Home

21 kilometer

12 oktober 2018

Het klonk doodgewoon normaaltjes.
“Ik fiets 21 kilometer van en naar het werk.”
Pas daarna kwam er een lichte stemverheffing.
“Electrisch hé”.
Alle dagen?
Ik ben wel wat gewoon, maar niets aan deze dame deed me aan 21 kilometer denken.
Geen lycra.
Geen koersstuur.
Geen helm.
Geen fluo.
Misschien zaten die accessoires in haar grote fietszakken.

11okt18, Jongenstragel

Decennia geleden waren lange fietstochten om te gaan werken de gewoonste zaak van de wereld.
Die gewoonste zaak van de wereld is terug in het land.
Want: “Alle dagen? Ja hoor, àlle dagen, want ik was die files zo beu!”

12feb18, 12u42, The Loop

Wie echt een goed zicht wil krijgen op de totale minachting voor de fietser die men op The Loop koestert moet –al is het bovenstaande sfeerbeeld ook niet mis– maar eens gaan kijken naar de Pauline Van Pottelsberghelaan. Dat is de nieuwe straat helemaal in het westen van het project, met een paar spiksplinternieuwe kantoorgebouwen. Het heeft zelfs een fietspad. Maar voor u dat kan gaan bekijken moet u er wel geraken, natuurlijk. Dat kan niet echt moeilijk zijn: volgens het RUP –een bindend document dat bij de vergunningen van The Loop hoort– moesten er al in de eerste fase van het project, en die ligt al een paar jaar achter ons, minstens drie fietsverbindingen tot daar gerealiseerd worden. We hebben ze voor u bezocht.

Volgens het RUP moet er een verbinding zijn met een tunnel voor voetgangers en fietsers die de oost- en de westkant van de site verbindt. Voor wie die tunnel zoekt heb ik een foto genomen op de plaats waar je als fietser het dichtst bij de tunnel komt.

12feb18, 11u26, The Loop

Voor wie het begin van de tunnel niet ziet: die ligt in het midden van de foto. Achter het hotel. Als je braafjes afstapt en naar rechts over het voetweggetje gaat kom je aan de tunnel. In de tunnel krijg je het vermoeden dat je mag fietsen:

12feb18, 11u30, The Loop

Niet dat ik het echt aanraad: er zitten twee blinde hoeken in waar je riskeert tegen iemand die van de andere kant komt te botsen. Bij de minste drukte is het er ronduit onveilig. Misschien is het daarom dat het in de andere richting, van west naar oost, expliciet verboden is om te fietsen?

12feb18, 11u30, The Loop

Aan de uitgang kan je wat verder rode verf zien die een fietsweg moet voorstellen. Daarmee geraak je tot op een punt waarop je in de verte de gebouwen van de Pauline Van Pottelsberghelaan kan zien.

12feb18, 11u32, The Loop

Dat is het dan voor verbinding 1.

Wat zei u? Veel gortiger dan dat kan het niet meer worden?

Wel, euhm, … . Dat moet je echt niet te snel zeggen op The Loop.

Want we gaan naar de volgende toegang. Die verbinding moet er volgens het RUP al lang liggen. Ze verbindt de Poortakkerstraat met de binnenkant van The Loop. Handig voor wie van de kant van Sint-Denijs-Westrem komt: de Poortakkerstraat geeft uit op een tunneltje onder de spoorweg dat alleen door fietsers en voetgangers mag gebruikt worden. Overigens: het RUP had daarmee ook de bedoeling om een vlotte fietsroute van Sint-Denijs-Westrem, via deze toegang en de tunnel van daarnet, naar Flanders Expo en Ikea te realiseren. Het was daarom dat beide fietsverbindingen er al jaren moesten liggen. Over de toegang zelf kunnen we kort zijn. Die ziet er zo uit.

28jan18,11u35, Poortakkerstraat.

Aan de overkant zie je het einde van de Pauline Van Pottelsberghelaan.

Wat zei u? Veel gortiger dan dat kan het niet meer worden?

Wel, euhm, … . Dat moet je echt niet te snel zeggen op The Loop.

Want nu zijn we aangekomen bij het verhaal van de halve fietstunnel.

In het RUP was voorzien dat er een tunnel moest komen voor fietsers onder de aansluiting van de Louis Blériotlaan met de Adolphe Pégoudlaan. Die tunnel zou ervoor zorgen dat je met de fiets komend vanuit Gent vlot The Loop opkon. Die tunnel is ook ontworpen. Men is hem zelfs beginnen bouwen en aan de kant van de centrale parking ziet hij er zo uit:

28jan18, 11u30, Pauline Van Pottelsberghelaan

Alleen, in de ogen van The Loop was het enige nut van die tunnel het centrale stuk met de trappen. Dat moest namelijk de toenmalige parking naast de brug verbinden met het centrale deel en daarvoor had je alleen de trappen van het middenstuk nodig.

Vandaar dat fietsers kunnen fluiten naar het tweede stuk. Dat is gewoon vervangen door een betonnen muur met het opschrift ZASU. Even samenvatten: het stukje fietstunnel dat nuttig was voor automobilisten is gebouwd, het stuk dat alleen nut heeft voor fietsers niet.

28jan18, 11u30, Pauline Van Pottelsberghelaan

Om duidelijk te maken dat men niet van plan is ooit voor een serieuze verbinding te zorgen heeft men onlangs op de trap gootjes aangebracht. Om heel erg duidelijk te maken dat men niet van plan is ooit voor een serieuze verbinding te zorgen heeft men die gootjes korte tijd later vervangen door ‘betere’ gootjes.

28jan18, 11u25, Pauline Van Pottelsberghelaan

Voilà. Drie fietsverbindingen, door The Loop herleid tot een collectie onbruikbaar prutswerk. Is dat erg?
Als we balans opmaken moeten we rekening houden met het potentieel van fietsinfrastructuur hier. Twee punten.

Eén. Kan je hier eigenlijk veel fietsers verwachten? Laat ons even kijken naar een bedrijf met een gelijkaardige verkeerspositie: Stora Enso. Niet in een woonwijk gelegen, voor veel mensen aan de overkant van de Ringvaart. De vergelijking gaat niet helemaal op om twee redenen:

  1. Stora Enso ligt een eind verder van woongebieden dan dit stukje van The Loop.
  2. Bij Stora Enso is er geen echt goede treinaansluiting, alleen het station van Wondelgem op vier kilometer afstand. The Loop ligt vlakbij het Sint-Pietersstation. Dat geeft een uitstekende mogelijkheid om met een vouwfiets of een Blue Bike te gaan werken. Je zou vanuit het station met de fiets veel sneller tot in de Pauline Van Pottelsberghelaan geraken dan met de tram.

Volgens het mobiliteitsonderzoek van VOKA in de haven komt 37% van de personeelsleden van Stora Enso met de fiets. Door de betere ligging is hier het potentieel nog een pak groter dan dat. Het spreekt vanzelf dat met de behandeling van fietsers zoals ze hier is dat potentieel bij lange na niet zal gehaald worden.

Twee. Een tijd geleden las ik een interview met Filip Watteeuw over de toekomst van de mobiliteit in Gent. De juiste bewoordingen herinner ik me niet meer, maar deze kant van Gent kwam ter sprake als een van de grote probleemgebieden die door zijn oververzadiging heel gevoelig was voor files.

Dus zitten we hier met twee radicaal tegengestelde krachten:

  • Enerzijds is het in het openbaar belang nodig dat er hier zo weinig mogelijk werknemers en bezoekers de auto nemen.
  • Anderzijds voert The Loop een politiek die garandeert dat er hier zo veel mogelijk werknemers en bezoekers de auto nemen.

Iedereen heeft de mond vol over de problemen van overmatig autoverkeer. Van klimaatdoelstellingen tot fileproblemen: telkens is het motto om mensen aan te zetten de auto thuis te laten als dat kan. Je zou verwachten van een stad als Gent dat ze een simpele regel hanteren: bedrijfsgebouwen die niet met de fiets bereikbaar zijn worden gewoonweg niet in gebruik genomen. Als die regel zou gelden zouden de gebouwen hier de eerste jaren nog leegstaan. En uiteraard: als die regel één keer zou worden toegepast, zou The Loop zich nooit meer zo’n fratsen permitteren. Terwijl het nu gewoon de geschiedenis is die zich herhaalt: IKEA, het gebouw van VLM, de appartementen op de site: geen enkele was met de fiets bereikbaar toen ze opengingen. Probeer je dan maar te profileren als fietsstad.

Actueel

11 september 2014

Onlangs was er ruime aandacht in de pers voor het afnemende aantal fietsers. Dat het aantal daalt, is op het eerste zicht bizar, want de overheid – op alle niveaus – verkondigt continu dat hemel en aarde verzet wordt om het de fietsers naar de zin te maken. Dat klinkt contradictorisch.

Ik denk dat elke actieve fietser (zoals in: ijverend voor meer en betere fietsinfrastructuur) het ondertussen wel weet: er is een hemelsbreed verschil tussen politieke intentieverklaringen, bestuursakkoorden, verkiezingsbeloftes, … en de realiteit. Denk hierbij aan de borstklopperij van minister Crevits in de aanloop van de verkiezingen, waarbij ze stelde dat er vele honderden kilometers fietspad bijgekomen waren. Volgens Groen! was een groot deel ervan enkel papieren realiteit. Spookfietspaden dus. Denk hierbij aan hoe sommige (niet alle) verantwoordelijken ervan overtuigd zijn goed werk te leveren, terwijl je als fietser duidelijk het tegendeel meemaakt.

Om het verschil te illustreren tussen de politieke realiteit en wat je als fietser in de echte wereld ervaart, maakte ik wat beelden van één straat uit mijn woon-werk route. Het gaat daarbij niet om het feit dat die ene straat niet echt fietsvriendelijk ingericht is (wat wel zo is), maar over de discrepantie tussen een overheid die zegt – en er wellicht ook van overtuigd is – veel voor de fietsers te doen en hoe je die “fietsvriendelijke” inrichting in de praktijk ziet en voelt. Het gaat erom dat dit een belangrijke oorzaak kan zijn van het afnemende fietsgebruik.

Het voorbeeld komt van de Gentse rand, uit Merelbeke. De foto’s werden gemaakt komende van Merelbeke centrum en rijdend richting Gent.

Een eerste constatering: vorig jaar werd de rijweg opnieuw geasfalteerd en die ligt er sindsdien onberispelijk bij. Als fietser moet je het, naar gewoonte, doen met klinkers… Het bestuursargument is dan meestal dat daaronder heel wat leidingen liggen en dat die bereikbaar moeten zijn. Mijn conclusie: een “fietspad” is blijkbaar vooral een afdekking van nutsleidingen, waar je als fietser blij moet zijn dat je erover mag rijden. Ook onder de rijweg liggen overal leidingen – je moet maar eens kijken tijdens wegenwerken hoeveel buizen je daaronder aantreft -, maar dan telt dat argument blijkbaar niet. (“Ja, maar het is niet zo simpel, hoor”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een tweede constatering is dat het voor een fietspad blijkbaar niet zo belangrijk is dat het vlak ligt. Dit fietspad zit niet enkel vol putten, maar het gaat ook aan elke kruising op en neer en niet echt op een comfortabele manier. We weten ondertussen al heel lang, echt hééél lang, dat een klinkerfietspad niet lang vlak blijft, maar toch wordt die bestrating nog altijd gebruikt. (“Dan is het makkelijker om aan die leidingen te kunnen”)

Fraterstraat, Merelbeke

Fraterstraat, Merelbeke

Een derde constatering is dat dit een dubbelerichtings-fietspad is. Op zich kan dat, mits het aan de normen van het fietsvademecum voldoet, die helaas niet bindend zijn. Dat is hier niet het geval: naast de foute verharding is het ook nog eens ruim te smal en jawel: hier valt het nog mee, maar dat betekent niet dat het goed is. Het loopt ook vlak langs eerder hoge hagen, waardoor de auto’s vanuit de zijstraten geen zicht hebben op aankomende fietsers (kinderen). Meestal wordt dan ook nog vergeten dat bij zo’n inrichting evenveel fietsers van links komen als van rechts en dat die ook voorrang hebben. Het gevolg: dit is een onveilig fietspad. Niet enkel subjectief onveilig (onveiligheidsgevoel), maar ook objectief.


Zijdelingse bemerking: de wegcode zegt o.a. dit “Wanneer de openbare weg een berijdbaar fietspad (…)” (art 9.1.2 1°). Hierbij is het woord berijdbaar van belang. Dit is niet gedefinieerd. Voor mij is dit fietspad niet berijdbaar. Meer nog: de rijweg voor auto’s lijkt me veel veiliger. Ik rij dus op de weg, ondanks het protest van sommige automobilisten. Zij hoeven voor mij niet te bepalen wat berijdbaar is.

Nog een belangrijke bemerking: doorgaans rij ik naar het werk in een velomobiel, met drie wielen, en daarvoor staat in de wegcode “De drie- en vierwielers zonder motor waarvan de breedte, lading inbegrepen, minder is dan 1 meter, mogen eveneens het fietspad volgen.” (zelfde artikel) Ondanks dat had ik het vorige week nog dat iemand me van de weg wilde rijden (letterlijk).

 


 

Ook visueel loopt het hier fout. Het eerste – grootste – deel is aangelegd in rode klinkers. Hoewel dit niet ideaal is (zie hierboven) is het wel duidelijk in de zin van eenduidig. Maar dan, aan het kruispunt waar de Fraterstraat van naam verandert naar de Merelbekestraat, wordt het een kluwen. Om te beginnen zou het een pak veiliger worden indien aan de verkeerslichten een fietsopstelstrook zou komen (sorry, geen foto). Nu is het goed opletten voor rechts afslaande auto’s. Eigenlijk heb je gewoon geen plaats als fietser aan die lichten. Idem dito voor het andere uiteinde, aan de lichten met de R4.

Aan de overkant krijg je – hoera – een eind prima fietspad: vlak, monolithisch, comfortabel, even breed als het voorgaande deel maar zonder tegenliggers. Dit is zo ongeveer zoals het hoort. Helaas duurt het niet lang, want aan het kruispunt met Hof ter Beuken, waar je de brug oprijdt, liggen alweer klinkers, wel groter en vlakker, maar dat is omdat het nieuw aangelegd is.

Merelbekestraat, Mele

Merelbekestraat, Mele

Een keer je boven op de brug bent, is de rode aanduiding van het fietspad plots weg: hier rij je over zwart asfalt. Waarom? Het heeft wellicht te maken met verschillende wegbeheerders met elk een eigen visie (of net geen visie).

Merelbekestraat, Melle

Merelbekestraat, Melle

Dat duurt niet lang, want als je afdaalt, krijg je weer dezelfde klinkers onder de wielen.

Dan, op het einde van de straat, kom je aan een rondpunt. Indien je met de auto bent, heb je een mooie, overzichtelijke aansluiting die je toelaat om in een vloeiende beweging het rondpunt op te rijden.

Fraterstraat6

Ben je met de fiets, dan heb je pech: je moet twee haakse bochten nemen en het pad is hier amper 80 cm breed.Er was net genoeg plaats om twee driehoekjes aan te brengen.

Fraterstraat5

Ik durf wedden dat de overheid zal stellen dat dit “voor de veiligheid van de fietsers” is… Dat is dan mooi, want er is dan meer aandacht voor de veiligheid van fietsers dan van automobilisten.

Om het plaatje volledig te maken, volgen nog enkele stukken van het omgekeerde traject.

Blijkbaar was de wegbeheerder (ik vermoed Infrabel in dit geval?) er niet helemaal uit hoe het moest als je van de brug kwam, dus moeten voetgangers en fietsers het gedurende enkele meters maar zelf uitzoeken. Hoe je, indien je van Merelbeke station komt, linksaf moet slaan, moet je ook maar uitzoeken.

Fraterstraat7

Indien je daar rechtdoor moet (de foto is in omgekeerde richting genomen), wordt je vaart flink afgeremd, want speciaal voor de fietsers zijn er enkele flinke bulten in het pad aangebracht. Het moet toch spannend blijven, niet?

Fraterstraat8

Dit is symptomatisch voor het Vlaamse/Belgische beleid: men is ervan overtuigd goed bezig te zijn, maar bekijkt het blijkbaar niet door de bril van de weggebruiker. Als fietser krijg je geen uniform wegbeeld, geen duidelijk leesbare route. Daarenboven voelt dit niet veilig aan (en is het dat ook niet). Dit is een fietspad dat ontworpen lijkt om de auto’s vrije baan te geven en niet om de fietsers als gelijkwaardige weggebruikers te behandelen. Dergelijke concepten tref je overal in Vlaanderen aan. Is het dan zo verrassend dat mensen niet willen fietsen?

En voor je met “nog erger” aankomt: ik weet dat dit nog te doen is. Dat maakt het precies zo pijnlijk: dit lijkt zowat de norm te zijn, terwijl het compleet ondermaats blijft.

In Oostakker is de bouw van een nieuwe fietsbrug over de John Kennedylaan gestart. Die fietsbrug zal aansluiten op een nieuw fietspad dat het fietsverkeer van en naar de haven een stuk veiliger zal maken.

Op 4 maart is AWV begonnen met de bouw van een fietsbrug over de John Kennedylaan (N424) ter hoogte van Slotendries en Veeweg in Oostakker. De brug maakt deel uit van de fietsroute van het stadscentrum naar het havengebied en creëert een veilige oversteek voor het woon-werkverkeer met de fiets. De nieuwe fietsbrug moet eind 2013 klaar zijn.

Aansluitend op de nieuwe fietsbrug zal er vanaf eind april ook een nieuw dubbelrichtingsfietspad aangelegd van aan de Veeweg tot aan de Langerbruggestraat. Het 2,5 km lange nieuwe dubbelrichtingsfietspad is een gevoelige verbetering voor de veiligheid van de fietsers. Zij moeten dan niet meer op de R4 zelf rijden en kunnen ook het drukke kruispunt van de Kennedylaan met de Eisenhouwerlaan vermijden. De werken aan het fietspad zullen in principe midden juni klaar zijn

(tekst : mobiliteitgent.be)

Op de website van het Agentschap Wegen en Verkeer vindt u meer : http://www.wegenenverkeer.be/persberichten/item/awv-werkt-komende-maanden-aan-vlottere-en-veiligere-r4.htmlIMG_1201IMG_1207 Lees de rest van dit artikel »

Vandaag volgt de 4de en laatste dag (vrijdag 16 maart) uit de gefilmde woon-werk 4-daagse van Gent.

Met mijn excuses aan de jongedame die voor me fietste aan de Heuvelpoort en dacht dat ze iets verkeerd deed en ik tegen haar riep. ‘k heb haar gerust gesteld en over dit project verteld, wie weet komt ze hier eens kijken.

De camera staat laag, waardoor de snelheid hoger lijkt dan in realiteit:

 

 

Voor wie deze filmpjes graag op facebook of een andere manier wilt delen, is er ook deze compilatie (door sommigen van jullie al zelf ontdekt), alle 4 de filmpjes mooi achter elkaar: http://www.youtube.com/watch?v=Ofi3nKNrJOc

 

De vele reacties, zowel online als van mensen waar ik naast stond, maken eens te meer duidelijk dat een foto meer zegt dan duizend woorden, maar in bewegende situaties zoals het verkeer, zegt een video meer dan 1000 foto’s. In de toekomst komen er nog video’s, maar zeker niet altijd vanop een rijdende fiets gemaakt, dat zou toch maar meer van hetzelfde zijn.

Vandaag volgt dag 3 (donderdag 15 maart) uit de gefilmde woon-werk 4-daagse van Gent.

De camera staat laag, waardoor de snelheid hoger lijkt dan in realiteit:

Vandaag volgt dag 2 (woensdag 14 maart) uit de gefilmde woon-werk 4-daagse van Gent.

De camera staat laag, waardoor de snelheid hoger lijkt dan in realiteit:

%d bloggers liken dit: