Is ruimtelijke planning saai?

Begin november lazen we in HLN dat het stadsbestuur een participatietraject wou beginnen over de fietsstraat Groendreef – Gerard Willemotlaan. Citaat: “Er is nog niks definitief beslist en er komt nog een participatietraject met de buurt. Dat traject start midden november en zal normaal gezien een tweetal maanden duren. Tijdens die periode zullen we de knip waarschijnlijk nog aanhouden. Maar daar moeten we nog samen over zitten met schepencollege.”

Ondertussen zijn er beslissingen genomen: het proefproject blijft tot begin 2021, en er loopt een participatietraject. Mogen we u allen vriendelijk uitnodigen om hieraan deel te nemen via deze link? https://stad.gent/nl/mobiliteit-openbare-werken/mobiliteit/met-de-fiets-gent/enquete-fietsstraat-groendreef-gerard-willemotlaan

De bevraging is algemeen, dus niet louter voor buurtbewoners. Dus ook  voor mensen die niet in Gent wonen. Het lijkt me evident en fair dat enkel mensen die deze fietsas gebruiken (en kennen) reageren / participeren.

Ik heb gisteren mijn kleine bijdrage aan de participatie geleverd. Sta mij toe een enerzijds / anderzijds uit het schof te trekken. Enerzijds moeten we blij zijn dat u en ik en onze buren betrokken worden bij wat er in de stad gebeurt. Anderzijds miste ik in de bevraging toch heel wat informatie. Informatie die sommige mensen nodig hebben om tot een genuanceerd standpunt te komen. Want een mens leest op internet nogal wat nuanceloze “stellingen”…

De belangrijkste informatie is dat dit de ideale trage, groene verkeersas tussen Gent Centrum en de groenpool Vinderhoutse Bossen kan worden. Dat is informatie die reeds lang in mijn hoofd zit. Informatie die ik vond in een stedelijke brochure uit 2002: “Ruimtelijk Structuurplan Gent. Gent Morgen”.

Dat Structuurplan Gent was een lang, democratisch, èn complex proces over de richting waar onze ruimtelijke ordening heen ging. De vijf geplande jaren van dit denk- en beslissingsproject werden er uiteindelijk zes:

Dit is de officiële versie van het “richtinggevende plan”. Ik lees net dat het bekroond werd met de “Vlaamse Ruimtelijke Planningsprijs 2002”. De Stad deed hard zijn best om de complexiteit van het plan uit te leggen in drie kleurrijke, grote brochures: “Gent Gisteren”, “Gent Vandaag” en “Gent Morgen”. Elk nieuw gemeenteraadslid zou die drie brochures minstens moeten krijgen, en liefst ook lezen.  De eerste brochure kwam uit in 2000, onder schepen Sas van Rouveroi. De laatste verscheen in 2002 onder schepen Karin Temmerman.

De lectuur was voor een beginnend “mobiliteitszoeker” als ik eten en drinken tegelijk. (zoeker hé, niet: onderzoeker) Ze gaven inzicht in de uiterst complexe structuur van onze oude, historisch en daardoor vaak chaotisch gegroeide stad. Ik concludeerde uit die brochures: anno 2000 is een stad écht maakbaar, ook Gent is maakbaar. Als men maar wil. Een beetje zoals een nieuw vaccin: de ontwikkeling kan traag of snel gaan. Dat is een keuze. De uitrol van zo’n vaccin blijft uiteraard een avontuur. Niet àlles is voorspelbaar. En zo loopt het ook met de ontwikkeling van de vier groenpolen rondom Gent. Gent gaf vol gas, en ontwikkelde bovenop een vroeger stort de Gentbrugse Meersen, met het jaagpad langs de Schelde als evidente trage verkeersas erheen. De drie andere groenpolen kwamen trager uit de startblokken. Naar aanleiding van de coronacrisis stelde de VLM (Vlaamse LandMaatschappij) een aantal wandelingen in de Vinderhoutse Bossen open voor het publiek (lees hier).  De Groendreef en Willemotlaan is de evidente trage verkeersas daarheen.

Op termijn kan deze as ook een aansluiting krijgen met de Lieve tussen Brugsevaart en Waarschoot.

30okt20

Oei! Ik val uit mijn rol, want ik pleit hier in eerste instantie voor wandelroutes. (Voetgangersbeweging, wààààr bèèèn je?) En ik kon eind oktober, nadat mijn werk omwille van corona alweer de deuren sloot, alleen maar vaststellen dat een zéér lange wandeling met mijn teerbeminde (minstens!) even leuk is als samen fietsen.

30okt20

We stapten van de Dampoort naar Waarschoot, via de Coupure, het kanaal Gent-Oostende en de Lieve. In Waarschoot namen we de trein terug. (opgelet: dat station heeft geen publiek toilet)

30okt20

En jawel, we kwamen ook in de surrealistische wereld van Stapbult terecht. Dit is een voetpad op de brug van de R4:

30okt20, Brugsevaartbrug

Morgen het vervolg: “Is meetkunde saai? “


 

U schreef als lezer 2 belangrijke aanvullingen:

  • Kleine rechtzetting: het voortijdig openstellen van de Vinderhoutse Bossen is een initiatief en verdienste van Natuurpunt Gent, die het kerngebied heeft verworven.