Home

Omdat het wel eens wringt tussen fietsers en voetgangers, fietsers en automobilisten, fietsers en de tram en fietsers onderling, stelde Fietsersbond Gent een handleiding op. Daarin sommen we 10 dingen op die het fietsen in Gent nog prettiger kunnen maken. Vandaag starten we met de verspreiding!

fietsen in Gent folder.png

Fijne autoloze zondag allemaal!

Dinsdag vergaderden we met Fietsersbond Gent over de wensen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.
Met de kern vergaderen we maandelijks de laatste dinsdag van de maand in Herberg Macharius. (nu eind september voor één keer de woensdag)
Nu vergaderden we samen met x aantal Gentse fietsersbondleden.
En – godverdomme! – op het eind bleek één van die mensen zijn fiets gestolen.
Hij was zijn fietsslot thuis vergeten, en had daarom zijn fiets beneden in de Herberg binnen gezet.
En na twee intense vergaderuren was de fiets foetsie.
De deur beneden is uiteraard niet op slot, en lap!
Grumble!

“Was de fiets gegraveerd?” vroeg één van ons?
“Ja… waarschijnlijk… in de zadelpen.” was het antwoord.

Fietscultuur trekt -helaas- ook fietsdiefstallen aan.
Er zijn de junks.
Er zijn de witte-camionetten-die-van-stad-naar-stad-rijden.
Er zijn de wijkgebonden bijverdieners.
Er zijn de studenten, de fundieven.
En de eenmalige dief.
Wat nog?

Vlakbij de Herberg ligt De Lousbergmarkt.
Ook daar verdwijnen de laatste tijd regelmatig fietsen.
Volgens de handelaars uitsluitend van mensen die hun fiets niet op slot zetten.
Vandaar hun vriendelijk advies:

08sep17, Lousbergmarkt

Een fietslot is remedie één.
Als de stad Gent één speerpunt bereikt heeft in fietscultuur dan wel dat geen kat nog denkt dat een goed fietsslot overbodig is.
Daarnaast leerden zeer veel mensen het advies kennen om je fiets aan een vast voorwerp vast te maken: remedie twee.
Het is dan ook onbegrijpelijk dat de Stad nog steeds old school “wielplooiers” waar je je fiets niet kunt aan vastzetten zelf inzet of uitleent voor meer dan evenementieel gebruik.

Je fiets laten graveren is remedie drie.
Een gegraveerde fiets die toch gestolen wordt en teruggevonden geraakt zoveel vlotter terug bij zijn/haar eigenaar.
Het kost niks, en duurt maximaal 10 minuutjes.
Dit is een oud graveermerk:

De gegraveerde cijfers blijven na al die jaren helder leesbaar. 🙂
Voor de shoppers: graveren kan in het Fietspunt van de Fietsambassade onder de stadshal.
Zoek vooral geen signalisatie hiernaartoe, die is er -helaas- niet.
Gewoon naar de fietsstalling links naast het Stadscafé onder de Stadshal fietsen.
Alle graveerinfo van de Fietsambassade: hier.
Zij noemen het nu: “fietsmarkering”.

Zondag aanstaande is het autovrije dag, en kan je je fiets laten graveren op de halfjaarlijkse tweedehandsfietsnmarkt in Klein Turkije vlakbij de Stadshal.
Alle info hier.
Kom vroeg genoeg.
Er zijn wegens groot succes soms fietsgraveerfiles:

09mei09, 11u44, Woodrow Wilsonplein

Dinsdag 20 september organiseert de politie in het parkje aan Ekkergem Kerk een fietsgravering en sensibiliserende fietscontrole. (9u30 – 16u30)
De fietscultuuromslag bij de politie wordt langzaamaan zichtbaar. 🙂
U graveert toch ook uw fiets?

Tot slot: hier staat het volledige programma van Gent Autovrij.

Brainstormen

7 september 2017

“Wie lid is van de Fietsersbond kreeg een mail om op 12 september mee te brainstormen over de fietsprioriteiten voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen.
Wie lid is en de mail niet kreeg, graag een mailtje aan Eva@fietserbond.be.
Zij laat je plaats en uur weten.
Nog geen lid?
Sluit je snel aan.”

Elk jaar komen er weer honderden fietsers bij.
Het blote oog merkt het.
Het gezaag op fietsers -soms terecht, vaker onterecht- etaleert het.
Want de organische critical mass doet zijn werk.
Hoe meer fietsers er zijn, hoe fietsvriendelijker het wordt.
Wat niet steeds geapprecieerd wordt door wie vroeger de weg als het voorrecht van auto’s zag.
Want het zijn er steeds méér.
Of zijn er duizenden fietsers bijgekomen?
Dat ziet het blote oog niet.
Voor cijfers heb je digitale ogen nodig, telpalen of zo.

Vooral de grote instroom van jonge ouders met kleine kinderen valt op, want vaak hopeloos charmant:

06sep17, Eendrachtstraat

Eén bocht verder hoorde ik de mama naar het kind met de tekening zeggen: “Kijk, daar is papa!”
Papa stond al aan het verkeerslicht.
Plots zag hij ze.
En maar zwaaien, want er stond nog een tros fietsers tussen hen in.

De instroom is in alle leeftijdsgroepen en klasses van de maatschappij aan de gang.
Het Circulatieplan gaf een extra grote boost.
Het beeld dat x aantal mensen zaten te wachten op dit plan klopte.
Je zag mensen op de fiets het nieuwe veld “besnuffelen”.
Drie kenmerken: fietshelm, hesje en onzekere, zoekende lichaamstaal.

Het grote effect van het Circulatieplan zette mijn denkkader op losse schroeven.
Het Circulatieplan herschudde de kaarten.
Heeft dat denkkader geen opfrisbeurt nodig?
Waar zijn binnen de R40 vrijliggende fietspaden nog echt/echt nodig?
Waar is een “shared space” een evidentie?
Op basis van het papieren plan was ik zeker dat het effect voor fietsers positief zou zijn. (met als grootste gebrek: dat het niet ingevoerd werd buiten de R40).
Om eerlijk te zijn: ik schrok ervan dat het effect van het verdwijnen van die 30% doorgaand autoverkeer een véél positiever was dan ik in mijn diepste dromen verwacht had.
Naar mijn aanvoelen kreeg de situatie voor fietsers een enorme upgrade.
Zo’n aanvoelen is persoonlijk.
Ik lees wel degelijk de reacties allerhande op onze blog en Facebook, waaruit af te leiden valt dat bij een deel van de fietsers binnen de R40 nog angst, onvrede en ongeduld leeft.
De as Kortrijksepoortstraat / Nederkouter is rot.
De Bagattenstraat gaat eindelijk op de schop.
Sommige knippen van het Circulatieplan mogen voor fietsers snel een definitieve vorm krijgen.
Wat nog?
Op de R40 en de zone daarbuiten is de angst, onvrede en ongeduld nog veel groter.
Fietsers transformeren er zich soms liever tot voetganger, dat voelt veiliger.
(bekijk hier op een kort traject: de ouder met het kind naast zich, de 50plusser met de breekbare lading, de Engelse fietser, de jogger, het contrast tussen de zeer trage en zeer snelle fietser)

05sep17, Vlaamsekaai

05sep17, Vlaamsekaai

05sep17, Vlaamsekaai

Er is nog ontiegelijk veel werk om fietsen haalbaar te maken voor de massa.
Zo is de kleine ring R40 voor fietsers nog steeds niet rond.
De Tolhuisbrug blijft een levensgevaarlijk fietspunt, assertieven only.
Er is de woonwijkengordel buiten de R40.
De vele randgemeentes.
De noodzakelijke fietsverbindingen met alle buurgemeentes.
De haven.
Wat nog?
Laat ons de brainstorm over prioriteiten hier niet voeren.

“Wie lid is van de Fietsersbond kreeg een mail om op 12 september mee te brainstormen over de fietsprioriteiten voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen.
Wie lid is en de mail niet kreeg, graag een mailtje aan Eva@fietsersbond.be.
Zij laat je plaats en uur weten.
Nog geen lid?
Sluit je snel aan.”

Dit was het memorandum uit 2012.
En dit was ons tienpuntenplan uit 2012, met de politieke reacties erop.

22 april 2014 gaf Jandefietser op deze blog een Engelse les.
Daarin promootte hij de sharrow.
Aan het Sint-Pietersstation duikt een variant van de sharrow op.

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Het Koningin Maria-Hendrikaplein is al jaren een ongestructureerd zootje.
Mijn chérie komt er gemiddeld éénmaal per maand, en vloekt na afloop steevast op de onleesbaarheid om “de put” (haar koosnaampje voor de ondergrondse stalling) te bereiken.
Ze is niet de enige.
Ik heb er al veel stationsgebruikers de weg gewezen, want ook fietsbewegwijzering (zelfs richting centrum of UZ) ontbreekt.
Een integrale heraanleg is (cfr de huidige info) gepland in de eindfase van de stationswerken, lees: pakweg 2025/2026. (dus pas na twee gemeenteraadsverkiezingen, die van 2018 en die van 2024)
Tot zolang moeten we het met de huidige tramsporen, loop- en fietslijnen uitzingen.
De beschermde bomencirkel op het oude plein is -samen met stationsluifel- de dominant bepalende factor, wat de bewegingsruimte van de verkeersplanners uitdagend beperkt.
De toegang tot de ondergrondse fietsenstalling-in-aangroei leek (anno 2000) ergens tussen de soep en de patatten in het project geschoven.
Meer nog: een toekomstgericht mobiliteitsplan voor fietsers van en naar de grote ondergrondse stationsstalling ontbrak van bij aanvang.
Werden ondertussen even dominant bepalend: de autoinrit voor de kiss & ride, de helling naar het VAC (Vlaams Administratief Centrum), de hellende tuin, de eerste helft van het(ondertussen al deels heraangelegde) busstation, en de helling naar de fietsenstalling.

Fietsersbond Gent zit sinds pakweg 2006 mee aan tafel in de klankbordgroep van het project Gent Sint-Pieters (alle verslagen hier.
Ons doel is simpel: de evolutie van het complexe project opvolgen, en waar nodig de fietsfailures aankaarten.
In het begin leek dat hopeloos.
De NMBS bleek soms de grootste tanker ter wereld.
Of was het De Lijn?
Of Eurostation, de vastgoedpoot van de NMBS?
Of de Stad?
Of de aannemers?
In ieder geval: niemand had de eindregie over de aannemers, laat staan de eindverantwoordelijkheid van het totale project.
Herinner je bijvoorbeeld deze Fietsbult met als titel “Lomp²”.
Dit zijn alle Fietsbulten met “Project Gent Sint-Pieters”.
Maar kijk, ook een vloot tankschepen kan keren.
Jaar aan jaar steeg de gevoeligheid om fietsverkeer (dan toch) ernstig te nemen.

De leesbaarheid van het stationsplein- of beter: het gebrek daaraan- is op de klankbordgroep al een paar jaar een complex thema.
De uitvoering liet op zich wachten.
Afgelopen weken kwamen er eindelijk ook daden.
Op het eerste zicht lijkt het me een forse verbetering.
Het pad tussen Koning Boudewijnstraat/Koningin Fabiolalaan en Koning Albertlaan werd ontdubbeld:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

28aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Zebrapaden krijgen een (op Vlaams nivo ontwikkelde) waarschuwing voor de trams, voertuigen met eeuwigdurende voorrang:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Daar ontbreekt nog de rode verf.
Ook de fietsoversteken kunnen zo’n waarschuwing gebruiken, of wordt het dan teveel van het goede?

De combinatie van scharrows, klassieke pijlen op kruispunten en fietssymbolen werkt.
Op deze nieuwe fietsroute richting Koning Albertlaan ontbreekt op het kruispunt nog een pijl rechtdoor en linksaf.
De eerste keer dat ik er passeerde vond ik het fietspad richting Albertlaan niet vanzelf.
Als een schaap volgde ik de sharrows. 🙂
Zijn ze het simpelweg vergeten schilderen? (dit schilderwerk is een complexe klus)

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Belangrijkste pluspunt: er loopt nu een bijna rechte fietsas tussen de Prinses Clementinalaan, de hoofdingang van het station, en de helling naar de overdekte fietsstalling.

