Groen

Ik hou van bomen en blaadjes, kuis met plezier de goot uit als ze vol ligt met bladeren, composteer ons tuinafval. Het beetje grasafval gaat naar het containerpark. Mijn teerbeminde is baas van de tuin (ik van de kelder). Ik ken niks van tuinonderhoud, mààr ik kan slakken vangen, en op een bordje serveren aan de kippen. Iedereen content.           To keep it short: eigenlijk verwacht ik van alleman en alle-overheden dat ze zorg dragen voor. Voor wat? Voor mekaar tiens. Bijvoorbeeld voor het groen rond infrastructuur. Er zijn al niet zoveel gescheiden dubbele-richting-fietspaden, en als die dan overwoekerd worden door gras, en zo een enkele-richting-fietspad worden, dan wordt dat een klik naar www.meldpuntfietspaden.be. Dit zijn toch geen items voor in de gemeenteraad? Of valt de lente elk jaar anders? 

Voor braambessen maak ik tot aan de herfst graag een uitzondering, of zijn fietsbanden niet stekelproof? 😉             Het jaagpad langs de Bovenschelde tussen Edward Pynaertkaai en Meierij kreeg ondertussen -flink zo- een maaibeurt:         Morgen meer over dit jaagpad.

150 meter

Ledeberg zal de komende jaren – terecht – op vele domeinen een infrastructuurinjectie krijgen. Hierover loopt tot einde zomer een tentoonstelling in de bibliotheek van Ledeberg. Rondom het doelgebied staan 14 knappe infopanelen:                 Er zijn al een paar preludekes te merken rond de Botermarkt/Van Gulliklaan/Hundelgemsesteenweg:        Mooimooi. Het bordje zegt het: je kan “veilig” naar Merelbeke. Dacht je.  Aan de bocht voorbij de Botermarkt stopt het verfstreepjes-fietspad plots. Tot aan de spoorwegviaduct ontbreekt er 150 meter fietspad (honderdvijftig meter):

Vanaf hier kan je  op een verhoogd fietspad recht naar Merelbeke/de Ringvaart.

Dit is een typische missing link. Ik weet wel, een verfstreep is maar een verfstreep. Die streep geeft je als fietser wel rechten. De assertieve fietser trekt zich dit alles niet aan. Voor de anderen – de meerderheid- is dit de hel. Rest nog het voetpad:         Ik heb geen idee wie de wegbeheerder is.

Ingezonden (1)

Een foto van een ander, en niet zomaar een ander.                Waar een wil is, is een fietspad.

Dampoortdroom (1)

Gent is nog steeds een ommuurde stad. De kleine ring is de nieuwe stadsmuur.  Enkel assertief volk  geraakt er over. Stadsmuren verhinderen dat je als voetganger of fietser de stad vlot binnen of buiten geraakt. De Dampoort is hiervan het nec plus ultra. Je bots er, naast de viervaksbaan, op 2 extra “stadswallen”: de muur van de spoorlijn Gent-Antwerpen, en het water van de De Pauwvertakking , de zwaaikom, en het Achterdok. Dit zijn erfenissen uit de 19e en 20e eeuw, toen er nog geen auto’s reden. Bij het uittekenen van de auto-infrastructuur in de naoorlogse periode heeft men overal te lande de voetganger en de fietser genegeerd. Aan de Dampoort wreekt zich dat driedubbel. Het is een dagdroom van velen dat er links en rechts van de Dampoort aparte “poorten” komen voor fietsers en voetgangers. Die droom lijkt me gerechtvaardigd. De eerste doorsteek is de evidentie zelve: het kruispunt Gandastraat/Kasteellaan.           Hier wil ik niet veel woorden aan vuil maken.  Het voorstel om vanuit de (kant) Dendermondsesteenweg een verbinding te maken met “de overkant” bestaat al meer dan 15 jaar. Het verdween van de agenda. De evolutie van de Dampoort en het Dampoortstation smeekt erom. Dit kan niet wachten op de Handelsdokbrug en tutti kwanti. De as wordt frequent benut:

  Ok, tegen de regels, maar het geeft weer dat een vlotte en veilige oversteek voor zwakke weggebruikers hier op z’n plaats is.  Het mag zelfs een noodbrug of mecanobrug zijn, die -zoals de autoparking aan Gent Sint-Pieters- 10 jaar later ergens anders kan dienen :).  Aanvoerroutes voor fietsers kunnen het Dampoortstation alleen maar aan belang doen winnen. Meer fietsinfrastructuur kan helpen om de druk op de fietsstallingen aan Gent-Sint-Pieters te temperen/verlichten. Daar zijn geen studies voor nodig. Idem qua aanvoerroutes voor openbaar vervoer.             Achter de gele muur is plaats genoeg om alle zwakke weggebruikers een plaats te geven. Het muurtje heeft z’n functie verloren, takelt af, en moet op termijn toch verdwijnen. Waarom nog 15 jaar wachten op grootschalige plannen? Toch niet omwille van de reclamepanelen?

