Home

Valtroost

10 september 2019

Onlangs was het hier het jaarlijkse straatfeest. Ik besloot om niet nogmaals dezelfde foto’s te nemen. Niet nogmaals de uitgelaten vreugde van spelende kinderen. Niet nogmaals de verbazing dat een straat méér kan zijn dan een verzameling rijdende en geparkeerde auto’s. Niet nogmaals die kleine en zeer kleine kinderen hun plezier van het slalomfietsen. Niet nogmaals. Behalve die ene op haar loopfietsje. Wat een evidente souplesse:

31aug19, Toekomststraat

Het evenwicht houden op twee wielen is geen evidentie. Je moet het leren. Naast het kirrende plezier en de zoevende souplesse is er op elk straatfeest ook wel waterputdiep kindergekrijs te horen, annex bloederig geschaafde knieën. Lopers en fietsers vallen wel eens. Dat is een evidentie. Ook volwassenen. En op asfalt of beton komen daar piepkleine steentjes in de knie bij. Ergens in de fotokast zit een foto waarop ik als kind poseer op een pony. Eén knie is onzichtbaar. Alle aandacht wordt -willen of niet- naar de knoert van een rode vlek op de zichtbare knie getrokken. Asfalt op speelplaatsen is ongenadig. En maar lachen op de foto.

Soms zie je mensen vallen. Zomaar, denk je. Dan ga je helpen. “Gaat het?” is de meest gestelde vraag. “Ca Va?” is de onderkoelde versie daarvan.

16aug19, Kattepad

Als de mama net bezig is met valtroost zijn woorden overbodig. Mama is er. Lachen moet niet. Luid wenen màg. En mamas valtroost is de beste troost.

16aug19, Kattepad

Kansen (7): de mens

28 september 2015

Mobiliteit is des mensens.
One way or another beslist De Mens wat er op straat gebeurt.
De 20e eeuw werd gedomineerd door de opkomst van “Das Auto”.
Oh, wat wilden we (bijna) allen die marketingtruuk over Vrijheid persé geloven.
Wat brengt de 21e eeuw?
Wat zal het effect zijn van Dieselgate?
Exit het Vertrouwen in de Wagen?
Is die passerende boemerang het Volk of de Wagen?
Het kantelpunt?

Zondag is de dag dat het volk al eens de straat inneemt.
Steeds meer.
Niet enkel op de Champs-Elysées (Parijs), maar ook in de Kasteelstraat in De Katte (Zelzate):

27sep15, Kasteelstraat, Zelzate

27sep15, Kasteelstraat, Zelzate


Laat die klimaattop eind november gerust in Zelzate doorgaan, dan zien de onderhandelaars meteen het doen en laten van ArcelorMittal.
Zoals je ziet, zonnige zondagen zijn de uitgelezen dagen waarop honden leren wennen aan fietsende kinderen en kinderen fietsles krijgen.
Fietslessen vragen soms steunwieltjes en vragen altijd veilige straten.
Alleen al om deze reden alleen zijn de speel- en leefstraten in Gent zo’n grandioos idee.
Op een achterbank kan je niet vallen.
Ik ben nog van de generatie die -bij gebrek aan beter- zijn kinderen leerde fietsen op de zeedijk van Duinbergen.
Nu zijn er steeds méér vrijliggende fietspaden:
27sep15, Ertvelde

27sep15, Ertvelde

Bij sommigen is er nog “een leertraject” (volkse vertaling: veel werk aan de winkel):

27sep15, Ertvelde

27sep15, Ertvelde

De papa reed voorop en stak om af te slaan voorbeeldig zijn arm uit.

27sep15, Ertvelde

27sep15, Ertvelde


Dat zag ik uit een linkerooghoek, terwijl ik met de rest een stedenbouwkundige vergunning aan een paal las.
Daardoor zag ik niet of het kind het voorbeeld van de vader volgde.
27sep15, Ertvelde

27sep15, Ertvelde

In ieder geval, de moeder volgde snel, en lachte: “Ja, de bochten da ga nog niet zo goed hé!”
“Een kind valt laag, en heeft nog niet de botten brekende valkramp.
Hoogstens liggen de knieën open.”
, aldus lady M, mijn teerbeminde thuisverpleegster.
Terwijl ze doceerde voelde ik de korsten van 50 jaar geleden.
Het beeld van de schoolfoto: een jongen met korte broek op een pony, met op de linker knie -knal in beeld- een knoert van een korst.
Ze vervolgde: “Het is de impact van een auto die…”
Stilte.
Ze zweeg.

Leren door te vallen is goed.
In een veilige straat.

Materiaalleek

17 december 2010

Effe voelen.
Tiens, het doet geen pijn meer… .
Mijn linkerknie deed een kleine twee weken lang pijn.
En dat allemaal omwille van een materiaalleek.
Iemand die niet weet welk materiaal je waar mag toepassen.

03dec10, 08u39, Prinses Clementinalaan


Die materiaalleek ontwierp de Prinses Clementinalaan.
Bij vriesweer kan men deze laan best afsluiten.
De kans op valpartijen is simpelweg te groot.
De goot in het midden is bij vriesweer spèk-spèkglad.
De (Aziatische) steensoort is simpelweg niet geschikt voor Belgische wegenbouw.

03dec10, 08u38, Prinses Clementinalaan


Ik dacht eerst dat het aan mezelf lag.
Zo’n ervaren sneeuwfietser ben ik nu ook weer niet.
Tot ik hoorde dat nog andere ervaren fietsers net in die goot onderuit gingen.
En net hier won het concept van gemengd verkeer (met aan de 2 zijdes parkeerplaatsen) nogmaals van het gezond verstand.

03dec10, 08u40, Prinses Clementinalaan


Spekgladde materialen hebben één voordeel (één): je broek blijft heel.

%d bloggers liken dit: