Home

4 centimeter

11 maart 2019

De upgrage / remake van fietstraat Visserij is bijna / bijna klaar.
Het zwaarste werk is achter de rug.
De weergoden waren afgelopen week duidelijk niet in een vroegzomerse bui.
Integendeel.
Donderdagmiddag duwde ik mijn fiets de helling op richting voordeur om richting werk te vertrekken.
Halfweg de helling werd de onverwachtse lichtflits bafboem gevolgd door een krakende donderslag.
Dit was de één-seconde prelude voor een hagelbui uit de boekskes.
De ultieme surprise, want vijf minuten daarvoor scheen de zon nog.
Dit zijn de grillige omstandigheden waarin wegenwerkers hun wondere ding doen.

07maa19, Visserij

07maa19, Visserij

Twee dagen later ziet het er zo uit:

09maa19, Visserij

09maa19, Visserij

09maa19, Visserij

De wapperende werflintjes heb ik – mijn collega indachtig – netjes rond het verkeersbord gedraaid.
Dat is zoveel veiliger:

09maa19, Visserij

(het is nu zondagavond, 22u50, de dondergod laat zich nogmaals goed gaan)
Het nieuwe asfalt fietst zalig.

09maa19, Visserij

De verkeersdrempels zijn er nog, maar golven zacht mee in het asfalt.

09maa19, Visserij


Er is nog werk, dus verwacht nog eventjes de omleiding.

09maa19, Visserij

De putdeksels van de riolering zijn perfect door het asfalt omsloten.

09maa19, Visserij

Hier waren èchte vaklui aan het werk, met de plooimeter in de hand.

27feb19, Visserij

Hoe ze dat zo juust mikken, vroeg ik?
“Ha!
Het asfalt is 4 centimeter dik.
Dus legde een latte van de ene naar den andere kant, zo weette waardadde moet uitkomen.”

27feb19, Visserij

27feb19, Visserij


In theorie simpel.
In de praktijk: vakwerk, doe het maar eens na.

27feb19, Visserij

Idem voor het asfalteringswerk: vakwerk!
4 centimeter.
Doe ze het maar eens na!
En dat met af en toe een donderslag en hagel boven hun hoofd.

Lintetiquette

19 februari 2018

Het verhaal van collega E passeerde hier al in mei 2012.
Een bekkenbreuk door een wapperend signalisatielint is niet min.
Sindsdien stop ik af en toe om z’n rondwaaiend roodwit gevaar cowboygewijs op te rollen, en vast te knopen aan het starpunt van het lint.
Signalisatielinten zijn bedoeld voor korte interventies, maar tieren welig met àlle – maar dan ook àlle- mogelijke -ahum- “veiligheids”toepassingen.
Het gezond verstand is soms wel eens zoek, en dan blijkt het vriendje van het ongezond verstand – iets met gemak en zucht- op bezoek te zijn.

In voetgangersgebieden kan langdurig gebruik van zo’n linten geen slachtoffers maken:

14feb18, Sint-Pietersstation

Voor korte werven zijn het -gelijk waar- ideale hulpmiddelen:

14feb18, Sint-Pietersstation

14feb18, Koning Albertlaan


Werfje afgelopen, lintje opgeborgen.
Maar van dergelijke dagenlange lintendiaree op een fietsroute, verlos ons heer:

14feb18, Lammerstraat

14feb18, Lammerstraat

14feb18, Lammerstraat


Tijd voor wat lintetiquette?

Werflint

29 april 2014

Het gebruik van werflinten rondom fietspaden doet me huiveren.
Een collega kwam vorig jaar hierdoor (in Laarne) zwaar ten val, inclusief een bekkenbreuk.
Het opwaaiende lint draaide in haar achterste tandwiel, waardoor ze als een jojo terugvloog.

26apr14, 17u24, Koningin Fabiolalaan

26apr14, 17u24, Koningin Fabiolalaan


Zo’n linten zijn hoogstens zinvol gedurende de werfdag, maar ’s avonds en in het weekend uit den boze.
Eerder een toonbeeld van onveilig werfbeheer.
Wie zo’n lint ziet slingeren naast een fietspad, laat niet na om ze op te rollen.

26apr14, 17u24, Koningin Fabiolalaan

26apr14, 17u24, Koningin Fabiolalaan

Valhelm

26 juni 2012

Ik twijfel.
Alweer.
Om.
Een.
Valhelm.
Te kopen.
Echt veel goesting heb ik niet.

Collega E viel eind mei in Laarne met haar koersfiets.
Een opwaaiend werflint draaide als een lasso rond haar stuur.
Een buurtbewoner zag haar fietsloos rechtdoor vliegen.
Een heupbreuk, flink wat schrammen aan arm en been, maar geen schrammetje aan haar hoofd.
De helm had een paar kleine schrammen, maar de blokjes zaten gebroken.
Vervangen dus.

30mei12, 21u18, Destelbergen

30mei12, 21u18, Destelbergen


Weet iemand hoe die blokjes een ongeval registreren?
Of fantaseer ik dat die blokjes aangeven dat de helm stuk is?

30mei12, 21u18, Destelbergen

Drie jaar geleden kocht ik een degelijke helm.
(Verslag hier)
Bloed op asfalt werkt soms als een wake up call.
De voorwaarden voor de helm waren streng.
Niet te opvallend, niet te modieus, niet te oudbollig, niet te zwaar, niet te zweetopstapelend, niet te helmig,…
Bon, veel plezier heb ik er niet aan beleefd.
Binnen de paar maand was ik het ding kwijt.
Eigen schuld: in een zotte werkperiode laten liggen op de trein.
Vermoed ik.
Dan maar een goedkopere gekocht.
Tja, goedkoop is zelden een goed idee.
Dat wist ik eigenlijk al… lees ik net.
Maar goed, nu komt het er weer van.

Zo’n helm zal het niet worden:

05jun12, 15u48, Kammerstraat


Ik kijk uit voor een sobere witte.
Vanaf 50 jaar heeft ijdelheid zijn rechten.
Met een paaseihoofd als het mijne moet je wat geduld hebben om de goede maat te treffen.
Of wacht ik tot de opblaasbare helm betaalbaar is?

M’n teerbeminde wil haar fietshelm soms opzetten in de auto.
Puur uit gewoonte, net zoals ik (lang geleden) op de fiets m’n veiligheidsgordel wou aandoen.

%d bloggers liken dit: