Quiche

De vlakheidsnorm is me dierbaar.
Een spiegelvlak fietspad zorgt voor comfort èn veiligheid.
Daarom gebruiken wegbeheerders in Denemarken zo goed als overal asfalt.
Ook als er nutsleidingen onder zitten.
(fiets de Voskenslaan van de Sterre naar het station, en tel het aantal slecht herlegde klinkers… klinkers zijn evenmin een garantie voor een blijvend vlak fietspad)
De Denen kunnen blijkbaar beter met asfalt om dan wij.
Daarover later dit jaar meer.

Laat me even mijn privékeuken in deze blog rollen.
Ik ben – na jarenlang onbewust-van-niet-beter-wetend fietsen – een overtuigde fietser geworden.
Eerste fase: krantenartikels en gesprekken met vrienden over onze (beruchte) ruimtelijke ordening.
Geert van Istendael fileert dat hier nogmaals.
Daarna kwam de fase van het bezorgd vaderschap, annex bijhorende woede over de niet-ingeloste-verkiezingsbeloftes-omtrent-fietsverbinding-met-Gent-centrum.
Dat was twee gemeenteraadsverkiezingen terug.
Via de Fietsersbond samenwerken met anderen was een keerpunt om met die woede iets te doen.
Vaak frusterend, maar liever dit dan verzuurd wegglijden van de politiek.
Momenteel zit ik in wat ik makkelijkst kan omschrijven als “de thesisfase”.
Lady L rondde haar studies moraalwetenschappen af met een thesis over “Ethiek en klimaatverandering. Een analyse van drie etische modellen voor de toewijzing van emissierechten.”
Stof tot gesprekken en nadenken.
En tot lectuur van “Terra Reversa. De transitie naar rechtvaardige duurzaamheid.”, een boek zonder doemdenken, maar een soort optimisme met als bottomline: als we nu starten met inventieve transitie kunnen we de huidige welvaart voor de volgende generatie behouden.
Een aanrader.

Ik schreef nooit een thesis, maar kende uiteraard de heroïsche verhalen over “de daad”.
De maandenlange rugbelastende schrijfinspanning.
Een zwangerschap en bevalling is peanuts.
Lady L kon dus enige ondersteuning gebruiken.
De allerlaatste nacht voordat de thesis moet ingeleverd worden is traditioneel “de nacht zonder slaap”.
Lady L had hiervoor haar tenten opgeslagen bij een lotgenoot in de Kammerstraat.
Wij besloten voor de ravitaillering te zorgen.
Mama M bakte een extra quiche, en ik bracht hem samen met een flesje rood daarheen.
Lady T haar nieuwe fiets met een vaste mand voorop was het ideale vervoermiddel.

09aug12, 20u27, Visserij

Tot mijn verbazing was ik onderweg met een vlakheidsmeter.
Op gewoon asfalt reed ik geruisloos, maar bij de minste oneffenheid liet de quiche in de fietsmand zich horen.
Een putje hier, een bultje daar: de quiche registreerde het perfect.
Vlak asfalt: stilte.
Het kabaal aan Portus Ganda verbaasde me niet:
09aug12, 20u28, Portus Ganda

Tataa: de moraal!
Complexe of gesofisticeerde meetfietsen om nieuwe fietspaden te testen op de vlakheidsnorm blijven welkom.
De aannemer trakteren op een vers gebakken quiche kan veel aan het licht brengen over de graad van afwerking.
Desnoods met een lege taartvorm.

Moes

There is only some blood coming out of my leg.

29nov08 13u24 Reep
29nov08 13u24 Reep

29nov08 13u30 Reep
29nov08 13u30 Reep

29nov08 13u39 Reep
29nov08 13u39 Reep

De Spaanse student belde zelf om een ziekenwagen. Hij had geluk gehad. En juridisch bekeken was hij “in fout”. Eenrichting blijft eenrichting. Alleen: hij geloofde eerst écht dat hij het verkeersreglement volgde. Pas na wat uitleg zag hij z’n juridisch ongelijk in. Het is er niet echt logisch. Autodoorstroming primeert, en dat vlak naast het voetgangersgebied. Tja…