De bocht is tot op de draad versleten:            Een aparte busstrook vanaf het kruispunt Kasteellaan/Heernislaan lijkt me een evidentie. De bus staat hier al teveel in de file. Daarnaast droom ik van een enkel fietspad van Heernislaan tot Gandastraat, en een dubbel fietspad van Gandastraat tot Dampoort, en een voetpad die naam waardig. Eigenlijk is alles beter dan dit:

Dampoortstation (2)

Na één komt altijd 2. Ook de situatie buiten de “ommuurde parkings” vraagt om een aanpassing.

Het deeltje Kasteellaan vlakbij de Dampoort werd 8?/10?/12? jaar geleden heraangelegd. De aparte busbedding was -naar Belgische normen- een klein mirakel, gewoonweg schitterend. Het goederenstation/depot van ABX stond er toen nog.  De poort aan de Kasteellaan was toen dicht. Toen de parking(s) aangelegd werden ging de appelblauwzeegroene poort open voor voetgangers en fietsers. Een trage weg onstond vanzelf, bijna organisch.   Links van de poort kwam een bushalte. En bij de bushalte kwam een vuilnisbak. Wie nu van de bus stapt stapt op het fietspad, wat geen probleem mag zijn. Wie uitwijkt voor de vuilnisbak stapt ook op het fietspad, en dat is niet echt voetgangersvriendelijk.        De traffiek van en naar Sint-Anna is in de spitsuren intens: Fietsers gaan “hun gang”, kwestie van de rotonde te vermijden, en kwestie van de kortste weg te nemen.  Het hoort niet, maar het geeft wel aan hoe fietsinfrastructuur kan evolueren. Morgen schrijf ik m’n korte termijn dromen voor de Dampoortsite neer. Eerst ècht dromen. Slaapwel.

 

Paaltjesslag

De Dendermondsesteenweg: het blijft een twijfelgeval. Tot nu toe hoorde ik geen enkele enthousiaste fietsreactie, zelfs niet van een lokale middenstander: “Ah ja! Ze willen dat er meer mensen fietsen, met belgerinkel en zo, dan doen ze dit!”. Ik hoop dat ik me vergis, en dat we nu in een gewenningsfase zitten (de mens is een gewoontebeest, newaar), en dat dit een zelfde proces is als met de Brusselsesteenweg. Ook die steenweg werd lang bekritiseerd als fietsonveilig. Maar ik vrees ervoor:              Ik hoop dat er genoeg paaltjes in voorraad zijn, en dat er wekelijks iemand van de provincie passeert om de schuingereden exemplaren (momenteel 3 van de 5 overgebleven stuks) rechts te draaien. Maar ik vrees dat het concept van de lage drempels van de 3 “veilige” oversteek-middenbermen niet te rijmen valt met het ongeduld van de veelvuldige BMW’s en Audi’s. Ik wacht om foto’s van tricky situaties te posten tot ik geleerd heb om nummerplaten te wissen.

lectuur: http://www.gentblogt.be/2008/05/19/vernieuwde-dendermondsesteenweg-tussen-hoop-en-vrees

 

Geknipt

De Koepoortkaai is een van de gelukkige straten die “geknipt” is. Halverwege de straat maken paaltjes dat doorgaand autoverkeer onmogelijk is. De nieuwe flats, deels nog in opbouw, zullen hierdoor enkel in waarde stijgen. Wie wil er niet hartje stad wonen zonder een kolonne passerende auto’s voor de deur?                Onlangs heeft men de Filips Van Arteveldestraat, het verlengde van de Koepoortkaai richting SInt-Anna, een nieuw laagje asfalt gegeven. Een deel Koepoortkaai bleef antiek kasseiïg. Op deze manier stoot ze eerder fietsers af. Dit lijkt me nochtans een “geknipte straat” voor een fietsas.  Het zou een mooie verbinding zijn tussen Dampoort/Baudelopark/Bavobrug en Sint-Anna/de Zuid. Twee strookjes rode asfalt?                    Dit is het tussenstrookje dat de aansluiting vormt tussen het fietspad op Jongenstragel en de Koepoortkaai:       Echt comfortabel kan je deze voormalige parkeerstrook niet noemen. Mag het iets meer zijn?

Bijna zomer

Na lente komt bijna zomer. t’ Is te merken, zeker aan de stations. Onze aller-aller-allerliefste studenten laten hun fietsen slingeren als waren het drankblikjes:

Het Maria Hendrikaplein , (voor de studenten: het plein met de fontein tussen de boompjes)wordt binnenkort tweemaal ontruimd.   Het heeft te maken met de bomen en de Gentse feesten: http://www.projectgentsintpieters.be/nieuws/p/bericht/fietsers-let-op-kortstondige-fietsontruiming-maria-hendrikaplein-juni-20081 . Dat wordt spannend. Maar er is nog plaats op de Sint-Denijslaan, rechts van de bewaakte fietsstalling   en in de Smidsestraat (tussen Albert- en Elisabethlaan):

De communicatie vanuit het infopunt en max mobiel wordt steeds beter:   Minpunt bij dit alles: er is geen afhaalplek voor de fietsen vlakbij het station.  Daarvoor moet je naar de Academiestraat (voor de studenten: tussen Gravensteen en Sint-Lukasziekenhuis). Ik ben benieuwd hoeveel fietsen daar deze zomer mogen gaan logeren.

Bouwwerven (2)

Bouwwerven (1)  was a bad example. Zoals Hollanders zouden zeggen “Niet zòoo, maar zòoo”:

          Zowel voetgangers als fietsers krijgen de nodige ruimte. Er is een duidelijke scheiding van de autoweg, met een opvallende signalisatie. 9 op 10, en een zoen van de fietser. Nu enkel nog hopen dat de aannemers minder op het fietspad vlak voorbij de werf parkeren/stationeren. Het is  tragikomisch hoe automobilisten “vlotter” parkeren/stationeren op een fietspad dan op de rijweg. Een vorm van solidariteit met soortgenoten? Of het recht van de sterkste?

Dampoortstation (1)

De NMBS werkt momenteel aan zijn facades, en aan z’n klantenrelaties. Het mag de laatste jaren -eindelijk- weer wat kosten. Ook al is er de fantasie om op termijn het volledige Dampoortstation te verplaatsen, toch zijn aannemers al een poosje zoet met een nieuwe “stationslook”. Geen bezwaar, dat is geen weggesmeten geld. Het duurt toch nog minstens 10 jaar voor er daar een fundamentele steen verlegd wordt.

Kan ik het milieugehalte vertrouwen van een bedrijf waar de autoparking veel belangrijker is dan de fietsenstalling of het parcours van voetgangers? Wie vanuit het station naar Sint-Anna of het Zuid wil komt op deze manier op straat terecht:   De foto’s van de véél te kleine fietsstalling houd ik voor later. De lege auto- en busparking op de achtergrond is van de stad. Auto’s gebruiken die amper. Het deel voor touristenbussen wordt soms gebruikt. Vrachtwagens hebben de plek ontdekt als overnachtingsplek. De autoparking op de voorgrond is van de NMBS. Wie een abo heeft kan er gratis parkeren. Voetgangers en fietsers “mogen” er langs.  Welkom in de stad Gent en bij de NMBS. Het besef dat een station een poort is tot een stad is hier onbekend. De Nederlander die hier aankomt weet niet wat hij ziet.               Het verbaast me echt dat hier de handen niet in elkaar geslagen worden om deze organische stroom reizigers een degelijke lowbudget doorgang te bieden. (Ik weet wel: grote investeringen zijn voor later. Véél later denk ik dan). De topprioriteit is overduidelijk: treinreizigers met een auto.

Kassei ying en yang

Ergens onderweg

Zaterdagmorgen was ik op weg naar m’n werk. Een renner vroeg me aan de lichten aan de Sint-Lievenspoort de weg naar Diksmuide. Hij kwam al uit Zaventem. Het was 18 na 9. Ik probeerde hem de weg naar Deinze uit te leggen, en de Heuvelpoort kort samen te vatten. Ik rondde af met: er zal wel een wegwijzer staan… 

Groen. Hij dook de Sint Lievenslaan in. Ik zag hem in de verte aan de Heuvelpoort de verkeerde richting nemen…  Er stond geen wegwijzer naar Deinze. Of was het omdat op de Heuvelpoort het oversteken richting SMAK voor fietsers onmogelijk leek?

Steden zijn extra uitdagingen*/doolhoven*/valkuilen*/hindernissen* voor lange afstands fietsers.                           *schrappen wat niet past

Eagle has landed

Stel: een verre vriend laat in 1997 weten dat hij je komt opzoeken in 2000. Uiteindelijk daagt hij pas op in 2008. Je weet dat je blij moet zijn, en je bent dat ook wel, maar dat zéér lange wachten heeft ook gevloek en boosheid veroorzaakt. Zo voelt de nieuwe (tweede) fietsersbrug aan het Keizerpark.

Ik zag deze morgen op weg naar m’n werk een klein nieuw wit stipje doorheen het Keizerpark piepen. En jawel: ze ligt er. Ik had zo graag de landing gefotografeerd. Woensdag was ze er nog niet. Nu dus wel.

De brug zal -aan dit tempo- klaar zijn tegen de Fieste. Laat nu de parkaannemers maar volle bak opschieten. Het park is verdorie al dicht van in september! Niet normaal.

Lectuur: http://www.gentblogt.be/2007/05/23/tweede-fietsbrug-keizerpark-komt-er, http://www.gentblogt.be/2008/02/28/heraanleg-keizerspark-ligt-stil,  http://www.gentblogt.be/2008/03/06/fietsbrug-keizerpark-klaar-voor-de-zomer https://fietsbult.wordpress.com/2008/04/21/brug-nummer-2-de-langverwachtte en http://www.wenz.be/Nieuws/news61.html

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ref=dg&articleID=KP1SMAQE

Gent-Zelzate (1)

Mijn ouders wonen in Zelzate. Bij de fusies in 1976 mocht dit industriedorp “onafhankelijk” blijven. Zelzate fusioneerde niet.  De socialisten wilden het zo. Of wilden de katholieke gemeentes errond al die rooien niet binnen hun nieuwe grenzen halen? In Zelzate was je socialist, katholiek, of abnormaal. Soit. Industrie troef in Zelzate. Al pikte Gent het merendeel van de kanaalzone in. Het kanaal Gent-Terneuzen splijt deze lap België in twee. Als je wil weten waar veel van ons fijn stof vandaan komt… Voor velen komt ook hun loon daarvandaan. Busverbindingen met de bedrijven zijn abominabel, fietsverbindingen zijn er voor de lokale gekken. Toen ik 25 jaar geleden eens met de fiets van Gent naar Zelzate reed leek het voor m’n ouders een heldendaad. Dat hadden ze nu nog nooit meegemaakt: met de fiets van Gent naar Zelzate! Het was dan ook zondag. De fabrieken braakten meer gif dan op andere dagen, maar er reden toch een pak minder auto’s.

Begin mei fietste ik nog es naar Zelzate. Er is beterschap merkbaar. Het antieke betonnen fietspad aan de Shell (Pantserschipstraat, tussen Meulestedebrug en Ringvaart) ligt er nog steeds:

Eenmaal over de Ringvaart kom je -naar Gentse normen-terecht op een  mirakelfietspad. Je weet niet wat je ziet: een gescheiden perfect fietspad, met beschermende vangrails in de buitenkant van de bochten. 

Het is de verlegde Wondelgemkaai. Deze weg werd in 2004 nieuw aangelegd om Stora Enso (in mijn jeugdherinnering: “de papierfabrieke”) meer plaats te geven. Als kind was de Wondelgemkaai een attraktie: je zag er op op de kanaalarm vaak een boot omringd door boomstammen. Een sprookjestafereel tussen al die grauwe industrie. De boomstammen werden vanuit de boot in het water gedropt. Eenmaal de boot vertrokken was trokken mannen de stammen op een soort transportband, die ze naar een hoge stapel voerde. Daar toverde men papier, leerde ik op school.

De boten bleven weg. De arm van het kanaal werd gedumpt. Het bedrijf bouwde een zuiveringsinstallatie, nog zo’n mirakel. Ze wilden uitbreiden, en verlegden een weg, nog een mirakel. Mét een perfect fietspad, nog een …

Mirakels duren niet lang. Daarover later meer.

Bouwwerven (1)

Dit is het eerste stukje voor een nieuwe rubriek: “melding”.  Chris had gelijk: sommige zaken zijn het waard om te melden. Daar is dat meldpunt fietspaden voor.

Bouwwerven zijn vaak pure horror voor voetgangers en fietsers. Alle begrip voor aannemers- it’s a hard job- maar rondom de werf kiezen ze vaak voor de wet van de minste weerstand.  “Fietsers? Dat ze hun plan trekken. Wij doen dat ook!”

Dit is de De Pintelaan, vlakbij de inrit van het UZ. Je kan dit bezwaarlijk een rustig hoekje van Gent noemen. Het fietspad stopt, en that’s it. Trekt uw… .