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Dat is ook handig voor de snel groeiende groep plooifietsers.
De centrale voetgangersas kreeg het juridische statuut van woonerf:

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Dat lijkt me de juridische vertaling van “shared space”.
Het is er eventjes geen fietspad.
Fietsers worden geacht zich aan te passen aan de (vaak immense) voetgangersstroom, een concept dat me evident lijkt.

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

30aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein

Deze oversteek is de enige die me zorgen baart:

29aug17, Koningin Maria-Hendrikaplein


Is hij veilig genoeg?

We waren als Fietsersbond ook vragende partij voor een leesbare fietsoversteek op de Koningin Elisabethlaan, fietsend vanuit de Koningin Astridlaan.
Daar is nog geen spoor van te zien.

30aug17, Koningin Elisabethlaan


De verfwerken zijn nog niet rond.
Hopelijk is deze oversteekplaats voor begin september.

Wat denkt u als dagelijkse passant van de verschillende nieuwe situaties?
Ik ben in ieder geval fan van deze vorm van leesbaarheid.
Ze kan helpen om onverwachtse en complexe tramspoor- en kruispuntsituaties helderder te krijgen.
Een voorbeeld?
Gisteren reed ik dit mij onbekende fietspad knal voorbij.

30aug17, Sint-Pietersaalststraat

Hoe kwam dat?
(1) het verkeersbord staat verstopt achter de blauwe paal van de Lijn
(2) ik focus op het wegdek met tramrails, op de kwaliteit van het putdeksel tussen de rails (die zijn vaak gevaarlijk oneffen) en op het naderende kruispunt.
Drie sharrows zijn hier welkom.

30aug17, Sint-Pietersaalststraat

Fietsoversteekplaats (2)

17 augustus 2017

Op bepaalde plaatsen wordt elke wegmarkering verwijderd die er op kan wijzen dat er fietsers de weg kruisen. Dit heeft enkele perverse gevolgen.

Een voorbeeld daarvan zien we op de toekomstige fietssnelweg De Pinte-Gent. Een borduursteen zonder één likje witte verf is plots een gevaarlijk obstakel geworden.

En dan maar praten over de veiligheid van de fietsers.

N60 De Pintelaan

Fietsoversteekplaats

16 augustus 2017

Ik ga er van uit dat de alle automobilisten hun verplaatsingen graag in alle veiligheid doen. Geen woud van verkeersborden, maar daar waar het nodig is mag er wel iets zijn dat hun aandacht vestigt op, bijvoorbeeld, een plaats waar veel fietsers oversteken.

Rijdende op de Sluisweg heeft men als automobilist dit zicht op de plaats waar fietsers oversteken:

Sluisweg

Sluisweg

Voor een fietser daarentegen ziet het er zo uit:

van R4 fietspad naar Hamerlandtragel

van R4 fietspad naar Hamerlandtragel

Dit is geen onbelangrijke oversteekplaats. Het is de groene weg naar Ghelamco en naar Zwijnaarde en verder.

Maar voor de automobilist is dit een onzichtbare fietsoversteekplaats.

Ruimtegebruik (1)

28 juli 2017

Ik zit al een paar jaar met een ergernis over onze Gentse zogezegd vooruitstrevende ruimtelijke ordening.
Een eerste worp hierover.

De wereld is complex.
Of is de wereld eenvoudig?
Is het verschil tussen eigenbelang en algemeen belang vaak niet helder te detecteren?
En is het niet de rol van de overheid om uit het kluwen van eigenbelangen de algemeen belangen te filteren?
Ik denk van wel, zeker als het gaat over zaken als mobiliteit en ruimtelijke ordening.
Nu, we weten dat ruimtelijke ordening decennialang vooràl geen algemeen belang mocht zoeken.
Onze ruimtelijke wanorde komt èrgens vandaan.
In de berichtgeving/analyses hierover wordt de zwarte piet traditiegetrouw richting overheid geschoven.
Terwijl de verantwoordelijkheid soms wel gedeeld mag worden met de bouwaanvrager / de bouwheer.
Ik weet het: het eigendomsrecht is ons land opperheilig.
Zo werden de bloemisten in Lochristi rijk door hun serregronden te verkavelen of aan de meestbiedende winkelketen te verpatsen.
Vraag / aanbod.
Dat was – wat zijn we excuberant creatief in excuses – het pensioen van de bloemisten.
Terwijl ik bloemisten ken die niet verkavelden of verkochten, en toch een mooie oude dag hadden.
De overheid zat zowel lokaal als regionaal met haar hoofd in de potgrond.
En wèg is het platteland en de ruimtelijkheid.
Nog even en Vlaanderen is één Los Angeles.
Ik voorspel u: binnen de 30 jaar smeekt Lochristi om een tram richting Gent, want er moet dan toch ièts gebeuren aan die vastrijdende automobiliteit…

Je zou verwachten dat scholen en andere openbare instellingen niet bezig zijn met financiëel eigenbelang.
Je zou verwachten dat ze bij de sloop van een oud vooroorlogs schoolgebouw eventjes gaan zitten, goed nadenken, en verder kijken dan hun eigen rooilijn.
Of je zou verwachten dat een overheid met het kaliber van de stad Gent een gesprek zou aangaan.

Dit is september 2014:

sept14, Loofblommestraat

En dit december 2016:

23dec16, Loofblommestraat


Zou hier nu ècht niemand gekeken hebben naar de behoeftes van de leerlingen van de school?
Of geloven ze nog steeds dat een kind op de achterbank van een auto leeft?
Een voetpad van twee en een halve dal bleef bij de “nieuwbouw” even breed als zestig jaar geleden.
Wie laat zijn kind hier naar school stappen?
Willen we met zijn allen in de toekomst overal veilige schoolomgevingen?
Of liever niet?
Is verkeersveiligheid voor een school écht onbelangrijker dan grondbezit?
En welke rol had de overheid hier moeten spelen?
Was er geen grondruil mogelijk?
Kon de school geen geste doen?
Indien niets van dat alles, was een onteigening dan niet aangewezen?

Zo zit Gent vol met verouderde keuzes.
En natuurlijk zijn er de knelpunten waar louter overheden over beslissen, zoals de smalle schaamlapjes asfalt onder de autostrades waar de hogere overheden foert tegen zeggen:

23dec16, Beukenlaan / Vennestraat


Hier ziet u dan nog de veiligste fietsverbinding tussen Sint-Denijs-Westrem en Gent.
De rest is nog erger.

U kon het op deze pagina’s al vaker lezen: fietsers zijn geen heiligen.
Maar ik geloof wel dat een harmonieuzere mobiliteit start met gezond verstand, zowel van weggebruikers als van overheden / grondbeheerders.
Geef mensen respect, en je krijgt respect terug.
Geef mensen degelijke voet- en fietspaden, en je krijgt een andere mentaliteit.
Het is een open deur intrappen: fietsers hebben voetgangers nodig.
Véél voetgangers.
Hun belangen zijn dezelfde: veiligheid in een mobiliteitswereld waar de overheden nog al te vaak hun kop in de grond steken.
In de bouwgrond.
Het wordt hoog tijd dat ruimtelijke ordening ècht ordening aanbrengt.
Dat èlk bouwproject bekenen wordt op zijn mobiliteitsfacetten.
We vragen al jaren om een fietstoets.
Dat was misschien een beetje dom: dat hoort een voetgangers- en fietstoets te zijn.
Want tot op heden is de nationale mentaliteit nog steeds om prioritair te kijken wat gemotoriseerd verkeer nodig heeft, en fietsers en voetgangers achter te laten met een restfractie.
Gent zette op 3 april met het Circulatieplan een flinke stap om fietsers en voetgangers binnen de R40 meer ruimte te geven.
Durft Gent dat ook aan buiten de R40?
Zonder een degelijke ruimtelijke ordening is dat een verloren zaak.

%d bloggers liken dit: