Waiting, waiting

Ik liet vorige week achteraan mijn huis een deur plaatsen.
Volgend jaar zal mijn partner een dak op ons huis laten zetten.
En onze buren maken binnen twee jaar onze zijgevel dicht.
Tot zolang slapen we wel… euh… tja, waar ook alweer?

Dit is de deur in de fietspadontwikkeling van het Westerringspoor:

04feb13, 11u03, Oud-Strijderslaan
04feb13, 11u03, Oud-Strijderslaan

04feb13, 11u04, Oud-Strijderslaan
04feb13, 11u04, Oud-Strijderslaan

Vorig jaar werd deze fietsersbrug vanuit Malem aangelegd, en daar zijn we blij om.
Elk stukje fietsinfrastructuur erbij is een stap vooruit.
Alleen, ik had liever dat ze pas aangelegd werd als ze ook gebruikt kan worden.
Want nu zal deze brug twee of drie jaar in de wind en regen liggen, en dus slijten, voordat ze nut heeft.
Waiting, waiting, for the next yard…

04feb13, 11u04, Oud-Strijderslaan
04feb13, 11u04, Oud-Strijderslaan

Het blijft me verbazen hoeveel overheden een vinger, annex budget in de mobiliteitspap hebben.
En dan is het, nadat het raam gestoken is, vaak wachten op het dak.
Tja, dat krijg je als de methodes en procedures belangrijker zijn dan het doel.
Hoe was die Oud Strijdersslogan ook alweer die de Vlaamse ontvoogding stimuleerde?
Wat we zelf doen, doen we beter, zoiets?
Zou een groot mobiliteitsbudget per stedelijk gebied niet zinvoller zijn in plaats van al die deelbudgetjes van Vlaamse Instellingen q, v, w, x, y, z, en a?
Gaan er niet ontiegelijk veel manuren verloren in onderhandelen over modaliteiten, budgetverdeling en andere?
Terwijl het toch allemaal belastingsgeld is?
(Zo’n beetje populisme, dat lucht op)
Of is het omgekeerd, en moet je als relatief arme stad nu eenmaal mensen en middelen inzetten om al die budgetjes of potjes met voorwaardetjes van Milieu, Toerisme, Europa creatief op te sporen?
En hoor je liever het populaire verhaal dat Rome niet op 1 dag… ?

Meer lezen over dit project: klik hier.