Home

Wittepaalstraat

20 augustus 2018

Vandaag, 20 augustus 2018, begint Agentschap Wegen en Verkeer de renovatie van de brug over de E40 die Sint-Martens-Latem verbindt met Afsnee en verder met Gent.

19aug18, Wittepaalstraat (richting Gent)

19aug18, Broekkantstraat (richting Sint-Martens-Latem)

19aug18, Broekkantstraat

19aug18, Broekkantstraat

Het persbericht over deze werf lees je hier.
Het woord “fietspad” komt niet voor in het persbericht.
Zal deze renovatie méér zijn dan een museale restauratie?
Zullen fietsers er eindelijk/eindelijk een veilig fietspad krijgen?
Het is zo één van die vele bruggen met bovenop de brug een verhoogd voetpad, maar zonder voetpad op de brughellingen.
Een fietspad was -in die tijd- nergens voor nodig… dachten ze.

19aug18, brug over E40 Wittepaalstraat

19aug18, Wittepaalstraat


In 2014 kwamen er fietssuggestiestroken.
Ik ben geen tegenstander van fietssuggestiestroken, maar hier zijn het inderdaad schaamlapjes, no more.
Daarover later deze week meer.

Misschien is dit wel één van de bruggen die “onder toezicht staan”.
Even googelen leert dat dit niet zo is.
Gent scoort zéér hoog op de lijst van zorgenbruggen van het Vlaams Gewest (11 op de 28 lezen we hier in 2017), maar deze brug heeft bouwtechnisch geen noodzaak voor dringende renovatie.
De grootste noodzaak is het fietsvriendelijk maken van de brug.
De E40 is één lange stadsmuur, met amper fietsvriendelijke / fietsveilige “oversteekplaatsen”.
Zou hier enig overleg over geweest zijn tussen Stad en Gewest?
Deze brug kwam in 2009 kort in de krant De Standaard.
Schrijver Oscar van den Boogaard schreef er deze noodkreet over.
“Het zicht is er bovendien beperkt doordat de brug in een bocht is gebouwd. Mijns inziens is 30 kilometer per uur de enige mogelijkheid om veiligheid te garanderen. Een aparte voetgangers/fietsersbrug is een betere optie. Wie is er verantwoordelijk voor de brug en signalisatie? Ik hoor dat er al jarenlang actie is gevoerd door buurtbewoners bij de stad Gent, maar niets is ondernomen.”

“Ik begrijp niet dat de ouders van Latemse kinderen niet allang massaal een veilige brug hebben afgedwongen. In de bus of de terreinwagen van hun mama’s zijn ze behoorlijk beschermd. Dit geldt niet voor de fietsende kinderen die van hun ouders op hoop van zegen leren zelfstandig aan het verkeer deel te nemen.”
De zelfbewuste Nederlander realiseerde zich niet dat hij bij de Stad Gent aan het verkeerde adres was.
De autostradebrug wordt beheerd door het Vlaams Gewest (Agentschap Wegen en Verkeer), en zij nemen géén verantwoordelijkheid (lees: mankracht en middelen) voor de hellingen die hun (Belgische) voorgangers aanlegden.
Die brughellingen zijn “overgedragen” aan de gemeentes, en klaar is kees.

Deze brug is dè verbinding tussen Sint-Martens-Latem en de vele secundaire scholen rond het Sint-Pietersstation.
Vanaf het dorp van Afsnee is er een prima fietsroute richting Gent.

19aug18, Meulenbroekstraat

19aug18, Meulenbroekstraat

19aug18, Meulenbroekstraat / Broekkantstraat

Vanaf het centrum van Sint-Martens-Latem is er een prima fietspad tot aan de gemeentegrens met Gent/Afsnee.

19aug18, Mortelputstraat

19aug18, Mortelputstraat / Wittepaalstraat

Tussen de twee paden loopt 1,8 km fietssuggestiestrook, en die strook gaat over de bochtige autostradebrug.
Is Gent een eiland?

Het is nog wennen, dus toch even op internet gezocht wat het streefdoel is qua fietssnelwegen rondom Gent161219_fietssnelwegengent:

Het kader ken je vermoedelijk.
De provincies kregen de verantwoordelijkheid om fietssnelwegen (bekijk hier het landelijk overzicht) uit te bouwen.
Voor die verantwoordelijkheid bij de provincies landde had (minstens) de provincie Antwerpen al behoorlijk wat werk verzet.
De provincie Oost-Vlaanderen had – toch minstens in de regio Gent – weinig uitgevoerd.
Zoals we al schreven: nu is er mankracht, middelen én ambitie.

Hieronder zie je het traject De Pinte – Deinze anno 26 november 2016, minder dan 10 kilometer.
Momenteel neem je als fietser flink wat omwegen:

161220depintedeinze

Er is nog flink wat werk om er de F7 van te maken.
Oordeel zelf op deze ruwe, soms bewogen beelden:

26nov16, Stationstraat, De Pinte

26nov16, Stationstraat, De Pinte

26nov16, Stationstraat, De Pinte

26nov16, Stationstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, Nijverheidsstraat, De Pinte

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

Nu zijn we hier vlak naast de spoorweg (we rijden van rechts naar links):

161220langsdespoorweg

In de verte de spoorwegbrug van de Keistraat, links de weiden volgende verkaveling.

26nov16, De Pinte

26nov16, De Pinte

Enter Langs de spoorweg, grondgebied Sint-Martens-Latem.

26nov16, Langs de spoorweg, Sint-Martens-Latem

26nov16, Langs de spoorweg, Sint-Martens-Latem

Denk vooral niet dat ik het daar ken. Ik speur hier en nu naar de straatnamen en bijpassende gemeente 🙂

26nov16, Langs de spoorweg, Sint-Martens-Latem

26nov16, Langs de spoorweg, Sint-Martens-Latem

Die zaterdagmorgen was dit de enige plaats waar de pijlen me in de steek lieten.
Na twintig borden richting Deinze plots gen pad meer langs de spoorweg en geen pijlen naar Deinze.

26nov16, Klapstraat, Sint-Martens-Latem

26nov16, Klapstraat, Sint-Martens-Latem

26nov16, De Biezen, Sint-Martens-Latem

26nov16, De Biezen, Sint-Martens-Latem

Ok, de intuitie zegt dat ik beter langs dezelfde kant van de spoorweg blijf, ook al loopt de weg er niet langs.
Na wat fietsen gok ik om rechtsaf te gaan, en tak weer aan bij een fietsas.
Ik weet niet waar ik ben, maar de kruispunten tonen me dat dit een gemeente is waar fietsinfrastructuur belangrijk is.
Dat zal dus Deinze zijn:

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

Olifantenpaadjes tonen waar de instroom aan fieters hevig is:

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

161126-41

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

Maar hier stopt het plots:

26nov16, Deinze

26nov16, Deinze

Aha, het station van Deinze.

Oscar, Oscar

23 september 2012

Zondag, leesdag.
Hieronder twee columns van Oscar van den Boogaard uit de Standaard.
Van den Boogaard is een Nederlands theaterauteur, wereldbewoner en wakkere burger.
Dit is de column die de Standaard vrijdag 21 september -car free day weet jewel- publiceerde:

Fietsen zit niet in het DNA van de Belgen.
Wij Nederlanders zijn ermee opgevoed.
Als we ons moeten verplaatsen denken we eerst aan de fiets, dan de bus, tram of trein en in laatste instantie de auto.
De auto is een noodzakelijk kwaad.
Een log ding dat veel plaats inneemt, moeilijk te parkeren is, en brandstof slurpt.
Wij zeggen auto en geen wagen.
Een auto is iets wat vanzelf rijdt.
Een wagen wordt getrokken door een paard.

Met sociale klasse heeft de auto niets te maken. Wel met sociaal willen zijn. De openbare ruimte is heilig in Nederland. Er wordt over nagedacht. Goede fietspaden voor iedereen. Maar ook beweging voor iedereen. Mijn vader fietste veertig kilometer per dag in zijn militaire uniform naar zijn werk. En in de weekends stapte hij op de racefiets en hield in een boekje bij hoeveel kilometers hij had afgelegd. Niet de auto was het statussymbool, maar het feit dat hij in topconditie was.

Ik herinner me de karavanen fietsers op weg naar onze school. Een paar kinderen in het verste boerendorp twintig kilometer verderop waren als eerste vertrokken en overal sloten kinderen aan. Ik herinner me hoe ik wachtte op de karavaan. Het was een natuurverschijnsel. Trekvogels.

Een Nederlander koopt pas een auto als hij er echt een nodig heeft. En als hij hem dan heeft, zal hij hem zo weinig mogelijk gebruiken. Een auto is geen snobartikel. Een man of vrouw die voor de dag wil komen met een auto heeft een identiteitsprobleem en maakt zichzelf belachelijk.

Zolang ik in Amsterdam woonde, kon ik me niet voorstellen ooit een auto nodig te zullen hebben. Een oude Gazelle (een nieuwe werd sowieso gestolen) was alles wat ik ambieerde. Pas toen ik in Brussel kwam studeren, merkte ik dat ik zonder auto niet kon functioneren. Fietsen was er in de jaren negentig levensgevaarlijk en het openbaar vervoer was gebrekkig. Studenten waren mensen die nog bij hun ouders woonden (begreep ik niets van dat je daar als jong mens zin in had) en met de auto naar de universiteit kwamen.

In Brussel is de infrastructuur voor fietsers er de laatste jaren sterk op vooruitgegaan. Toch is fietsen nog steeds een politiek statement. Ik heb bewondering voor alle fietsers in de hoofdstad omdat zij de wegbereiders zijn voor de fietsers in de toekomst. Nu zijn het vooral mannen die je op de fiets ziet, wat we nodig hebben zijn vrouwen en kinderen. Ze leiden de automobilisten op om rekening te houden met fietsers. Hoe gedifferentieerder het fietspubliek, hoe meer gevoeligheid er bij automobilisten wordt gekweekt.

In auto’s zijn mensen niet te zien. Hun gedrag is anders. Ze verschuilen zich. Op de fiets toont de mens zijn menselijkheid, zijn kwetsbaarheid, zijn vitaliteit. Daarom is het zo’n prachtig vervoermiddel. Een Nederlandse automobilist houdt van nature rekening met fietsers omdat hij zelf ook een fietser is. In België vinden automobilisten fietsers vervelende wezens die ruimte innemen.

In Nederland mag je roepen: spring maar achterop! Gezellig samen op de fiets. Toen ik bij een chic Amsterdams advocatenkantoor stage liep, nam ik mijn baas achterop mee op de fiets om naar de rechtbank te rijden. Intussen kon hij zijn dossiers nog bekijken. Zodra je de Belgische grens over bent, krijg je een boete als iemand op je bagagedrager zit.

Fietsen is in het beste geval ook sexy. Al die mooie lichamen! De haren in de wind. Al fietsend maak je een maatschappij wakker, blij en gezond.

Voor mijn zéér on-Hollandse moeder was een fiets een ding dat in de garage stond te glimmen. Ze vond dat ze er niet de juiste kleding voor had. En de wind vernielde haar kapsel. Dus nam zij de auto. Ik dacht dat mensen zoals zij waren uitgestorven, maar hier in mijn groene dorp in de buurt van Gent zie ik jonge vrouwen die zich alleen per Range Rover verplaatsen. Fietsen vinden ze waarschijnlijk beneden hun niveau. Of iets wat alleen met sport te maken heeft. Liever staan ze thuis te shaken op hun powerplate. Het is schandalig hoe weinig fietspaden er hier zijn en in wat voor toestand ze verkeren. Ik ga straks bij de gemeenteraadsverkiezingen stemmen op de partij die het meest voor de fietsers over heeft.

Oscar van de Boogaard stak in november 2009 zijn nek uit met volgende vlijmscherpe column:
Je rijdt Sint-Martens-Latem uit, dat kun je zien want er staat een streep door het bord, maar waar zijn we nu? We zijn nog niet in Gent, want Gent begint pas over een kilometer, aan de andere kant van de brug. We zijn in Niemandsland. Het fietspad houdt plotseling op, de automobilisten worden aangespoord 70 kilometer per uur te rijden, ze scheuren rakelings langs de fietsers en wandelaars. Dan zien we voor ons een smalle brug die er héél idyllisch uitziet, tussen de hoge bomen, maar als je de brug opgaat weet je: dit is de poort naar de hel. Ik rijd er nu al een paar jaar overheen, op de fiets of met de auto, iedere keer houd ik mijn adem in. Eindelijk ben ik in actie geschoten. Aanleiding: de fietsdoden in Oosterzele. Niets ondernemen zou misdadig zijn.

Beste, Zojuist sprak ik telefonisch met een van de medewerkers van de verkeerstechnische afdeling van de politie. Hij raadde me aan de volgende klacht per e-mail te melden. Ik maak me zorgen over de brug over de snelweg tussen Sint-Martens-Latem en Afsnee/Gent. Vlak voor de brug sporen verkeersborden de weggebruiker aan 70 kilometer per uur rijden, wat levensgevaarlijk is, daar de smalle brug door auto’s, én bussen, én fietsers én wandelaars moet worden gebruikt en er geen fiets- of voetpad is. Het zicht is er bovendien beperkt doordat de brug in een bocht is gebouwd. Mijns inziens is 30 kilometer per uur de enige mogelijkheid om veiligheid te garanderen. Een aparte voetgangers/fietsersbrug is een betere optie. Wie is er verantwoordelijk voor de brug en signalisatie? Ik hoor dat er al jarenlang actie is gevoerd door buurtbewoners bij de stad Gent, maar niets is ondernomen. Kunt u mij een bevestiging van deze e-mail sturen en tevens op de hoogte houden van alle stappen die gezet worden om deze levensgevaarlijke situatie op te heffen?

GEEN REACTIE.

Beste,

Onderstaande mail stuurde ik afgelopen donderdag. Kunt u mij van de ontvangst hiervan een bevestiging sturen en me de komende weken nauwkeurig op de hoogte houden van de gang van zaken. Ik houd zelf zorgvuldig een dossier bij over het verloop van deze procedure, inclusief deze correspondentie. Mijn standpunt is dat de gemeente verantwoordelijkheid is voor het snel oplossen van deze levensgevaarlijke verkeerssituatie.

Geachte Heer,

Wij ontvingen uw melding over de verkeerssituatie tussen Sint-Martens-Latem en Afsnee. Het antwoord ten gronde is in opmaak.

Met vriendelijke groeten, Peter Vansevenant, Directeur, Dienst Mobiliteit – Departement Ruimtelijke Planning, Mobiliteit en Openbaar Domein – Stad Gent.

Dag Peter Vansevenant,

Dank voor uw bericht.

Daar ik de situatie van de onderhavige verkeerssituatie buitengewoon gevaarlijk vind, deze week zag ik nog twee auto’s frontaal op elkaar inrijden, hoop ik dat het onderzoek snel zal worden gedaan. Ik schrijf over deze gang van zaken in mijn column in de krant De Standaard, omdat ik meen dat deze situatie een algemeen Vlaams probleem is. Graag zou ik zo snel mogelijk met een inspecteur ter plekke gaan kijken. Er zijn de laatste tijd teveel dodelijke slachtoffers onder de zwakke verkeersgebruikers. Ik ben niet cynisch genoeg om me hierbij neer te leggen. Rekenend op uw volle medewerking! Hartelijke groet!

STILTE. VOORALSNOG.

Niemandsland is een groot deel van Vlaanderen. Niemand neemt er de verantwoordelijkheid. Ambtenaren kijken er de andere kant op, individuen zoeken een eigen oplossing. Gemeenschapsgevoel bestaat er niet. Waarom zijn Belgen zo godvergeten laks? Als het gaat om de natuur, hun cultureel erfgoed en de verkeersveiligheid. Een land met zoveel zieltogende ambtenaren!

Het onvergeeflijke is dat voor al die gevaarlijke verkeersituaties niemand persoonlijk verantwoordelijk wordt gehouden, terwijl er wél persoonlijke slachtoffers vallen. Hier wordt het ambtenarenapparaat een onmenselijke machine. De verantwoordelijke voor de brug tussen Sint-Martens-Latem en Gent plak ik op het voorhoofd van de directeur van de Dienst Mobiliteit – Departement Ruimtelijke Planning, Mobiliteit en Openbaar Domein van de Stad Gent. Mogen op alle voorhoofden van al zijn collega’s in Vlaanderen dezelfde stickers geplakt worden. ‘Wir haben es nicht gewusst’, kan niet het argument zijn op het moment dat het een keer goed mis gaat.

Ik begrijp niet dat de ouders van Latemse kinderen niet allang massaal een veilige brug hebben afgedwongen. In de bus of de terreinwagen van hun mama’s zijn ze behoorlijk beschermd. Dit geldt niet voor de fietsende kinderen die van hun ouders op hoop van zegen leren zelfstandig aan het verkeer deel te nemen.

Noot: het traject waarvan sprake is anno 2012 een Fietsfondsdossier, conceptfase.

Ecologie

29 november 2009

Groenhuis heeft een pagina over fietsen, vol tips en links, en krijgt een plaatsje in de blogroll. In tempo non ecologista was fietsen iets voor arme mensen. Nu zelfs liberale partijen ecologie ontdekt hebben, en de link financies/ecologie bon ton, is fietsen ook iets voor rijke mensen geworden. Geen bezwaar. Waarom zou iemand uit Sint-Martens-Latem niet naar het werk of station fietsen? Omwille van de Sterre? Omwille van de Europabrug? Omwille van de autostradebrug in Afsnee? Als de fietsinfrastructuur in orde is zal hij/zij ongetwijfeld vlotter de fiets nemen.
Waarom zouden kinderen die anno 2009 aan de Zuid gedropt worden niet met de fiets naar school durven/mogen komen?

10nov09, 16u13, Woodrow Wilsonplein

Ik ben zeer benieuwd welk toekomstperspectief Gent heeft voor dit dagelijks autoritueel. Binnen hoeveel jaar zal men dit verbieden? Binnen hoeveel jaar zullen de alternatieven met openbaar vervoer en/of fiets degelijk genoeg zijn? Tot op heden is deze parkeerrotzooi een “grijze zone”. Misschien kan men deze grijze zone verplaatsen naar waar ze thuis hoort: de onderliggende parkeergarage. Zo blijft het zebrapad tenminste een zebrapad. En verwordt een hoofdfietsas niet tot een nòg grotere rodeo.

10nov09, 16u19, Woodrow Wilsonplein

%d bloggers liken dit: