Home

Het was even lachen toen we lazen dat het Vlaams Parlement de fiets erkent als volwaardig transportmiddel.
Het werd zuur lachen, want de ernst van onderstaande tekst illustreert hoe het in de hoofden en/of hersenen van leidinggevenden in dit vlakke land nog steeds vooral rond de laatste letter van het STOPprincipe draait: het Privaat gemotoriseerd verkeer.
Zo’n resolutie is dus een goede zaak, en ècht nodig.
Zelfs in 2014.
Met dank aan de parlementsleden (van verschillende partijen) die er -excuus: beter laat dan nooit- werk van maakten.

30jan14, 08u14, Forelstraat

30jan14, 08u14, Forelstraat

Stuk 2251 (2013-2014) – ingediend op 29 januari 2014 (2013-2014)

Voorstel van resolutie -van de heren Dirk de Kort en Steve D’Hulster, de dames Tine Eerlingen en Karin Brouwers, de heer Jan Roegiers en de dames Lies Jans en Els Kindt- betreffende de fiets als volwaardig transportmiddel

Tekst aangenomen door de plenaire vergadering

Het Vlaams Parlement,
– gelet op:

1° de resolutie van het Vlaams Parlement van 27 juni 2013 betreffende het in opmaak zijnde Mobiliteitsplan Vlaanderen, waarin gevraagd wordt een vernieuwende totaalvisie in verband met de fiets in het mobiliteitsplan te integreren;

2° het eerste ontwerp-Mobiliteitsplan Vlaanderen en het Totaalplan Fiets;

3° de doelstellingen van de Vlaamse Regering inzake bereikbaarheid, verkeersveiligheid en verkeersleefbaarheid;

4° de brede consensus over de fiets als duurzaam transportmiddel;

– vraagt de Vlaamse Regering:

1° de fiets in het Mobiliteitsplan Vlaanderen te beschouwen als volwaardige transportmodus, de maatregelen inzake fietsgebruik daarin te beschouwen als een soort masterplan of totaalplan voor de fiets, en daarbij van een fietsinclusieve planning en het ritketenprincipe met multimodale verplaatsing uit te gaan. Daarbij moet er worden voorzien in veilige fietsstalplaatsen en oplaadpunten voor elektrische fietsen aan strategische plaatsen en haltes van openbaar vervoer;

2° bij nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen zoals verkavelingen, bedrijventerreinen of economische knooppunten te zorgen voor een veilige en vlotte bereikbaarheid per fiets en aandacht te hebben voor de nodige voorzieningen;

3° prioriteit te geven aan de veiligheid van fietsinfrastructuur, met meer vrijliggende fietspaden, fietssnelwegen, ongelijkgrondse kruisingen met andere transportmodi, onderhoud van de fietspaden en fietsparkings;

4° het potentieel van fietssnelwegen nog intenser te onderzoeken en doelstellingen op lange termijn inzake de uitbouw van dergelijke netten vast te leggen; bij de aanleg van de fietssnelwegen te focussen op het woon-werk- en woon-schoolverkeer per fiets over langere afstand, in het bijzonder vanuit de verstedelijkte agglomeraties naar socio-culturele en/of economische kernen; de term ‘fietssnelweg’ in het Vademecum Fietsvoorzieningen te omschrijven en een eenduidige set van eisen en criteria voor dergelijke fietssnelwegen vast te leggen; aan te geven wie er in dezen initiatiefnemer of trekker is, en de betrokkenheid van provincies en steden en gemeenten aan te geven; binnen de werkingsmiddelen van het departement kredieten vrij te maken binnen het Integraal Fietsinvesteringsprogramma voor de uitbouw van fietssnelwegen;

5° naar analogie met het Fietsberaad in Nederland en binnen een bestaande structuur een ‘Kenniscentrum Fietsbeleid’ te ontwikkelen om de theoretische en praktische kennis over het fietsbeleid die nu verspreid zit op verschillende beleidsniveaus en bij verschillende actoren, beter te bundelen en te verspreiden; een overlegstructuur op te zetten waar de verschillende stakeholders van het Vlaamse fietsbeleid kennis en ervaringen kunnen uitwisselen; een kennisdatabank en actieve communicatiekanalen te ontwikkelen waarmee lokale overheden en andere actoren op een laagdrempelige manier kennis, praktijkervaring en goede voorbeelden kunnen uitwisselen; de lokale overheden, mobiliteitsorganisaties en belangenverenigingen die actief zijn op het gebied van fietsen, maximaal te betrekken bij het uitwerken van het kenniscentrum.

——————————————————————————————————————–

Punt 5, de oprichting van een soort Vlaams Fietsberaad, juich ik zeer hard toe.
Het warm water hoeven ze dan niet meer uit te vinden, eerder de kennis hierover verspreiden over de administraties.
Het debacle van de fietsenstalling onder het net geopende Vlaams Administratief Centrum aan het Sint-Pietersstation is maar één illustratie hiervan.

Meer lezen?
Hier staat het veel langere ontwerp van deze resolutie.
En hier het verslag van de bespreking in het Parlement.

%d bloggers liken dit: