Home

AWV en licht

23 november 2017

Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) heeft de afgelopen jaren geen fietsvriendelijke reputatie opgebouwd.
Geen geld hebben voor standaard lage fietsverkeerslichten, maar wèl om fietsoversteekplaatsen weg te frezen?
Tja, zo bouw je verder aan een reputatie van autoverkeeradministratie.
Zoals we ooit leerden van Mikael Colville-Andersen, de “Richard Dawkins van het fietsen”: lang geleden kregen ingenieurs van politici een mandaat om verkeersonveiligheid op te lossen, en ze doen dat wereldwijd niet door keuzes te maken, maar door -vaak dure- betonconstructies.
Zo werd “wegenbeleid” decennia geleden synoniem voor “autodoorstromingsbeleid”, met dank aan de toenmalige politici en topambtenaren.
Analyses van menselijk gedrag annex een toekomstgericht èn integraal mobiliteitsbeleid waren niet aan de orde.
Mathematische modellen die autofiles al dan niet voorspelden bleken soms/af en toe/vaak fout.
En wat we ook merkten: analyses werden gemaakt op basis van de cijfers van gisteren en vandaag, niet op basis van een gewenste stad van morgen.
Zo krijg je in een autodominante omgeving nooit een performante fietsvriendelijke infrastructuur.

Jullie, geacht fietsbultpubliek, zijn vaak bikkelhard voor AWV.
Naar mijn gevoel: soms té hard.
Want elke organisatie kan evolueren.
Elke.
Een reputatie is vaak hardnekkiger dan de realiteit.
Net deze week meldde Frans dat de nieuwe verkeerslichten van de Drongensesteenweg met het Westerringspoor nu ook laag geplaatste fietsverkeerslichtjes kregen.
Kleine hint: zou het niet véél goedkoper èn minder arbeidsintensief zijn om zo’n kleine lichtjes van bij aanvang standaard te voorzien bij elk fietsverkeerslicht?
Voor zij die twijfelen, als volwassen fietser kijk je zo naar een hoog verkeerslicht:

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

20maa17, nieuwe lichten Kasteellaan

(Idem voor de stad Gent trouwens: de nieuwe verkeerslichten op de De Pintelaan mankeren de lage lichtjes)
Met de instroom van jonge mensen is er ook een instroom van ander ideeëngoed.
Het was dan ook goed nieuws toen Agentschap Wegen en Verkeer een paar jaar geleden verklaarde dat zij wensten het Gentse Mobiliteitsplan te volgen.
Zo krijg je één concept, geen optelsom van compromissen tussen administraties.
In de loop der jaren gingen we als Gentse Fietsersbond het gesprek aan.
Mijn persoonlijke ervaring: de organisatie toont steeds meer een gedragen fietsvriendelijkheid.

De basisvraag van Fietsersbond Gent aan gelijk welke (van de vele) administratie(s) is steeds meer: wat doet uw organisatie om meer mensen op de fiets te krijgen?
De fase dat we als Fietsersbond telkens opnieuw infrastructuur moeten eisen is bijna voorbij.
De discussie verschuift steeds meer naar een vraag om naast kwantiteit vooral ook kwaliteitsvolle en toekomstgerichte infrastructuur uit te bouwen.
Je merkt dat administraties -vergeleken met vijf jaar geleden- hun best doen, maar gaan voor kwantiteit.
Terwijl goede fietsinfrastructuur zorgvuldig detailwerk vraagt.
Er is nog werk aan de winkel.
De vlakheidsnorm.
Bochtstralen.
Breedte van fietspaden.
Onderbroken strepen op dubbelrichtingsfietspaden.
Leesbaarheid.
Nog veel meer… .
En -zeer belangrijk- licht.

De situatie op de R4 aan de Ghelamco Arena leek ons (en anderen) ronduit gevaarlijk.
Wat als er ooit voetbalrellen uitbraken, en de supporters via de pikdonkere fietspaden proberen weg te komen?
En: fietsers die op de R4 tegen tegen de autostroom inreden werden vaak verblind door de koplampen van de auto’s.
Iemand (wie?) had het onlangs zijdelings gemeld, en zondag zag ik ze voor het eerst:

19nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Technisch is dit het ei van Columbus.
Gedaan met al die stroomkabels.
Een simpel zonnepaneeltje annex batterij en LEDlampen klaart de energieklus.
Elke paal is een unit.

Als voormalig theatertechnicus was ik benieuwd naar de uitwerking.
Zou het licht aangenaam en gelijkmatig zijn?
Dinsdag na het werk fietste ik een ommetje, en jawel: alles prima in orde.

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Een vraag -puur uit nieuwsgierigheid- hoe schakelt het licht aan en uit?
Astronomen klagen vaak over de overdaad aan straatverlichting.
Nu ik de fietspadverlichting vergelijk met de overige armaturen kan ik me daar beter in inleven.
Bekijk de uitval van licht vèr voorbij het doel:

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem

Nog een vraag: wordt dit verder uitgebouwd?
Op de Buitenring zag ik een deel verlicht, een deel onverlicht.
En wie neemt de verantwoordelijkheid voor de pikdonkere op- en afritten?
De stad of AWV?

21nov17, Binnenring Sint-Denijs-Westrem / afrit naast Kortrijksesteenweg


Maar kort samengevat: AWV, knap werk, en doe zo verder!

Oortjes

31 juli 2017

Ik zag ze van ver al boven de helmen uitsteken.
Twee fietshelmen met dierenoortjes.
De twee kinderen en hun moeder stonden te wachten aan het rood licht.
Het was een schattig tafereel.

20jul17, Forelstraat

Aan de overkant zetten twee fietsers zich in gang.
De kinderen wilden dat voorbeeld volgen.
De moeder reageerde hevig.
Alle mensenoren op het kruispunt hoorden haar.
Er klonk zowel boosheid als paniek in haar stem.
“Het is nog rood! Wachten!”

Ik weet het: de wachttijd aan dit kruispunt werd onnodig verhoogd.
En de inrichting van het kruispunt is zéér verouderd.
Maar: volwassen fietsers hebben een voorbeeldfunctie naar kinderen.

Verkeerslichten R40

3 juli 2017

Er is iets eigenaardigs aan de gang. Normaal staan verkeerslichten bij een zebrapad of oversteekplaats voor fietsers aan de kant vanwaar het verkeer komt.

De plaats van licht valt samen met de witte stoplijn.

Wat zien we nu op de R40? Men plaatst de lichten voorbij de oversteekplaats. De stoplijn ligt gelukkig nog wel voor de oversteekplaats.

Qua duidelijkheid kan dat tellen. Het brengt automobilisten in verwarring en waar blijft dan de veiligheid voor de overstekende fietser?

Op foto zie je links de auto stilstaan voor de witte streep, zoals het hoort, maar de lichten staan tussen de oversteekplaats voor de fietsers en het zebrapad.

R40 Kasteellaan / Gandastraat

Begrijp ons niet verkeerd: qua afmetingen is dit een zeer goede oversteekplaats en we hebben het ook niet over de oversteekwachttijden.

Opgelet: Tram

17 juni 2016

Een lezersmail: (het punt kwam al ter sprake op overlegmomenten, maar hoe die kar in gang krijgen ?)

“Ik ben lid van de fietsersbond en wou dit eigenlijk al een hele tijd kwijt:

Elke dag rijd ik de Vijfwindgatenstraat door en kom dan aan een doodgevaarlijke plaats voor fietsers… het licht springt op groen voor de fietsers en toch mogen trams door blijven rijden. Hoe kan dat?!

Al meerdere malen heb ik bijna een ongeluk voor mijn ogen gezien. Mensen zien het licht op groen springen en starten met rijden. Vroem… de tram vlamt voor hun neus. Ik begrijp dat niet. En kinderen! Die hebben zeker geen (in)zicht op zo een situatie.

’s Avonds hetzelfde… als je van de andere kant komt heb je geen ogen genoeg om tot de overkant van de  weg te komen… bussen en trams… het zoeft daar voorbij… los van alle regels van de lichten.

Telkenmale ben ik bang… hier ga ik nog eens iets voor mijn eigen ogen zien gebeuren.

Pas op! ik ben niet de enige die zo denkt…

Ik zou graag hebben dat jullie ter plaatse kijken hoe het daar gesteld is…

En zeker tijdens de spits, en zeker als tram en bus passeren…

Bedankt!

Martine”

Vijfwindenstraat

Tot daar de mail. We doen de (in de mail vermelde) verplaatsing komende van de Vijfwindenstraat/Clarissenstraat naar de Jules De Bruyckerdreef.

Naar J.De Bruyckerdreef

Naar de Jules De Bruyckerdreef

Naar J.De Buyckerelaan

Naar Jules De Buyckerdreef

Allicht is alles wettelijk in orde, maar wat dan nog! Het verkeerslicht moest voor de tramsporen staan, naast het A49-bord en als de tram aankomt moet licht automatisch op rood springen. Nu kan het inderdaad dat een fietser groen heeft maar dat er een tram voorbij raast.

De ganse zone is daar een kluwen van borden en tot mijn verbazing ontbreekt er een bord A49 (dat voor de tram waarschuwt) als men richting Zuid fietst. Je kan niet weten dat er een tram (naar de Clarissenstraat) voor je neus opduikt (melding gedaan!)

Richting Zuid

Richting Zuid

 

Verkeerslichten

3 oktober 2014

Nog een “preek”?
Over verkeerslichten?
Allez hop, een lange.

Zegt de jongeling van 24 jaar vorige week tegen mij: “De Heuvelpoort is veel gevaarlijker geworden.”
De jongeling heeft 2 universitaire diploma’s, of waren het er drie?
Whatever: hij leest veel, weet veel, is van de wereld.
Nog gevaarlijker dan de Heuvelpoort nù al is?
“Hoezo?”
“Wel, de lichten zijn veranderd, waardoor veel fietsers bijna onder een auto zitten.”
Red alert.
Red alert.
Ik snap niet dat ik als dagelijkse passant van de Heuvelpoort dit red alert niet gezien heb.
“Fietsers die vanuit de Normaalschoolstraat richting stad gaan moeten remmen omdat het autoverkeer op de ring van links ook groen heeft.”
Dat kan niet, denk ik.
Zo gortig kan de nieuwe lichtenregeling om vlottere autodoorstroming op de R40 te verkrijgen toch niet zijn?
Uit zijn uitleg blijkt dat fietsers vertrekken van zodra het groen is voor voetgangers tussen Overpoortstraat en de middenberm van de Citadellaan.
Ik leg geduldig uit dat het voetgangerslicht niet voor fietsers bedoeld is.
Een goede daad.

Het zegt iets over onze eeuw.
En over de leesbaarheid van dingen.
Ik ken het fenomeen.
Ook ik focus mijn kruispuntengedrag op de voetgangerslichten.
Ik weet bijna organisch hoeveel tijd er zit tussen het op rood springen van het dwarsende voetgangerslicht, en het groen in mijn richting.
De Heuvelpoortregeling is recent veranderd.
Dat weet ik omdat ik begin 2014 vanaf de achteringang van het MSK met de fiets het groene licht aan de Heuvelpoort nog net kon halen.
Nu niet meer.
Dat is niet erg.
Het is maar een weten.
Elke weggebruiker heeft zo zijn eigen meetmaniertjes.
Stoplichten zijn nu eenmaal sta-in-de-wegs.
Om de twee maand heb ik tussen woonst en station uitzonderlijk geen enkel rood licht.
Mijn reistijd is berekend op rood licht aan elk kruispunt.
20 minuten van huisdeur tot perron.
Jongeren percipiëren de dingen anders dan –excuus – ouderen.
Zoals ik.
Ik ben van de generatie die bij het negeren van een rood licht een boete riskeerde.
Die tijd is voorbij.

Jaar aan jaar is het roodlichtgedrag verwaterd.
Ik ben daarin koppig.
Blauw is blauw.
Rood is rood.
Groen is groen.
Alleen oranje is flou.
Niet alles moet nuances hebben, die zoek ik liever elders.
Simpele afspraak.
Ik haast me liever anders.
En vooral: de verantwoordelijkheid van de voorbeeldfunctie.
Want we worden bekeken.
De jeugd kijkt, en volgt het voorbeeld.
Emmeren over andermans verantwoordelijkheid in het verkeer maar de eigen verantwoordelijkheid minimaliseren, ik loop er fluitend van weg.
Het gaat vooral over kleine kinderen.
En die komen in Gent (en elders) steeds meer op de fiets op straat.
Die evolutie valt op. (daarover komende maanden een Fietsbult)
Als ik zo een meute fietsers met daartussen een paar min twaalfjarigen zie wachten bij een rood licht juich ik bijna als ze allen pas in beweging komen bij groen.
Meestal is dat niet zo.
En lap, zo bots ik op mijn eigen inconsequentie.
Want op het kruispunt van de Forelstraat met de Heernislaan zet ik me meestal traag in beweging van zodra het dwarsende voetgangerslicht op rood slaat.
Voorbij het rood licht, over het zebrapad, om bij groen echt vaart te maken.
Tot aan het kruispunt zelf zijn het nog een aantal meters.
Door rood dus, wat een klein kind kan zien.
Dju, betrapt.
Terwijl ik hard geloof dat de eenduidigheid van “rood is rood” voor een aantal mensen ècht nodig is.
Kinderen zijn daar een deel van.
Waarom?
Omdat gevaar correct inschatten een kunst is.
De weekendongevallen tonen hoe goed we zijn in dat inschatten.
Wie het kàn vindt het evident, en snapt niet waarom anderen het niet kunnen.
Mogelijkheden zat: in onze Westerse wereld kan elke mens zich onder de vlag van “sport” uitleven in risico’s nemen.
Hoogklimmen.
Autoracen.
Als hij maar geen voetballer wordt, ze schoppen en misschien halfdood.
Niemand verbiedt dat.
Enkel de verzekeringsmaatschappijen doen lastig.
Maar op straat, onderweg van punt A naar B is risicogedrag not done.
De tijd dat enkel assertieve fietsers op straat komen is voorbij.
Daar streven we toch naar?
Hoe meer fietsers, hoe meer verantwoordelijkheid.

12aug14, 11u46'00", Kasteellaan / Gandastraat

12aug14, 11u46’00”, Kasteellaan / Gandastraat

Ligt alle verantwoordelijkheid bij de fietser?
Véél, maar niet alle.
De wegbeheerders blijven achter.
Ze volgen de evolutie niet, of met 5 à 10 jaar achterstand.
Hier is het zware Ivan-begrip “schuldig verzuim” op zijn plaats.
Bekijk de Gentse ring, analyseer de verkeerslichten, en concludeer met mij dat het voor voetgangers en fietsers vaak een zootje is.
Dampoort?
Heuvelpoort?
Sint-Lievenspoort? Richting Dampoort onveilig bij groen licht…
Forelstraat? Het UrGENTieplan was duidelijk hierover.
Zelfs de recent geplaatste lichten aan de Gandastraat zijn – ik wik mijn woorden – eerder een daad van verweer tègen lichten dan een daad van verkeersveiligheid.
Je duwt op de knop.
Je moet -standaard- een lange poos wachten, en dàn kan je oversteken.
Een soort van voetgangersontmoedigingsbeleid.
Wat krijg je dan?
Mensen duwen op een knop.
Wachten.
Wachten.
Ze kijken of het veilig is, steken dan over.
Het licht springt op groen als ze bijna over zijn, wat dan weer gefrustreerde automobilisten voor een nodeloos rood licht oplevert.
Tijd voor een Fietsbultreeks over deze stadsmuur?

Vanavond keek ik rond negen uur op de Heuvelpoort even toe.
Student time.
Op het einde van de Normaalschoolstraat staat wel degelijk een apart stoplicht voor fietsers.
Helaas zo één waarvan je een stijve nek krijgt.
Twee jongens van 18 à 20 jaar stappen bij het eerste groen direct op het zebrapad, en worden bijna opgeschept door auto’s met groen licht vanuit de Hofbouwlaan.
Dan is het voetgangerslicht tussen middenberm en Normaalschoolstraat nog rood.
Een kind uit de lagere school snapt dit.
Niet àlle verantwoordelijkheid ligt bij de wegbeheerder.

In het krijt

16 september 2014

14sep14, 12u54, Dampoort

14sep14, 12u54, Dampoort

Op de autoloze zondag was de Dampoort de medialieveling.
Zowel De Gentenaar, Het Laatste Nieuws, VTM als AVS stonden middenin het krijt:

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u44, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort

Ook fietsers keken met vol ongeloof naar deze tijdelijke realiteit:

14sep14, 12u49, Dampoort

14sep14, 12u49, Dampoort

Zag u rechts onderaan de namen in krijt geschreven?
Dat is een deel van het stoplichtenexperiment.

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

Het gaat als volgt:

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Groen = stappen, u weet hoe dat gaat.
14sep14, 12u52, Dampoort

14sep14, 12u52, Dampoort


Rood = stoppen, ook welbekend.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Vervolgens: eens streep en je naam.
14sep14, 12u53, Dampoort

14sep14, 12u53, Dampoort


Zover geraak je als voetganger bij groen licht.
Een ludieke manier om een dagdagelijks probleem aan te kaarten.
Ook fietsers geraken niet in één fase over.
Ik droom al een tijdje om er mijn eerste filmpje over te maken.
Maar kijk, het kan ook met krijt.

Iedereen kent dit probleem.
Iedereen weet dit.
Het Gewest, de beheerder van de verkeerslichten, weet dit.
De Lijn weet dit, want zij willen het zo.
Hun logica: hun bussen staan anders teveel in de file.
De Stad weet dit, en zegt er niks te kunnen/mogen aan doen.
Want wie wil er nu van buiten de stad met de bus naar het Dampoortstation reizen?
Als je vanop de bus niet in één groen licht naar de trein kan stappen?
Is dit de verhoopte een nodige samenwerking van de Lijn en NMBS?
Zou het de NMBS het sowieso interesseren?

Zo draait de Dampoortmolen in het voordeel van automobiliteit.
Want deze verkeerslichtenlogica telt op elke filevrije zondagmiddag.
Oh ironie, de autovrije zondag is de enige zondag waar bussen rond de Dampoort in de file staan.

Ik las in een krant dat de brandweer om 5 uur het krijt kwam wegspuiten, “omdat de krijttekeningen de aandacht van autobestuurders zouden kunnen afleiden.
Een mens is zo rap afgeleid hé:

14sep14, 12u35, Dampoort

14sep14, 12u35, Dampoort

Sommigen noemen België een fietsland.
Misschien kunnen we de verkeerslichten als norm nemen?
De dag dat de verkeerslichtenregelingen fietsvriendelijk zijn is het ongeveer zover.
Fasering is het belangrijkste aspect daarvan.
21e eeuwse software dus.
Hardware is het andere.
Een paar lichtende detailvoorbeelden:

23jun14, 16u00, Dresden

23jun14, 16u00, Dresden

04jul14, 10u51, Berlijn

04jul14, 10u51, Berlijn

04jul14, 17u54, Berlijn

04jul14, 17u54, Berlijn

Het geloof in de functie van verkeerslichten heeft ook in Duitsland een steun in de rug nodig:

26jun14,13u24, Leipzig

26jun14,13u24, Leipzig

%d bloggers liken dit: