpad opzij van het busstation staan nog geen palen.
Je ziet er door de lampen aan de dienstweg mooi flou strijklicht:

15nov10, 19u31, Koningin Fabiolalaan

Licht kan zo mooi zijn.

Licht (2)

30 november 2008

Een verhaaltje.
Beeld je een tafel in met daarrond 20 mensen. Ze leggen een puzzel. Alle 20 bezitten een aantal puzzelstukjes, de ene meer dan de andere. Negen van de 20 zijn broers en zussen. De 9 blijven non-stop rond de tafel zitten. Ze wonen in het huis van de puzzel, maar bezitten het minste aantal stukjes. Een gezamenlijke strategie is niet steeds voorhanden. De laatste jaren werken broers en zussen beter samen, maar soms komt Kafka langs. Bijwijlen wordt er meer gepraat en getwijfeld dan gepuzzeld. Wat wil je, om de zes jaar krijgen ze andere ouders.
De andere puzzelaars zijn neven en nichten. Ze wonen merendeels in kleinere puzzelhuisjes, maar hebben de belangrijkste puzzelstukken in handen. Sommigen beloven een stukje te leggen, maar lopen later op de dag weg naar een andere puzzel, of krijgen telefoon van hun pa dat ze hun stukjes pas volgend jaar – of erger- helemaal niet- mogen leggen. Hun voogden veranderen elke 4 jaar. Achterneven trekken zich weinig of niks aan van het eindresultaat van de puzzel, kijken enkel naar hun lijntjes, haltes en stationnetjes.
Gelukkig zijn er nog de suikertantes. Sommige broers en zussen zijn heel bedreven in het verkrijgen van zakgeld om extra stukjes aan te kopen. Voor dat zakgeld moeten ze veel mooie, lange brieven schijven.
Het puzzelen gaat tergend traag, of wat dacht je?

Dit is een karikatuur van mobiliteitsland. Er zijn grosso modo 6 nivo’s van puzzelaars en suikertantes: stad, provincie, gewest, land, europa, en de nutsbedrijven. Die laatsten zijn vaak spelbederver. Water-, gas-, electriciteits-, riool-, stoom- en communicatieleidingen leggen hun puzzel onder de mobiliteitspuzzel. Kortom: puzzel in het kwadraat.
Dit beleid heeft wortels en tradities uit de 19e eeuw. De staat wou de hoofdwegen beheren, de provincie de iets minder belangrijke, steden en gemeentes “de omvangrijke rest”. Die structuur is anno 2008 achterhaald. Voor fietspadsubsidies worden steden op gelijke regels getrakteerd als gemeentes, terwijl de complexiteit in steden veel hoger is. Suikertante Europa compenseert dit soms, bv met Civitas.

Waarom dit verhaal? Omdat (fiets)situaties op deze manier vaak rot blijven. Een voorbeeld van tergende inefficiëntie: de NMBS hoort alles te betalen wat op zijn grond en aan zijn viaducten hangt. Dat is de oorzaak van deze missing link.

Dit is een missing light:

21nov08 18u04 Jan Delvinlaan

21nov08 18u04 Jan Delvinlaan


Komende vanop de Vlaamse Kaai beland je -letterlijk- in een zwart gat. De verlichting onder de spoorweg is verouderd en inefficiënt. Dit is Infrabel-licht. Vlak voorbij de viaduct is het nog donkerder. Misschien is dat er niet omwille van het sas (Vlaams Gewest). Ik weet niet wie hier over de lantaarnpalen gaat. Morgen een mailtje naar Gent-Info?

%d bloggers liken dit: