Home

Vrijdag is Eandis werken begonnen aan het Jan Van Hembysebolwerk, het verlengde van de Coupure aan de Nieuwe wandeling. De foto’s hieronder spreken voor zich wat de nonchalance van de omleiding betreft. Om een een idee te geven van het soort problemen dat we hier kunnen verwachten: de telpaal even verderop registreert op een gewone werkdag vaak meer dan 8000 fietsers. Zelfs als je veronderstelt dat een derde daarvan niet tot aan het van Hembysebolwek zou rijden kom je aan meer dan 5000 fietsers per dag op deze plaats. Dat veroorzaakt al problemen op het gewone fietspad.

Of ook: let op de rijsporen in het gras. Die zijn veroorzaakt door de helft van minder dan twee weekenddagen fietsverkeer, vermits de andere helft door de lapidaire signalisatie het voetpad langs het water neemt.

9okt16, 14u56, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u56, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u52, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u52, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u53, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u53, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u53, Jan Van Hembysebolwerk

9okt16, 14u53, Jan Van Hembysebolwerk

50-50: hoe onrechtvaardig

30 augustus 2016

In de commentaren op deze blog is de voorrang de laatste tijd een belangrijk onderwerp gebleken. Daarbij werd niet zelden heel wat onzin gespuid. Tijd dus om een beetje uitleg te geven en wel over het volgende probleem: je rijdt als fietser op straat A, komt aan een wegkruising met een straat B en moet rechtdoor. Heb je ja dan neen voorrang op een automobilist die van achter je komt en die rechtsaf slaat?

In principe is het eenvoudig. Er zijn twee mogelijkheden:

  1. Je rijdt gewoon rechtdoor. Dus heb je voorrang op de achteropkomende auto. Of je voorrang hebt op verkeer uit straat B hangt af van de verkeerstekens, maar achterop komend verkeer moet jou voor laten gaan. Het heeft daarbij geen belang of je op een fietspad rijdt, of dat fietspad doorloopt op het kruispunt, of er voorrangsborden staan of wat dan ook: die aanduidingen geven aan of je voorrang hebt op verkeer uit straat B, niet op achteropkomende wagens.
  2. Je slaat rechtsaf, rijdt een eindje straat B in en steekt dan straat B over. Dat oversteken is een manoeuvre. Daardoor ben je alle voorrang kwijt op alle andere verkeer, ook op de wagens die achter je uit straat A kwamen.

Goed. Tot nu toe is het simpel. Maar er is een grensgebied: hoe ver moet je van de rechte lijn afwijken om van geval (1) over te gaan naar geval (2)?

Als er een fietspad is kan het nuttig zijn om dit een beetje te laten uitbuigen naar rechts, zodat bijvoorbeeld een auto die moet wachten de fietsers niet hindert. Het Vademecum Fietsvoorzieningen spreekt van een uitbuiging van ‘een zestal meter’ zonder dat daardoor de fietser zijn voorrang verliest: het Vademecum vindt dat we daarmee in geval (1) blijven, of het fietspad nu doorloopt op het kruispunt (fietser heeft dan ook voorrang op verkeer uit B) of niet (bijvoorbeeld bij voorrang van rechts).

Als die uitbuiging echt groot is (de lengte van een vrachtwagen) gaan we naar geval (2). Het Vademecum zegt dat dat zeer uitzonderlijk is (dit staat in de tekst ook in vetjes) en dat dan ook heel duidelijk moet worden aangegeven, door een voorrangsbord, haaientanden en een oversteekmarkering met vierkante blokjes.

Gevallen (1) en (2) zijn in principe duidelijk. Iedereen die een beetje het verkeersreglement kent kan ze duidelijk herkennen. Bij een gebeurlijk ongeval is het duidelijk wie in fout is en die partij draagt de verantwoordelijkheid en de kosten.

Nu blijkt dat in een aantal gevallen een 50-50-regel gebruikt wordt: beide partijen zijn gedeeltelijk verantwoordelijk. Niet in geval (1) dus. ook niet in geval (2). Wanneer dan wel? Om het simpel te zeggen: als het niet duidelijk is of we geval (1) of geval (2) hebben.

In een aantal gevallen wil de wegbeheerder absoluut dat achteropkomende auto’s die rechtsaf slaan voorrang hebben op rechtdoor rijdende fietsers. Daarom voeren ze de fictie in dat we in geval (2) zitten terwijl we eigenlijk geval (1) hebben. Resultaat: verwarring alom. Deze regeling is dan ook zeer gevaarlijk: niemand weet echt wie er voorrang heeft. Zelfs ik (die het verkeersreglement uitstekend ken) kom in situaties waar ik weet dat ik geen voorrang heb, maar toch niet al te lang wacht omdat anders de automobilist, die eigenlijk voorrang heeft maar toch staat te wachten, ongeduldig wordt (zo van `rijd nu eens eindelijk door!’). Dit is onder andere vaak het geval op de volgende plaats aan de Dampoort.

23mei12, 8u23, Dampoort

In veel gevallen is de bedoeling nog redelijk duidelijk. Hoewel de situatie op de Dampoort enigszins verwarrend is, kan ik me niet voorstellen dat bij een gebeurlijk ongeval een rechter de automobilist in het ongelijk zal stellen, tenzij onder speciale omstandigheden.

De grote boeman in al die verwarring is hier AWV, de administratie die gewestwegen beheert. Andere wegbeheerders kunnen ook wel eens uit de bocht gaan, maar AWV beheert erg veel potentiële conflictpunten. De filosofie van AWV wordt best samengevat door het motto `fietsers hebben hun plaats, maar ze mogen het normale verkeer niet hinderen’. Fietspaden, tunnels en bruggen, allemaal geen probleem, daar is een budget voor, maar fietsers moeten het `normale’ verkeer (lees: de auto’s) niet hinderen. Dat valt vooral op bij rondpunten. Vlot autoverkeer is alleen mogelijk als auto’s vlot van het rondpunt geraken en fietsers op het rondpunt zouden dit kunnen hinderen. Dus moeten fietsers uit de voorrang gehaald worden tegenover het autoverkeer dat het rondpunt verlaat. Dit kan alleen door de fictie in te voeren dat we in geval (2) zitten, terwijl alles lijkt te wijzen op situatie (1). Dat dit gevaarlijke conflicten oplevert kan AWV niet deren. Integendeel, met een niets ontziend cynisme gebruikt men de veiligheid van de fietser als argument om de fietser in gevaar te brengen.

Deze maatregelen maken de rotonde een pak veiliger voor de zwakke weggebruiker. Dit is een citaat van de website van AWV om de heraanleg van het rondpunt De Drie Sleutels te rechtvaardigen.

27dec15, Drie sleutels

27dec15, Drie sleutels

Doel was auto’s voorrang te geven en elke fietser kan u vertellen dat de situatie daar veel gevaarlijker is dan vroeger, lees er maar de commentaren bij de Fietsbult over de Drie Sleutels op na. Maar toch, de heraanleg gebeurde zogezegd voor de veiligheid van de fietser.

In veel gevallen is de bedoeling nog redelijk duidelijk. Hoewel de situatie op de Dampoort enigszins verwarrend is, kan ik me niet voorstellen dat bij een gebeurlijk ongeval een rechter de automobilist in het ongelijk zal stellen, tenzij onder speciale omstandigheden. Een oversteek met blokmarkering wijst op (2), een doorlopend fietspad is altijd situatie (1), zoals hier in Drongen:

12apr14,17u12, rondpunt Drongen

12apr14,17u12, rondpunt Drongen

(Merk op dat het fietspad hier vrij ver van de rijweg voor auto’s ligt. Toch is het zeker geval (1), want een fietspad maakt deel uit van een openbare weg, in dit geval het rondpunt, en dus rijdt de fietser rechtdoor. Overigens geeft het fietspad op zich ook voorrang voor verkeer uit straat B.)

Dat dit gedoe verwarrend is, is duidelijk. Ik heb ooit, bij wijze van steekproef, aan 10 automobilisten gevraagd in welk geval ze, bij rechtsafslaan, geen voorrang moesten geven aan rechtdoorrijdende fietsers. 0 ervan wisten het juiste antwoord.
De verwarring blijkt ook uit de gevallen waarbij de wegbeheerder zelf er niet aan uit geraakt. Terzijde: normaal wordt de signalisatie goedgekeurd door de verkeerspolitie. Als die, zoals in onderstaande voorbeelden, er zelf een soep van maakt, moet je niet vragen hoe duidelijk het is voor de normale weggebruiker. Wat dacht u van dit staaltje:

Keistraat, De Pinte (bron: Google Streetview)

Keistraat, De Pinte (bron: Google Streetview)?

De gemarkeerde oversteekplaats bewijst dat fietsers geen voorrang hebben, het bord en de haaientanden bewijzen dat fietsers wel voorrang hebben. Ook lichtelijk absurd is dit:

Bellestraat, Affligem (bron: Google Streetview)

Bellestraat, Affligem (bron: Google Streetview).

Het fietspad bewijst dat we in situatie (1) zitten, de blokmarkeringen dat we situatie (2) hebben.

Ik weet niet of bovenstaande rondpunten onder het beheer van AWV staan, maar recent is AWV begonnen met de probleemgevallen nog veel erger te maken. Men is namelijk begonnen met te doen alsof situatie (2) duidelijk aanwezig is ook als er geen oversteekmarkering is. Het motto lijkt te zijn: als er twijfel is dan heeft de fietser zeker geen voorrang. De Drie Sleutels is daar een voorbeeld van. Als we weer het Vademecum Fietsvoorzieningen erbij halen –verplichte kost voor AWV– dan zien we dat zowat alle regels die het Vademecum oplegt overtreden zijn. Om het simpel te zeggen: je kan het niet nog slechter doen, want dan is duidelijk dat de fietser wel voorrang heeft.

Hierdoor is de verwarring daar even groot als bij de absurditeiten van de twee laatste foto’s. Automobilisten die het rondpunt verlaten kunnen niet weten dat ze voorrang hebben: de fietsers rijden verder vlakbij het rondpunt met een uitstulping van minder dan zes meter, wat een indicatie is voor (1) en je mag als weggebruiker niet voortgaan op de signalisatie die voor anderen bedoeld is om te besluiten dat je zelf voorrang hebt.
Ik, toch erg goed thuis in de materie, heb er geen idee van wat een rechter daar zou beslissen bij een ongeval. Als de fietser door zijn familiale verzekering wordt verdedigd wordt hij zeker in het ongelijk gesteld, met een goede verdediging is alles mogelijk.

Het is in dit soort situaties dat verzekeringen de 50-50-regel toepassen. De situatie is onduidelijk, dus moet iedereen oppassen. Als er dan een ongeval gebeurt zijn eigenlijk beide partijen verantwoordelijk en worden de kosten gedeeld. Maar eigenlijk is er iets mis met die 50-50-regeling. Het ongeval wordt veroorzaakt door een fout van de wegbeheerder. Nu zijn verzekeringsmaatschappijen te lamlendig om een wegbeheerder voor de rechter te slepen en dus regelen ze het maar onderling. Op korte termijn is dat voordelig: zelfs als de verzekering schadevergoeding moet betalen is dat meestal goedkoper dan een gerechtelijke procedure. Op lange termijn is het zelfs voor de verzekeringen nadelig: de wegbeheerder blijft maar verder knoeien en dat veroorzaakt ongevallen. Maar het voornaamste slachtoffer is hier de weggebruiker. Fietser noch automobilist zijn gebaat bij gevaarlijke en verwarrende situaties, al zijn de consequenties voor de fietser meestal erger dan voor de automobilist. Dat is dan de ultieme onrechtvaardigheid: bij de 50-50-regeling gaat de schuldige vrijuit en betalen de slachtoffers.

De bedoeling

24 februari 2016

Ik geef het toe: ik heb filosofie gestudeerd. Misschien heeft het mij misvormd en zoek ik daarmee een bedoeling achter alles en nog wat, ook achter dingen die duidelijk per ongeluk tot stand zijn gekomen. Zoals dit idyllisch tafereel hier:

07feb16, 12u22, Kuiperskaai

07feb16, 12u22, Kuiperskaai

Als we inzoomen komt het vreemde van dit idyllisch tafereel beter tot zijn recht:

07feb16, 12u22, Kuiperskaai

07feb16, 12u22, Kuiperskaai

Je moet het verkeersreglement al erg goed kennen om te weten wat je hier als fietser mag, maar ik breek me vooral het hoofd over wat hier bedoeld werd. Vooral omdat, als je langs de andere kant gaat kijken, er opeens ook nog voetgangers meespelen:

07feb16, 12u24, Kuiperskaai

07feb16, 12u24, Kuiperskaai

Hoofdfietsas Coupure

10 februari 2016

Stel je voor: een aannemer plaatst zijn hoogtewerker midden op de stadsring en blokkeert zo het autoverkeer.

Denkbaar? Nee, ik dacht het niet. Voor fietsverkeer is dit wel mogelijk!! Hoe komt dit?

Zijn er personen, firma’s, ganse diensten die fietsverkeer niet ernstig nemen?

Zij die het goed voor hebben met het fietsverkeer, veel sterkte toegewenst.

Hoofdfietsas ?

Hoofdfietsas

Dat de fietsers wel langs kunnen via de werfzone(!) doet niet ter zake. Er is een goede route uitgewerkt met de nodige aanduidingen en signalisatie,en die moet iedereen respecteren.

Korterijksesteenweg

Je moet maar durven, dit is al een maand aan de gang en maar mailen en bla bla   SCHANDE
Zet zo iets op een autorijvak en de dag daarna is het opgelost of verplaatst of een degelijke aanduiding.
Stel dat er een ongeluk gebeurt?
Ja dan zal het vlug gaan.

Kuiperskaai

7 augustus 2015

Het is niet altijd gemakkelijk om bij werken alles veilig te maken voor fietsers.

Maar bij deze werken heb ik mijn bedenkingen. Onbekwaam is het minste wat ik hier kan over zeggen.

Kuiperskaai

Kuiperskaai

Zo is het wel duidelijk. De fietser moet zich met de nodige doodsverachting tussen het autoverkeer werpen.

Kuiperskaai

Kuiperskaai

En dan aan de zone van de waarheid …..Fietser afstappen. En dan? Te voet op voetpad aan de kant van het water? Dit gaat niet: het is afgesloten. Rijvak oversteken en te voet op het voetpad andere kant? Hinderlijk voor voetgangers. Te voet tussen het autoverkeer? Zinloos. Oplossing naar de verantwoordelijke van de werken (geen bordje gezien).

 

 

Verzinkbare palen

27 mei 2015

In veel steden worden ze gebruikt.

19okt13, Den Bosch

19okt13, Den Bosch

In Gent niet.
Na een debacle jaren geleden in de Schepenvijverstraat zijn ze van de agenda verdwenen.
De paaltjes op de Vrijdagmarkt zijn ook in alle stilte gestorven.

Vrijdagmarkt

 

Een voorstel: een gelijkaardige budget zoals voor het (auto)verkeersgeleidingsysteem spenderen aan een systeem met verzinkbare palen.
Op een twintigtal plaatsen in Gent, met cameratoezicht en één centraal controlepunt.
IVAGO moet langs, grote verhuiswagen: geen probleem, paaltje naar beneden.
Brandweer en hulpdiensten hebben speciale apparatuur om doorgang te krijgen.

En een van die twintig, ergens in de stationsbuurt achter Gent Sint-Pieters ?

Ergens in Gent is er zo’n paaltje, maar het zit een beetje verstopt en heeft meer een recreatief karakter (en het valt niet onder het beheer van Stad Gent):

Hydrolische paaltjes

Snepdijk

 

Er zijn talloze steden/gemeenten waar het wel werkt.

Turnhout

Turnhout

%d bloggers liken dit: