Home

Het ongeval in Retie op maandag 15 mei met twee fietsdoden als droevige balans zindert nog na.
Hoe groot is de slagkracht van ons mobiliteitsbeleid?
Minister Ben Weyts en zijn Agentschap Wegen en Verkeer gaan over de tongen, en oogsten alwéér onvrede.
Kris Peeters fileerde “onze” mentaliteit vlijmscherp en 100% correct.
“Geen ongeval in Kasterlee, wel doden en zwaargewonden.”
De reactie van Agentschap Wegen en Verkeer in De Standaard van woensdag 17 mei gooide alleen maar olie op het vuur.
‘Al in januari 2016 hebben wij een dossier ingediend bij de Provinciale Commissie Verkeersveiligheid (PCV) om een verkeerslicht te laten plaatsen’, zegt burgemeester Meeus. ‘Ze zeiden dat we de uitslag van een fietstelling moesten afwachten. Die zou uitmaken of een verkeerslicht wel een meerwaarde zou zijn op die locatie.’
‘Mochten daar amper drie fietsers per dag voorbijrijden, kunnen we moeilijk zo’n grote investering verantwoorden’, verduidelijkt Jef Schoemaekers van het Agentschap Wegen en Verkeer.

Van zo’n reactie kan ik alleen maar boos worden.
Het is een paraplu, maar vol gaten.
Wie de kranten leest weét dat ook op kruispunten met véél fietsers deze techniek toegepast wordt.
Ik leerde: een onderzoek bestellen is de meest efficiënte manier om iets tegen te houden, of om niets te moeten doen.
Dat telt zowel voor politici als voor ambtenaren.
Lees het aantal artikels waarin ook nà dodelijke ongevallen AWV een korte termijnoplossing, het plaatverkeerslichten, afwijst.
Op sommige plaatsen komt er pas na zééér lang aandringen van bewoners en lokale overheden dan toch lichten.
De oversteekplaats op het kruispunt Gandastraat / Kasteellaan is zo’n frappant voorbeeld, de perfecte illustratie van wat Kris Peeters in DS verwoordde:
‘Lokale politici weten goed genoeg waar de gevaarlijkste locaties liggen, maar hun vragen en besognes dringen niet door in Brussel’, zegt Peeters. ‘Als de burgemeester aangeeft dat het ongeval gebeurde op een “voor het fietsroutenetwerk cruciale oversteekplaats”, waarom moet de administratie dan eerst ellenlange tellingen uitvoeren? De gevolgen zijn bekend. Je moet geen verkeerskundige zijn om te zien dat zich in dit geval veiligheidsproblemen stellen.’
Ondanks een paar dodelijke ongevallen en een intense voetgangers- en fietstraffiek duurde het op de Kasteellaan méér dan vijf jaar voor er verkeerslichten kwamen.
En ik weet het.
Enkel op politici mag je boos worden.
Boos worden op ambtenaren is contraproductief.

Mijn secce analyse is kort en droog.
AWV (Agentschap Wegen en Verkeer) heeft drie topprioriteiten: maximale autodoorstroming, minder verkeersdoden en minder verkeersongevallen.
Dit is het resultaat:

16mei17, HLN


Het aantal fietsdoden blijft zo goed als stabiel.
Het wordt niet beter.
BIVV, die andere autoverdedigersclub remmende administratie sust hierin nog wat:
“Maar dat betekent niet dat er niet goed gewerkt wordt rond een veiliger verkeer voor fietsers.”
In deze redenering klopt iets niet.
Het aantal autokilometers blijft stijgen, en die statistieken evolueren wèl positief.
Nee, niet boos worden, het zijn ambtenaren.

De enige echte vraag is: wat doet minister Ben Weyts en zijn Agentschap om fietsen fors te stimuleren, en om het aantal autokilometers naar beneden te krijgen?
Maken ze moedige keuzes?
Neen.
Staan ze op de rem van een snelle omslag naar véél méér fietsers?
Zo lijkt het in de daden.
Zolang AWV (en het BIVV) geen topprioriteit maken van een andere modal split, van méér mensen op de fiets te krijgen zal de droeve statistiek van fietsdoden niet dalen.
Het lijken administraties vol goed bedoelende technisch denkende mensen met een autobril.
Zolang deze administraties louter technici zijn en er geen gedragswetenschappers naast zitten blijf ik pessimistisch.
Ik hoor uit hun monden te weinig geloof dat het anders kan.
Een soort van berusting.
De eindverantwoordelijkheid ligt bij de minister.
De man doet zijn best qua woorden, maar niet qua daden.
Het budget voor fietsinfrastructuur is vergeleken met de vorige bestuursperiode niet gestegen, dat blijft steken op 100 miljoen Euro per jaar.
Het budget voor autowegen blijft ontiegelijk hoog.
De autowegenwerven draaien volle bak.
In Merelbeke wordt een brug van de E40 vervangen.
In één beweging wordt er toekomstgericht
Wanneer zien we die toekomstgerichtheid in de en passant meegenomen fietsinfrastructuur?
Krijgen fietsbruggen ook een toekomstgerichte breedte?
Wat zou zo’n extra rijbreedte van een E40-brug kosten?
Is dat de budgettaire schaarste?
Terwijl 20% méér fietsers, en 20% minder automobilisten het economisch autoverkeer op een goedkope manier vlot zou trekken.
Nog eens de basiswet herhalen: “Infrastructuur trekt gebruikers aan”.
Hoe méér geld je pompt in extra autowegen, hoe méér autoverkeer je genereert.
Idem voor fietswegen.

Wat hebben we afgelopen decennia in Gent geleerd?
Er was een tijd dat de politie het verkeersbeleid bepaalde.
Eén probleem: -ik citeer hen- ze waren alleen opgeleid in autoverkeer.
Dus/en hield een kleine cel agenten zo lang ze konden fietvriendelijke maatregelen tegen.
Zo verdedigden ze in vergaderingen over het ontwerp van nieuwe fietspaden vooral de autoparkeerplaatsen.
Terwijl een correcte objectieve analyse van ongevallen net noodzakelijk en waardevol is om mobiliteitsbeleid te steunen.
Dat is nog steeds niet aan de orde, hopelijk is het ergens in ontwikkeling.
Het Gentse mobiliteitsbeleid kreeg na de laatste verkiezingen slagkracht door een stijging van het budget én door een stijging van het aantal ambtenaren.
Er was een tijd dat als de fietsambtenaar met zwangerschapsverlof ging er niemand was om de fietsdossiers op te volgen.
Nu heeft Gent een fietscel van 6 mensen.
De fusie eind vorige bestuursperiode tussen de Mobiliteitsdienst en het Stedelijk Parkeerbedrijf is een ander positief element: alweer wat minder ambtelijke versplintering.
De combinatie met politieke moed resulteerde in het Circulatieplan.
Ook bij de provincie Oost-Vlaanderen gaat het sinds de laatste verkiezingen de goede kant op.
We hopen ook in het Gentse snel resultaten te zien.
Ik vermoed dat het aantal ambtenaren bij AWV de afgelopen jaren niet gestegen is.
Dat is een manco, want fietsinfrastuctuur is een arbeidsintensieve zaak, waar detailwerk belangrijk is.
Is er bij AWV een specialistencel voor fietsinfrastructuur actief?
I’m afraid so.

De minister weet wat er nog schort aan zijn Agentschap: een “verkokering” noemt hij het.

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

En ook:

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Lokaal, ledenblad van VVSG, lente 2016

Ik hoor van ambtenaren uit verschillende provincies dat de minister en de top van AWV “mee zijn in het fietsverhaal”‘maar dat het probleem daaronder zit: daar gaat de vinger op de knip.
Zit daar de reden dat nieuwe verkeerslichten nog steeds niet standaard een fietslicht op ooghoogte krijgt?
Is dat de reden dat bij nieuwe fietspaden de vlakheidsnorm nog steeds niet correct uitgevoerd wordt?
Is dat de reden dat de lagere overheden jàààren moeten aandringen op verkeerslichten?
Of schort er toch iets aan de beschikbare budgetten?

Sommige mensen noemen De Tijd de beste krant van het land.
En soms lijkt dat zo, bijvoorbeeld over mobiliteit.
Lees nu dit citaat in DT van 4 april:
“Mobiliteit is geen eenvoudig onderwerp, daar ben ik me van bewust. Met 11 miljoen verkeersdeskundigen in ons land vind je voor ieder voorstel altijd wel een tegenstem. Maar als we zelfs voor een afstand van 600 meter in de wagen stappen, is het tijd voor drastische keuzes. Als ik lees dat minister Weyts ‘denkt’ dat een kilometerheffing werkt en binnenkort een onderzoeksbureau zal aanstellen om dat te onderzoeken, begint het te kriebelen. In juli is onze minister van Mobiliteit drie jaar op post. De tijd van denken en onderzoeken zou nu toch voorbij mogen zijn.”

Ik kan gaan slapen.
Mijn boosheid kreeg een uitlaatklep.
Mijn ongeduld niet.
Volgende week toont Fietsbult een frappant voorbeeld van Vlaams uitstelgedrag bij verkeerslichten.

Fietstellers

12 mei 2017

Sommigen vinden het woord “bond” oubollig, ander noemen het retro.
Sommigen vinden het woord “front” aanvallend, anderen noemen het toekomstgericht.
Gents Milieufront GMF is deze zomer 10 jaar partner in crime van de Fietsersbond.
En omgekeerd.
Eén en één is drie, zo blijkt telkens weer bij elke gezamenlijke actie rond fietsen in Gent.
Samen weten we meer, doen we meer, en wat we samen doen doen we beter.
Bij sommige acties ondersteunen Fietsersbondleden louter met man-/vrouwkracht.
De telactie van het Gents Milieufront is zo’n voorbeeld.
De telactie gisteren was reeds de vierde editie.

Het initiatief om rond de tafel te gaan zitten kwam van Eric Vermeirsch, een man uit Merelbeke die binnen UGent beroepsmatig met fietsbeleid bezig was.
Ik herhaal nog eens mijn invalshoek: het is mij opgevallen dat er regelmatig artikels verschijnen omtrent fietsbeleid in het kwartaalblad GMF. Anderzijds worstelt Perpetuum al jaren met haar eigen kwartaalblad “De Reflector” (verschijnt zeer onregelmatig en de laatste tijd eigenlijk niet meer). Perpetuum beschikt over een 500-tal leden in het Gentse en dat is zeker niet mis. Mijn neef A M is lid van Perpetuum én GMF, ik nu ook.
Dat was zomer 2007, bijna 10 jaar geleden dus.
Komende zomer wordt GMF 20 jaar.
Dat wordt ongetwijfeld een mooi feestje.

Het GMF organiseert de telactie voor 100%: de oproep aan vrijwilligers om mee te doen, het rondsturen van telformulieren en reminders, inzamelen en oplijsten van de tellingen, uitsturen van het persbericht,…
Dat persbericht met alle cijfers lees je hier.
Fietsersbond Gent beperkt zijn bijdrage tot het mee oproepen om te komen tellen, waar een aantal mensen op ingaan.
Fietsbult toont hieronder een kleine, onvolledige ode aan de meer dan veertig tellers, jong en oud, mannen en vrouwen, die om 7u op post stonden, en telden tot 9u.
De ochtendstond heeft fietsers in de mond, zoiets.
Let op de vele manieren van tellen: digitaal, analoog, met een telapparaatje.

11mei17, Dampoort

11mei17, Dampoort / Kasteellaan

11mei17, Kasteellaan

11mei17, Forelstraat

11mei17, Forelstraat

11mei17, Vlaamsekaai

11mei17, Vlaamsekaai

11mei17, Keizerpark / Visserij

11mei17, Brusselsepoortstraat

11mei17, Brusselsepoortstraat / Visserij

11mei17, Sint-Lievenspoort

11mei17, Sint-Lievenspoort

11mei17, Sint-Lievenspoort

11mei17, Ter Platen / Isabellakaai

11mei17, Citadelaan / Jan Frans Willemsstraat

11mei17, Heuvelpoort / Overpoortstraat

11mei17, Heuvelpoort

11mei17, Charles de Kerchovelaan / Kunstlaan

11mei17, Charles de Kerchovelaan / Kunstlaan

11mei17, Charles de Kerchovelaan / Eekhout

11mei17, Charles de Kerchovelaan / Kortrijksesteenweg

11mei17, Bijlokekaai

11mei17, Bijlokekaai

11mei17, Louis Pasteurlaan

11mei17, Bijlokehof

11mei17, Bijlokehof / Martelaarslaan

11mei17, Bijlokehof

Sinds de invoering van het circulatieplan in Gent mogen fietsers tussen 11u en 18u niet langer fietsen in enkele winkel-wandelstraten.
Fietsersbond Gent en Gents Milieufront stelden vast dat er nog te veel fietsers niet op de hoogte zijn van het verbod of het verbod niet respecteren.
Daarom organiseerden ze vandaag een fietshoffelijkheidsactie aan de Kalandeberg.
Fietsers die de straat passeerden met de fiets aan de hand, kregen een zoet chocolaatje in de vorm van een Gentse draak.
De fietsers die niet afstapten kregen een zure spek.

02mei17, Kalandeberg


Gents Milieufront en Fietsersbond Gent willen de nieuwe regeling bekender maken bij fietsers, en duidelijk maken dat ze de maatregel steunen.
Eva Van Eenoo: “We vinden het belangrijk dat fietsers respect hebben voor de voetgangersstraten. Zelf willen we ook dat automobilisten de zone 30 en de fietsstraten respecteren zodat wij veilig kunnen fietsen. Fietsers hebben ook de verantwoordelijkheid om hun gedrag aan te passen zodat voetgangers in alle rust kunnen wandelen”.

02mei17, Kalandeberg

De maatregel heeft in ieder geval een groot draagvlak bij de leden van Gents Milieufront en Fietsersbond Gent.
Bij een bevraging liet 70% weten dat ze akkoord gaan met het fietsverbod tussen 11u en 18u.
15% had liever gezien dat fietsers konden blijven doorfietsen.
15% heeft begrip voor de maatregel hoewel de voetgangersstraten deel uitmaken van hun dagelijkse fietsroute.
Deze fietsers moeten dus op zoek naar een alternatief parcours.
Zeker bijvoorbeeld de Mageleinstraat en de Koestraat waren voor heel wat fietsers onderdeel van hun vaste reisweg.
Zij moeten nu allemaal een alternatief zoeken.
Het is dan ook belangrijk dat de parallelle routes goed zijn aangeduid en de nodige kwaliteit hebben.
Hindernissen zoals kasseien of tramsporen, en zeker de combinatie van de twee, zijn uit den boze.

02mei17, Kalandeberg

Onder de sporen

29 april 2017

Afgelopen decennia heb ik geleerd om een project pas ècht te geloven als de schop in de grond gaat.
Krantenpapier is zeer verdraagzaam.
Een timing voor een werf is geen exacte wetenschap.
Het doolhof van de procedures staat niet in de Efteling, maar in het Stadhuis, of eerder in het Parlement / de Parlementen.
Maar kijk, als de Stad vorige week een dergelijk bord plaatst lijkt het menens:

26apr17, Bijgaardepark

Oh wat kijk ik hiernaar uit.
Ook al had ik op dit tunneltje gehoopt/gewenst/ gewild toen Lady L 13 jaar was en naar de grote school stadinwaarts trok.
We zullen het tunneltje met onze armen wijd open onthalen, luid een Gloria Halleluja zingend.
Het zal ons traject naar het Dampoortstation zoveel korter en veiliger maken.
Het zal mijn laatste gram chagrijn over een gebroken verkiezingsbelofte in 1994 helemaal wegspoelen.
Misschien vertelde ik dit verhaal ooit al op Fietsbultige manier.
We kochten ons huis in 1995.
Hat jaar daarvoor hadden we in verkiezingspropaganda gelezen dat er onder de sporen een veilige fietsverbinding richting stadscentrum ging komen.
En we geloofden dat.
Lady L ging in 1996 naar de lagere school in onze buurt, dus 6 jaar later (2002) zou die puberveilige fietsroute er zeker liggen.
Dachten we.
Zo werd ik een boze, angstige vader.
En werd ik een paar jaar later actief lid van Fietsersbond Gent.
Lady L, T & S fietsten naar de grote school & de nog grotere school langs het mottige kruispunt Forelstraat / Heernislaan.
Lady L is binnen 1 maand en 2 dagen 27 jaar.

Het wordt dus hopelijk / vermoedelijk 2018 à 2019, met dank aan het huidige stadsbestuur, en de schepen die het meent.
Een wandeling naar het stadscentrum via de Sint-Baafsabdij en Portus Ganda wordt zo een evidentie.
Ik hoop/verlang op een concept naar Nederlands model, waar fietsers en voetgangers niet gemengd worden, maar elk hun ruimte krijgen:

21apr17, Amsterdam Centraal

21apr17, Amsterdam Centraal

22apr17, Den Haag Holland Sppor

Deze opinie verschijnt vandaag, 27 april, in De Standaard.

Volgens Unizo hebben sommige handelaars en horeca-uitbaters sinds de invoering van het circulatieplan in Gent te maken met omzetdalingen van 30 tot 50 procent (DS 26 april).
De zelfstandigenorganisatie is geen tegenstander van het circulatieplan en erkent dat die omzetdaling niet het gevolg is van het circulatieplan alleen, maar dat het ‘wel de kers op de taart is voor die mensen’.
Het is een kers die zuur smaakt.
Dat de omzet nu een dip toont, is niet helemaal onverwacht – die was ook zichtbaar in Groningen, kort na de invoering van het lussenplan – maar de lokale handel herstelde zich snel.
Bovendien zijn er nog redenen voor optimisme.

Lokale handel kleurt de stad en geeft ­elke wijk een specifieke identiteit.
Je lokale handelaar maakt niet alleen dat je te voet brood kunt gaan kopen, maar draagt ook bij aan de sociale cohesie van je buurt.
Dat het Gentse circulatieplan handelaars zorgen baart, moeten we ernstig nemen.
Maar het is te gemakkelijk om een oorzakelijk verband te leggen tussen een autoknip en een dalende omzet.

23apr17, Kouter

Onderzoekers bogen zich al meermaals over de vraag wat de impact is van auto­werende maatregelen op de omzet van lokale handelaars.
De conclusie is telkens dezelfde. Extra ruimte geven aan fietsers en voetgangers heeft ofwel geen ofwel een positieve impact op de omzet.
En, handelaars overschatten het aantal klanten dat met de auto winkelt.
De auto is níét het favoriete verplaatsingsmiddel van lokale consumenten.
De meeste klanten zijn dan ook meer gebaat met een fietsenstalling, een breed voetpad of een bus- of tramhalte voor de deur dan met extra parkeerplaatsen.
Klanten die te voet of met de fiets winkelen, geven bovendien meer uit dan wie met de auto boodschappen doet.
Autogebruikers spenderen per winkeltrip meer, maar fietsers gaan vaker naar de winkel en geven daardoor alles samengeteld meer uit.

19apr17, Dampoortstraat

Zou de concurrentie van Bol.com en ­Zalando niet veel harder snijden dan een autoknip?
Want door die autoknip ontstaat er een aantrekkelijke publieke ruimte, een unieke omgeving die mensen naar een lokale handelaar kan lokken, in plaats van naar inspiratieloze baanwinkels of Zalando.
Blijven roepen dat Gent onbereikbaar is geworden, is niet alleen een loopje met de werkelijkheid nemen, het versterkt het risico op een selffulfilling prophecy.
Mensen zullen op den duur echt geloven dat je Gent niet meer in of uit kunt. Voor wie niet in het circulatieplan wil geloven, het zij zo.
Maar, voorstander of niet, wandel naar je lokale handelaar en doe daar je inkopen.
Neem je fiets en ga koffiedrinken op een nieuw terras.
Laat de kers op de taart van de lokale handel zoet smaken.

Eva Van Eenoo & Steven Geirnaert
Voorzitter Fietsersbond Gent & coördinator Gents Milieufront.

Het kruispunt Verlorenkost en Coupure Links brengt twee belangrijke fietsroutes samen.
Coupure Links is de drukste fietsas van Gent. De route die er mee kruist (komende van Lindenlei richting Baertsoenkaai / Bijlokekaai) brengt fietsers van de stad naar het station en de Blaarmeersen.
Met andere woorden, dagelijks steken er duizenden fietsers over.
Doordat veel automobilisten dit kruispunt ook gebruikten om richting centrum Gent te rijden, ontstonden hier vaak soms onveilige situaties.

Rijen aanschuivende auto’s die via de Verlorenkost de Kortrijksepoortstraat wilden bereiken, zorgden ervoor dat fietsers te weinig ruimte kregen.
“Dit is vanaf vandaag gelukkig verleden tijd. Dankzij het Circulatieplan verandert deze plek in een fietserskruispunt”, zegt voorzitster van de Gentse Fietsersbond Eva Van Eenoo.
Dat is meteen ook de reden waarom Fietsersbond Gent en Gents Milieufront honderd fietsers vandaag trakteerden op een bloemetje.
“De veiligheid en het comfort van fietsers is niet alleen toegenomen, dankzij de autoknip ontstaat er hier een nieuwe plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten.
Minder ruimte voor auto’s betekent hier extra levenskwaliteit”.

03apr17, Albert Baertsoenkaai

Van: Laura May [mailto:l@o]
Verzonden: vrijdag 31 maart 2017 13:54
Aan: fietsbult@fietsersbondgent.be
Onderwerp: reactie op column Zaki

 

Beste Fietsbult,

Ik las vandaag per ongeluk de column van Zaki in de Gentenaar, en dat had ik beter niet gedaan.

Voor het eerst ook eens in mijn pen gekropen.

Heb geprobeerd om niet nog meer olie op het vuur te gooien maar zijn redenering om te draaien.

Je kan in zijn tekst immers perfect het woord auto door fiets veranderen, of omgekeerd.

Dat heb ik dus ook eens gedaan.

De tekst staat misschien nog niet helemaal op punt (er moet ook nog gewerkt worden vandaag), maar je ziet maar of jullie er iets mee zijn voor op de blog.

Vraag is natuurlijk of zo’n onnozele column wel een reactie verdient…

 

Hieronder de column van Zaki, daaronder mijn tekst :

 

Als het goed weer is, is het makkelijk om Groen te zijn. Met bijna duizend hadden ze een Watteeuwstoetje, met een West-Vlaamse komiek op kop. Het is niet veel, maar fietsers mogen natuurlijk op straat komen. Ook zonder kritische geest. Zoals: kijken hoe men het elders doet. Of weten wij het altijd beter? Is het misschien belachelijk om te suggereren dat wij ons kunnen spiegelen aan het beleid van andere voortvarende steden?

Singapore, bijvoorbeeld. Dat is zo fier op zijn verkeer dat het er reclame mee maakt. Hun principe is: hou de verschillende soorten verkeer uit elkaar. Het spoorverkeer rijdt nooit op hetzelfde niveau als auto’s, fietsen of voetgangers. Altijd eronder of erboven.

Dat is ook een principe in Kopenhagen. Net als Singapore staat het geregeld bij de steden waar het in deze wereld het beste leven is. Een goed voorbeeld, volgens Tom De Meester (PVDA). Koning Filip van België is er net zelf gaan kijken. Er is een kleine voetgangerszone, maar je kan voorts gewoon van het ene stadsdeel naar het andere. Dat vinden ze daar logisch.

Ze hebben wel te veel fietsers en fietsongevallen, ook met kinderen. Daarom gaan ze onder andere de kruispunten uitrusten met extra verkeerslichten. Die waarschuwen de automobilist die wil inslaan dat er fietsers aankomen die het kruispunt over willen. Veilig is dat.

Blijft de miserie van die lelijke fietsen die op straat worden achtergelaten. Daar doet Kopenhagen ook wat aan. Ze gaan nu hun parkeerplaats moeten delen met ­auto’s. Op dezelfde plaats parkeren fietsers tussen 7 en 17 uur, en auto’s tussen 17 en 7 uur. Het lijkt wel een democratie waar iedereen gelijke rechten heeft.

Kopenhagen ziet dat, zelfs na jarenlang investeren, het openbaar vervoer nogal wat agressie oproept. De buschauffeurs krijgen er aikido-training om zichzelf te leren beheersen.

Een tijd geleden bleek uit onderzoek dat wij weer meer en meer voor de auto kiezen. Niet te verwonderen. De mens streeft sinds zijn prille bestaan naar een individueel vervoermiddel dat hem van punt A naar punt B brengt. Een paard, een ezel, een kameel, een bok, en sinds een tijdje ook een auto. De wagen als voorbeeld van uitstekende techniek.

Minister Ben Weyts (N-VA) zegt dat de files onze eigen schuld zijn. We moeten vooral niet denken dat de staat de infrastructuur moet aanpassen aan de noden van de bevolking. Kom, kom, geen enkel totalitair regime doet dat.

– – – – – – – – – – – – – – – –

Beste Zaki,

Graag wil ik u uitnodigen om in uw meest recente column van 31/03/2017 het woord auto door fiets te vervangen en vice versa.
Eens kijken waar we dan uitkomen.

 Allereerst even verduidelijken dat “…[autobestuurders] natuurlijk op straat mogen komen. Ook zonder kritische geest.” Want autorijden zorgt voor vervuiling, en vervuiling zorgt voor zieken en doden, simpel en duidelijk. Autoverkeer met hand en tand blijven verdedigen, getuigt dan ook van een gebrek aan kritische geest. Is het circulatieplan daarom perfect, wellicht (nog) niet. Zo worden de wijken rondom het stadscentrum in het huidige plan over het hoofd gezien. Maar niets doen is schuldig verzuim, en bijsturingen aan het plan zijn altijd mogelijk.

 

31maa17, Begijnhoflaan

Maar natuurlijk “blijft de miserie van die lelijke [auto’s] die op straat worden achtergelaten.” Op de openbare ruimte die één auto inneemt kan je gemakkelijk acht fietsen kwijt. Vergeleken met een willekeurige Dacia of godbetert de Fiat Multipla, valt het overigens wel mee met die fietsen, qua lelijkheid. Feit blijft dat een fiets heel wat minder openbare ruimte in beslag neemt. Ook dat kan een kritische geest niet ontkennen.

Ook de voorlaatste alinea nodigt uit tot een woordomkering. “Een tijd geleden bleek uit onderzoek dat wij weer meer en meer voor de [fiets] kiezen. Niet te verwonderen. De mens streeft sinds zijn prille bestaan naar een individueel vervoersmiddel dat hem van punt A naar punt B brengt. Een paard, een ezel, een kameel, een bok, en sinds een tijdje ook een [fiets]. De [fiets] als voorbeeld van uitstekende techniek.” Bovendien een staaltje van techniek dat geen uitlaatgassen uitstoot, niet onbelangrijk met het zicht op een leefbare wereld, ook voor de volgende generaties. Want nu al is zeker dat we door de klimaatverandering in de komende eeuw geconfronteerd zullen worden met een grotere ongelijkheid, toenemende voedselproblematiek en klimaatvluchtelingen.

Wat wij collectief in ons dagelijks leven doen en de keuzes die wij maken, heeft een impact, wereldwijd en op een lange termijn. We zouden onze kritische geest kunnen aanwenden om veranderingen aan te vechten, want toegegeven, veranderingen doen pijn. Maar we kunnen onze kritische geest ook gebruiken om de milieuproblematiek vanuit een holistisch oogpunt te benaderen. En wanneer we dat doen, kunnen we niet langer ontkennen dat we met z’n allen te veel vervuilen. Met z’n allen wat meer en vaker de fiets op, is dan deel van de oplossing. Dat is echter geen reden tot paniek. Ook een fiets is immers een individueel vervoersmiddel dat ons van punt A naar B brengt, en bovendien een staaltje van uitstekende techniek!

Met vriendelijke groeten,

een deelneemster aan dat zogenaamde “Watteeuwstoetje”

 

19maa17, Baudelopark

 

PS: Deze fiets- en wandeltocht was expliciet niet gelinkt aan enige politieke partij, maar een signaal van Gentse burgers dat er wel degelijk een draagvlak is voor het circulatieplan. Jammer dat een columnist van een veelgelezen krant zich laat verleiden tot azijnpisserij. Oh ja, er waaide overigens een gure wind die dag. Blijkbaar lukt het voor 1000 mensen ook bij minder goed weer om de fiets op te kruipen en een positief signaal te verspreiden.

 

19maa17, Baudelopark

 

%d bloggers liken dit: