Armoede

Fietsen was decennialang gelinkt aan “arm zijn”. Ik heb me dit lang niet gerealiseerd. Ik las het een 5-tal jaar geleden in de Gentenaar in een interview met Marc Van Hecke.
Misschien is het niet de waarheid. Het is een vermoeden: fietsen uit armoede is back in town.

25jan09, 15u35, Watervlietstraat
25jan09, 15u35, Watervlietstraat

Zondagnamiddag deed ik een fietsronde langs de noordzijde van de Gentse kleine ring R40 met zijn dichtbevolkte wijken errond: de Brugsepoort. Het Rabot. De Muide. Het verbaasde me hoeveel geparkeerde fietsen ik zag, ook kinderfietsen. Veel fietsen tegen gevels. Veel fietsen in de fietsrekken. All over. Al die fietsrekken renderen duidelijk.

Ik hoor vaak commentaar op het fietsstallingsbeleid van overheden. Soms terecht, soms onterecht. Maar dit moet je Gent nageven: in de afgelopen 10 jaar zijn er in alle mogelijke woonstraten van alle mogelijke wijken véél stallingen geplaatst. Het geeft mensen met een beperkte woonruimte de kans hun fiets diefstalbestendig vast te zetten. Gent telt nu eenmaal veel kleine huisjes. Ze ondersteunen een mobiliteitsbeleid in een stad vol studenten. En ze ondersteunen mobiliteit van de grote groep mensen die de statistieken van het armoedebeleid vullen.
Een degelijk fietsbeleid is óók een sociaal beleid.